1567 resultaten.
Is 't lang geleên?
poëzie
3.7 met 9 stemmen
3.439 Vreugdevolle liefdezang
toen begon, en ons leven lang
sinds door alles luidde !
Eéns verstaan, verleert men die niet .
Ging het ons beiden, Liefste, zo niet ;
zong hij niet luidst onder zorgen ?
Zong hij ons niet van de morgen
midden in nacht van verdriet ?
Vuur de hemel, vuur de zee !
Kom naar 't strand, mijn Liefste, mee .…
Kent gij 't land zo rijk gezegend
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.165 Sinds die ure was er ruste;
Slechts één stem werd meer vernomen,
En die stem verkondde in 't ronde:
‘'t Eden is teruggekomen.’
Maar in 't hart der meeste kindren
Klonk het heimlijk: ‘Och eilacie!
Strafloos is het beurzensnijden
En de meineed “bij Gods gratie!”…
Alleen, maar niet eenzaam (2)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
655 Sinds september 2023 bezoekt Jan-Anne een groepje mensen met autisme.
Zij vertellen aan tafel wat zij beleven en over hun dagelijkse ritme.
Je kunt Jan-Anne gerust een Einzelgänger noemen of een solist.
Weest ervan overtuigd dat Jan-Anne géén vrienden en ook géén relatie mist.…
BEVRIJDINGSFALLUS
snelsonnet
3.0 met 17 stemmen
1.932 In Wageningen komt een monument
waar de capitulatie wordt herdacht.
Maar zo’n erectie had men niet verwacht.
Men vindt dat deze paal de zeden schendt.
Toch brengt het hele land met deze paal
een eerbewijs aan onze prins-gemaal.…
Rutger Kopland
snelsonnet
3.7 met 13 stemmen
1.059 Er is opnieuw een dichter overleden
Die ook als psychiater roem genoot
Hij legde fijnbesnaard emoties bloot
Waarbij metriek en rijm er niet toe deden
Hij gaf ons heel pregnante beelden mee
Maar jonge sla, nog slap, in bedjes, nee…
Ollekebolleke!
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
1.093 Bent u verrukt van vormvaste gedichten?
Welaan dan, pak op deze site de kans
Om puntig, in acht regels, met cadans
Uzelf tot toegewijd publiek te richten
Ik kan u dicht- en puzzelpret beloven
De versvorm staat – door metrumdwang - hierboven…
Geen bericht goed bericht
snelsonnet
1.5 met 2 stemmen
756 Het feit dat Facebook Whatsapp overnam
Omdat Jan Koum voor de miljarden zwichtte
Bezorgt mij nu de hele dag berichten
Van mede-aanmelders bij Telegram
Maar heeft die club nu goed beschouwd veel plussen?
Ik twijfel sterk: hij wordt gerund door Russen…
Moratorium
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
567 Je kunt het natuurlijk hebben over vrije vogels, dansende panters die als voortvluchtige duivels hun heil zoeken in andere delen van het torabora oeroeboeroe gebergte, of over zingende witte vlinders op fietsen met luchtledige banden...niks mis mee....
Maar op de Dam stonden exact
14 weken na zwarte zaterdag wel tienduizend kinderschoenen...
___…
Misschien?
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.045 De grootste boosdoener van ons CO2 overschot
Dat is wetenschappelijk bewezen, dat is de zon
De regering wil dat misschien liever zijn vergeten
Sinds het "geolied" vullen van de schatkist begon
Misschien zit de meest vervuilde lucht
Wel tussen menig politicus zijn oren
Zal er ooit misschien één van hen de ware bron
van de luchtvervuiling…
burengerucht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
774 opstaan
we dachten de oliphant te aanhoren
ook zowaar de neushoorn jij schat de krokodil
met frisse vogeltjes er gewoon tussendoor
wel ineens vreemd een heldere damesstem
dat je denkt die is 'r echt voor opgeleid
keurig van de puntjes de kommaatjes die meid
daagt met d'r comment mannetjes uit als animal voice
zei onze charles met humor sinds…
verlaten
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
598 dageraad
opnieuw zal kunnen erven
en ontspruitende hoop
weer in mij mag wonen
*
ik ruik dan opnieuw jouw geur
en proef de lippen van het zachte woord
aanschouw mijzelf in mijn eigen kleur:
de ziel welke mij toebehoort
Die Verlassenheit
manchmal ist meine Welt
nicht größer als zwei Füße
und mein Kopf das Universum
die anderen sind…
Scheiden doet lijden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.093 We zijn alweer een tijd alleen
sinds jij en ik uit 't zicht verdween
En zoals het ooit begon
is nu een ondergaande zon
Ik vraag me af hoe jij het ziet
zo alleen met je verdriet
of blijdschap...hoe het dan ook zij
Het zal er niet meer zijn, dat wij
om elkaar lachen, maar ook huilen
of om samen te gaan schuilen
als het regent dat het giet…
Die ene
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
584 Want je bent niet meer hier
Je hebt een plek in mijn hart gereserveerd
Ik zal altijd om je geven
Want als je mij iets heb geleerd
Is het hoe je liefde echt moet beleven
Misschien spreek ik je nu nooit meer
En zal je dit niet horen
Daarom zet ik het op papier
Mijn liefde voor jou gaat nooit verloren
Al ga ik nu verder zonder jou
Sinds…
IK HEB HET KLOKJE ROND GESLAPEN, IK KAN NEDERLAND WEER AAN!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
786 en 82
tobberende kennissen, buren en buitenlui in de Jordaan
maar ik weet mij geliefd en gesteund
in mijn man van 60, mijn man met humor voor 100
en onze lieve bruine labrador Mika 9
en dan mijn beste sport: het zingen
zingen in de WesterCantorij olv Evan Bogerd:::
de ziel, je ziel reinigen tot op het bot
ook en vanzelfsprekend door, sinds…
Less is more
snelsonnet
2.9 met 9 stemmen
1.214 Nu menig bruin café niet meer naar rook ruikt
Ruikt alles des te meer naar zweet of bier
Of wat voor spoor dan ook van kroegvertier
Dat normaliter onder in de smook duikt
Hierdoor ruikt een café naar mijn idee
Tevéél èn onvoldoende naar café…
Marteling
snelsonnet
3.8 met 5 stemmen
840 Je zal toch maar een sportliefhebber zijn
Met passie voor de Tour en voor de Spelen
Emoties van de sporters willen delen
En nieuwtjes willen horen bij de wijn
Dan is je noodlot – heel veel jaren reeds -
Te moeten kunnen leven met Mart Smeets
zie ook: www.gelegenheidsdichter.nl…
Jansen was de naam
snelsonnet
4.5 met 2 stemmen
1.006 Een arts met zeer besmette reputatie
- Geschrapt uit de registerlijst van BIG -
Vertrok naar Duitsland en verschafte zich
Tot driemaal toe een baan door malversatie
Pas nu is Jansen (met of zonder Steur)
Voor íeder ziekenhuis een nonvaleur…
Kardinaal Eijk
snelsonnet
4.6 met 5 stemmen
838 Wim Eijk, zijn naam is klein, zijn daden kleiner
kapittelt hard de paus, want die zit fout
Diens menselijke aanpak laat hem koud
want Wim is veel beschaafder, stukken fijner
De protestanten? Wég van hier tot gunder
Met recht is dit een kardinale blunder…
LAIS CLXIX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
381 Op het eindpunt van haar stralen, waar tijd
de mens verlaat, aan het raakpunt van haar
schijnen waar ’t menselijk betrachten zwicht,
in loden stilte achter hemels klaar:
de gouden lichtval in heur ochtendhaar.
Haar ogen wijken niet, haar lach klinkt klaar,
haar hand herhaalt het denken als gebaar,
het haar omkranst haar woordeloos gebaar
en…
LAIS CLXX
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
535 Nu in duizend ongedane daden
in klaarte oplicht al geheel het pad
met de uitgesponnen levensdraden
en niets nog wijst naar vrijheid die het had
verborgen in het draaien van het rad,
nu het haar licht als git ontvangen heeft
en er geen hoop meer in zijn duister leeft,
nu feit de nood opheft aan menig woord,
nu rust de spin gevangen in haar web…
LAIS CLXXI
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
481 Die liederen herinneren het eraan
dat het de zang vergeten is. Het wou
alleen LAIS die het bemint, want dat
is sluitsteen voor het duister van zijn wil,
voltooiend niets en van het niets de schil.
Haar blik verbrandt het, haar lijf is vuur,
haar lach is gong en slaat zijn laatste uur.
Tijd is sluier waarin zij slinks verdwijnt.
Dat schrijven…
LAIS CLXXIV
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 Motten die elkander open wrijven,
als harde diamanten in de nacht:
sterrenstof bekleedt de tere lijven
bij hun labeur dat niets van hier verwacht
maar van het duister wil de pure pracht.
Zij, als nacht zo nodeloos geboren,
zwart op zwart en in dat zwart verloren,
zijn licht dat om zichzelf verlegen zit
te bidden dat het duister hen verhore…
LAIS CLXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 Toen het had haar stem gehoord die avond
die de dag aan duisternis deed klinken,
was er geen klank die zijn gehoor nog vond
want het hoorde zich in haar weerklinken:
vernietiging die in haar bezinken
zou, bloed met git verbinden, eindstand
met de dagen, en nacht met elke hand.
Want het had geboorte zien gebeuren,
zwarte kern van de immense brand…
LAIS CLXXVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
400 Elk lijf is een lijn, ’t frêle huiveren
van de pen in de leegte die wij zijn.
Handen willen de handen zuiveren,
armen de armen ontdoen van de pijn,
maar de lijnen blijven altijd te fijn,
en het lijf onthoudt niet haar zaligheid.
Het draagt zich voor: onthouden lelijkheid
en schrijft alsof het sterren doet ontstaan,
maar waar zij het in het…
LAIS CLXXIX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
432 Er is teveel. Het schakelt storing uit:
knipt in de lichtenwalm tot het ziet
haar zwart verschijnen dat verteert. Het sluit
wanklank uit, want walg verstoort het lied.
Het hoort zijn stem die zegt wat zij gebiedt.
Het is met haar voldaan. Het kent maar kraakt
haar erecode niet. Het wacht. Tijd maakt
altijd einde aan bezweren van kwaad.
Het…
LAIS CCXXXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 Zij sterft daadwerkelijk bij dageraad
als weerschijn die de ganse nacht optilt,
een rode sluier die in ’t wit vergaat
Aurora die het wildste hart verstilt.
Het ziet zijn lusten die haar schoonheid schilt,
als licht dat wreed door tijd en ruimte gaat
en liefde is nu, ver van ieders haat,
hoe zij ontbreken, in en aan elkaar:
verzegeld wordt het…
LAIS CLXXXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
384 Geen christenhond zal haar nog schamen ooit
geen moslimrat haar met schuld belagen
want nu verschuift niet meer van toen naar nooit,
want het zal met schrijven taal verslagen.
Zij zal geen rouw meer hoeven dragen,
zij is als git in het, als hel in haar.
‘Zie’, zegt het, ‘hoe sterk ik het verbouw:
elk woord van het wordt recht en vast en echt…
LAIS CLXXXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
380 Het legt het eigen rot aan banden, schat
de tijd rijp voor schoon schip en spoelt het slijk.
Het drukt het mormel van ’t humane plat
en legt het aan ’t infuus van haar gelijk:
haar gebeuren is doorvoeld, maakt het rijk
en laat ervaren al wat verscholen is
onder nijdige slijm, onder de ergernis
die aan de echte stem geen klank meer laat.
‘Versuiker…
LAIS CLXXXVIII
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
417 Niets zal nooit hun zoenen evenaren,
zij hebben dat bereikt waar ruimte tijd
en tijd weer ruimte wordt. Hun gebaren
in de stilstand stremmen zonder spijt
om hun bewegen, vroeger bron van nijd.
Strijkt het haar lichaam aan, zijn woord wordt glas:
het ziet wat komt, wat is, en wat er was.
Het jaagt zich uit de verzen die het maakt
en 't leeft…
LAIS CLXXXIX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 Het is weer donker dus het stoot zich om.
Glasbreuk bewijst de naaktheid van voeten.
’t Is weer wakker en het weet niet waarom:
wie vindt er nog lering in het moeten?
Is ’t niet genoeg? Wie moet er nog boeten?
’t Wordt met wroeging bij de keel gewrongen.
In hun dromen is er ingedrongen
en eist er liefde op die niemand kent.
Angst begreep hen…