inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 14036):

vers

de dobbelstenen die op tafel liggen
ons spel was nog bij lange na niet uit
we braken af en gingen samen zitten
mijn vingertoppen streelden zacht je huid

de nacht was lang jouw lichaam dat me warmde
gerust als waren wij al lang getrouwd
de ochtend die ontwaakte en omarmde
ons slapend lichaam wezenlijk vertrouwd

we dronken jus en koffie met of zonder
het brood was warm geen sprake van de kou
de vensterbank de zon scheen als een wonder
en mijn verlangen zwanger nog naar jou

wie zal het zijn die ons voortaan zal laven
nu ik de liefde levend heb begraven

Schrijver: klaasje, 9 dec. 2006
9 dec. 2006


Geplaatst in de categorie: verdriet

4,3 met 7 stemmen 795



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)