Alle inzendingen over afscheid, verliezen

5922 resultaten.

Sorteren op:

Ik weet het nog heel goed

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 520
Winter 96/97 Ik weet het nog heel goed Ik stond voor het raam Keek naar buiten IJsbloemen op de ruiten De wereld verstild bevroren Mijn gevoel verstild Mijn hart bevroren De leegte die jij naliet Ik was verloren…
Jaap Kooistra22 februari 2020Lees meer >

opnieuw

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
teruggebracht naar een verdwenen wereld zie ik de schommel in het desolate landschap achter het struikgewas vind ik het kind dat zwijgend scharrelt op droge dode grond takjes plant in weerbarstige aarde mijn verstarde ogen kleven vast vast aan wat verloren ging de radeloze ratel helpt me oorverdovend uit de droom…
J.Bakx9 september 2016Lees meer >

2016

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 700
Sluit de deur. Draai het slot. Sluit me buiten. Laat me los. Hou me vast Laat me binnen Schemer, duisternis De onzekerheid verteerd Valse noten, Slechte muziek Kom dans Naïef, vergeten Laconiek Ik drink Veel, hard Laveloos Mooie wereld…
A Vletter4 januari 2017Lees meer >

Ik had je lief

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 591
Ik had je lief en je was verdwenen geen afscheid, plots, niet meer samen verstard onbegrip was verschenen juist waar wij tezamen kwamen in een tongzoen van puur geluk eindigde met een enorme smak verbrijzelde maakte alles stuk met jou in het verwrongen wrak help mij bij mijn terugkeer op aard uit de wreed onzekere droefenis ik stuurloos…

Plots

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 729
ben je uitgevlogen ons voorgegaan wellicht van hier waar je sinds ‘56 woonde ging je over in ’t licht nooit meer Maison Kelder gebakjes eten, met jouw verjaardag voor ’t Nieuwe Jaar zal de stilte ooit gaan wennen al voelt ’t voor nu wel heel erg raar…
LadyLove2 februari 2017Lees meer >

Uitdragen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 590
benen lopen in en uit dragen tassen vol herinneringen nu jij bent weggegleden is de ontmanteling begonnen van daar waar het ooit begon…
LadyLove6 februari 2017Lees meer >

krassen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
ze hoort het verbeten krassen van de pen zijn hand een stijf klauwtje ze hoort het tikken van de oude klok hij kijkt op: waar moet ik slapen als ik in de kist lig ik kom niet zomaar voorbij de dood het hoofd weet niet meer wat het hoofd niet kan ze loopt naar buiten op het bankje nemen tranen de vrije loop…
J.Bakx23 april 2017Lees meer >

late lente

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
hij komt dichterbij de aarde de oude koude aarde nog voor het dagen van de dag ziet hij de veerman op roerloos water hij gaat aan boord voorbij bange vermoedens astrologen en de late lente…
J.Bakx26 april 2017Lees meer >

Patronen 1

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 588
Er zijn patronen en gewoonten waarvan we houden die we willen houden zo waarin we zijn verstrikt dagelijkse dingen zoals eten, drinken niet altijd gezond en slim ze zijn er ook om te doorbreken en verder op een ander spoor een nieuw landschap te creëren een stroomgebied en blauwe meren waarin steeds weer and're wolken zweven en nieuwe…

gevleugelde voeten

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 661
hij is niet in de wieg gelegd voor een leven in het licht verlangen en hoop zoeken een ongetekend adres op een witte plek moet het licht geboren worden hij verlaat huis en hof ze ziet zijn gevleugelde voeten…

in villa Johanna

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 898
Daar moet het gebeurd zijn, ten oosten van de poort naar Brussel langs de trage waterweg waarin die gekke stadsgids zich nog verzoop De dichter die worstelde met woorden en nooit kon winnen van zijn vrouw de kinderen die daar van kwamen en nog later de melancholie die hen met één lenige sprong voorgoed te grazen nam....…

Over een grens

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 877
daar gaat zij daar gaat zij dan zij gaat nu pas de lichtstad wacht de stad wacht al lang op haar het leven verwacht haar daar ik voel haar ruimte de opening naar morgen scheppend naar vermogen een trede omhoog in verder in kleur en bruisend werk zo doorgaans sterk daar zal ze aarden zonder achterlating, hier, van waarden mijn binding…

vertrek

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 678
houd me verre verre van troost in het grasland juicht de zangzwaan hij weet waarheen zijn ziel vertrekt groots en vrij van angst…
J.Bakx28 juni 2017Lees meer >

als een moeder gaat

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 791
als een moeder gaat maar niet echt wil omdat zij een zorg achterlaat is het moeilijk dat een geest over de laatste grens heengaat deze ziel zo bewust van liefde en trouw is daar mee bekend, verliest zich teneinde raad in de weg die men moet gaan, doorheen aardse rouw, ook al lijkt het verscheiden op verraad immers loslaten hoort bij een moeder…

Hardtroerend

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 709
jij wist het tijdstip van haar sterven sterk moest je zijn deze hartewens een van haar laatste woorden klinkt als een refrein hoorde zij de laatste minuten jouw positieve levensverhalen weten zul jij het nooit ofwel ooit even nog voelend haar warme handen jouw lichaam stijf van verdriet emotioneel zwaar maar dit…
Antonia6 augustus 2017Lees meer >

alleenheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
traag keert ze de wereld haar broze rug toe ze wil niet langer winnen van de klok na de opschudding de ontregeling de vlucht de queeste tussen weten en voelen het is bijna voorbij…
J.Bakx18 augustus 2017Lees meer >

volbracht

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 627
het kind neemt de vader oud en onmachtig bij de hand niet verdwalen nu in het hoge gras het schuifelen in de schemer naar de tuin het geloof in de dingen die ze kenden bij de ommuring blijven ze staan de nacht verzegelt de bloemen het kind kan niet binnengaan het laat de vader gaan de wind wiegt de bladeren de reis is volbracht…
J.Bakx29 maart 2024Lees meer >

licht op reis

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 684
je hart zo stil zo licht lichter dan een veer een stille reis naar de gewichtloze armen van Osiris…
J.Bakx28 september 2017Lees meer >

Parle plus bas

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
We eten vers gevangen krab en zitten in de ondergaande zon van tijd tot tijd het tikken van de klok te tellen net als in mijn moeders oude boeken jij zegt ik vind oude boeken wel goed Nog wat wortels en een grap om de onvermijdelijke afscheidszoen steeds weer even uit te stellen elkaar nu niet meer op te zoeken ik weet echt niet wat ik zeggen…
Zywa5 maart 2021Lees meer >

verdwenen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 597
soms groet ik 's nachts de mensen die in het niets verdwenen vermist noch doodverklaard wie zoekt de verlorene de naamloze mens op bodems van vele zeeën bedolven onder aarde koud en zwart mijn doorwaakte ik denkt aan de vergetenen het kind de vrouw de man de ontelbaren ze keren niet weer hoezeer ik groet denk…
J.Bakx20 december 2017Lees meer >

De poëet

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 828
De woorden gezaaid door de poëet verzachten bij elk afscheid het leed van het hiaat dat in het gemoed ontstaat als een geliefde vriend je voorgoed verlaat. Als de dichter opstijgt naar het hemelgewelf wie zal dan de trooster zijn behalve hijzelf?…

dragen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 512
voor je naar de overkant gaat de kant waarvan je niet terug zult keren wil ik met je kijken naar het rimpelende water ik wil met jou de zuidwestenwind voelen voor je afdaalt praten we over het ijs dat de lichtstralen breekt en over luchtbellen die als kwik over het ijsplafond glijden en tasten we naar het flinterdunne bloemblad…
J.Bakx6 februari 2018Lees meer >

[ Terug in het huis ]

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 534
Terug in het huis, zwijgend vullen we dozen – met mama's leven.…
Zywa5 februari 2020Lees meer >

bespiegeling

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 694
Bespiegeling Ze jaagt me nog de dood in en raakt me nooit meer aan, 't is gek te zien hoe wij soms roerloos naast elkaar gaan staan. En als we dan eens praten lijkt alles voorgekauwd ik speel mijn rol, zij blijft vaak stom wat heb ik mij berouwd... dat ik destijds zo domweg met haar ben meegegaan, de kinderen kijken ons nu met hun droeve…

vergezicht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 527
teruggebracht tot een kaal schema ben jij op z'n grootst: kwetsbaar en sterk tegelijk de rechte hoeken van je gelaat worden almaar zachter als het gezicht van het kind dat je was verstopt tussen de woorden en het zwijgen ligt het afscheid in jouw ogen lees ik alles je beweegt je armen zachtjes zijwaarts ze gaan heel beheerst…
J.Bakx9 april 2018Lees meer >

De oever

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 642
Op deze oever wil ik sterven. mijn rug zal gammel zijn en sleets. mijn lasten zal ik afleggen aan de andere kant van de rivier, weg van de stad zal ik kijken, mijn blik gericht op de bomen, bomen met kruinen die van winters weten Geef deze pelgrim een beker wijn en streel hem minzaam door zijn dunne haren, luister welwillend naar zijn bede…

alles en niets

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
in de nacht hoort hij de roep van de uil hij ligt naast het hulpeloze lijf dat geen vin verroert zijn overvolle hoofd herkauwt draait en maalt iedere steen op de achtergelaten weg keert hij om de dood komt niet altijd aan het eind van het leven hij denkt aan de klare lijn de kunst van het weglaten alles en niets zal…
J.Bakx20 april 2018Lees meer >

blijven (2)

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
niks blijft onzegbaar als je onder een zee van bloemen ligt als je ziel de vuurlinie overstijgt zal het een lange stilte regenen niks blijft onzegbaar als je immer zwijgend in dit leven alles zeggen zal…
J.Bakx15 juni 2018Lees meer >

leeg landschap

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 643
weet jij nog wanneer je afscheid nam wanneer hoop en verlangens wegslopen? was het toen je met kuiltjes in je wangen met verlegen oogopslag in de camera keek? misschien was het later toen je niet meer bang leek en woordloos verdween? het lege landschap verlaten zonder jou…
J.Bakx30 november 2018Lees meer >

Ontworteld

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 566
er is een boom aan het land ontworteld hij ligt voor een huis en een dorre tuin zijn takken raken de deuren en ramen waar jij vele winters vaak achter zat je bleef er uren zitten tuurde voor je uit schilderde met je camera en luisterde naar de regen en het geselde van de wind die de oude treurwilg tot vallen bracht maar nu wandel ik en…
Wijnand Raben14 december 2018Lees meer >