3717 resultaten.
Magnus Maximus tegen Woutertje Bos
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
1.229 wat
sprak keizer Maximus
voor niets zeker dus
ons de markt afprijzen
wij die allang vergrijzen
Arian Buurman van de STER
troostte verslagen Wouter
lachte oranje vrij en blij
ze zat er warmpjes bij
Buitenhof trekt nooit-kijkers
verder keek niemand
een ideale doelgroep
gladiatoren zonder kijkpubliek
met een sterke Magnus Maximus
met Bos…
Klein elfje...in het grote bos..
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
652 zoals ..eens…haar leven als elfje …ook begon…
Nu eerst…zal zij dit bos uit moeten zien te komen…
Om te kunnen belanden in die verlangde bloemenzee..
van haar dromen……
Ik arme gevangene in het donkere bos.
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.108 In een afgelegen donker bos.
Achter een grote vuilnisstortplaats.
Ver in een diep takkenbos.
Daarin lig ik vastgeketend.
Ik weet niet wat ik moet doen.
Dan komt er een eekhoorn met een staart van een schilderskwast.
En dan komt een konijn met oren wijd en zijd.
Ze huizen bij mij.…
Het donkere bos echt opzoeken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
488 Gelijkgestemden door die
Nauwe band die broertjes
Levenslang met elkaar hebben -
En toch ben je
Tussen mijn vingers
Door geglipt - koos
Je er voor niet meer
Verder te gaan in
Dit leven dat voor jou
Een kwelling was -
Ik ruk alle
Haren uit mijn
Hoofd alleen al vanwege
Het feit dat ik
Nooit samen met jou
Het donkere bos…
Trekdamse bos bij 's-Gravendeel.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 Mooi groen van de elzen in het land,
hoe siert hier ook die wolkenrand.
Zou hier als de schemer is gezonken
al kwakend "slaap zacht" hebben geklonken.
Of wellicht het lied van de eenden bij het riet,
met in hun klank het gloren in het verschiet.
Zelfs in het meer zuidelijke hoeksche land
ook bloemen meedeinen in de akkerrand.
Of liepen…
verlicht bos jij wat minder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
770 ik brak takken
van je boom
in volle zomer
de zon sijpelde
in herfstig loom
kleurde later
nieuwe bladeren
de resten legde ik
voorzichtig aan je zoom
verlicht bos jij
wat minder
de wind geeft
weinig hinder
je stam is
sterk genoeg
mijn takken
hakkelen hun
weelde aan je groef
ik zie de
open plekken
waar het zonlicht…
NOORWEGEN, 'BOORWEGEN': BAR EN BOOS!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
354 Ik droomde vannacht van Noorwegen
ook wel voor mij Bagger-Boorwegen
die Noren boorden, baggerden naar goud
olie voor de kust, rijkste land Europa
geen lid van de Europese Unie, wel Navo
een koud en kil Koninkrijk van 4 miljoen Noren
met burgermeisje Sonja, de Koningin
met burgermeisje Metta-Marit de kroonprinses
haar burgerzoontje komt…
Tweespalt
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.049 Ik wist niet beter dan
je diep en indringend
te verhalen van het
seksuele leven van
de aardbeien en de zaadjes
buiten op de vrucht
tot je bijna stikte
van de lach, boos werd
omdat je vond dat
dat niet hoorde.…
De Eeuwige Dans
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.714 Ik dans als hinde
tussen dennen in 't bos
een mooie reebok
maakt liefde in me los.
Ik ontwaak in een waas
't was een droom, helaas.…
Hagar Peeters
gedicht
3.5 met 81 stemmen
17.119 Eerst tikt regenwater
tentzeil wakker
even later
valt beheerste intonatie
nieuwe kleuren in poëzie
gespannen lijnen trekken haringen
ritsende gedachten in jouw tent
druppels breken in het hoornvlies
verder malend
stampt het oude bos de voeten -
takken vinden fluisterend licht.…
Machteloos
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.407 En in jezelf ben je boos.
Ik kan je alleen maar vasthouden en troosten.
Maar in mezelf voel ik me “Machteloos”.…
Koude stilte
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.338 Geen moed opnieuw te beginnen,
want boos en `wat heeft het voor zin'.
De aarde warmt op, da's een feit:
In de vrieskou, zonder woorden,
raken wij elkaar aldus kwijt,
snakkend naar warmere oorden.…
Koffie verkeerd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.046 Wanneer jij de laatste traan
veilig wegstopt in je jaszak
koud en kil tussen
de grote bos sleutels
voor die ene deur en
het laatste boodschappenlijstje
waar op staat
dat je vooral de koffie
niet moet vergeten
pakken kromme vingers
dat andere briefje
waar op staat
geschreven
ik weet niet hoe laat
ik thuis ben
wacht maar
niet…
schaduwzijde
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
723 Lommerrijk bos
vertel me jouw geheimen
en deel het met de mijne
zodat ik de eenzaamheid
achter me kan laten
evenals de schaduw
die over mijn leven trok
waardoor de zon verstek liet gaan.
Wind der verandering
blaas de wolken uit elkaar
opdat het licht
over de toekomst
moge schijnen
en somberheid
voor eeuwig
moge verdwijnen.…
schaduwzijde
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.308 Lommerrijk bos
vertel me jouw geheimen
en deel het met de mijne
zodat ik de eenzaamheid
achter me kan laten
evenals de schaduw
die over mijn leven trok
waardoor de zon
verstek liet gaan.
Wind der verandering
blaas de wolken uit elkaar
opdat het licht
over de toekomst
moge schijnen
en somberheid
voor eeuwig
moge verdwijnen.…
aan een tafeltje
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.321 zij zaten aan een tafeltje
tegenover elkaar
zij was een ree
met ronde ogen
hij een bok
met scherpe hoornen
zij zaten aan een tafeltje
tegenover elkaar
zij liet hem kijken in
de diepte van haar oog
hij toonde haar
de scherpte van zijn hoorn
later aan de rand
van het bos
viel hij voor de schalksheid
in haar blik
de bast hing in flarden…
Hoe het leven tegemoet te treden nu je ouder wordt
gedicht
3.6 met 19 stemmen
7.615 Niet boos worden, schreeuwen,
hard weghollen nu, en niet
als een gek om je heen slaan.
Wie zegt dat er iets moet duren?
In de herfst vang je minder licht
dan 's zomers, en 's winters nog minder.
Waarom tekeer gaan?
Nee, met bescheiden animo en,
is die niet meer beschikbaar,
versleten bewegingen.…
ZOMAAR 'N ZOMERDAG...
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
2.003 Zomaar een zomerdag, een julidag
een ziekenhuis
Toren van alle soorten
barmhartigheid
met tienmaal
honderd ogen
Ik ken
de helling van de opgang
Het aantal
treden van de ingang
In mij
geen lied, geen zang
M'n keel
gesnoerd
Achter de bos bloemen
alleen mededogen
Ik vraag 'n vaas...
voor m'n tranen?…
De andere helft
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
706 vlij mij neer in jouw schoot
in je verblindende
zachte bos van dromen
van alle glorie en geheimenissen
deze weg leidt me
tot een existentiële waarheid
van liefde en openheid
jij brengt mij thuis waar ik bij hoor
aan jouw oever
daar voel ik mij verenigd
de andere helft van m’n andere immers
ja, ‘kweet het
volg je hart, volg je gevoel…
Zakkenvuller
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
557 De bonussen worden nog steeds uitgekeerd
Zelfs Wouter Bos begint zich te beklagen
En zit zich voortdurend maar af te vragen
“Hebben ze wel iets van de crisis geleerd”?
Een mooie cursus voor al het topbestuur
“Hoe te overleven in een graaicultuur”
…Terwijl de ING staatsteun geniet ontvangt de nieuwe topman van de ING 100.000 aandelen.…
Even mooi
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 Even
voelt het leven
mooi
De warme
zonnestralen
over het
verlichte land
De groene
bruine bomen
in het
bemoste bos
De vrije
vogels vliegend
in de
vredige lucht
De zwierige
zwanen zwemmend
op het
schitterende water
De wollige
witte wolken
in de
hemelsblauwe hemel
De bloeiende
bonte bloemen
in de
wonderschone wereld…
Verdrietig
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.259 Ik hoef nu alleen nog maar erg boos te worden,
voor wat je gedaan hebt!
Maar dat wil me nog steeds niet lukken...…
Wurggreep
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
513 Verdwaald in het bos der leven
denk ik aan die mensen
die hun eigen vlees
en bloed vermoorden
dan beland ik in een
wurggreep van angst en pijn
worstelend probeer ik terug
te keren op het stille pad
en kies niet voor het eeuwige
als afval begraven in een
tuin of verstopt op zolder
in een koffer
terwijl zo'n kind niet eens…
Hazenslaapje
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
621 Het zachte mos
nodigt uit tot liggen
vogels te zien
waar ze zingen
een specht te horen
waar hij driftig klopt
Als de zon schijnt
door het frisse groen
beperken schaduwen
zich tot donkere vlekken
Door de bomen
doorzichtige bomen
is het bos nog te zien
een eenzaam wolkje
langzaam te volgen
tot de ogen zich sluiten
in het warme lentebos…
Werkelijkheid.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
510 Als ik wandel in het bos
denk ik niet meer aan de
verscheurde nachten
maar kijk naar het groen
het spreekt mijn taal
het is de stilte die samen
met het daglicht kwam
'k vlucht niet langer weg
in dromen of twijfels
deze passie was
niet meer te dragen
bijna mijn ware indentiteit
verloren ik geniet nu van de
rust die uit…
van Kostroma naar Kirov
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
631 diep in het Oblast
nog honderd en twee werst
in de trojka
doorheen geschilferde berken
snerpende wind
zweept ons voort
door het kale bos
Chlynov nog ver
maar dat bestaat niet meer
ook de Vjatka
zal ophouden met stromen
alles verdwenen
zelfs vadertje vorst
weet dat de lente komt
en de berken weer
de Vorovskogo Ulitsa zullen…
Zong kerst al hun vergaan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.125 zag de mooiste bomen staan
maar in mijn hart
zong kerst al hun vergaan
sparren nordman en
de fijn genaalde den
gekweekt om in luister te verschijnen
zullen uit het bos verdwijnen
kaalslag is niet te betwisten
enkel voor wat sfeer verlichten
hun groene dood
zal nog één keer warmte geven
als het oudjaar eindigt met nieuw leven…
Het eerste scheurtje
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
531 het dwarrelde en viel
kwam op de grond terecht
krulde langzaam in verdrogen
nog groen
het eerste blad
de zon had weinig mededogen
zelfs volmaaktheid
had zijn grenzen
het verval kwam onverwacht
het eerste scheurtje
dan een barst
de structurele fouten
wat liefde lijmen kon
liet langzaam los
twee kale bomen in het bos…
Klaproosde margrieten
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
939 heb de bloemen
al geplukt voor
jou mijn kleine puk
klaproosde margrieten
het wilde bloeien
deed ons zo genieten
in het bos zag jij
de eerste bloeiers staan
ben met je mee gegaan
samen spraken we
kabouters aan ja jij
was meer dan stralend fee
weet op een mooie zonnedag
nemen jij en ik die
bloemen voor elkander mee…
Amandelde met ogen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
758 mijn russisch
was niet goed
haar engels zoveel beter
we lachten in een groet
ze haarde blonder
dan veroostenlijke genen
waar ooit haar grootouders
in afstamming verschenen
amandelde met ogen
in een blik die dostojewski
ook zou mogen maar zonder
schuld en boetekleed met schik
rook naar toendra's
was de lente in siberisch bos…