3457 resultaten.
Gescheiden
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
917 Ik hield van jou
je was een god voor mij
‘k wilde alles met je delen
je laten lachen,
je begrijpen,
je voelen en liefdevol strelen
Maar gaandeweg
ontstond er pijn
door verschil in partituur
er ontstonden dissonanten
ondanks mijn verzet daartegen
groeide een muur
Ik heb ons concert
zelf afgezegd
we zijn nu uit elkaar
maar nog steeds…
Groeten uit Berlijn
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.202 De grap uit wanhoop valt in stilte
warmte woekert om mij heen
verliest van zeer angstige kilte
verdrinkt in softwarematig steen
Want hardware is het niet, mijn hart
in zijn poging tot beton
raakt niet alleen z'n baas verward
maar ook zij die het won
Zo groot kan het verlangen zijn
dat drempels muren lijken
met aan beide zijden pijn
die…
Kerstfeest
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
3.556 Met de rug tegen de muur
onderga ik het geweld
van het luidkeels "Stille nacht".
Het geschitter en geflikker
van miljarden lichtjes
doven het licht
dat schijnt in de duisternis.
De voegen tussen de stenen
trekken sporen in mijn rug.…
Jij hekste
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
1.009 ik stak je hart
op een staak
brandde met vuur
in op je geesten
verjoeg ze als beesten
naar een kring rond de maan
jij hekste
bezemde angst in
de nacht zonder licht
toch droop in rood
het bloed van de muren
zag je vernacheld gezicht
maar in het wit
van opkomend licht
kleurt onschuld de dag
het zwart in mijn lijf
de krassen van nagels…
Verstand verliezen
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
2.562 Met mijn emoties
Waar moet ik heen
Tegen de muur smijten
Het uitschreeuwen
Het moet ergens heen maar
Kan geen kant op
Ik wil eruit
Weet niet hoe
WHAAAAA
Ik heb het gevoel
Het te verliezen
M’n verstand
Ik heb het gevoel
Ik word gek
Alles in m’n hoofd
Het stoort
Kan niets meer doen
Moet iets doen
Moet nog leren
Morgen tentamen…
Afdalen
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.992 scherven onhoorbaar
door wilder
breken van de
laatste muren
om ons hart..…
Koningen
gedicht
2.3 met 21 stemmen
6.159 Koningen
lieten hun portretten hakken
in stenen wanden van tempels
in het licht van de sterren
herleefden hun hoofden
koningen past eeuwigheid net als goden
Wij krassen onze namen in basten
van bomen, op toiletten, hangen foto's
op om koste wat het kost te blijven
blinde vlekken op blinde muren
------------------------------------
uit…
Buiten was er niets
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
998 Binnen waren de muren,
en de vloer en het plafond,
en dat verschrikkelijk grote raam.
Dat verschrikkelijke grote raam,
waardoor je naar buiten kon kijken.
Je kon kijken naar het gras.
Je kon kijken naar de lucht.
Maar verder, verder
was er buiten niets.
Oké, soms vloog er een vogel.
Maar dan was er weer heel lang,
niets te zien.…
Gepoetste plaat
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
1.210 aangeslagen sleep ik mij
met traangelaat over straat
schamper dan hoe trouw
de verschutte vrouw
opgaat in
geweer tegen een muur
eenmaal ontdaan van al dat zwart
blikkert er heus wel weer wat
prima facie grapte jij nog
terwijl je vertrok
ik poets nu vlot je stalen plaat
voorgoed uit mijn gewreven zicht
kets jij je haan maar…
een handvol namen
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
901 in mijn straat
woont een stad
en wanneer ze ontwaakt
lijkt het licht te veranderen
in raamloze huizen
zwijgende gezichten
lekken door muren
alsof
de dag nooit spreekt
zoals de vreemde minnaar
die onder het dekendak een naam
zoekt
haar verhaal probeert te onderscheiden
van het zijne
ik kom hem wel eens tegen
hij…
vierkante waarheden
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
1.366 aanschouw ze en trek uw conclusies
in sluipregens duelleren mensen
in ragfijne intriges achter schermen
wroetend om plaatsjes te veroveren in historie
het zijn echt geen indianenverhalen
het charisma van deze wereld op zijn
zachts gezegd verwonderlijk genoemd worden
ik meng mij niet in dit vreugdeloos gedoe
ik stap uit de muren…
"De eeuwigheid loopt voor ons uit" (haiku's)
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
615 Roestig hoefijzer
vangt veel tijd aan de
muur, waar is het geluk?
Vingers bespelen
een oude harp, snaren
breken, er vloeit bloed.
Regendag, gevuld
met niets dan buien, ook
in het goede en kwaad.
De tijdsreiziger ziet
geen nieuwe landen
maar met andere ogen.…
X
gedicht
3.4 met 62 stemmen
38.701 Transport
Binnen nauwe grenzen:
Muren van één kamer
Eén huis.
Nat groen gras
En water van een spuitend fontein
In zijn wereld brengen.
Of nu vandaag bijvoorbeeld
De draaiorgelmuziek
Van ’s Zaterdagsmiddags
In de winkelstraat.…
brandt ze in hun vuren
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.371 ik zie zijn ogen gaan
ze schrapen dromen
van de muren
jagen de fantomen na
die spelen in de
hoofden van de buren
hij stookt hen op
brandt ze in hun vuren
en rookt ze langzaam uit
het zal niet lang meer duren
of angsten schreeuwen
weer hysterisch hun geluid
nu bonken hersens
tegen wanden onbegrip
de handen zijn gebonden
er zijn geen…
De dood loert
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
2.041 Geluidloos glijd je de kamer door
Geluidloos als de dood
Je weet waarvoor je daar bent…
Je stapt langzaam verder
Je bent één met die schaduw
Maar nooit met het licht
Je ziet geen hand voor je ogen
Toch weet je waar je moet geraken
Je kan alles zien
Terwijl een kil gevoel in je binnen sluipt
Je weet dat de dood zelf achter de muur loert…
de zee
hartenkreet
0.5 met 4 stemmen
1.287 De zee
De schorre zeilen, de sneeuwende zee met
De vinkenslag der baren : haar bladeren
En het doornaveld verlangen : haar golven
Rijden tegen het land waar de vlag der bronst uithangt,
Monsteren de muren aan,
Lokken het mos en de mensen, de merries en het zand,
Laten de stenen als sterrenbeelden achter
En bevrijden - zij, de zee en haar…
Woordeloos
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.180 Muren die hemelhoog marcheren
Onbereikbaar voor mijn ladder
Toch maak ik sprongen
Maar val steeds dieper terug
Wanneer zal ik het leren
Spouwankers dringen door de voegen
Ik lees de jaren in het roest
De gebakken stenen door de tijd verteerd
Begreep ik maar hoe het moest
Het kozijn evenaart mijn houding
Gebogen en weerbarstig
Woordeloos…
Stilte
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.155 Stilte in de straat
stilte plakt op de muur
op de glimmende steentjes
in de stoel met de kussens
op de marmeren tafel
onder de autobanden zelfs
stil is de vochtige volle maan
de spaken van de fiets
de druppel in de kolk
de dichte jalouzieën
de stilte geurt in geel en groen
de stilte zoemt de stilte suist
de stilte houdt de adem in…
Diep strand
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
2.777 ik denk tegen de wind in
het ruisen van de zee
het geluid, de muziek
een cliché
in mijn oren
achterstevoren
terug... denk ik
terug... naar toen
als de zee spoelde
de liefde over mijn dam
toen zij kwam
zij, een onopvallend glasgordijn
een muur van troebel water
onzichtbaar
onder de waterlijn
sommige stuurlui staan aan wal
omdat ze…
De veteraan
netgedicht
3.7 met 27 stemmen
1.065 De beelden weggevoerd
naar de verre horizon
van de abstractie
bouwden stalen muren
waarachter in het diepste geheim
het kind jammerlijk huilde.
Naast het zweet- woelende bed
stonden de spoken
van verjaagde beelden
bestreden met tabletten
weggevaren met de drank
der verdoofde vergetelheid.…
alleen jij
netgedicht
3.9 met 28 stemmen
1.589 te midden van wind
hang ik rozen tegen de muur
omlijst de bladeren met een museumstuk
rood
zoals het alfabet van liefde
dat verzinkt in vochtige voegen, zo vaak
beschreven en weer heengegaan
een dag, een uur, een week
of duizend en meer jaar
tot er niets meer over is
dan een beknot bedrog, de zware last
van het zwijgen
woorden…
65 jaar Westerbork
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
853 Barakken, ramen die bestemd waren voor wezen
die met ruimteloze schreden de dag afwachtten,
muren van prikkeldraad niet zagen verdwijnen
eenzaam als de dood,
zelfs de andere kant van het draad was zonder licht
ze hebben getracht een eigen kamer in de wereld te zoeken
uitzicht op vrijheid , plafond en die binten
kregen ze nooit meer uit…
Hemelwals
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
566 wadend op kniehoogte
door mist van heden en verleden
ken ik alleen maar mijn eigen
unieke wereld van alledag
waar elke gebeurtenis zich
maar éénmaal voltrekt
ondertussen schrijf ik
bij gratie van onvolmaaktheid
muziek op de blanke muren
mijn ideeénwereld is mooier
dan de werkelijkheid
en denken maakt ongelukkig
kom liefste dans…
Jachtseizoen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
944 bliksemstralen en donderdagen
wachten op de wind
die onweer zal razen
wanneer Thor hem vindt
‘t is tijd voor kale takken
zwiepend langs de muur
het splijten van spanten
in de schrankende schuur
knetterende ruzies
in de zwaarbeladen lucht
kokhalzende meeuwen
holbewoners op de vlucht
platgeslagen helmgras
gezandstraalde brillenglazen…
uiteindelijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.020 op een laatste zomerdag geschreven
papier
een schaduw op een muur
lees dit zachtjes hier
dan verzint dit kind
gedichtjes van zoete stroop
een naam schreeuwt om hoop
niets is wat het lijkt
zeker geen hint
lees de lach
als 'n traan
alleen dan
is het verdraagzaam
wie dit leest
zijn de laatste
gedichten op het feest
en voor het…
vier en twintig uur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 de stad slaapt immer
de lichte sluimer van de nacht
een taxi met een late vracht
boort lichten in het duister
fluisterstemmen door de muur
een torenklok slaat zeven uur
het eerste uur versterkt het silhouet
van straten,plein,stegen
op de rivier verschijnt uit ochtendnevel
een schip,de motor monotoon,
versterkt de stilte van dit moment…
Voedt het kruit de lopen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
654 de mensen dragen wit
branden zijn al uitgewoed
spatten bloed op grauwe muren
nog echoën kanonnen
slaan granaten stille gaten
jagen raketten geluidloos op hun doel
die waanzin is nu afgeschaft
ingepakt en opgebracht om
in de isoleer weer oorlogje te spelen
deze brandhaard is geblust
maar elders voedt het kruit de lopen
van hen die…
Onaangenaam verdoofd.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Aan weerszij grauwe muren, een schemering
Hangt boven de stad en gestaag verstrijken
De uren.
Een stilte heerst alom en mensen lijken
Als dingen doofstom.
Hun zintuigen zijn verdoofd en gedachten
Slokken hen op.
Het beloofde land is een illusie voor
Iedereen...
Terwijl hun sporen vervagen tussen het
Kille steen.…
treuzelend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
591 winterkleren hangen treuzelachtig voor ramen
als oude vrouwen ,met lege zakken
weerspiegelend in blinde tijden
wordt ze door de huiskamer omarmt
mouwen rijmen op muren als
koude littekens op het behang
maar nu zijn wij groene bladeren
waarin wij ontwaken in een verre lente
de kou houdt niet meer stand
in een schaars verheven licht
wordt…
dodenherdenking
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
535 (ik had me óók verzet
als onrechtvaardigheid voor rechter speelde)
in de verloren hoop van dode ogen
school de kracht van duizend verzen vrijheid
en de moed van zuivere gewetens
daar, op vlaktes of in bos
tegen muren, wanden, op de grond
bloedde toen een grote wond
in uitgestrekte harten
honderd smarten zeiden niets
maar de eerste…