3715 resultaten.
begrip van god
netgedicht
3.5 met 26 stemmen
989 dat je niet weg kunt lopen
van god, hij heeft het alziend oog
dat zich graag amuseert
met een vegetarisch diëet
en dat je hem tegenkomt
in alle werken van de natuur
dus ook elk levend wezen
in de donder en in het vuur
de dood is maar een deur
naar een nieuw begin
een olifant of een mug
helaas komt niemand terug…
Een vreemdeling uit Macedonië
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
745 Alexander, je moeder heeft haar god beloofd
om na jouw geboorte een lam te slachten,
elk jaar opnieuw, om jouw komst te vieren.
Dit doet me denken aan een oud en ver geloof.
Zoals Sarah uit de bijbel wachtte zij lange jaren,
verlangend naar een zoon voor haar stoere man,
naar een zoon als uiterst bewijs van eeuwige liefde.
Zo gaat dat,…
Bij het ouder worden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
881 Zo langzamerhand voel je toch
het einde naderen.
Het bloed vloeit langzaam door
de aderen
De gang wordt trager
en mensen lopen je voorbij.
Hoe kan dat nu,
je loopt toch net als zij?
Ach, daar moet je niet op letten;
God heeft voor elke leeftijd
zo zijn eigen wetten.
Een troost heb je,
dit te weten:
God is getrouw…
Godskennis
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
469 Onze Godskennis
bestaat uit voorlopigheid.
Onderweg zijn we.
Zoekend, naar een ontmoeting
blijft God meer dan ons kennen…
zoutheuvel
netgedicht
3.1 met 44 stemmen
966 Hardvochtige vrouw, spreek nog eens zacht
over de kinderen in je handen en de avonden
dat je stenen gooide in de zee. Hoe de hekken
om je pijnboomtuin open gingen en de gekken
stopten met spreken. Toen jouw binnensmonds
gefluister mompelde naar samenhang. Leeg
de houten huizen. Niemand heeft gewacht.
Het dak weggeslagen boven afgekloven stenen…
hemelse visie
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
723 wat heeft het
een voeten in de aarde
plaatsvervanging
na wederopstanding
van Jezus de Christus
- bij opstijging in wolken
aan het gezicht ontrokken -
uit zittend surplus
in stenen gebouwen
uit rotsen gehouwen
door één op één
na hoogste eerwaarde…
Spiritus
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
863 was het zowaar de geest vanboven
of meer een vonkje vanbinnen uit
dat zo hartstochtelijk werd ontstoken
als een fris en sprankelend geluid
was het omdat het Pinksteren werd
dat ik mijn zang zo graag liet horen
bij de eerste pluk me liet bekoren
zo vurig en bevlogen werd gewekt…
Silentium aeternum
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
692 ontdaan van elke katholieke franje,
geen goud of zilver, geen marmer,
zuiver geloof in ruwe, stugge stof,
omsloten door ruw sisal koord
geen paus of priester, kardinaal,
geen beeld, reliek of kathedraal,
maar slechts dat pure, zuivere woord
wijn en brood en in stil gebed
luisteren naar heldere klokken,
tijdens de daagse ommegang,
door…
Dansen op het ijs
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
935 Door alle speakers klinkt de muziek
van de grootste hit van het jaar
op de tribune zit het publiek
en de ijsdansers staan al klaar
Daar dansen ze dan over het ijs
zweven weg en terug naar elkaar
werkelijk niets brengt hen van de wijs
want zij vertrouwen elkaar
Zijn sterke armen tillen haar op
en zij doet exact wat hij wil
deze precisie…
WONDER
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.249 Vandaag voel ik de vreugde,
want de dag heeft gebracht
waar ik mij op verheugde.
God heeft aan mij gedacht.
Ik zat op een bankje in het park
en zag in de verte een boom,
hoorde het geluid van een hark
viel in slaap en kreeg een droom.
Daar in werd ik opnieuw geboren,
ook werd ik in de kerk gedoopt.
Nu ga ik opnieuw bij Hem horen
dat is…
Als ik nu toch eens God was
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
824 Als ik nu toch eens God was
met dat zooitje om mij heen
dan ging ik dat veranderen
ik begon het liefst meteen.
Maar waar moest ik beginnen
ik had misschien wel haast
ik moest het goed bedenken
want ik zat er al eens naast.
Waar moest ik dan gaan starten
in welk werelddeel
er zijn ook zoveel rampen
het zijn er veel te veel.…
Gods antwoord
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.052 Onze ogen ontmoetten elkaar
op die sombere dag in maart
ik had iets goeds voor de boeg
en iets naars achter de rug
toen ik God om een oplossing vroeg
Op straat liep ik voor me uit te kijken
wilde niet eens mensen ontwijken
ik hoorde mijn voetstappen
en die van de anderen
terwijl ik het niet kon behappen
Pratende, dringende, opdringerige…
Pinksterlied (voor morgen)
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
844 Dit kan gezongen worden op de melodie van:
"Zo lang er mensen zijn op aarde..."
Zend Gij uw Geest naar al uw mensen,
stort in hun hart een gloed van vuur,
dan kunnen wij uw eigen wensen
vervullen gaan, o Heer, dit uur.
Dan zal uw vrede overstromen
en heilzaam zijn voor al wat leeft,
dan zullen ook de oude dromen
weer leven gaan, en deelt…
Sermoen van Pater Brom
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.014 Ora et labora! is de spreuk, die tot tekst me zal zijn,
Lieve hoorders! Maar wat praat ik? Je verstaat geen Latijn;
Want bij Sint Japik, met je hersens is ’t aaklig geschapen;
Zie me die kwezels eens aan zitten gapen!
Ja, ’t is waar, wat ik dikwijls aan jelui heb gezegd:
Je bent zo stom als een eend, zo de baas als de knecht:
’k Wil dan zeggen…
IK BEN UW KIND WEER
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
678 Langzaam voel ik dat Uw werk
als warmte in mij doordringt.
U laat voelen en ook horen
dat het leven mij omringt.
In mij voel ik de Levensbron
die mijn leven laat leven.
Uw hand voel ik in mijn hand
U laat mijn leven zweven.
Ik vrees het leven niet meer
want U loopt met mij mee.
Het is vertrouwd en eigen
Ik ben gelukkig Uw kind weer.…
Vuur
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.252 Vuur, licht en gloed
die horizonten branden doet,
die aansteekt met nieuwe hoop,
die ieders leven houdt
ten doop,
Vuur, tongen vol moed,
verslindende hartstocht,
liefdesverhaal,
dat ieder hoort
in eigen taal.
Vuur hoog en heilig,
niemand nog veilig
maar uitgestuurd
voorgoed op weg
naar heil en vrede.…
heer Aubrey over God
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
668 'hoewel ik hem persoonlijk niet mis
omdat toen ik voor hem open stond
niemand zei dat hij ook echt bestond
ben ik thans reuze blij dat hij er is
met regelmaat te gast in mijn poëzie
staat hij continu gereed voor het geval
ik serieus aan het werk in een gat val
of in mijn cryptogram geen heil meer zie
ook op reis vertrouw ik hem ten volle…
Geest van God
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
832 wanneer de stilte van de tuin zich nestelt
tussen mijn twee oren
gelijk vleugels van een duif
ontmoet ik je op de weg
waar waarheid en leven bomen zijn
vereer ik je met de mirre van mijn diepste binnenkant
-nog luiert het licht op struikenbladeren
terwijl het beeld van de avondlucht
bibberend blijft hangen-
vereer ik je met de…
REGENBOOG
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.085 Er zijn soms van die dagen
die verdriet lijken te dragen
je ziet de zon niet meer schijnen
voelt het licht langzaam verdwijnen.
Dan wil je schreeuwen naar God
waarom is dit leven nu mijn lot
laat alstublieft die pijnen weggaan
wat heb ik U toch misdaan.
Plots verschijnt er hemelhoog
over het land een regenboog.
God openbaart zich zo aan…
DOOF
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.247 Het is een simpel verlangen
van een onbedorven mens
die zingt vol overgave gezangen
maar heeft toch één grote wens:
contact maken met zijn Vader
gewoon goede vrienden zijn
want God is zijn slagader
elke dag weer zijn levenslijn.
Toch is zijn Vriend aanwezig
is ook nooit uit zijn buurt
al lijkt Hij soms echt afwezig
is het God die zijn leven…
DE OUDE BREVIER
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.862 Als zorgen mijn harte verslinden,
als moeheid van ‘s werelds getier;
dan zoeke ik weerom de beminde,
dan grijpe ik de oude brevier.
o Schat ongevalster gebeden,
brevier, waar, in ‘t korte geboekt,
Gods woord, en Gods wonderlijkheden,
nooit een ongevonden en zoekt!
o ‘t Werk van gezetelde Pausen,
wat zegge ik, Gods eigen beworp;
o sterkte…
Schaduwlicht
netgedicht
4.0 met 30 stemmen
1.176 Je komt en gaat
en vult de leegte
met groter licht
en duisternis
en hier en nu
en al wat is
geheimenis -
maar alles trilt
en ongewild
zal 'k blijven hier
in duisternis.…
Het wormpje.
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.139 Een wormpje zat verscholen
En spon zijn draadje fijn,
Hij was een needrig wormpje
En praalde niet met schijn.
Hij koos in 't groen een hoekje,
Ach, matig was zijn deel;
Zijn eisen waren weinig,
Zijn giften waren veel.
Het draadje was gesponnen,
Hij leî zich rustig neer,
En, diep in 't groen gedoken,
Spon hij geen draadje meer…
Psalm 120
poëzie
4.1 met 39 stemmen
7.713 Een psalmliedt Davids
1.
Als ick met ancxten ben bevanghen
Roep ick tot God met groot verlangen,
Want hy tot mijn gebet ootmoedigh
Verleent m'altijts een antwoord' goedigh.
2.
Van lippen die niet doen dan lieghen,
End' tonghen listich om bedrieghen,
Verloss'…
Gewogen pepermuntgebruik
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
928 Op de harde eikenhouten banken,
waar ik onze Lieve Heer mocht danken
voor het boze woord van de dominee,
kreeg ik net genoeg pepermuntjes mee
om een frisse smaak in dit bang geloof
te behouden voor mijn laatste bede,
toen ik de griezelig diepe kloof
tussen leven en dood had overschreden
en mij meldde aan de gouden hemelpoort
met mijn naam…
De engel en het kind
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.782 Een Engel blikte in ’t wiegje neer,
En vond in ’t hemels aangezichtje
Van ’t schuldeloos en sluim’rend wichtje,
Als in een beek, het zijne weer.
O (sprak hij) liefje! mij gelijk!
O! Ga met mij naar hoger sferen!
Wij zullen samen God vereren
En zalig zijn in ’t Hemelrijk.
Volkomen vreugd heerst niet op aard,
Daar heeft ook ’t heil…
de nieuwe herder
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
794 de nieuwe herder
(Schaam je daarom, jij weldenkend mens)
jij heet het te zijn
jij, die woorden gebaart
met onzin overlaadt
en dan het recht opeist
ze ook nog eens te voeren
ja, jij bent het allicht
met niemand over ook maar iets
eens, jij, die zich verschuilt
achter de psalmen van een boek
dat niets dan lijden heeft gebracht
in de eeuwen…
Ongrijpbare dingen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
841 Vader, U schiep veel ongrijpbare dingen
zoals de wind die ik hoor zingen
als ik hem wil pakken, lukt dat me niet
toch zingt hij gewoon maar zijn lied
Zo is het ook met het zonnegloren
als ik erin loop, voel ik me herboren
maar wil ik het pakken dan lukt dat niet
ik hoop dan dat niemand het ziet
En ook de tijd, Heer, ongrijpbaar als wat…
Ik heb u nooit een rozentuin beloofd
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.179 Luister naar het gemor van de rozen,
tel de verlepte knoppen erbij op,
zie hoe de leugens de tuin doen blozen,
onthoofd de tuinman met zijn groene kop.
Het ijzeren beeld zat vastgeroest
in de weelderig bloeiende tuin.
De boom heeft het geheim opgehoest
onder de zwaarbemeste kruin.
De dood van de tuinman was heel terecht;
een oude vete werd…
Atheïsten
poëzie
3.8 met 15 stemmen
3.060 Wat wil het reuk'loos vloekgespan
Dat U ontkent, o Heer?
O, komt de nood eens aan de man...
Zij buigen voor u neer.
Uw macht en Goedertierenheid -
Driest schenden zij haar aan,
En 't sterkste voor Uw goedheid pleit,
Dat Gij hen liet bestaan.
Hoe groot is Uw genade niet,
Dat gij dat galgenrot
Uw hoge Naam beschimpen liet,…