5922 resultaten.
Ik weet het nog heel goed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 Winter 96/97
Ik weet het nog heel goed
Ik stond voor het raam
Keek naar buiten
IJsbloemen op de ruiten
De wereld verstild bevroren
Mijn gevoel verstild
Mijn hart bevroren
De leegte die jij naliet
Ik was verloren…
opnieuw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 teruggebracht naar een
verdwenen wereld
zie ik de schommel in
het desolate landschap
achter het struikgewas
vind ik het kind
dat zwijgend scharrelt
op droge dode grond
takjes plant in
weerbarstige aarde
mijn verstarde ogen
kleven vast
vast aan wat
verloren ging
de radeloze ratel
helpt me oorverdovend
uit de droom…
2016
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 Sluit de deur.
Draai het slot.
Sluit me buiten.
Laat me los.
Hou me vast
Laat me binnen
Schemer, duisternis
De onzekerheid
verteerd
Valse noten,
Slechte muziek
Kom dans
Naïef, vergeten
Laconiek
Ik drink
Veel, hard
Laveloos
Mooie wereld…
Ik had je lief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Ik had je lief en je was verdwenen
geen afscheid, plots, niet meer samen
verstard onbegrip was verschenen
juist waar wij tezamen kwamen
in een tongzoen van puur geluk
eindigde met een enorme smak
verbrijzelde maakte alles stuk
met jou in het verwrongen wrak
help mij bij mijn terugkeer op aard
uit de wreed onzekere droefenis
ik stuurloos…
Plots
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
729 ben je uitgevlogen
ons voorgegaan
wellicht
van hier waar je
sinds ‘56 woonde
ging je over in ’t licht
nooit meer Maison Kelder
gebakjes eten, met jouw verjaardag
voor ’t Nieuwe Jaar
zal de stilte ooit gaan wennen
al voelt ’t voor nu
wel heel erg raar…
Uitdragen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
590 benen lopen
in en uit
dragen
tassen vol
herinneringen
nu jij bent
weggegleden
is de
ontmanteling
begonnen
van daar
waar het
ooit begon…
krassen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
545 ze hoort het
verbeten
krassen van
de pen zijn
hand een stijf
klauwtje ze
hoort het
tikken van
de oude klok
hij kijkt op:
waar moet ik
slapen als ik
in de kist lig
ik kom niet
zomaar voorbij
de dood
het hoofd weet
niet meer wat
het hoofd niet
kan ze loopt
naar buiten
op het bankje
nemen tranen
de vrije loop…
late lente
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 hij komt
dichterbij
de aarde
de oude
koude aarde
nog voor het
dagen van
de dag ziet hij
de veerman op
roerloos water
hij gaat aan
boord voorbij
bange vermoedens
astrologen en
de late lente…
Patronen 1
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
588 Er zijn patronen
en gewoonten
waarvan we houden
die we willen houden zo
waarin we zijn verstrikt
dagelijkse dingen
zoals eten, drinken
niet altijd gezond en slim
ze zijn er ook om te doorbreken
en verder op een ander spoor
een nieuw landschap te creëren
een stroomgebied en blauwe meren
waarin steeds weer and're wolken zweven
en nieuwe…
gevleugelde voeten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
661 hij is niet
in de wieg
gelegd voor
een leven
in het licht
verlangen
en hoop
zoeken een
ongetekend
adres
op een
witte plek
moet het licht
geboren
worden
hij verlaat
huis en hof
ze ziet zijn
gevleugelde
voeten…
in villa Johanna
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
898 Daar moet het gebeurd zijn,
ten oosten van de poort naar Brussel
langs de trage waterweg
waarin die gekke stadsgids
zich nog verzoop
De dichter die worstelde met woorden
en nooit kon winnen van zijn vrouw
de kinderen die daar van kwamen
en nog later de melancholie
die hen met één lenige sprong
voorgoed te grazen nam....…
Over een grens
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
877 daar gaat zij
daar gaat zij dan
zij gaat nu pas
de lichtstad wacht
de stad wacht al lang op haar
het leven verwacht haar daar
ik voel haar ruimte
de opening naar morgen
scheppend naar vermogen
een trede omhoog in verder
in kleur en bruisend werk
zo doorgaans sterk
daar zal ze aarden
zonder achterlating, hier,
van waarden
mijn binding…
vertrek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
678 houd me verre
verre van troost
in het grasland
juicht de zangzwaan
hij weet waarheen
zijn ziel vertrekt
groots en vrij
van angst…
als een moeder gaat
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
791 als een moeder gaat
maar niet echt wil
omdat zij een zorg achterlaat
is het moeilijk dat een geest
over de laatste grens heengaat
deze ziel zo bewust van liefde en trouw
is daar mee bekend, verliest zich teneinde raad
in de weg die men moet gaan, doorheen aardse rouw,
ook al lijkt het verscheiden op verraad
immers loslaten hoort bij een moeder…
Hardtroerend
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
709 jij wist
het tijdstip
van haar
sterven sterk
moest je
zijn
deze hartewens
een van
haar laatste
woorden klinkt
als een
refrein
hoorde zij
de laatste
minuten jouw
positieve levensverhalen
weten zul
jij het
nooit
ofwel ooit
even nog
voelend haar
warme handen
jouw lichaam
stijf van
verdriet
emotioneel zwaar
maar dit…
alleenheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
570 traag keert ze
de wereld haar
broze rug toe
ze wil niet
langer winnen
van de klok
na de opschudding
de ontregeling
de vlucht
de queeste tussen
weten en voelen
het is bijna voorbij…
volbracht
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
627 het kind neemt de vader
oud en onmachtig bij de hand
niet verdwalen nu in het hoge gras
het schuifelen in de schemer
naar de tuin
het geloof in de dingen die ze kenden
bij de ommuring blijven ze staan
de nacht verzegelt de bloemen
het kind kan niet binnengaan
het laat de vader gaan
de wind wiegt de bladeren
de reis is volbracht…
licht op reis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
684 je hart
zo stil
zo licht
lichter
dan een
veer
een
stille reis
naar de
gewichtloze
armen van
Osiris…
Parle plus bas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 We eten vers gevangen krab
en zitten in de ondergaande zon
van tijd tot tijd het tikken van de klok te tellen
net als in mijn moeders oude boeken
jij zegt ik vind oude boeken wel goed
Nog wat wortels en een grap
om de onvermijdelijke afscheidszoen
steeds weer even uit te stellen
elkaar nu niet meer op te zoeken
ik weet echt niet wat ik zeggen…
verdwenen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
597 soms groet ik
's nachts de
mensen die
in het niets
verdwenen
vermist noch
doodverklaard
wie zoekt de
verlorene de
naamloze mens
op bodems van
vele zeeën
bedolven onder
aarde koud
en zwart
mijn doorwaakte
ik denkt aan
de vergetenen
het kind de
vrouw de man
de ontelbaren
ze keren niet
weer hoezeer ik
groet denk…
De poëet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
828 De woorden gezaaid door de poëet
verzachten bij elk afscheid het leed
van het hiaat dat in het gemoed ontstaat
als een geliefde vriend je voorgoed verlaat.
Als de dichter opstijgt naar het hemelgewelf
wie zal dan de trooster zijn behalve hijzelf?…
dragen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
512 voor je naar de
overkant gaat
de kant waarvan je
niet terug zult keren
wil ik met je kijken naar
het rimpelende water
ik wil met jou de
zuidwestenwind voelen
voor je afdaalt
praten we over het
ijs dat de lichtstralen
breekt en over
luchtbellen die als
kwik over het ijsplafond
glijden en tasten we naar
het flinterdunne bloemblad…
[ Terug in het huis ]
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
534 Terug in het huis,
zwijgend vullen we dozen –
met mama's leven.…
bespiegeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
694 Bespiegeling
Ze jaagt me nog de dood in
en raakt me nooit meer aan,
't is gek te zien hoe wij soms
roerloos naast elkaar gaan staan.
En als we dan eens praten
lijkt alles voorgekauwd
ik speel mijn rol, zij blijft vaak stom
wat heb ik mij berouwd...
dat ik destijds zo domweg met haar ben meegegaan,
de kinderen kijken ons nu met hun droeve…
vergezicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
527 teruggebracht
tot een kaal
schema ben jij
op z'n grootst:
kwetsbaar en
sterk tegelijk
de rechte hoeken
van je gelaat
worden almaar
zachter als het
gezicht van het
kind dat je was
verstopt tussen
de woorden en
het zwijgen ligt
het afscheid
in jouw ogen
lees ik alles
je beweegt je
armen zachtjes
zijwaarts ze gaan
heel beheerst…
De oever
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
642 Op deze oever wil ik sterven.
mijn rug zal gammel zijn en sleets.
mijn lasten zal ik afleggen
aan de andere kant van de rivier,
weg van de stad zal ik kijken,
mijn blik gericht op de bomen,
bomen met kruinen die van winters weten
Geef deze pelgrim een beker wijn
en streel hem minzaam door zijn dunne haren,
luister welwillend naar zijn bede…
alles en niets
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 in de nacht
hoort hij de
roep van de uil
hij ligt naast het
hulpeloze lijf dat
geen vin verroert
zijn overvolle
hoofd herkauwt
draait en maalt
iedere steen op
de achtergelaten
weg keert hij om
de dood komt niet
altijd aan het eind
van het leven
hij denkt aan de
klare lijn de kunst
van het weglaten
alles en niets
zal…
blijven (2)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 niks blijft
onzegbaar
als je
onder een
zee van
bloemen ligt
als je ziel
de vuurlinie
overstijgt
zal het een
lange stilte
regenen
niks blijft
onzegbaar
als je immer
zwijgend in dit
leven alles
zeggen zal…
leeg landschap
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
643 weet jij nog
wanneer je
afscheid nam
wanneer hoop
en verlangens
wegslopen?
was het toen je
met kuiltjes in
je wangen
met verlegen
oogopslag in
de camera keek?
misschien was
het later toen
je niet meer
bang leek
en woordloos
verdween?
het lege landschap
verlaten zonder
jou…
Ontworteld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 er is een boom aan het land ontworteld
hij ligt voor een huis en een dorre tuin
zijn takken raken de deuren en ramen
waar jij vele winters vaak achter zat
je bleef er uren zitten tuurde voor je uit
schilderde met je camera en luisterde
naar de regen en het geselde van de wind
die de oude treurwilg tot vallen bracht
maar nu wandel ik en…