Alle inzendingen over naar de apendans van

38947 resultaten.

Sorteren op:

Winter

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.112
Langzaam vormt zich een schilderij het landschap ontwikkelt zich tot paradijs. Ik ben jaloers, het is immers niet van mij al maak ik dat mezelf wel wijs. Een simpele boom neemt vormen aan ontpopt zich als een reus in het wit. Het wit doet duizelen, ik kan niet staan ik voel me nietig, zo als ik daar zit. Ik kijk naar een oneindig grauwe…

Dit Wit

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 690
Papier spiegelglas water dat was vóór de geest De ziel van het blad is de witheid geweest en de pijn is de pen die geheimen uitlekt Desondanks geneest: gewicht contra gewicht Schoonheid en beest dichter contra gedicht: pupil blinde vlek.…

Over de zee hangt matelijk te tampen

poëzie
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.558
Over de zee hangt matelijk te tampen een zoele en droeve klokke door de mist. De dag is zonder klaarte en zonder lampe. Hij, die zijn hart bezit, weet wat hij mist. Een stemme galmt, en ieder loopt verloren. Ik loop alleen. En 'k weet dat duizend zijn die naast me dragen door te dichte smoren lijk al te volle teilen melk hun pijn. Ga niet…

bloedsoldaten

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 651
Het denken van uitspansels bovenin raakt nergens aan de daden van het hart. de draden binnendoor en binnenin raken verward. Ik strijd door god en alleman verlaten vanaf mijn prilst begin met bloedsoldaten.…

Criteria

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 752
Ik lijn: wig tussen binnenhouden, buitensluiten. Ik steen: tussen toen, nu, straks. Ik muur een grens: tussen plusminus niemand en een ongeveer mens.…

Schijn

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.457
Als niets wat er is blijkt te zijn wat het leek blijft over de zekerheid dat niets meer zo wordt als het was...…

sex

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.043
Het zal nog steeds wonderlijk zijn daar in die straat geleund tegen de kale muur en de garagedeur Je jas je lichaamswarmte waar jij armen om mij heen- sloeg bij regen en je hand mij ook verder wist te vinden Ons leven is nog steeds De duisternis van toen: klaarkomen in een hoek Lust werd Daar liefde Het zal nog steeds…

Rondeel voor Hans Dorrestijn

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 941
Kijk, die zijn naar Dorrestijn geweest. Ze hebben kort na aanvang al de zaal verlaten. Van ’t lachen gierden zij, de stoelen waar zij zaten zijn nat gepiest, die van de vrouwen nog het meest. In alle steden waar hij optrad was het feest, liep men tot laat in polonaise door de straten. Kijk, die zijn naar Dorrestijn geweest. Ze hebben kort…

GIJ DRAAGT EEN SCHONE VLECHTE HAAR...

poëzie
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.617
Gij draagt een schone vlechte haar allangs uw lage leên… - Het is een trage dag voorwaar van weiflen en van wenen. Het is een lengende avond van mis-troosten en mis-prijzen. ’t Is of de dag niet sterven kan en of geen nacht kan grijzen… - Gij gaat mijn duister huis voorbij, verlangenloos en rechte; ik rade uw naakte, magre dij; ik zie…

Genesis ?

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.180
Eens was er een echo van het niets vermoedend niets. Het was doofstom blind en onwetend en zonder gewicht Toen ontstond er een ook van vermoeden en een ook van bestaan en toen ook een ook van voortaan wat de echo niet meer overzag Toch bleef het vermoeden.…

De springhengst in de klaverwei

poëzie
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.628
De Springhengst in de klaverwei Is in zijn amourettes vrij, De kater ’s nachts op ’t hellend dak Een gade zich kiest op zijn gemak De wakkere haan steekt nooit zijn neus Dan in het kipje van zijn keus, Terwijl de weegluis aan de wand Slechts Haar zijn woord en hart verpandt Wier beeld, als hij de sterfling beet, Zijn borst van wellust hijgen…

Zwemmen (Mahler 3)

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.002
Ik drijf: de Attersee rondom is glad, blank en donker Ik drijf: mijn oren aan een doop ten onder horen het gemompel van de aarde. Ik ruis mij uit het water, luister: wat dienen zich hier ongevraagd de prachtigste geluiden aan. Ik drijf in nijd: Waarom vonkt er uit het rondom van zon en avond bos en vogels zoveel muziek…

Rimpel

gedicht
2.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 9.713
Hij pakt zijn oude handen vast. Een rimpel naar de dood. Nooit meer wordt hij groot. Nooit meer wacht zij om de hoek. Ieder woord raakt zoek. Alles was, is waar gebleven? Wend De steven nu voorgoed en paai de gondelier. Drink wijnen. Slurp het gistend bier. Stil de honger in de maag. Want Op de kaaien liggen rood, de taaie haken van de dood.…

Goedheid, góedheid...

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.408
Goedheid, goedheid gelijk een zuster aan mijn zijde, hoe heb ik u verbeid, - die ik niet vrágen dierf, sinds, kommrend om mijn vreemd bestaan, mijn vader stierf, en uw gezoen, o lief, mijn dode liefde zeide... - Maar God zal mij misschien genadig zijn, genoeg voor 't pover horizontje heil dat ik Hem vroeg, en góed, o Goedheid, voor wie, moeizaam…

De moeder en de zoon

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 4.044
DE MOEDER Ik draag u aan mijn hart, al ben ik járen-zwaar. Voelt ge mijn adem als een vlamke op uw haar?... DE ZOON Ach, zwijg: ge zijt een vróuw langs lege levens-straten... DE MOEDER Hoe, heb ik niet mijn zoen op uw gelaat gelaten? DE ZOON Uw zoen is op mijn mond gelijk mijn tranen: zóut... DE MOEDER Mijn…

Op Leidse held.

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.213
Wij waren drie broers; doch daar ik gesneuveld ben in 't beleg van Leien, Zo zijn we nu nog maar met ons beien.…

Gij zijt de goede vrouw

poëzie
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.699
Gij zijt de goede vrouw ten drempel mijner dood, - Gij die me uw ogen als een zomer-nacht ontsloot Vol wondre lichten en vol rust'ge duisterheden; Gij die me uw leden als de rijkste herfsten bracht, En, schoner dan een schemering, de zéekre kracht Van vredig leven en zich goed bemind te weten. Want gij, die weet hoe iedre vreugde tanen moet…

Op het ontvangen van nieuwe haring

poëzie
2.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.145
O Haring, met uw pekelsmaakje, O hartverkneutrend zeeziek snaakje, Hoe dorstig, hoe gelukkig maak je De maag, die van uw lekkers houdt. Gij zijt een fraai en snoeprig visje, In 't keurlijk peterselie-disje, Een mals beet voor jong en oud. Geef andren spekstruif of pasteitjes, Of Franse lever-lekkernijtjes, Geef andren haas- of hertenbout…

Ik weet van wonen

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.840
Dat is waar ik vandaan kom: kanaalervaring, besef dat er poorten bestaan en daarna Ook later oude straten opnieuw met verbazing gezien: is hier iets gebeurd, een geboorte? Wonen van vroeger weten ervan achter de warmte van roze vulva’s rechtlijnig baksteen en muizenvallen.…

zachte sprong

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 832
Spring bij nacht en ontij in zee, pleeg zelfmoord. Koester zout als talkpoeder. Verzachten kan nooit pijn zijn ook als de ziel een huid is ook als de ziel van huis is en in zee springt Koester bij nacht en ontij de zachte sprong.…

De terugkomst van de zomer

poëzie
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.193
Zo is het warme weer in ’t eind teruggekeerd En ziet men lieden, wier gezondheid was bezeerd Door kou, zich in de gloed der zonnestralen koestren, Niet langer in hun huis geklemd als Texelse oestren. De zomer nadert en de Winter schuurt zijn piek; ’t Was tijd waarachtig; want hij maakt het mensdom ziek. Nu kan men in zijn hemd of zomerbroek weer…

Gij die gebaard hebt

poëzie
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.119
Gij die gebaard hebt, en in moeder-smart gestaan, hoe ben ik als een tuin voor uw gepijnd verlangen? Hoe gaat ge in barre hoop, hoe draagt ge onvruchtbre waan, en heeft uw liefde een liefde om mijn gelaat gehangen?… Al slaat in mijn moe hoofd uw zware zomer-geur, Vergéefs zult ge, als een roos, uw adem míj-waarts keren; want, ben ik úw door…

Desdemona

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.280
Ach, konden wij teruggaan in de tijd toen wij nog dwaalden in ons beider ogen en blikken niet gekruisigd in mijn spijt van tranen niet bestemd om ooit te drogen Toen wij nog kansen raapten en bevlogen beloftes deden aan een eeuwigheid toen onze onschuld lag in onvermogen; in naam der liefde trof ons geen verwijt Het waren leugens die de…

Valentijn

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.113
Vanmorgen schonk ik aan mijn Valentijn twee rozen, knoppen, op het punt van breken om niets meer dan vergankelijk te zijn. En hardop hoorde ik mezelf toen spreken; 'dat elke roos symbool staat, wit en rood, voor al wat veertien jaren is gebleken. Zolang de liefde onze bondgenoot kon zijn, wij ons door hartstocht lieten sturen, bracht…

De Schone Kunst der Letteren

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 688
Een middel om verveling te verdrijven als tijd of vrijheid neigt naar overdaad is ’t nemen van een toevlucht tot het schrijven daar dit nog vaak te wensen overlaat Een woord op schrift zal lezers lang beklijven en lettervreters zijn erbij gebaat een leven lang van zin voorzien te blijven en dat dan weer het liefst met regelmaat Dan droom…

rode schoentjes

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.123
hoe lang had zij al lopen kijken naar rode schoentjes met een hak schoentjes die je gaat bekijken voor kleur en maat, maar ook gemak schoentjes waar je goed op zou kunnen lopen en goed staan bij je zwarte haar ja, die ga je dan wel kopen en dan niet één, maar wel twee paar dan kom je thuis en gaat proberen te lopen op zo'n hoge hak je…

Visioen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 608
Men zegt dat Dood tot nieuw beginnen leidt en Dertien de perfectie zal voldragen van meer, verleden, steeds te weinig tijd vermetel dan dat hij haar dorst te vragen om exegese van de symboliek en sprongen in een donker diep wou wagen zo vielen zij tezamen voor mystiek maar wisten niet dat Argus had gelogen toen kaars gedruppeld werd tot…

Groot en klein

poëzie
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.327
ONDER de grond liggen, Goddome, koning en bedelaar, Zonder complimenten en als broertje en zusje bij mekaar, Maar je most er, God verdomme! BOVEN de grond eens om komme.…

Stilte

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 724
Na al die eeuwen zijn wij nauwelijks bekend gebleken met de éénzaat onder de planeten. Nog kleiner is de kans dat haar equivalent zich meldt, opdat wij ons met deze mogen meten. Misschien is dat de reden dat wij het moment verkiezen en het grotere geheel vergeten, maar of onwetendheid alleen is voorgewend zal nooit aan ons zijn om daadwerkelijk…