13037 resultaten.
LAIS CCCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 Ongenadig licht, door huid en handen heen.
Lente heerst wrang, maar ik heb in tranen
jouw lied bewaard, door alle lusten heen:
kristallijne weerschijn, vrij van wanen,
gelouterd door elk feit van het gedane,
eisende slechts 'n gebed om de aarde.
Deemoedig mak schuilt wat ik vergaarde,
stralenschicht in 't stof van kathedralen,
zachte wens van…
LAIS CCCX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
477 Ik wurm als wormen door jouw tuinen al.
Ik wil verbranden in jouw dageraad.
Ik wil met jou naar 't einde van 't heelal
en jij verdoet mij zonder woord of daad?
Alsof je jou dan niet met mij verraadt?
Dit lied heb ik geheel voor ons bedacht,
ik schonk jou luister, lijfelijke pracht.
Er is geen wereld waar jij niet bestaat,
omdat jij alles doet…
LAIS CCCXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 In ’t wit opgebroken schaduw was ik,
de fout gelopen wens om één te zijn,
gemarteld alleen tot de laatste snik
door zwaarlijvige hoeders van de pijn,
loeders die spuwen het schurft van hun zijn.
Ik was jouw zwarte zon die hen bescheen,
van aarde wenteling, tot jij verdween
en nu ik niets omhanden heb, jouw maan
zich oplost in de naam die ik…
LAIS CCCXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 Het is lente, haar lach wordt weer lelie,
haar tred een rijgen van zijde in
het zuchten van lucht, haar evangelie
murmelen de beken de weiden in.
Lijsters bezingen zoet haar blijde zin,
tuinfluiters doen krokussen tuiten:
't is al elysisch feest daarbuiten.
Omsluiten echter doet het zwart mijn hart,
angsten beklijven die 'k niet kan uiten…
LAIS CCCII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Mistroostig de kale takken reiken
van het zuigende naar de grijze lucht.
Geen ene plaats is nog te bereiken
want het zicht is van mijn stilstand vlucht
en klank versmelt tot onleesbaar gerucht.
Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar
los en schittering daalt neer, godsgebaar.
Ik was er niet, weigerde, was niet klaar.
Ik ben er nu, solitair…
LAIS CCCXIII
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Waarheid, die wervelende verveling
die ruwer steeds te diep in mij ontstaat,
dat ik erbarmelijk te wiegen lig, zing,
lezing na lezing mijzelf ontdoe van haat,
haar in mijn vervoering breng, in 't gelaat
de verschrikking ontwaar van haar schoonheid
en in mijn stem haar onnavolgbaarheid
omwikkel met het naakte van mijn taal,
de galm ervan in letters…
LAIS CCCXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 In de ondoordringbaarheid van mijn zijn,
het artefact dat jij als mij aanschouwt,
terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn
als sparteling, terwijl jij muren bouwt
rond het gras met de walg die mij vertrouwt,
in het matte zwart van jouw stalen as
waar alles is, en blijft, dat er nooit was,
in't git waar niemand nog mij raken kan,
waar niemand mij…
LAIS CCCXV
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 Jij, de korsten ik op jouw afwezigheid,
het verdwijnen waarin genadig blijkt:
onwetendheid, mijn onmacht en het respijt
dat niemand krijgt. Jij die nooit op jou lijkt,
een schelp waaruit de zee verdwenen is,
mijn hand waarin jouw weigering verzuurt
en hoe vervloekte liefde verder duurt
terwijl ik grijp en hijg en mij verzwijg.
Heb ik verlangen…
LAIS CCCIX
netgedicht
1.7 met 17 stemmen
426 Haar wangen vullen mijn bed met rozen.
De kamer wuift met geurige kruiden.
Lippen als lelies koelen mijn blozen.
Goud als van honing tooit zij mijn huid en
zie zij breekt ons de schaal der geluiden:
hemelse wrijving, vingers raken kristal,
handen saffier en mijn lijf zingt heelal.
O moeder der goden, laat mij vergaan,
gun mij de sluitende ring…
LAIS CCCX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
424 Ware het maar dat ik nooit geboren was,
mijn zuchten zou ruisen, zegen van zee
mijn klagen zou zoemen, zachter dan was
mijn kermen zou aaien, stiller dan sneeuw
mijn huilen zou lachen, lach met mij mee,
mijn vloeken zou prijzen de deugdzame mens
mijn woede zou zoenen jouw leed met een wens
mijn lijden jou troosten met strelingen zang
mijn falen…
Veilige thuishaven.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 Een licht brandt bij het ontluiken
van de nacht.
Schemerlicht op de vensterbank.
Zij is het die wacht op hem.
Op zijn sterke armen om haar heen,
zijn stem.
Hij heeft avonddienst en kan elk
moment thuis komen.
Haar man, een uit duizend dromen.
Daar hoort zij de deur die in het
slot valt en hoe een enkele tree
van de trap vertrouwelijk…
WAYLON EN ILSE, een ongelijke strijd!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
642 Het gaat noch over muzikaliteit noch rentabiliteit
of de verdeling van de dagelijkse logistieke taken
Het gaat ordinair om de strijd tussen de seksen
die een man niet kan winnen van de vrouw
Daarom dat hij steeds op oorlogspad gaat
nadat hij zijn vrouw zwanger ´moest´ maken!…
Big brother is watching you
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
555 Ik voel me klein en angstig
verdwaald in deze wereld
waar achter alle hoeken
opnieuw gevaren zijn
Een wereld veel te groot
door camera's bekeken
waar mensen onbenoemd
jouw wereld overzien
Wat willen ze van mij?
ze hoeven niet te weten
mijn laten en mijn doen
mijn leven is van mij.
Wie is die grote dwaas
die alles wil beheersen
wie…
Scholengemeenschap De Moederschoot
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
737 Van moederschoot naar school is een proces
Van stappen zetten, doorgaan en alleen staan
Nu school en moederschoot steeds meer ineenslaan
Speelt dat proces nu aan het huisadres
Die markt wordt groter, alle schoolseizoenen
De school aan huis ontgroeit de kinderschoenen…
OBSCENE GEBAREN!
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
514 verzamelaar van
obscene gebaren krijgt
van zijn teamgenoot,
het ‘middelvinger-gebaar’
cadeau voor zijn verjaardag
teamgenoot re-mailt:
-‘op dit moment heb ik een
top-gebaar dubbel:
'het is het: duim tussen wijs-
en middelvinger-gebaar!’
Guido De Pelsmaeker - © (SABAM)…
Alexander van Ravenstein
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
660 Godvergeten woorden zingen,
met onze harten op zijn tong.
Godverdomme schreeuwen,
omdat demonen niet bestaan.
God ons niet verdoemen kan.
Lex is een ware phoenix,
die uit zijn hartevuur,
is opgestaan.
Alex Roeka is een Alexander.
Niets dierlijks zonderling.
Niets menselijks vreemd.
Een Engel in een Beest.
Een oude troubadour.
Een hoge…
Winterpret
snelsonnet
4.0 met 7 stemmen
776 Vakantiegangers zijn in rep en roer
Wie staat er straks nog op de lange latten
Wie kan er après-ski een biertje vatten
Het virusmonster ligt weer op de loer
Al komt u met de lift straks boven aan
Het zal daarna geheid bergafwaarts gaan…
HEILIGE BRANDSMA EN HEILIGE OORLOG
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
554 Paus Franciscus
Ik vind het allemaal prima
Die heiligverklaring
Van de Nederlander
Titus Brandsma
Prima Paus Franciscus
Maar nu
Als de sodemieter
Naar Moskou
Om die Heilige Oorlog
Die brand te plussen
Paus, das pas meer dan prima!…
Groenteprijzen
snelsonnet
5.0 met 4 stemmen
786 De groenteprijzen zijn niet meer te doen
Komkommers, paprika’s en ook tomaten
Kan je het beste in de schappen laten
Eet net als vroeger mee met het seizoen
Zet maar een maaltje stamppot op het gas
De boerenkool met spek spekt zo uw kas…
PROLOOG
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 ‘Ante mare et terras et quod tegit omnia caelum’
Ovidius, Metamorphosen I, 5
chaos was alles, geen woord benoemde leven,
dag was nacht, nacht dag, zee land, land zee,
mateloos wit was alles één, en heerlijk om het even.
verheven niets, geen ding dat deinde met iets mee.
aarde kleefde niet in’t duister, geen zon was daar,
geen kring van…
Bok
snelsonnet
3.6 met 11 stemmen
1.178 De fijnbesnaarde tere musicus
Heeft onder de dictator Jaap van Zweden
Zijn leven lang verschrikkelijk geleden:
Voor de orkestleiding een mooie klus.
In het vervolg moet die er goed op letten
Om nooit een bok daar op de bok te zetten.…
Zegeningen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
103 Hoe anders dan verwacht verlopen soms je dagen,
je hoopt op iets dat maar niet komen wil.
Toch zijn er andere ontmoetingen en groeten,
een mailtje uit een niet verwachte hoek.
Zo wil ik dankbaar zijn voor zoveel kansen,
voor zon en regen, voor de daagse dingen;
soms wil ik dan heel graag weer zingen
en blij zijn om zoveel dat werd geschonken…
Brons voor Nederland
snelsonnet
3.1 met 9 stemmen
1.526 De landgenoot die zich een misantroop acht
Geneest vanzelf van duisterkijkerij:
Na Luxemburg en Ierland hebben wij
Als rijk E.U.-land mooi de meeste koopkracht
Ja, zo'n bericht is goed voor de moraal
Al geldt het lang niet voor ons allemaal…
Peter R. de Vries
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
560 Hij schuifelt langs de zelfkant van het leven
Een havik immer op z’n prooi belust
Geen mens draait hem een loer ..nee wees gerust
Hij zal het vinden ook al duurt het even
ONTHULLEND…wat hij bij Matthijs beweerde
Het is een boer en geen raketgeleerde!…
Dubbele ommezwaai
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
683 ’t Bezorgt me nog een oeverloos verdriet
Ons land werd rücksichtslos beschuldigd
Is dit het land dat tolerantie huldigt?
Wij knechten in december Zwarte Piet
We wáren gidsland, ’t mocht niet langer duren
Vanavond zijn we vóór de oosterburen!…
Gruwelijke kunstzaken.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
689 Een standbeeld moet er gaan komen voor de archeoloog.
Die weigerde om .IS. juist te informeren.
Waar Palmyra’s kunstschatten thans verkeren.
Maar daarentegen zijn ontvoerders met woorden bedroog.
Gaf niet toe tijdens martelingen en het wreedste verhoor
Wist natuurlijk dat hij toch na ondervraging zijn hoofd verloor.…
Soms is het genoeg
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
585 Soms is het genoeg op straat te lopen
Hand in hand met het liefste kind
Dat speelt en lacht en nog kan hopen
Dat ik de weg voor haar vind.
Dan speel ik aarzelend met haar mee
En kijk naar de twinkel in haar ogen
Zij is de vloed, ik de eb van de zee
En ik zwijg over mijn onvermogen.
's Avonds lees ik haar dromend voor
En beantwoord haar…
ijdelheid der ijdelheden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
513 als zand dat door vingers glijdt
een schaduw in de ochtendtijd
zo is de jacht naar groots en meer
een echo in een lege sfeer
we bouwen torens hoog en breed
vergeten wat er echt toe deed
vergaren goud, vergaren macht
maar zien niet wie op ons wacht
de spiegel fluistert leugenzoet
kent niet wat de ziel ontmoet
wat blinkt, vergaat, wat schittert…
Muggenradar
snelsonnet
3.7 met 7 stemmen
677 De nieuwe rolhor stemt ons erg tevreden,
Hij was wel duur maar sluit hermetisch af.
De overlast, die elk insect ons gaf
Behoort nu hopelijk tot het verleden.
Eén minpunt echter, dat hij zo goed sluit:
Niet één insect komt er ons huis nog uit.…
Merseburg revisited
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
503 Een gebroken been
had Balders paard,
Odin heelt Balders hengst:
Bot groei aan bot,
Been groei aan been,
Laat het zijn als gelijmd,
een gelijmd ledemaat!…