Alle inzendingen over maatschappij

De nacht is stil, de nacht is pikzwart geen ster, die nu aan de hemel prijkt De diepe stilte, volkomen zonder hart die thans bijna mijn innerlijk bereikt De nacht is stil, de nacht is ijskoud een huivering schiet ijlings over mij Het koude koud maakt mij benauwd als ik mij in ‘t iel portiekje neervlij De nacht is stil, de nacht is zo ledig…

Zegt 't voort, zegt 't voort, Al wat een ander niet bekoort. Eensgezind in wat je stoort. Balancerend op een zijden koord.…

Wie mee wil komen in een maatschappij Vol lifestyle, gadgets en met keuzestress Die maakt snel kennis met het woord exces En sluit zich aan bij de heel lange rij Van hen die modeziek werden genoemd De uterus kreeg ‘t allereerst de schuld Daarna volgde de trein met zijn tumult De railway spine werd gaandeweg beroemd Het landschap raasde leek…

Gedogen zult u allen. Met onderhuids welgevallen. Geen gezicht, alleen getallen. Stilzwijgen voor zij, die vallen.…

Ach waren wij van helder glas van binnen even zichtbaar als van buiten We zouden altijd open zijn minder breekbaar voor elkaar…

Zorgen Zijn Zaken Zonder Zekerheid Willen Weten Waarvoor We Werken Vechten Voor Vrijheid Vrede Vormend Zinvolle Zaken Zijn Zekerheden Wij Willen Weten Wanneer Vrede Voor Volk Vaderland Zonde Zoveel Zorgen Waarom Wordt Weten Vandaag Volkomen Vergeten Zoveel Zorgen Worden Weggelachen Voor…

Onderdrukt en stilgezwegen staat er een nieuwe generatie op die zich te goed doen aan nieuwe media opstanden ontstaan via twitter iedereen is journalist die maar iets in ogenschouw neemt daar verslag van doet spreidt de oproer zich als een olievlek, die mensen over de streep trekt terwijl ze zich hier druk maken over gebakken lucht…

fontijn van zalf op mijn hardnekkige wonden de rode draad gevonden heel paard half weke dagen bleek en doorschijnend wit en schrijnend knorrende magen waar bevindt zich de lans? om eens fris uit te halen naar de banalen waarom is er eigenlijk geen schijn van kans? ik loop door de regen en de stegen waar het stinkt en huilt ze…

Ik heb mijn leven gebeterd Gegoten in een vorm Die ik zelf niet heb bedacht Maar het is nu eenmaal zo Dat ik eindelijk voldoe Aan wat er wordt verwacht Een vorm van altijd werken Keurig scheren Nette kleding op zijn tijd Weg zijn nu de stoppels De kleren vol met vlekken Het grove, onbeschaafde Dat ben ik echt kwijt Maar ben ik wel gelukkig…

Een heldere kijk op de wereld doe je niet van dichtbij, maar van ver. Een heldere kijk op de wereld doe je vanuit het perspectief van een ster. Neem een paar stappen terug en bekijk het hele plaatje. Neem een paar stappen terug en zoek het gaatje. Het gaatje waar een puzzelstukje ontbreekt. Het puzzelstukje dat het antwoord geeft. Het antwoord…

Haagsch gevoel Haagsch gevoel weet u wat ik hiermee bedoel? Hoe in de Houtrust Massada de boxen deed schallen wonen in het Geuzenkwartier nog altijd veel ballen Dansend in de Ballentent door naar Aozora voor New Wave muziek tafelvoetballen in 'Up to You' deze tijd was echt uniek Haagsch gevoel Haagsch gevoel weet u wat ik hiermee…

Opzij, opzij! Voor jou geen tijd, de bolide brult wanneer zij rijdt. Zonnebril op, een wegwuivend gebaar, zij moet naar de fitness, dat akelige mens met dat geblondeerde haar. Opzij, opzij! Zij moet er door met de Iphone tegen haar oor. Opzij, opzij! Sorry madame, U vindt bij mij geen enkel gehoor. Tuuuuttuttutut…

zie hier het bewijs want zoals u ziet is dit gevaarte onderhand al grijs bejaard en is het spek verhard tot steen mijn cliënt hier in deze stoel schudt zijn hoofd en grijnst mismoedig daar de fondant zijn gebit naar een zeker gebod verwijst hoe minuscuul is het feit dat bedrog geen wijsheid kent en dat uw betoog als een fuga de getuigen…

Wat heb je eigenlijk aan soebatten Als je de waarheid probeert te vatten Ieder heeft een eigen kijk Op het wel of geen gelijk Je moet de juiste waarde schatten. Willen ze het niet accepteren kun je altijd nog saboteren.…

spiegelruiten etaleren averechts mutsen, wanten, gezichten achterin vooraan de uitverkoop, één- tweemaal minder dan gewoon er lopen mensen langs de ruggelingse kant ze kijken mee vooruit, oneindig in de straten waar nog immer winter kleeft voet voor voet verkoopt de dag haar kuren als we samenkomen droomt een avontuur zijn eerste schemeruur…

Eerst riepen ze fantastisch en geweldig maar toen het alsmaar beter ging verstilde de verwondering, knikte men enkel uit beleefdheid tot ook die ten onder ging het maaiveld kortgeschoren zou meer bekoren. Zie het maar als bescherming fluistert de wind vol ontferming.…

heeft u geen legitimatiebewijs meneer? doe aangifte van vermissing het is echt geen vergissing doet het zeer? je bestaat niet echt geen traject, niet afgelegd de weg nooit recht tot je beseft kop op iets ouder je kop op je schouder het paspoort en de grenzen…

de teloorgang van restauraties geeft telkens meer stations de aanblik van een koude voorstad in het macabere voorportaal van morgen krijgt kille nevel vat op mijn gemoed... bij de automaat pin ik een kaartje voor de trein naar niemandsland…

De wind ontneemt lichtjes haar sluier lees haar gezicht weerkaatsend licht in donkere ogen oprecht en ongelogen onbewogen licht waarbij zij opnieuw voor sluiers zwicht niemand mag haar zien te mooi voor het aardse misschien?…

Even een teleurstelling, even geheel verbouwereerd even, voelde mijn hart bedroefd en bezeerd. Plots kwam een vrolijke jongen voor mij staan hij sprak mij aan. "Geloof je in God" vroeg hij waarop ik hem, al verder wandelend, mijn antwoord zei. De jongen riep mij na, "hij houdt van jou"! Deze woorden, gaf hij mij, woorden die ik zo graag horen…

Ongrijpbaar als veel te grote reus zie ik hem gaan op zevenmijlslaarzen over opgeblazen wolkenvelden platgetrapte bergen spottend met rivieren zwaartekracht en dood Zijn jas onbehouwen los van ongesponnen garen voor wie achterwaarts hem liefheeft trekt hij hemelbreed zijn spoor Iemand noemde hem een held zoveel anderen een ezel groter…

Kolderiek periodiek (nr.30 uit een reeks van 100) Na 10 duizendklappers, 8 vuurpijlen en een vuurwerkbom, waren ze enkele ledematen en € 1500,- armer……

schalmen geschakeerd verbonden uniciteit in sluitend geheel gewogen door kiemende zaden additief aan energie verantwoordelijkheid gedragen te worden geheel zijn…

er was een tijd dat samenleven schande was men behoorde allereerst ordentelijk te huwen nu valt onder samenleving de gehele aardkloot geen wonder dat het zo’n teringzootje is…

Engelenwit bestuift ons dit jaar wederom vroeg, met prachtige beelden en nare gevolgen. De tranen van de bovennatuurlijke in een hemelse kroeg, zijn wellicht in deze kristallen verborgen. Zo mooi en sprankelend lijkt de omgeving momenteel, blijken deze tranen toch voor velen op de weg te veel. Daarom engelen, vraag ik u, zet uw huilen door…

Heb mijn jas aangetrokken mijn broek niet vergeten heb mijn schoenen weggegooid op de boulevard bermen uitgerukt kinderkopjes op een hoop gesmeten ben op de barricade geklommen heb geschreeuwd moeder ik heb het koud.…

Het is een koude oorlog De wolf huilt, de wind schreeuwt Bomen, van hun blad ontdaan Staan naakt in lijdende rijen opgesteld Ingesneeuwd Massieve nevel bevriest op boomschors Takken hangen verlamd in het ochtendgrauw Het gekras van koukleumende kraaien Weerklinkt in de harteloze winterkou Omgeven door seizoensgebonden gebreken Smult een…

Zij denken slechts van zwart op wit, tellen hun muntstukken netjes in het gelid. Maar het gevoel, Ik schreeuw, wat je voelt! bij de kleur van een ander licht. Dat gaat over jou over mij, over ons over de identiteit van ons eigen gedicht. Dan spreek je niet van geld, bezuinigingen…

Ik weet soms ook niet goed meer hoe ik de eindjes aan elkaar moet knopen, maar ondanks de minimale besteding ga ik nog als een speer, zij het veelal in illusiesferen van alcohol en poëzie. Als ik me wanhopig voel, dan begin ik mijn boeken te tellen, mijn dichtbundels, of ik ga joggen in mijn woonkamer, terwijl de printer een gedicht van Hugo…

Roerloos lag de zeehond op het vals plat Hij had het te bont gemaakt alsof hij rustte op het wad frontaal op zijn kop geraakt Het oog van de jager traande maar niet van verborgen leed Het was alsof het maande als je dit gedode leven maar vergeet De wind ijlde over de vlakte heen Het dier werd ruw gesleept Dit is waarom de mens moet wenen…