25015 resultaten.
Door bomen en in huis
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
820 Eenmaal wakker word ik rustig want de dichter is slechts spook,
het is al jaren geleden, ver weg aan de Dodeweg in Leusden,
dat aan begraafplaats Rusthof eindelijk de koetsier opdook
en de intocht eindigde tussen doodstillen en gekneusden.
Was hij geen psychopaat geweest bij leven,
dan had hij nooit rondgezworven in mijn dromen.…
ollie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 een laatste diepe zucht
vertelt de stilte die dan valt
waarom jij juist de dag daarvoor
het vrouwtje met kusjes overlaadde
met onze ogen nat van verdriet
maak jij onverwacht de oversteek
naar daar waar ieder weet
dat de regenboogbrug is
waar vrienden jou wachten
met wie je eeuwig spelen mag
nu jij je rust geniet lieve Ollie
blijf jij ver…
Toekomst
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
233 dromen
Die sijpelen in grijze aarde
Van verschuivende waarden
In de toekomst leef je niet
Ze heeft geen vaste vorm
Geen tastbaar gezicht
Het is abstract
Dat zich langzaam uitpakt
Je kunt het niet betreden
Zij mengt zich
Met het heden
Wat er nu gezaaid wordt…
Legt zij
morgen op ons bord
Toekomst is altijd onderweg
Zij is dichtbij en ver…
Deur
hartenkreet
1.5 met 8 stemmen
3.800 Ik heb de deur
gesloten
het gebaande pad
verlaten
een nieuwe
weg
een andere
koers
mijn voetstappen
trekken
een vers
spoor…
mams afscheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
844 Hier ver vandaan.
Weg van het verdriet,
want pijn voelen
wil ik niet.…
De twijfel nooit ver weg...
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
968 Hij vreet de rust en de stilte
alweer weg
zoals de warmte de sneeuw doet smelten
al vind je die nog zo mooi
en doet die de hardheid van de vormen wijken.
Helpt niets hier tegen?
Of moeten we met de ogen
van de kinderen kijken?…
Vrede lijkt nog ver weg.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
676 Vrede en oorlog
dat al eeuwen lang bestaat.
't is liefde of haat.…
Stille sterfte ver weg
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
518 Adviseurs en kabinet
met blinde angst besmet
volhardden in dure plicht tot
de samenleving was ontwricht
Wee gij, bijna doden
Sterven is hier verboden!
Doorligwonden, zwaar dement
spierverlies, incontinent
Al is het maar voor even
U zult ten koste van alles
lijdend verder leven
In sloppenwijken wereldwijd
waar de mens dagelijks strijdt…
Magisch realisme
snelsonnet
3.4 met 5 stemmen
913 ‘In Ruurlo staat een schitterend kasteel
Waar Carel Willink heerst als nooit tevoren
Hoe kan zijn vreemde, koele kunst bekoren
Ik voel m’n zachtjes toegeknepen keel!’
‘…Hoe realistisch zijn die zware luchten
Mathilde, Wilma doen mij magisch zuchten!’…
VERS
snelsonnet
3.5 met 24 stemmen
1.927 Géén vers nieuws, géén nieuw vers, het is vakantie,
vandaag, vergeef het mij, géén vers-garantie.…
Onder de veren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
931 - En zo scharrelde zij maar wat aan
met aan iedere zijde een haan,
terwijl ze steeds onder d'r veren
een scharrelei kon produceren.…
VERS
poëzie
4.3 met 11 stemmen
3.316 Geluk is als water niet in je hand te nemen
dat heel even zou lopen in die droge hand
en ze maken tot een wonderfrisse kuil,
en eveneens niet te vatten als de lippen van de vrouw
die neerstrijken, veren van je-weet-niet-waar, op je oogleden, –
als kind heb ik me vaak amechtig gelopen, om de veren in de lucht te sturen. –
Het is nergens te…
" VER "
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.219 VÉR
Realiseer ik me ... , nu ik dit schijf !…
Vers
gedicht
3.2 met 30 stemmen
8.678 Zodra een beeld een spiegel wordt,
sla toe vernietiging. Niets ter wereld
blijft zichzelf gelijk. In deze vrees
te leven geeft werklijkheid geen schijn
van overleving. Antarctica gesmolten!
Al de tranen bewaart hij in zijn fles.
-----------------------------------------
uit: 'Het doek van de dag', 1990.…
Het veer
gedicht
3.1 met 108 stemmen
24.460 Op een dag door de verrekijker gezien uit de serre van mijn tante:
de plotselinge nabijheid van een vrouwengezicht onder de rand van een
hoed, een hand op een blinkend fietsstuur. Een mand waar iets wits in
beweegt. Een man met een pet op aan het stuur van een hoekige zwarte
Ford. De bootjes aan strakke kabels die op geheimzinnige wijze de richting…
vers
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
834 het bevroren winterveld mijn thuis
als onbeschreven blad
zie de roerloze reiger
zoekt vergeefs zijn prooi
in dichtgeslibde vijvers
onmachtig met lamgeslagen vleugels
kijk ik verbaasd en leeg
naar de vlucht van de poëet
ongehinderd in het hoge blauw
spreid mijn armen hulpeloos
en zie hoe het ei zich opent
het baart een ongestreken vers…
Zo ver van hier
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
1.713 Jij kleine, lieve meid,
je bent zo ver van hier;
gegaan tot waar geen wegen zijn,
en enkel maar vermoeden.
Je draagt een leven met je mee,
een teer bemind-zijn
dat niet wijken wil.…
vers
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.222 de dobbelstenen die op tafel liggen
ons spel was nog bij lange na niet uit
we braken af en gingen samen zitten
mijn vingertoppen streelden zacht je huid
de nacht was lang jouw lichaam dat me warmde
gerust als waren wij al lang getrouwd
de ochtend die ontwaakte en omarmde
ons slapend lichaam wezenlijk vertrouwd
we dronken jus en koffie met…
zo ver
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.741 voor olivier
jij bent zo ver
ik zie je zo weinig
waar is de passie?
waar is het vuur?
bij ons...
als we elkaar eindelijk zien
dan spat de spanning ervan af
je zus ziet het zelfs
ik mis je...meer en meer
Xx..xenia…
Van ver
gedicht
3.1 met 17 stemmen
13.218 van buiten komt het
en omvademt ons
zoals een ongeziene
hallucinogene mist die
ademtocht na ademtocht
zich afzet, condenseert
en druipsteen vormt
totdat een samenstel ontstaat
dat als vanzelf
de plaatsen kiest
waarheen gehoorzaam
onze allersnelste voeten gaan
tot ze ijkoud en dan
van marmer zijn.
-------------------------------…
VERS
poëzie
3.5 met 17 stemmen
5.379 Ik heb in m'n hart 'n zonderlinge wezen
Dat een bizarre tango danst; herrezen,-
Ik weet niet hoe, zo vaag
is alles, - uit 'n aloude sarkofaag.
Terwijl het danst, hoor ik het zingen
Met bonte blijdschap over weemoedszwangre dingen.…
Zo ver
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
2.742 Het is, zover
ik, ontwaak
een droom
ik geloof
herinner, de ogen
het vuur, mededogen
de strijd, over leven
de macht, het vergeven
van zijn kracht, ontdaan
ik zie, oneindig
zo, dichtbij
kan ik niet, blijven
waar, ik ben
voorbij, gelegen
voor, het wezen
achter, zijn
waar, ik was
om, het even
bij te blijven
wat, te weten
wat, te zijn…
vers
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
882 “verse uilen!”…
Uit de veren
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
815 om de bocht heen gluurt
ik oker met je mee naar ‘t donker
waar we onze veren plooien
verrassend licht en eigenzinnig
zal 'k zacht bij jou ontdooien…
ver van mij
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
674 maar jij
kwam te dichtbij
en kraste
koude winterwoorden
op de ramen
van mijn ziel
ik dacht toen
dat die woorden
voor altijd
bij mij hoorden
en leefde lange tijd
in de echo
achter die leugen
als bevroren
maar niet alles
ging verloren
in die kilte
want nog steeds kan ik
de warmte van de zomer
horen zingen
in de stilte
nu nog ver…
het is zo ver
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
873 het is zo ver
na vijftig jaar zegt ze:
ik ken u niet…
Hoe ver is het nog?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
818 Reizend door uw Woord
waakzaam als de wijzen
volgen we uw Licht
dat elke nieuwe dag
opkomend uit het Oosten
uw Weg ons wil wijzen
met Goddelijke overwinningskracht.
Verheugd verwachten wij
de komst van ’t Koninkrijk
de dag waarop uw Licht
zal blijven stralen
als teken dat U ons
voor eeuwig hebt bevrijd.…
Ver
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
626 Hoewel we dicht
bij elkaar wonen
zelfs vaak onder één dak
ben jij toch dikwijls
zo ver bij mij vandaan.
Verder dan mensen
aan de andere kant
van de wereld
kom eens wat
dichterbij.…
Vers
gedicht
3.2 met 26 stemmen
7.342 Op mijn gitaar kan ik zacht een snaar aanslaan
en dan mijn vingers vormen tot een ongewoon akkoord
of laat des avonds langs de door de storm beruiste bomen gaan
'k Kan bladeren in een boek met platen
of op een nieuw vel van mijn bloc een streep zetten
of dwalen naar de stenen bank waar we eens stonden
Of met de trein naar Zandvoort naar het…
Hoe ver nog?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
602 Eind der wereld is mij niet te ver
zolang U het einddoel bent
dan trek ik geleid door de ster
naar oorden die niemand kent.
Waar ik verdwaal door duisternis
gaat U mij voor in zuil van licht
zelfs door de dichtste wildernis
houd ik mijn oog op U gericht.…