5615 resultaten.
Akoestische bas
netgedicht
4.4 met 45 stemmen
1.423 Hoor bescheiden lopen
in ronde vrouwelijke vormen
maar
zie hem ontspannen bevrijdend
vrijen met snaren
ogen gesloten
in rokerig blauw licht
zijn lichaam vrijt sensueel
tegen haar glimmende
houtwerk
haar lopende klanken
van boeien bevrijd.…
openbaring
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
679 voor mij
bent U
een diamant
met ontelbare
lichten en kleuren
bent U
blauw en dan weer
rood lichtgeel
donkerviolet
bent U
in oplichtende ogen
zonnestralen
bliksem
bent U
als schittering
zo vaak anders
dan wij verwachten
(uit de bundel tot leven geroepen)…
De crash
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
972 Gisteren vloog de zeemeeuw
verzilverd door zonnestralen
hoog tegen de blauwe lucht
Nu ligt zijn geniale verenpak
ontvleesd door soortgenoten
in de berm langs de weg
Donzige veren bewegen
springerig in de wind, dansen
in de echo van zijn laatste vlucht…
in gebreke
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
574 eigenlijk zou ik vogels moeten schilderen
en geen vlinders
in een blauwe lucht
en waarom willen ze
over water vliegen
en niet boven een veld met bloemen
waarom niet de bloemen
óp het water
en daar boven dan de vogels
die -als uit de dood herrezen-
zich zouden wreken
op de vlinders…
Ziekenhuisgang
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
1.590 ik volg met jou de blauwe lijn
omdat die ons is aangewezen
jij loopt er kaarsrecht bovenop
alsof je hem niet missen mag
hij brengt ons waar we moeten zijn
met iedere stap groeit het vrezen
het voelt als naderen van de strop
op deze eens zo doodgewone dag…
Meizoenend rollebollen
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.261 ~
liever, veel liever dan
nachtschade in mijn bed
heb ik jou, mijn lief
in het groen ernaast
onder de blauwe sering
die de grond sierlijk begroet
spelend met de schaduw
van de toverhazelaar
waar het gras is geknipt
voor wat losbandig verzet
en bloesem ons bedekt
als fluwelen regen
~…
Een middag in mei
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
916 Aan de zoom van het water
treurig riet
schiet een sirene door het terracotta
van blauw als vluchtig verdriet.
Een reiger rijgt haar dromen
van fonkelend goud, donzen druppels
dansen op spiegelende oppervlakken.
Een maandag
ontdekte zinnen, beminnen
een middag in mij.…
tegen de zon in kijken
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
744 het gras is groen
de lucht is blauw
ik kijk tegen de zon in
en ik zie jou
tranen bij de afwas
het witte sop
om de oren
alles weer schoon
en droog
vanmiddag
mezelf
geschoren
babi pangang bij het eten
een dag om nooit meer
te vergeten…
Agnesfjord
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
438 Watervallen als lang wit haar
dalen van jou bergen neer
vormen aan je groene voeten
blauwe ogen als een meer.
De zon strooit goud en diamanten
wind beweegt zich met een zucht
Ygdrasil weeft tere wolkensluiers
als dromenvangers in de lucht.…
Het erf gelaten
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
903 in hoge vlucht
zweef ik ontbloot
van zwaartekracht
overzie de grauwe grond
van het ondermaanse
in blauwe baatzucht
waar klauwen gierig
worden gepoot
op de dood der dingen
heb ik
het erf gelaten voor
wat het is
en mijn laatste kaap gerond
om te hemelvaren in
een tijdloze ruimteslaap…
Gif(t)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
513 Wanneer gespleten tongen
woorden slaan
en lippen blauw
zelfs kou
kunnen laten bevriezen
zullen veren
gedoopt in
huid op huid
het dons altijd
kunnen verbloemen
al blijft de gift git
het blanke vel
leest naamloos…
Stralen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.393 Met je levendige verschijning
Versterkt door je sprankelende hart
Zorg je altijd voor deining
Verdrijf je zelfs ’t zwartste zwart
Met je prachtig blauwe ogen
En die heerlijk stralende lach
Ben je mooier dan 1000 regenbogen
Tien zomers in één dag…
Snijdende woorden
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.755 Soms zijn je handen
gesloten voor
de prijs die je
eens had gewonnen
overpeins je het bestaan
in een dal zonder
stromend water
met wat verdorde gras
het leven te kort
om je te geven
en de hemel onbereikbaar
voor het prachtige blauw
ik weet dat mijn woorden
soms snijden, maar ook
kunnen ze fluisteren
dat ik van je hou…
waar eens papavers stonden
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
788 ik zag je
papavers veroveren aan het grote
raam
je liet het maanzaad zien
om mij
- blauw -
uit schaduwpoëzie te
bevrijden
ik herkende je handen
en het trage web dat in grote donkerte
sliep
alsof uit het zandig licht
waarover je sprak, geen erfenis
daalde…
Toen oranje verkleurde
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
1.121 oranje feestte fel
in blauw
toen de schaduw
zich mateloos
aan levens klampte
langzaam verkleurde
mijn gevoel in ongeloof
en werd ik ziende blind
toen een werkelijkheid
met lijven smeet
en traag
de waarheid in
mijn geheugen stampte
de menigte bleek
een machteloos kind…
Oplichting
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
935 met opgeheven hoofd drink ik de zon
die nog steeds weet op te duiken
tussen gestaag passerende wolken
en elke slok geeft me weer vleugels
om te vliegen naar het minimale blauw
pas als de zon er
geen gat meer in ziet
laat ik me kisten…
Emmy
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
451 Op mijn rug
op jouw bed
Je hoofd op mijn schouder
Mijn ogen
in de heldere blauwe lucht
Jouw ogen gesloten
Onze benen verstrengeld
Jouw adem zacht
De trage hartslag
Het heerlijk koele briesje
Het is prachtig
met jou…
Witte Zachte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.061 Witte zachte
blauwe Hemel
op Aarde
Blanke
schoonheid
maagdelijk
beroerd
betreden
Glad
gerimpeld
in de Wind
Striemen
van de Helm
Huid van
Moeder Aarde
Stort me op
haar
Ontvang mijn tranen
Ontvang mijn vuur
Ontvang mijn liefde…
ongrijpbaar
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
580 soms hangt het achter wolken
in een ongrijpbare blauwe zee
achter mist van vervuiling
diep tussen de halve maan
mensen gekenmerkt als mieren
zo ongrijpbaar dat het lijkt.
zoveel miljoen lichtjaren
vertekend dit enorme gevoel…
Avondkleuren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
821 En je ogen wil vragen wie ik mag zijn
als je mij tekent
wanneer
mijn gedachten blauwe golven
zullen blijven
en jij ons moment
weer verstoppen wil
met je fluwelen blik.…
Tegenlicht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
524 opgeblazen
kikkers
verscholen achter het riet
en de roze
waterlelies
dobberen blauw tussen zwanen
weerspiegeld in het zilver licht
met jouw
gezicht zo rimpelloos vrij
met mij
onder milde zon
nu de jasmijn zijn wit zo geurig
uitbraakt in de wind…
Commercie
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
550 Gouden gloed
van verre
horizonten
ik heb
het monster
uitgespuugd
rochelend
gevlucht voor
taal een lange weg
die we samen
hebben afgelegd,
nog niet ten einde
zilveren
slingers dansen blauwe
lichtjes
weerspiegelt
in ogen
een nieuw begin…
IKEA
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
544 Net twee dagen een ring om mijn vinger
En ik loop al in het blauw-gele pand
Grote pijlenhal uit het Zweedse land
Bij de kassa een enorme slinger
Ik dacht dat dit mij nooit zou gebeuren
Verlies van principes te betreuren
...met een grote knipoog naar mijn lief...…
Traditiegetrouw
snelsonnet
3.1 met 16 stemmen
781 Rood-wit-blauw en heel erg veel oranje,
concerten en een vrijmarkt, dus je kan je
vermaken op zo’n Koninginnedag.
Geen Karst dit keer, geen verf of zelfs gevloek;
maar wel een coup uit onverwachte hoek.…
Lentekleuren
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
637 voor de winter
heeft de klok geluid
de krokussen zijn uit
paden waren al ontsloten
door prille sneeuwklokjes
uit groen in geel en wit ontloken
nog dempen
sneeuw en kou
de allereerste lentekleuren
maar onmiskenbaar
staat nu tussen grauw
het vroege voorjaars paars en blauw…
mijn januarikind
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
791 je huppelde in goudgalon
naar sterren in mijn hart, ze glansden
en ze straalden waar ik stralen mag
toen won je mijn toverwoorden
en ik schreef ze op mijn ziel
altijd daar, waar ook mijn missen viel
verdrink ik dan in zuiver blauw
die ogen van jou
dragen de kwinkslag van een lang
verleden…
wintergedicht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
998 Ze is er weer
de winterfee
uit haar hemeltroon
strooide ze met
witte vlokken
zonder geluid
een winterdeken
op de aarde neer
en oogt ze
als een maagdelijke bruid
met haar blauwe luchten
en zonnestralen
in glinsterend goud
voelt haar aanwezigheid
toch heel vertrouwd
Maar haar sneeuwwitte winterkus
is bitterkoud…
Roep van het hooglied
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Geen bergen te hoog
geen rivieren te diep
geen zee weerhoudt mij
hitte van de woestijn
schrikt mij niet af
polen zal ik overwinnen
door dichte wouden
baan ik mij een weg
over vlakten zal ik ijlen
vliegen als een vogel
door diep blauwe lucht
naar het hart van mijn liefste.…
Een wijland
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
723 zo horen sprookjes te beginnen
vreemd
hoe zinnen zoet ingeslikt
losgekoppeld
gaan stollen in de maag
bij ’t laatste treffen
jij
diezelfde blauwe blik
beneveld
bij de gedachte dat wij
ik denk
het zou ’t einde moeten zijn
er was eens...…
Voor lief - nemen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
557 Ik veeg de scherven in de hoek
aanschouw hoe leegte zich omkrult
even sta ik stil en zie
ganzen in formatie het grote
blauw verkiezen op weg naar
beter
dwalen mijn gedachten af
naar toen alles nog gewoon was
en 't (bijna) voor lief nam…