Alle inzendingen over innerlijke rust

9250 resultaten.

Sorteren op:

Liefde

hartenkreet
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.343
laatst gevraagd hoe ik liefde associeer en hierdoor uitgedaagd schreef ik deze woorden neer een bad vol rozen rood niet altijd willen winnen maar trouw tot in de dood liefkozen en beminnen bijvoorkeur uren praten kussen, vrijen, strelen elkaar in waarde laten interesses blijven delen hartstochtelijk verlangen naar ruimte, stilte, rust…
Marianne9 februari 2007Lees meer >

LANGS DE NETE

poëzie
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.205
Hier, bij die Nete, zacht het hoofd ter ruste leggen en verzinken in die diepe, blauwe en groene, oneindigheid... niet meer denken, niet meer dromen, niet gevoelen, niet beminnen, zwaar van 't borlend sap der aarde, dat u loom in de aderen glijdt.…

Jaren heb ik in potten

gedicht
3.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 8.612
Jaren heb ik in potten zinnen geperst, op sterk water gezet voor wie lezen wil dat tijd ook dood kan gaan. Maar hier maak ik geen woorden aan mooi: ik ben oud. En dood was ik al toen ik voor 't eerst ter wereld kwam. Ik ben moe, ik heb negen keer geleefd en ben tien keer gestorven, geloof me, slapen doe ik niet meer en met dromen hou…

Even een pauze

netgedicht
4.2 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.630
Even een pauze en weten dat je leeft, want doorheen alle drukte zou je dat vergeten: wat zijn we dwazen en maar goed dat we kunnen ademhalen zonder dat we daaraan moeten denken. Weer staat het voorjaar te wenken en de krokussen zijn al uitgebloeid maar de lente trekt zich daar niets van aan en doet ons zonder meer verstaan dat alles weer…
Adeleyd21 maart 2007Lees meer >

Rustig Rondeel

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 633
Ach, alles went -net wat je zegt- en iedereen heeft wel eens wat. Nog nooit een doel of zin gehad? Ach, alles went -net wat je zegt- en overal gaat wel een pad. De één loopt krom, de ander recht... Ach, alles went –net wat je zegt- en iedereen heeft wel eens wat.…
steven25 maart 2007Lees meer >

Wat een dag!

netgedicht
4.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 930
Vandaag zoveel gezien, gehoord, gelezen, van mensen die zoeken naar geluk; ieder op eigen wijze, zo verschillend, zo uniek. Wat dromen we toch en willen iets anders, weg van hier, van nu naar morgen en elders, naar wat er helemaal niet is. Inkeren, rustig worden, kan het er nog bij? Het kind dat spelen wil, het kind in mij krijgt dat ook…
Adeleyd28 maart 2007Lees meer >

Te vroeg gesproken

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 664
Heb ik te vroeg gesproken, gehuild in droogte altijd leeg ikzelf vergat de bomen en de uitgestrekte zee. Hij nam mijn tranen mee in boten een vrachtschip laadde mij aan boort, zachtjes deinend op de stroming, kabbelt mijn geluk nu voort.…
Simone18 april 2007Lees meer >

Laat me even rusten...

netgedicht
4.3 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.054
Laat me even rusten, even maar! Straks ben ik dan weer helemaal klaar.…

Stoer toch Zacht

hartenkreet
3.6 met 40 stemmen aantal keer bekeken 2.377
mij haast dood Snuift de geur van mijn huid Streelt de lijnen van mijn lijf Houdt het zonder mij niet uit Ik geniet van je genegenheid Weet nu liever een lieve man Eentje die er altijd voor mij is Waar je echt op bouwen kan Ik moet lachen om je humor Ogen stralend vol levenslust Lol hebben we telkens weer Jij geeft liefde ik jou de rust…
car15 mei 2007Lees meer >

Hoe en wat

gedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 10.741
Voor Gerrit Kouwenaar Tussen aankomen en weggaan tussen spreken en zwijgen op plaatsen waar je uit de auto kunt om je benen te strekken in boomgaarden en in kamers waar je ziet dat de dingen voorbijgaan nu ze zich in je hoofd komen nestelen nu het denken nergens toe hoeft te leiden terwijl het licht verwijlt in je omgeving en de bomen…

Wat lawaai

netgedicht
3.6 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.495
Wat lawaai en boze dromen ongevraagd gekomen vragen om wat rust onder hoge bomen. Dus dit weekend wandelweer, graag wat stilte, meer niet meer.…
Adeleyd23 juni 2007Lees meer >

Verkoeling

netgedicht
3.7 met 32 stemmen aantal keer bekeken 903
Na de hitte van vandaag, het praten, luisteren en dromen, is even nog een koele wind met wat verfrissing aangekomen en heeft de dag weer goed gemaakt; het dwaas begeren is gestaakt en vrede heeft mijn hart geraakt. De dankbaarheid vervult mijn ziel, ik glimlach, adem vrij en kniel.…
Adeleyd10 juli 2007Lees meer >

Het zout der aarde

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 561
ik rook ziltige lucht proefde het zout der aarde zag in de duinen wat verlaten eieren van vogels op de vlucht zand knarste in losse gedachten die zich niet lieten ordenen tot een vriendelijk geheel alles werd me te veel maar zee spoelde de bitterheid weg door monologen van talloze golven kwam ik langzaam tot rust heb het strand…

rustmoment

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 709
kom ga met me mee naar een ander land waar zilveren klanken klinken en gouden stralen glinsteren kom laat me je leiden naar zoet gevooisde woorden afgewisseld met akkoorden brandstof voor je vermoeide geest kom pauzeer nu met mij neem even wat rust voel je een moment zorgenvrij en dadelijk weer uitgerust…

CREDO

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.160
ik hou van ingedutte steden die zich niets aantrekken van deze snelle tijd met hunkering naar het verleden en een bloedhekel aan competitiestrijd ik heb een zwak voor iemand met bescheiden eisen je ziet ze helaas zelden nog vandaag zij die zichzelf eens niet hoeven te bewijzen maar juist de nadruk leggen op zeer traag ik heb een voorkeur…

Ter uitnodiging

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.556
Volmaakte vreê van 't landelijke rusten: een brief, een boek, en dan de grammofoon... Het grasveld is geschoren, de einder schoon, de vijver uitgediept, geregeld onze lusten.…

Laatste Journaal

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 904
rust roest als aanslag op het kijkcijferkanon het nieuws verslagen…
Eric Martens31 augustus 2007Lees meer >

De Normandische kust

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.067
De klok efkens stilgezet geleefd op het ritme van ons lichaam. Wandelen aan verlaten stranden, turend, luisterend naar het klotsen van de golven. Geuren van de zee opsnuiven. De Normandische kust nog steeds verstrengeld met de oorlog rakend, treffend. Kerkhoven, die respekt, sereniteit afdwingen, om stil van te worden. De Normandische…
Carry25 september 2007Lees meer >

Tête-à-tête

netgedicht
3.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 667
~~~ de nacht verschoot spontaan van kleur toen jij –slechts gekleed in goed humeur- mijn slaapkamer binnen kwam zeilen de ochtend in je ogen reeds gewekt door rommelige lakens die nog onbevlekt de dag tegemoet leken te geilen je onverwachte opkomst was de droom waarmee ik me normaal gesproken loom nog even lekker omdraai in mijn bedje…
Nina Laverona25 september 2007Lees meer >

Gevonden

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 891
Even rust gevonden door de drukte heen. Is dat soms de engel die me plots verscheen of een heel zacht liedje dat ineens weerklonk? Zalig wie de avond met een glimlach sluit: hij vergeet de zorgen dankt al voor de morgen vindt de vrede uit.…
Adeleyd2 oktober 2007Lees meer >

Zo rustig ligt het land

netgedicht
2.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.378
Zo rustig ligt het land nu de oogst voorbij is en de vlugge vogels henen... Zo rustig ligt het land terwijl de mensen jagen op wat geluk en stilte. Zo rustig ligt het land en jij ligt in de kilte; zo rustig ligt het land en ver zijn al de dromen. Zo rustig ligt het land en wij verlangen naar de vrede die toch niet is gekomen. Zo…
Adeleyd15 oktober 2007Lees meer >

Drie van Lesbos

gedicht
2.5 met 48 stemmen aantal keer bekeken 16.430
De zee is Grieks en blauw, de passagiers turen zwijgend in drie talen: geen dolfijn te zien. Hagedis, kleine sauriër, met jou is het hollen of stilstaan als een dode tak. Beweegt je oog? Inslag! Daar spat de cipres omhoog. De olijfboom schiet vol uitroeptekens. Alles…
Aad Nuis24 oktober 2021Lees meer >

Zachtgesloten

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 660
Mensen met gesloten ogen schilder ik het liefst dromen zij of zijn ze moe van kijken. Ook oren zijn onzichtbaar bedekt met pet of sjaal volledig onbereikbaar voor kermend hard kabaal. En bij mijn nieuw gehakte beeld ontbreekt zomaar een neus geen kans voor parfum en voor rook graniet is niet poreus. Wel duidelijk aanwezig zijn de…

nachtvers

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 725
het uur van de wolf straten gehuld in het gehuil van blitse wagens dit duister dient niet om te slapen er moet overdacht in de nacht beslecht dat bij zon alles goed of toch genoeg verlopen volgens wat verwacht hij neemt zijn pen getuige tot verstillen van wat geweest voorbijgeraasd alweer en af te leggen kleed voor de naakte rust…

Mijn "warme hand"

hartenkreet
3.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.926
Heb je eind'lijk rust... in je malende hoofd? Ik zal je weer vinden als ik er ook ben! Begroet jij mij daar... zoals beloofd?…
2gether20 november 2007Lees meer >

Ik dacht bij mezelf...

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.012
'k dacht bij mezelf, wanneer vind ik nu eindelijk rust. ... ze dachten allemaal even hard voor zichzelf.…
torromolinos20 november 2007Lees meer >

Mijn hart klopt zachter in het bos

gedicht
2.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 8.658
vanavond pluk ik bramen voor een dode vriend met zwaluwen, het vuur, de drie seizoenen draag ik geen wanten maar een kruis tegen de kou bevroren heuvels op mijn hart klopt zachter in het bos omdat het stilstaat bij de bomen ik heb het leren donkerrood te bloeden bij gevaar ------------------------------------- uit: 'Alles voor de vorm…

haiku: stilte

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.268
stiltegeluiden de natuur zit er vol van brengen rust in haast…

Eén keer

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.315
één keer wil ik nog de scherven als er glas is stukgegaan één keer wil ik weleens sterven van geluk wel te verstaan één keer wil ik nog eens huilen duizend druppels zoete traan één keer in je armen schuilen om er nooit uit weg te gaan…

Va-et-vient I

gedicht
2.2 met 55 stemmen aantal keer bekeken 14.098
Met aandacht hebben we onze stoel geplaatst. Twee stoelen. Er was geadverteerd: hier uitzicht op het niets. En inderdaad: blauwogig en breedzwijgend glimpte het ons toe. Niets. We wisten er niks over te zeggen. Voor en om het niets: een hek. Pas op! zegt het hek. Niet passeren, niet proberen aan te raken. Alleen zitten, kijken. Straks breekt…