5051 resultaten.
alleen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
747 De lucht is dik,
verstikt mijn adem.
Een mistgordijn blokkeert mijn blik
het vergezicht wordt mij onttrokken,
de ander is er niet, slechts ik.…
Bloembollenincident
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
882 –
jij nooit, want dat staat zwak
Wat zwak is, vrouwelijk, dat haat je zo
uit angst daarvoor ben jij erg stoer
Zo is jouw favoriete woord toch “hoer”
voor zij die jou niet zint?
Je waagt het niet mijn vrouw of dochter hoer
te noemen!…
Wezen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
483 pigment ontnomen
evenals je onschuld
sinds 'n worgengel
aan je bed verscheen
angst realiteit werd
toen je zus is vermoord
in het zwart van de nacht
bleef de hemel sterrenloos
overdag verstoten
uitgekotst paria
totdat de avond valt
het donker vreest
brandende zon
verzengt de huid
het gat in de ziel
lijkt onheelbaar…
Zee
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
495 Schreeuwen de meeuwen niet van wanhoop
En is het ruisen van de branding
Niet het kokhalzen der zee?
Nee, ik ga niet met je mee.
Ik blijf hier, waar ik aan land ging…
Het raam.
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
893 ‘s Avonds laat loopt hij in zijn wijk,
Eengezinswoningen zonder tuin.
Krom en langzaam slentert hij voort,
Langzamer indien gordijnen geopend,
En geen lantaarnpaal die stoort.
Wat
Zijn hart sneller doet kloppen,
Bij verlichte kamers met een scène,
Van meisjes die het warm hebben,
Die misschien hun kleding uit gaan trekken,
En geen thermostaat…
Jouw reeds gestold hart
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
587 naar wat ik luister is niet
het getik van jouw naald door
de zoom die ik heb stuk getrapt, maar
het is het geruis van jouw reeds gestold hart
dat de Beethoven in mij dirigeert
de zwaartekracht waarmee
jij me componeerde
gaf mij moed en liet de lente zien als
een vaal muziekstuk op papier
nu maart haar klanken melodieus
al tot na zessen…
Parels in het donker
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
802 Ik krijg het nooit meer uit mijn kop
Althans, niet in dit leven
Probeer in mijn gedachten
Niets meer te verwachten
Niet dat het me lukt
Maar het is een nobel streven
Ik huil nog weleens
Tranen, zomaar onbedoeld
Argeloze tranen
Onopgemerkte tranen
Parels in het donker
Wanneer je niets meer ziet
Doch werkelijk alles voelt
Mijn momenten, mijn…
Onbestemd aanwezig
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
449 Als schuwe dieren
kruipen ze voort
de eenzame uren
Terwijl ze langzaam
hun territorium verliezen
aan het angstfenomeen
dat gezonde minuten
wegvreet en verandert
in onzekere seconden
tikkend als de dreiging
van een tijdbom
Allemaal zo onbestemd
lijkt het bijna irreëel
maar de aanwezigheid
valt niet te negeren…
HORROR
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
563 maan
De mensen zochten in de stegen
Hun heil, want collectief de waan:
De weerwolf raast over de wegen
Ik rende mee met mijn kompaan
Ontredderd zijn we neergezegen
In ’t huis ons na aan‘t hart gelegen
Was het de meute dan ontgaan
Dat vanuit zee enorme dieren
Koers zetten naar ons aller strand
Zo sterk dat één duw van hun snuiten
De angst…
Mannen
gedicht
2.3 met 85 stemmen
13.433 Hoeveel angsten zijn dat?
Onze borden raakten leger
En aan de rand ligt een bloem. gesneden
uit radijsjes. Een klein uitbundig leven.
Niet om te eten, weet hij.
---------------------------
uit: 'Twee zonnen', 2003.…
De Kern
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
832 Ik zoek ik in jouw ogen
want de tijd die slijt
Naar de kern van je ziel
in het leven dat jij leid
Ik wil je doorgronden
jouw hart weer horen
Je gedachten ontrafelen
als nimmer te voren…
Ik wil jou gelukkig zien
je hand gevouwen in de mijne
Dat je gaat waarvoor je staat
en niet langzaam weg zal kwijnen
Ik zoek ik in mijn ogen
want…
Prietpraat
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
877 Dan zeg ik dat het gaat
Omdat ik niet graag toevertrouw
Mijn angst en twijfel delen zou
Wil zeggen waar het op staat
Dat leven mij zo lijden doet
Ik niet weet waar ik zoeken moet
Mij waardeloos en kloten voel
Vereenzaamd leef en zonder doel
Zo opgejaagd en uitgekotst
Ontzettend klein en zonder trots
En soms het liefst het leven laat
Maar…
Mei maakt nog geen zomer
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
619 waarom warrelt wind
in niet aflatend tijdverdrijf
gedurig rond haar lijf
is ’t de winter die verzint
ijskoud door te breken
en het broze lentelied
te doden tussen ’t riet
de vliezen te verbleken
van ogen die klaarden
wanneer het zacht gezang
‘t kleine kind bedaarde
dat heistert in haar hoofd
zo koud, zo bang, zo bang
dat winter mei…
De stenen muur
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
581 De stenen muur houdt al mijn dromen tegen.
De stenen muur zegt: nutteloos mijn leven.
De stenen muur maakt mij bang en zenuwachtig.
De stenen muur: ik klein en hij reusachtig.
De stenen muur zegt: jij bent minderwaardig.
De stenen muur, zo genadeloos onaardig.
Ik zeg:
Stenen muur, ik laat je wel verdwijnen.
Stenen muur, ik ga gewoon verder…
Buddléia
gedicht
3.1 met 15 stemmen
5.903 Wat weten vlinders van augustus?
De buddléia bloeit, ze nemen het
ervan. Je dochter kan dat eigenlijk
niet aan, zo ijl, zo flinterdun
haar jurk. Je bent haar vader maar
kunt kijken als een man. Waar eindigen
haar poten? Hoge zomen vangen wind,
de zomer raakt nu op zijn bangst.
Ze fladdert weg, je kijkt haar na zoals
de vriend die…
De beelden strepen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
511 een wankel evenwicht
tussen traag omhoog
en vrije val
in vergezicht
hangt nog herinnering
voordat de film versmalt
het duikmoment
is slechts zwart wit
waarna de beelden strepen
pas later komt
het zweten kleurt
chaos weer realiteit
ik weet niet
waar mijn geest en lichaam
zijn gebleven
ben seconden kwijt
de tuimeling gaf…
Utopie der Liefde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
445 In de imperfecte wereld
stond je hart open zonder enige angst.
Krachtig vloeide het over van liefde
en besprenkelde mij naar hartenlust.
Onvolmaakt en robuust
zou je liefhebbend de schrammen
van dit intense gevoel in ons krassen.
Nietig als wij zijn
zullen de littekens ons gedenken.…
Van pennen en papier
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
587 het was
de diepte niet
waar ik zo’n angst voor had
maar dat ongewisse
het onpeilbaar
zwarte van dat gat
waar anderen mij de vleugels
reiken van pennen en papier
sta jij naast me vraagt blijf hier
zij wenken
aan de overkant
met zon en paradijs
jij kunt niet vliegen
zeg je stil
en neemt mij bij de hand
samen zijn we weggegaan…
Je bent de weg naar huis verloren.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.050 Ik wil je niet verliezen als de dood
zelfs niet als de eeuwigheid het toelaat
want dan ben je altijd weg
dan ben ik je altijd kwijt.
Nee ik vermijd dat liever
wil liever genieten van je terugkomst
als je bij me weg bent geweest en me zoekt
in de dagen die je eenzaam telde.
Ja, dat is mooier dan de dagen tellen
de dagen tellen maakt alles…
Geen barricade
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
865 Gooi je angsten overboord
ze kunnen je werkelijk niets beloven
het enige dat jij moet leren
is in je eigen kracht en liefde te geloven
Pak mijn hand en kijk mij aan
laat je liefde aan mij staven
voel dat mijn liefde slechts een reflectie is
van je eigen prachtige gaven...…
over leven
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.060 het is jaren geleden dat ze me vertelde
van de duisternis die in haar huisde
de littekens ziet alleen zij ´s morgens in de spiegel
de angst die ze kende bestaat nog steeds
al is het nu meer een volgzaam beest….therapie
daar geloofde ze niet in en de jaren gaan nu
bij haar tellen dus dat heeft ook nauwelijks nog zin
haar leven zou er niet…
Handlezing
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
758 Mag ik u de hand eens lezen
Schikt u dat op dit moment
Het staat geschreven ‘t is bekend
Van mij heeft u dus niets te vrezen
Nee u hoeft niet zo te beven
Ai uw levenslijn loopt stuk
Dat duidt op een ongeluk
Gelukkig duurt dat nog wel even
Oei en dat lijkt ook niet pluis
Heeft u soms een grote hond
Ach nu lijkt ie nog gezond
Houd hem voorlopig…
Ik tegen mezelf
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.069 verdriet
We zijn la ha-ha-ha-ha-hang te saam
De chaos die ik delf
Het is ik tegen mezelf
In een regen zonder druppels verlies ik jou
Op de ijsbaan van de liefde verkies ik kou
En vannacht is dat ik toekomst aan jou ontvouw
En wat ik ook doe, laat me gaan
Kon ik maar dronken zijn
Zwevend door de liefde als bekend terrein
Opstaan tegen angsten…
Als ik later groot ben
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.105 Grote onschuldige ogen,
teder kinderzieltje,
hartje van puur goud
klein handje, dat vol vertrouwen
Papa's grote hand vasthoudt
‘papa, als ik later groot ben,
doe ik alles net als jij,
Alles wil ik later weten
van de wereld, net als jij’
klein zacht handje,
vol vertrouwen in papa’s hand,
nog niet wetend,
zo onbewust,
van de grote wereld…
Oplichtend wit
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
520 heb je gezien
over de grens
een donker gezicht
ontsnapte voor even
in oplichtend wit
hoorde je spreken
in oudere talen
kon je verstaan
in ogen verhalen
jij liet me niet gaan
greep mijn hand
ik voelde slechts kou
door tocht van
de andere kant
in vochtig passeren
ik wilde terug
voelde in raken
hoe zij probeerden
zich meester…
Als ik naar je kijk..
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
930 Onbewust op zoek naar jou.
Als ik je niet kan vinden,
bedenk ik hoe het zou zijn als je er wel was.
Als ik je wel kan vinden,
staar ik net zolang in jouw ogen tot ik verdwaal en geen tijdsbesef meer heb.
Als jij mij niet vindt,
blijf ik staren tot ik een ons weeg.
Als jij mij wel vindt,
slaat mijn hart op hol en verdwijn ik in een zwart gat…
de passage van de twee ravenzwarte vlechtmeisens
gedicht
2.4 met 16 stemmen
5.550 De passage van de twee ravenzwarte vlechtmeisens vuur-
straalogig de diepe straat door brengt de nacht teweeg.
De hengst de merrie bevruchtend, zijn fabelwindvleugels
over haar, de samenhuivering hoef aan hals: uitgeveegd.
Door de lievezoete voedster opgevreten een spijze wordt
het miserabele nest kleverige misgeboorten dat ze kreeg.
Tot…
Monsterlijk
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
723 Als een monster
Stil
Geen geluid
Niks beweegt
Kil
Geen liefde
Vol van verdriet
Verbitterd
Bang
Een geluid
Een gil
Angstig
Niet durven te kijken
Te ontkomen
Stilte
Een traan over je wang
Als een monster
Boos
Maar bang..…
TITANICZANG
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
634 Op het zinkende schip speelt een klein orkest
plechtig, maar ongestoord in de bange nacht,
houdt bij strijd om leven zingende wacht,
als de vaderlijke vogel naast zijn nest.
Moedig springende maat luidt op haar best,
versmelt zich met geestelijke stem, verzacht
het benauwde én hoopvolle gejacht,
dat door bevelende roep wordt geprest.
Het…
GEZONKEN
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
664 Kloeke matrozen roeien met stugge moed
hun boten, waarin mensen angstig zwijgen.
Duistere golven vloeien traag, maar dreigen
in de nacht vol onheilspellend gebroed.
Sterren verlichten het verdrukte gemoed,
dat voortdurend klinkt als gedempt hijgen,
een schuivend gekraak van brekende twijgen.
Plotseling klinkt een veelbelovend "toet!"
Het…