2935 resultaten.
Vivaldi introduceert
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 nog even toont september
een rimpelloos en zacht gezicht
kijk nóg eens en je ziet
stoffigheid en barstjes
van de lange zomer
druppels op spinnenwebben
vertellen elke ochtend
de nadering van herfst
de bomen kleuren al wat bruin
in het jaarlijkse verwelken
ik ruik de geurigheid
van vele paddenstoelen…
Sneeuwklokje
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.157 De winterwolken zwellen aan
met de herfst is het voor nu gedaan
sneeuw valt langzaam naar beneden
een witte kerst is lang geleden
het sneeuwklokje laat zich weer eens zien
dit schouwspel is iets van toen
we hebben het lang niet gezien
dat alles was bijna iets van dien
maar witte kerst is toch gekomen
al komt het sneeuwklokje uit mijn verre…
Stil liggen......
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
622 Zomer is
met zon vertrokken
luchten met herfst
eerder grijs
dan blauw
Kou heeft
de toeristen
de dagjesmensen
van kade en oever
verdreven
Ik schrijf
en heb geschreven
over zomerzon
de stroom,de schepen
die er -dagelijks- voeren
Nu liggen ze er
nog wel stoer
maar stil
en verlaten
motorgeronk...
alleen in mijn geheugen.…
Licht in duisternis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
628 Herfst en winter
sluiten
een verstild verbond
Het late licht
te weren
uit de dag
Het duister
ruim baan
te schenken
Hoge bomen
worden
volslanke silhouetten
versperren
het pad
dat ik ga
Het zijn
van natuur
de ongeschreven wetten
Wie mag
het jonge licht ontsteken
in het nieuwe jaar?…
Vuoto
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
493 zwervend door oude straten
geven steegjes nog altijd
geen antwoord op vragen die blijven
spoken door mijn hoofd
ook al glimlach ik
ziet alleen de weerspiegeling
mijn echte ik, zij weerkaatst de leegte
die al zolang in mij huist
bladeren heb ik volgeschreven
al verstierven de woorden in de herfst
heb ik ze geprobeerd te vangen
stuk voor…
't Is ook áltijd wat...
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.101 Lente, zomer, herfst, winter...
gezeur om elk jaargetijde, ach ja,
't is ook áltijd wat.
Maar voorlopig hebben we déze
práchtige zomer wel even mooi gehád!…
nu vlieg ik weer
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
642 de moede schreden uit een droeve herfst
mijn thuis geworden
zij dienen mij niet meer
nu open ik een nieuwe dag
op vleugels van vertrouwen
nu vlieg ik weer
mijn blindheid zet nu koers
naar onbekende rijken
een witte duif stijgt op
naar hoorn des overvloeds
en rijkdom van een volle zomer
nu vlieg ik weer…
voorbijgaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
679 herfst is de zoete geur
van voorbijgaand bederf
een tijdelijk sterven
regen klettert uit
eindeloze grijze luchten
op kale takken
ruist op verterend blad
grauwe ochtendnevels
hullen de bossen
in sluiers van tranen
traag druipend
langs zwartgroene stammen
die wachten op de zon…
De jonge loten
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
891 ja ik kijk om
naar de seizoenen
een lente om te zoenen
want jij was daar
zomerden in wolken
die ook het blauw bevolkten
regenden in samenzijn
de warmte was fijn
oogstten herfst
in alle kleuren
jouw geuren vruchtten
in hun rijpe komst
ja ik kijk om
heb het jaar genoten
we winteren maar de jonge
loten zijn al ontsproten…
Iedere dag
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.659 Een snijdende kou
Tot op het bot
Iedere dag
Uiteindelijk ben je bot
Kaal
Zonder huid
Zoals een boom
Tijdens de herfst
Kaal
Zonder blad
Zoals een boom inslaapt
Zich opmaakt voor de lentetijd
Zoals hij dan in volle pracht zal bloeien
Trots zijn bladeren gaat voeden
Krachtiger dan ooit…
Muziekklanken
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
930 De klanken van de zomer, zoemen voorbij mijn raam
De lichte tonen beroeren het gras
De muzieknoten van de herfst zijn in aantocht
Te horen aan de blaadjes die vallen
De zware galmen van de winter, komen er achteraan
Maar voor we ’t weten, zal de symfonie van de lente
Weer hoog in de top veertig staan.…
san marcos
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
725 groen is gif zei ik ooit
maar schijn bedriegt
jij die nooit liegt
of heeft gelogen
zo iets toch
mijn hart beroven
deze is voor jou
voor de gein
voor de herfst
geel en bruin
maar zo groen
als je ogen
nooit gezien
chalcedoon groen
ook geen chrysopraas
genoeg geraas
dit is zeker
niet gelogen
mooi
die ogen…
Kinderlogica
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.522 “Weet jij waarom
de herfst zo nat is,”
vroeg ze
terwijl haar laarsjes
plassen spatten.
“Dat komt omdat
de zomer is gestorven
en de hemel
daarom huilt,”
bromde ik
wat chagrijnig daar
de regen mij begoot.
“Nietus,” zei ze.
”Dat is omdat de aarde
een bedje maakt
voor alle zaadjes
en zonder water
gaan die dood.”…
de tijd rekt dagen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
577 de tijd rekt dagen
laat seizoenen op elkaar
van mijn jeugd naar ouddom rijken
zo grijs haar
de wind doet strijken
tot een stil verloren herfst gebaar
aanschouw ik jaren voor de kachel
vonken starend naar veel meer
vlammen die niet willen doven
die mij
nog in groei beloven
naar een zomers roodvol wederkeer…
winterhanden
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.174 verguld zag ik dat jaar
een herfst die deuren openliet
als van een opgeluchte lente
over belegen beddegoed
de avonden die wij toen deelden
hielden het smeulend hout
van fonkelnieuwe woorden
aarzelend genoeg
maar met zijn zoete zucht
stookte ik het vlammen op
te gretig van dichtbij
in een felle kou
is het tintelen nog voelbaar…
Boom in mijn achtertuin
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
610 Boom in mijn achtertuin
Rondom jou ligt al mijn puin
Krachten uit het Noorden
Gedachten zonder woorden
De winter was lang
En ik ging mijn gang
Lente en zomer waarin het zonnetje schijnt
Waarin mijn puin verdwijnt
Bloemen bloeien en bladeren groeien
In de herfst zal ik nu eens de takken gaan snoeien…
Het is niet wat ik dacht
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
893 Het is het weer herkennen van de vrede
die waait doorheen de herfst en die ons leert
hoe we met open handen kunnen leven
omdat er telkens nieuwe vreugde groeit.
Hoe ademt dankbaarheid doorheen dit uur,
beamen van de bloei van late rozen.…
druppelen
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
730 onder de bomen is het droger
daar buigt het gras niet, naast de regen
wordt maar weinig nat
en loopt de hond niet zo te trekken
even staan, even nog
ademen
zuiverend verlaat de avond
thans de dag
tot ver in schemeruren leeft de herfst
hij laat het water langzaam rijpen
op het laatst
dat zomerblad…
Oplichtend in de lage zon
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
531 zag de herfst
in haar ogen
oplichtend in de lage zon
haar schouders
licht gebogen
vingers stram en krom
de zachte stem
vertelt verhalen
van hoe het vroeger was
stofjes dansen
in verdwalen vandaag
komt er niet aan te pas
zij oogst herinnering
in vorm en kleur maar
haar winter staat al voor de deur…
De zee bloeide golven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
712 heb met
wolken en wind
water gezaaid
de zee bloeide golven
zong in
lange dagen en zon
de warme droom
van een zomer
heb met herfst
de vruchten gelakt
nog gaaf aan de boom
verscholen in blad
ga rusten in kou
onder dekens van sneeuw
na het winterse slapen
zal ik als lente ontwaken…
Bloederige taferelen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
506 in mijn late zomer,
vergeet ik de herfst,
denk ik nog niet aan de winter
en spelen gevoelens van lente
de warme wind door mijn haren
een verdwaalde mug die me komt plagen
maar ik loop niet te klagen
ik geniet van ieder moment
en laat me gewillig steken
bloederige taferelen
in mijn late zomer
geniet ik van het leven…
Bij de kladden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
525 Toen ik eindelijk besloot
te gaan genieten van de zomer
bleek deze over datum
dus nam ik me voor herfst
bij de kladden te grijpen
maar waar zaten die eigenlijk
winter waaide aan mij voorbij
daar 't leek of ik bevroren was
gelijk 'n ijskristal
nu hou ik mijn adem in
onverhoopt wachtend
tot lente haar entree doet…
reeën
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.792 ik vroeg of je nog van me hield
en je zweeg lange tijd
tot je 'kijk', zei, 'beneden'
daar stonden in langzaam
en laaghangend licht
twee reeën een ogenblik stil,
toen vluchtten zij snel en gewichtloos
het struikgewas in
hier en daar werden bladeren geel
dat was wat je daarna zou zeggen
'september, de herfst komt er aan'…
Ga je gang
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
551 zei hier
de natuur
als een uitnodiging
En ik zag
de gang
tussen rijen bomen
alsof ik thuis was
Het kraakt
wel onder je schoenen
bruin blad, herinnering
aan herfst-2016
Het
is een goed ding
die vanzelfsprekende uitnodiging
je slaat een zijpad in
weer eens
wat anders
als je
van het pad afraakt.…
moment van dromen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
633 bakken regen, nat vandaag
maar trek het je niet aan
sluit maar goed het raam
bespaar maar het geklaag
de herfst zal ons verlaten
koning winter klopt aan de deur
hopelijk een warme zachte
dan hoor ik niet te veel gezeur
maar iedereen mag hopen
dus kies ik voor de lente
een moment van zonnestralen
verzameld in mijn dromen…
Vertrekpunt
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
601 In de herfst verzamelen zij zich
met velen bij de waterplas
de meesten vertrekken voor de winter
wiekend op wolken van ongestild verlangen.
Meestal blijven er een paar achter
overvallen door angst voor het vliegen
zij boetseren met droeve hand
de tol van overblijven.…
in de loop van de woorden
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
460 de asgrijze schrijver sloeg met
dode takken de laatste taal uit
de steen van zijn geërodeerde hart
op de grens van herfst en winter
op de drempel van lichtheid naar zwaarte
droeg hij de zinnen in de palm van zijn hand
woorden weten niets
dàt had de oude poëet begrepen toen hij
zijn hart ontdekte in de woordeloze dood…
Feuilles volantes - Vliegende blaadjes
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.165 in deze herfst wordt zij geraakt
door ontelbare feuilles volantes
over grenzen van tijd en ruimte
naar haar toe gezonden
de woorden gaan gekleed
in vergane zwarte kleren
spoorloos verdwijnen
in een verdrukt verleden
in de lach van een specht
in de leegte van uitgespaarde taal
hoe kan zij over rozen zingen?…
Weg
gedicht
3.5 met 34 stemmen
44.011 Nu ze weg is lijkt zelfs het schuim
niet meer te spelevaren,
dragen bomen herfst,
en vluchten vogels
van de baren. Zo snel
gaan de getijden en scheidt
het zijn van waren.
-------------------------
uit: 'Linkeroever', 2004.…
Treurig gedicht
gedicht
3.0 met 115 stemmen
37.624 .'
Het was herfst, het regende, het stormde.
Ze stonden op, draaiden zich om.
Later kwamen ze nog even terug
met een vergrootglas.
Het was echt het einde van de weg.
-------------------------------------
uit: 'Gewone gedichten', 1998.…