2568 resultaten.
Vrouwelijke magie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
458 gemystificeerd
jij mij met
jouw vrouwelijke
magie onder
diepe hypnose
gebracht
waardoor ik
in ontmoeten
ineens alles
heel anders zag
maar ik kan
niet meer terug
jij bent met wie
ik altijd praat
die ik wonderwel
versta ook in de
woorden waarmee
wij stilte vullen
die laten bloeien
zodat onze liefde
ook in diepte kan
blijven groeien…
Anders dan anders
netgedicht
3.4 met 78 stemmen
446 omstandigheden
nee ik heb geen gouden
bloemen om jou te geven
wel mijn met een
gouden glans
gevulde ogen meer
dan 21 karaat echte
liefde direct warm
terugstralend anders
wordt liefde koud
alleen ingepakt door
afstand in de kleur
onbereikbaar kan haar
een korte bloei geven
als de verzorging van hart
tot hart optmaal is dan
wordt groeien…
Stoppelknol
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
476 Het zijn er al meer dan je denkt lieveling
het zijn er gelukkig al meer
ze groeien als koolraap en knolraapgewas
onzichtbaar en onder de grond inspecteer
ik hun groeiproces buiten de kas
Het zijn sinds de oogstmaand al meer lieveling
veel meer dan de zakdoekjesboom en de das
de meiraap is laat voor de herfst van dit jaar
want je weet, zij…
Tussen het malse gras
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
476 Waar zal je groeien, tussen het malse gras
en ga je bloeien, geurend naar de rivieren
die door het vlakke land aderen
jouw sterke wortels dieper en dieper
in de zwarte aarde van het nachtwoud
gegroeid op gangbare verwachtingen
een zeldzame bloem, met een mensennaam
gemaakt door het fantasierijke verstand
van een onevenwichtig dromend kind…
INNERLIJK KOMPAS
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
157 Lichtwezen, uitgeput, gewond
Laat ons een draagbaar voor je maken
Hoe spijtig dat je vleugels braken
Toen even jij als mens bestond
Als engel die geen ingang vond
Begon je uit balans te raken
Verstond de taal niet die ze spraken
Je vocht, wat energie verslond
Wat een ervaring mens te zijn
Je innerlijk kompas te zoeken
Je groei en leven…
Miserere
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Genadige Moeder Aarde, alstublieft,
we willen nog wat groter groeien.
Blijf ons nog wat langer dienen.
Heb nog wat geduld.…
Jeroen (autistisch)
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
1.641 Ontdekken hoe ik jou moet sturen,
om zorgeloos op te groeien
en tot een man uit te bloeien.…
Eikeltje
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
987 In het bos stond een boom
Met zijn takken wijduit
Liet voor het dier
Zijn eikels vallen als buit
Het dier zo fier
verzamelde en verstopte zijn voer
Voor de barre wintermaand
Hij moest hebben een heleboel
Voor zijn knorrende wintermaag
Het ene vergeten eikeltje
Wachtend op regen en zon
Om dan te gaan groeien in het bos
Tot een grote volwassen…
ik dacht
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.204 ik dacht,
verdomd ik dacht
dat deze werkelijke pijn
me iets zou leren
over wie ik eigenlijk echt ben
en hoe de wereld om mij heen
voor even onbelangrijk zou zijn
dat in die eenzaamheid
vertrouwen groeien kon
ik in mijn eigen ogen iets onbedaarlijks
rustigs terug zou kunnen zien
los van oorzaak van gevolg
kon voelen wat het was
dat…
Herfstondergang
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
1.520 weg
met zwarte halen
die 't stervend licht
aan flarden scheuren
de dag bloedt dood
en de luchten kleuren
traag naar paars en rood
de vorst klauwt
de laatste dampen
uit de grond rondom
de uitgebloeide heide
en zucht nog nevels
die laag na laag
nog zachtjes beven
tot het laatste vuur
wegzinkt en de schimmen
in het donkere uur
groeien…
Natuuromslag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
985 De vorst
aan grond, bodem
in berusting
hier begint
de natuuromslag
te groeien in het
najaarslicht.
Sneeuw wuift,
stuift doorheen
de witte stilte.…
DE KLAPROOS
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
1.643 Grasgroene lippen
Groeien open tot
Een fluwelen mond
Van vuur.
Uit roze wolken
Dauwt een warme honing
Van likkende bijen
Die gonzen.
De klaproos ontboezemt
Haar bloedrode huid.
En dan volgen
Weer de golven
Van warme, dansende winden,
Die zachtjes gaan rusten
In een roes
Van een weeë,
Felle droom.…
Dank aan de kinderen...
hartenkreet
3.1 met 34 stemmen
13.289 Dit is een ode voor onze kinderen
Volwassen mensen zijn het nu
Samen hier bij ons opgegroeid
En nu elk een waardevol individu
Toen ze klein waren zorgden wij
Zodat ze door konden groeien
We hebben er zo van genoten
Dat we ze op zagen bloeien
Ze laten ons delen in hun leven
Hun warmte en liefde zo puur
Wij genieten van hun openheid
Tussen…
Kleurden halveringstijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
445 geen enkel spoor
zichtbaar bleef steken
ongerept bloeide
je glimlach zon
op smetteloos wit dat
schoonheid weerkaatste
uit zover het kon
fonkelende kristallen
kleurden halveringstijd
door intense straling
in kraakhelder blauw
smolt warmte uit kou
toen de laatste
sneeuw verdwenen was
vonden wij in je eerste stap
het pril groen groeien…
Een paradijs voor mij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
518 waar zij
ook ging
ze had oog voor
het kleinste ding
zag details in
vorm en kleur
die harmonieerden
met hun geur
al in de verte
zagen zij haar
komen als de prinses
uit hun dromen
de knopjes
werden gedraaid
als haar flits hun
uitspansel raakte
zij wilden
met hun blik alle
groei energie van
de schepping vragen
dan bloeien…
ad inferos
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
2.348 een seminarist daalt
met amos af naar de rust
van eeuwenoude doden
hij toont terloops
wat brosse beenderen waarboven
bloemen groeien naar het licht
hij haalt een vogel naar voren
een tak een christusmonogram
een kandelaar met zeven armen
zij zullen de ogen
zegt de jongen van achttien
opslaan in het paradijs
jaja mompelt amos…
Narkissos
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
712 Laat mij vrij
dan kies ik voor jou
stel eisen en
ik verdwijn voor jou
ik zoek geen controle
maar tegengas
bewijs me het tegendeel
en ik verkondig het voortaan
leer mij dingen laat me zweten
geef mij vocht dan zal ik groeien
maar geef mij niet de controle
want ik dender over je heen
laat mij zuurstof geef mij adem
maar leef niet mijn…
Een oktoberdag
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.883 reeds in het koude bed
versteende mijn naam
die jij schaafde tot
bloedens toe
opgestroopte mouwen
persten de haat
in jouw handen,
toen ik je onschuldig
herkende als de maker
van mijn wieg
om het gemis toe
te dekken stotterde
jij enkele letters,
middernacht was al
lang voorbij
sinds die dag groei
ik in stilte,
jij sprak…
Legpuzzel
gedicht
3.3 met 20 stemmen
12.311 een vogel die we vaag vermoedden klonk
uit de lucht een stip die zong was thuis
uit onze doos ontsnapt
later vouwde al het vee zich
samen voor de hekken
droomden wij dat na de regen
onze namen zouden groeien in het gras
leek de puzzel toen we gingen
al een beetje opgelost…
Strak geschilderd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
470 tussen je
warm bloeiende
bloemen vond
ik soms de prijs
die wij betalen
voor doorzichtigheid
waar leven
sprankelt in
balans is kou
de andere kant
van het altijd
groen tropische land
er bestaan geen
ruikers ijsbloemen
geplukt uit permafrost
soms schildert
strenge vorst buiten
ze strak op onze ruiten
samengaan
belemmert groei…
Aftelwerk
gedicht
4.2 met 14 stemmen
9.744 Aftellen van ouderdom tot kind -
nog een zorgenkindje, oud geboren,
jonggestorven, moederziel verloren
in de hoop de het bijna ontbindt,
terwijl de dwaze nagels, haar en baard
blijven groeien. En maar knippen, scheren
al wie zich op tijd niet weg kan scheren
moet de bidder met zijn zwaluwstaart
van de dooddoener met varkenssnuit.…
Vulkaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.018 In mijn hoofd kolkt een vulkaan
De schepen achter mij verbranden
Het vuur wordt langzaam aangewakkerd
De modderstroom glipt door mijn handen
Het dorp is geëvacueerd
Iedereen is op de vlucht geslagen
Geen mens om mij te redden
Want ik ben zo losgeslagen
Ik ben bij mezelf gebleven
Ik groei alleen op vruchtbare grond
Wanneer de…
sneeuwstorm
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
691 vaak smelten de vlokken hier in hun val
soms klitten ze samen in de vuist van een kind
dat de bal kneedt, de stramme pop ziet groeien
met zijn grijns van kiezels, zijn krullenbol van twijgen
rond de middag al verzinkt hij
in een groezelige pap
vandaag volhardt de vorst
naalden van ijs driften rond
ik rijd met lichte voet over een spiegel…
Mart Smeets vanuit Turijn
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
967 het zal niet waar wezen
men ziet ze groeien
Mart blaast zijn gasten op
alleen W.A. van Buuren Ard&Keesie
bleken smeetsbestendig…
laat de lente komen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
924 Om onze lichamen te verwarmen
En onze wereld omarmen
Laat nieuw leven groeien,
En nieuwe bloemen bloeien
Het is genoeg geweest,
Winter onze kwelgeest,
Je kunt nu heengaan,
Jouw werk is gedaan
Je mag de staf overgeven,
Aan het nieuwe lenteleven.…
Kapotte pijpenstelen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 ik was
groen aan
het scheuren
omdat het
groeien moet
maar kreeg het
rood voor de
ogen omdat
het altijd eerst
bloeien moest
ze zeiden
dat onkruid alles
snel overwoekerd
maar toch vond ik
daar de mooiste kleuren
klein
weggedoken
in de beschutting
van stallen boer
en boerderij
waar in de veelheid
van gewassen niet op
het…
Klokhuis
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
1.319 klokhuis maakt appelvlees
daaromheen spant de schil
rond, noemt “Elstar”
laat zich eten hapsgewijs
slurpt, geurt rijk
verwachtingsvol
want bomen groeien door
in de buik, laten zich dragen
van heinde ver en terug
een naam verandert in avondfruit
de kern is een huis
door pitten bewoond
op de zuidelijke helling
van de hoge berg Jinjan…
Ik
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
911 Ik zaai wat niet zal groeien,
wat ik hark met mijn wimpers.
Maar ik sta nog stevig op 1 teen
en vertroef liever meer dan
6 miljard kaarten
dan de ene aas die me nog steeds
in krappe gedachtes laat kruipen.
Degene met perfectie als huid,
mijn inverse schaduw in
oogverblindend felle dagen.…
Ik plooi me naar je kreukels
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
892 je ochtendkreukels zijn me lief
net als je zwoele morgenstem
die uitgeslapen woordjes fluistert
in mijn nog nachtgevulde hoofd
met half ontloken ogen
zie ik lachrimpels groeien
en met vrolijke zijwegen
de kreukelzone vergroten
plagerig strijk ik ze glad
al duurt dat vaak maar even
zodra ik je een tel verlaat
trek jij weer in de plooi…
Als een bries
netgedicht
4.6 met 50 stemmen
2.085 Ik heb je laatste adem gezien
mijn schat
misschien heb je besloten
jouw adem in de wind te blazen
mij straks in mijn verdriet als
een koele bries zal doen verbazen
dat jij het bent
misschien
om zaden te wijzen waar te groeien
hun bloemen prachtige kleuren bloeien
heerlijk geuren
zoals jij
misschien
stoeien vlinders straks zacht strelend…