4822 resultaten.
Tofu-taart
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
677 Kleurverblindend
Maagdelijk wit
Één hap en al je zonden zijn vergeven
Denk niet na!
Doe het nu!
Eet en kauw!
Één hap en alles is voorbij
Een nieuwe wereld ontvouwt zich
In je herboren ogen
Twijfel overmeestert de ziel
Kaken weigeren zich te openen
Een traan vormt zich in het oog
Jezelf vergeven
Eenvoudige opdracht
doch moeilijk…
Mijn Leugen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
638 de feiten reeds verbloemd
dekte jij de tafel voor twee,
dimde het licht tot nauwe spleetjes
het pastelkleurige jurkje dat ik
laatst voor je kocht, paste goed
bij jouw strakke perzikhuidje
je gouden lokken vielen precies
als gister zo speels
over je slanke taille heen
vanuit de rode streek keek ik
gefixeerd naar jou…
Denk daar maar eens over na
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.268 Ik ben wie ik ben
maar weinigen weten mij te doorgronden.
Denk maar rare dingen over mij,
want of je het nu echt denkt of niet,
ik denk toch altijd dat jij het denkt.
Zeggen wat ik denk,
daar heb ik geen aanleg voor.
Zeggen wat anderen denken,
daar ben ik dan weer een talent in.
Hoewel ik zoveel in mijn mars heb,
en toch zelf kan denken…
de nacht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
651 in de nacht ben ik met velen
de rust ligt als een deken schemerig op de stad.
langzaam kruipt de tijd voorbij
wachtend op de ochtendgloren.
het gele natriumlicht schijnt weemoedig
op de verlaten straten
waar een eenzame fietser zich een weg baant.
op weg naar huis met een lijf vol drank
moe van het feestgedruis.…
Huppelen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
944 Was ik een ekster
dan huppelde ik misschien
ook onder een berk
wat kan huppelen mooi zijn
voor iemand die het zich merkt…
Is
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
596 wat onmogelijk is
is nog nooit gebeurd
wat geloofwaardig is
is nooit hetzelfde
ik hou mijn armen vast
draai mijn ogen om
duw mijn nagels naar binnen
plant mijn haren
lik mijn enkels
voel mijn cellen
want wat onmogelijk is
is nog nooit gebeurd…
Dwarrelingen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
493 Als volmaakte chaos
uit de hemel vallend
dwarrelen woorden
als sneeuwvlokken
door mijn gedachten
enkelen slechts
laten zich vatten
en verliezen
hun eigenheid
door de warmte
van mijn handen
de rest vormt
aan mijn voeten
een onbeschreven blad.…
Wie
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
610 Wassen beelden
dromen hun dromen
bouwen hun luchtkastelen
op het drijfzand
dat hun makers
in stand houden
met hun waanideen
en weerleggen
de feiten
met drogredenen
die achterblijven
als de vloed
verdwenen is.
De waarheid ebt weg
met de getijden
die de bakermat zijn
gevoed door zon en maan
daartussen de dolenden
als dorstigen
in…
apocalyps
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
633 in het gehuichel was een deel en één in tranen
in sommige uren heel veel schijn en meer
in deze droeve jaren van het hart en in de gene
waren stormen - welke stormen, wie? - maar
nooit echt het geluk zelden begeleiding
meestal versluierd omdat het heel diep zat
en alle stromen vloeiden wassend verder
het zichtbaar buiten was van binnen meestal…
Olijfhout
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
714 Moet je niet doen
zei hij
't komt toch altijd
anders uit
't helpt niet
te programmeren
hij was
net tachtig
en zag er
als olijfhout
om te snijden uit…
Toekomst
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
1.187 Men vraagt mij wel eens “ je toekomst, hoe ziet die eruit” wil je mij dat eens vertellen.
Ik denk dan na, maar weet van binnen, dat je toekomst niet kunt voorspellen
Ik graaf dieper, kijk op het net, wil de betekenis van toekomst weten.
Toekomst, de tijd na het huidige moment, het verleden is vergeten.
Het verleden bestaat uit momenten, herinneringen…
onder nul
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
758 met de frequentie van eb en vloed
en een falende woordkeus worden
woorden op een hoop geworpen
ik grabbel op de tast naar iets
van waarde doch 't chronisch tekort
aan verbeelding speelt mij parten
bij het zoeken naar een onderwerp
voor een gedicht stuit ik
pijnlijk op mijn onwillige pen
en een inspiratie van ver onder nul
de som van…
De horizonner
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
665 Zijn zilte geheugen
geblakerd in de luwte
ploetert zich voort
door ontelbare mulle
indrukken die gewatergolfd
wegspoelen naar de vergetelheid
van ongeschonden regels
die vloedlijnen achterlaten
aan de moede voeten
van de horizonner
die in het ondergaande
bloedrood zijn geboorte
tracht te herbeleven
ziet hij het tij
genadeloos keren
en…
De tram ritst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
799 De tram ritst
door de stad
soms begerig
soms nieuwsgierig
glijden ogen
soms ook koel
achter het
getinte glas…
nadien
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
620 met lompe harde stap
betrad hij mijn breekbare dag
maakte rommel en lawaai
heel mijn wereld in de war
maar hoezeer ik hem miste
toen hij verderging
het huis klonk plots zo stil
de lege huls van herinnering…
Onder meer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
777 De zon
staat op haar hoogste
het zomert
ze zonnen
een plecht
vaart door de weide
een onbewogen vlag
gewend aan veel
het gras staat hoog
het zomert
ze zonnen
onder meer…
Omhoog
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
809 Een traan biggelde langs m'n wang omlaag
En vond zijn weg naar het diepe dal
Opgejaagd door m'n geweeklaag
Geen tijd voor herstel na de rauwe val
Stuitte hij op een zaadje in de grond
Omringde het even met z'n vocht en zonk
Daarna was 't een kiem die daglicht vond
En mij als bloem opnieuw geur en kleur schonk…
Ongrijpbaar
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
646 kleuren van een regenboog
vloeien als dunne waterverf
traag over het verlaten meer
maar als je ze wilt grijpen
verschijnt er plots een woord
(zie ook website)…
Dingen in gedichten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
778 Ik dicht niet over 't wezen van de dingen,
al brengt hun beeld mijn onderwerp tot leven.
Ik schrijf niet “lamp” om 't licht dat zij kan geven,
maar om mijn lieve moeder te bezingen
die wachtend las, toen wij naar fuiven gingen.
Ook heb ik 't onbestemde vaak beschreven
door er een vergelijking op te kleven
met zaken die mij dag na dag omringen…
toetsing van taal en teken
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
663 niets zó nietszeggend
als wartaal in schuinschrift
door een dyslecticus geschreven
voor zover je het kunt ontcijferen
is het niet verontrustend
tenminste wanneer je geluk
leest in plaats van gelul
hoeveel er door intellectuelen
toch ook genoeg uit de nek
wordt gekletst en geschreven
wat dat betreft mag wartaal
van mij best worden verheven…
Opgevangen
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
877 “Voor de lol?!
jij schrijft voor de lol?!
ben jij nou helemaal
van de pot geplukt!
ga zitten en schrijf
ja schrijf zeg ik je!
nee, niet zomaar iets
maar wat ik je dicteer
en wel nu!
leren zul je het
volgens mijn regeltjes
die zegeltjes van jezelf
plak je maar in je delfts
blauwe dagboek
luister naar mij en pas dan
zul je weten…
Het papier is grijs
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
761 Je kan alleen maar zeggen
dat het een gure dag wordt
hoog boven de bomen
tekenen vogels
halfafgebroken cirkels
het papier is grijs
de koolstof niet zwart
maar asgrauw…
Levensmoe
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.057 Zal je vergeten
Kan me niet schelen hoe
Desnoods een mes tegen je keel
Het doet er ook niet toe
Of zelfs een draadje om mij heen
Hoe ik dat ook doe
Maar al ga ik zo door
Word ik langzaamaan
levensmoe…
Een meer
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.031 Een meer
met brak water
de ochtend
baadt er bloot
een kokmeeuw
op een steiger
peilt de stilte
zonder lood…
Een lijster
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
787 't Zit
vol vogels
in mijn tuin
zelfs
een lijster
ziet het zitten…
Dit ben ik.
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.183 Dit ben ik
en hier kun je me vinden
Dit zeg ik
en dat is wat ik meen
Dit voel ik,
warmte
voor mijn Vrienden
Dit zie ik,
jou hier aan mijn zij
Dit ben ik
sterker dan ooit tevoren
Dit ben ik
en zo zal ik altijd zijn.…
Asperges
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
934 Je roept vanuit de keuken
ze komen er aan
en dan zie ik ze
netjes in een rijtje liggen
als ze op de tafel staan…
Zuidzee Godin
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.051 De wind blies hem van koers verloren
naar volle eenzaamheid op de Zuidzee
waar doodsangst strijdt met waanidee
en de schreeuwen zich in stilte boren
Het dorsten drijft in knagende nood
de wijdte knelt als claustrofobie
en golven beuken hun tirannie
tegen de kleine ranke vissersboot
De jonge man huilt en bidt zacht:
och mijn Goden…
tanka II
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
886 Schoonheid van bergen
en schoonheid van sterren zien
kan slechts op afstand;
zo tussen ons: jij mijn licht
mijn verte, mijn heuveltop…
Genadeloos geplukt
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.251 Haar blote voeten vlijen zich zoekend een houvast op natte keien
die het steile pad bedekken dat leidt naar onderaardse vertrekken
waar zwarte kelken welig gedijen
Glimlachend plukt zij de bloeiende dood en legt ze in haar schoot
terwijl haar ogen in vergane dromen woeste haatrivieren stromen
in golvende vlagen donkerrood
Zijn afwijzing liet…