2054 resultaten.
Het vuur blijven aansteken
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
525 Als je stil bent kun je zijn gefluister horen
in de wolken en bomen of de struiken deze tonen
waar hij nu ook in de nacht tijdelijk wil wonen.
Dit om leven ook zo te verdragen
nog steeds verliefd op het dagelijks bestaan
intens geliefd laat je geliefde je nooit echt gaan.…
de aarde onder je voeten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 koud en nat
optrekkend vochtig
om je heen
zompig bruin wat
bij Dollardklei
weer anders is
niet te doen
die plakt met kilo's
aan je schoen
klonten blijven
aan je vingers hangen
laten niet los
verstijven
drogen lichtgrijs
in harde brokken
die je ook weer
los moet kloppen
af moet schrapen
niet zo mooi
plakzooi
ben ik blij want
ik woon…
Door God geroepen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
689 Moet ik U zomaar geloven
die Stem diep in mij
of blijft Gij er wonen
en ben ik niet langer vrij?…
Thuis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
581 Dit kleine plekje
waar ik woon,
is een heel klein onderdeel
van een veel groter geheel.
Een stipje, misschien
niet eens te zien
vanuit de lucht.
Een vage omtrek
in een snelle vlucht.
Het is mijn plekje, zo vertrouwd,
mijn dagelijks bestaan...
waar ik me thuis voel.
Nooit meer weg wil gaan.
Zo onbeduidend en zo klein.…
Anders
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
644 Ik woon hier bij bejaarden,
omdat ik er zelf één ben.
Er is er eentje heel erg ziek,
één die ik heel goed ken.
O, eigenlijk weet ik wel waarom.
De dood heerst immers nog als koning.
Ze volgt de weg van al het aardse,
de weg naar haar laatste woning.
Er sterven dagelijks mensen.
’t Is de manier waarop, die mij benauwt.…
Egbert Streuer & Bernard Schnieders
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Streuer is de naam, die zo bevlogen
met sidekick Assen won, terwijl die vennoot
stil mompelde: ‘You Batman and me Robin,
crusaders must fight criminals, but wait!
Oops! Holy moly! Focus op de loot!’
B. Schnieders drukt de fantasie de kop in.
De stuurman heeft van al die brij geen weet…
Jouw straat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Het is nog vroeg, geen klanten
niemand op weg naar zijn werk
alles nog zoals gisteren
de brandkraan altijd paraat
en nachtrondes tegen diefstal
Hier doe jij jouw boodschappen
hier ga jij naar de kapper
hier wonen jouw vrienden
dit is jouw uitzicht, jouw straat
jouw wijk, jouw thuis
waar jij rustig kunt slapen
zonder akelige dromen
zo…
Regen, regen...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 Wie lacht er nu, wie zingt om ziel en zinnen
en weet geborgenheid nog wonen in dit land?
Al regent het de hele dag, straks gaan de bloesems
open en zien we dat ook hoop weer is geplant.…
Teugelloos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 hier tot een muze
van jouw dromerig bestaan
spreek niet over later
dan ben ik weg uit jouw tijd
maar nu drijf ik op rimpels
water, lichtblauw getint
alsof de hemel mijn glimlach bemint
ja, ik ben ik, ik voel me bevrijd
als ik terugkeer naar het stenig strand
tril ik over mijn hele lijf door een trage kou
doch je ziet mijn lach
en woon…
Co Verdaas
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
704 Zijn deklareergedrag was heel sajant
Hij ging uit provinsjale zakken rollen
Waar woonde hij, in Neimegen of Zwollen?
‘t Maakt mij nix uit, ’t is bijde Nederland!
En beina goed is echt niet zo verkeert
Zoals ik heden op de pabeau leert…
Nederopa roemen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 De Europese ziel van Nederland stroomt,
door machtiggrote, Europese rivieren,
die door oneindig laagland gaan.
Land waar Europese adelstand,
samen met Europese kerken,
boeren en gegoede burgerij,
ooit, de dienst uitmaakte.
De wereldziel van Nederland stroomt,
naar open zeeën en grote oceanen,
waar Nederlandse koopmannen,
gesteund door Europese…
Antifoon
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
750 Het leeg vertrek waarin ik woon
is het grondstation waarin ik troon,
en sterrenlicht uit voorbije aeonen
verzamel ik in dit brandend heden.…
Ik durf niet meer te schrijven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
638 Ik woon in duisternis.
Ik woon in een huis des vrezes zonder lamp aan.
Ik ben de achteruitspiegel van jou mijn liefste muze.
Kijk nu vanachter je beroete glas naar de zonne-eclips zo groot en beangstigend.
De zon is als een metalen kanonskogel nu schijnend in metalen glans
Haar stalenkrans is van ijzer en melk en gekookte rijstebrij.…
Mijn moeder
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
3.086 Dat ik niet vaker op bezoek kom,
Want ik woon toch echt dichtbij.
Ik kan toch moeilijk gaan vertellen,
Dat ikzelf geveld ben door ziekte.
En niet meer de deur uit kom.
Ik zou zo graag nog een keer horen,
Dat je van me houdt.
Maar je zit alweer mijlen ver weg.
Je blik weer leeg en koud.
Dag mam, ik moet gaan.…
school der poëzie
gedicht
3.9 met 35 stemmen
13.778 Nog ik, die in deze bundel woon
Als een rat in de val, snak naar het riool
Van revolutie en roep: rijmratten, hoon,
Hoon nog deze veel te schone poëzieschool.
--------------------------------------------------------------------
uit: 'Verzamelde Gedichten' van Lucebert (1924-1994)…
De vleugels van de wind
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
723 door de wolken en over de oceaan
Onbezonnen, zonder zorgen, zo klein als een kind
Bewonder de helderheid van de zon en de prachtige maan
Wat een heerlijkheid, wat een ruimte en wat een genot
De sterren knipogen vrolijk naar mijn persoon
Pratend met het wolkendek in dit grote blauwe slot
Glimlachend naar het heelal, alsof ik in deze hemel woon…
Mijn hartje sluit zich
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.373 Mijn hart is zich aan het sluiten
ik hou het niet meer tegen
Ik hoopte zo op zonneschijn
maar voel alleen maar regen
Mooie momenten vallen in het niet
bij alle bijkomende stress
Ik kom in jouw tijdsindeling
niet verder dan 1 op 6
Je vrienden zijn zo belangrijk
waarom woon je niet met hen
Misschien leer je op een dag
dat ik belangrijker…
In de mist
poëzie
2.0 met 2 stemmen
3.131 De zon wordt onverbeeldbaar schoon
Boven de mist die houdt omhangen
Der wereld windestille woon
In dit vertederd dagenlang verlangen.
Weer blankt de boskamp, een besloten zaal,
Een witte kamer die de bruid verwacht,
In smetteloze glanzeloze praal
Op uit de zwarte nacht.…
Biografie (hij)
gedicht
4.0 met 11 stemmen
12.286 Belachelijk klein was de landkaart in de serre
waarin thee werd gedronken
en het groen van Canada het won van de zon.
Een gunst van de dag. Nooit had hij zulke
mooie muziek op het perron van Treblinka verwacht.
------------------------------------------------------------
uit: 'Wie nu nog zwijgt moet alles vrezen', 1994.…
Kamerbreed gemis
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.666 Deze kamer is onveranderd
en toch leeg,
dood, het is
wonen
als in de goot
Daar hangen de foto's
niet meer, het enige verschil en
het is niet zoals ik het wil
De kat is groter geworden,
net als de planten
'k Lees minder vaak de kranten, maar
de rest is nog hetzelfde, en toch
klopt het niet meer...…
Jij - onze kattie - waar ben jij?
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.266 Onze allereerste gezinsuitbreiding dat was jij…
Al 5 jaar woon je bij ons en je hoort er sinds dag 1 helemaal bij!…
amsterdam en Bloem
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
825 Ik loop langs grachten, pleinen en door stegen,
bezie de stad die trots is op de stad
Al hebben, wie er wonen, het gehad
met dromen die ze hadden maar nooit kregen
want ‘toen’ is lang gekoesterd maar belegen
de humor die je zocht, klinkt nu zo plat
Wie lacht nog als ie moe en afgemat
zijn wielklem kwijt wil raken in de regen?…
Tweestrijd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.091 Gijs ontmoet haar in 't café
herkent haar als escort dame
die avond dat Ajax de cup won
zij herkent hèm niet
ze ziet zich al als landvrouw
op zijn statige boerderij
geeft zich royaal maandenlang
Gijs ploegt in de zevende hemel
als ze over de toekomst begint
komt 't keerpunt; hij veinst verdriet
als haar geheim is onthuld
schip strandt…
Illusie
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.747 geliefden
warmte drinken
uit elkaars handen
Zo klinkt de hymne
van een onmogelijke liefde
De pijn van verlangen
geboren uit de drang naar geluk,
hartstocht en genegenheid
De hunker van zoete smart,
ondraaglijk wegend
in eindeloos wachten
Paradijsvogel, engelvrouw,
schitterende illusie
Vaar wel,
voor altijd,
onbereikbaar
in je hoge woon…
Schrijnend
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
800 Z'n kansen waren na een poos gekeerd:
gedwongen werd-ie om heel klein te wonen.
Bij toverslag was hij gedeprimeerd.
Met heimwee dacht-ie aan z'n gouden tronen,
de weelde die hij miste en z'n zonen.
De man werd door vernedering verteerd.
De jaren bracht-ie in ellende door,
maar Gods genade nam het voor 'm op.…
Aarde die rozen baart
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.300 Huis waarin ik woon
leefde 'n ambteloos pastoor
met z'n huishoudster;
geliefden tot in de dood
wat de kerk hun verbood
Twee rode rozen
bloeien zomer's op hun graf
door niemand gepoot;
in onze tuin heel bizar
groeit 'n zelfde rozen paar
Het zal toeval zijn
plaats voor m'n gemoedsrust
een mantel van gaas;
mantel om de rode rozen
op het…
Wijnrood
gedicht
3.4 met 20 stemmen
12.478 Langs de trambaan, richel van smalle spiegels,
daar woon ik. Want wist ik niet waar ik woonde?
Telkens verder zonder verweer, het loflied
zingen van de open weg: daar moet ik zijn,
met koude voeten nooit tot stilstand gekomen.
-----------------------------------------------------
Uit: 'Lippenrood', 1997.…
Kruisvaart
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.747 De aula
zal rauw gestemd beginnen, verstikt
dringt door `t kartonnen wonen
nog een rondje rosé wolk
als een brief, een fles te laat
met de honger, zo die gaat
druppel je uit het besloten volk
en bevaart gloeiend hete konen…
Elckerlijck
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
771 Een wonderlijke brief,
Waarin voor Elcerlijck te lezen staat
Dat Nornen regen weven in de staat
Waarin de mensen wonen ongeliefd?…
zondagmorgen
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
726 zondagmorgen zeven uur
onbezorgd genieten van de natuur
het is heerlijk wonen aan de dijk
ik voel me vrij ik voel me rijk
de rust de stilte om mij heen
geen lawaai ik ben alleen
met slechts de vogels en het water
want de herrie komt pas later
rond elf uur is het met de rust gedaan
in de verte komen ze al aan
in dikke pakken op motoren
mijn…