4042 resultaten.
De leugen van de liefde
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
692 Hij vertelde haar
zijn leugen van de liefde
en het werd waar
toen hij het zei
hij heeft haar gekozen
aan het eind van de rij
zij verlangde
naar de woorden
die hij zomaar verzon
omdat niemand anders
ze zo zeggen kon
zij walsen samen
door een
doodlopende straat
als het meisje
en de duivel
die haar leven laat
hij heeft haar beloofd…
Donkere stegen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
480 ik kende pleinen en straten
waar middenklassers hun
welverdiende boterham aten
nu zijn het donkere stegen
waar klinkers blinken
in regen van kil neonlicht
de wijk wordt gesaneerd
mensen dienen te verdwijnen om
elders als normaal weer te verschijnen
maar het sist en gist verloedering
het spel werd al gespeeld toen de
eerste kansloze…
De Schim
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
722 Ik liep door de donkere straten,
toen ik doorhad dat er iemand achter me liep.
Ik had de voetstappen wel in de gaten,
die subtiel dreunden,dof, maar diep.
Het alleen zijn is niet meer,
samen ben ik nu met die andere ziel.
Wel erg eng is het deze keer,
waarop ik me omdraai en kniel.…
Straatvrees
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
588 Overal om hem heen prijken
lege gezichten
starende ogen
monden die bewegen
kinderen die spelen
maar hij durft hen niet te horen:
alleen geluiden van het stadsverkeer
de rechte straten op en neer
razen in zijn ogen.…
Avond
poëzie
2.0 met 7 stemmen
1.862 Door straten rammelen nog karren,
waar hoeven klinken ;
aan hoge hemel de starren
zo stille blinken.
Goud-licht aan alle de zijden,
omhoog, beneden -
het doet mij leven in tijden,
lang, lang geleden.…
Tot in het diepst
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
464 in waar eens poppetjes dansten
kruipen nu gedrochten over elkaar
klanken klinken uitzinnig door
tot in het diepst van de nacht
waar de kilte overhelt
het gif door de straten dwaalt
een spoor van destructie
achterlatend voor degene
die niet wilde leren liever
het kwaad aanhing
tot de t splitsing in 't vizier
kwam welke een keuze forceerde…
Vrijheid
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
836 Vrijheid ligt niet zomaar op straat
je kunt het niet even gaan oprapen.
Vrijheid is leven zonder angst en geweld
vrij kunnen zijn in je doen en laten.
Vrijheid is leven in harmonie laten
zien wie je bent en hoe je leeft.…
Moederdag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Er staat nogal wat wind
de vrouw op de hoek trekt haar hondje mee
Ze komt alweer terug
verder een lege straat, nog geen bezoek
De kinderen bellen niet
dat hoeft ook niet, als ze komen
voor de gezelligheid, het niet te druk hebben
En het heeft geen zin
om daar iets van te zeggen
Misschien zijn ze onderweg
Als ik maar niets vergeten…
De vooruitgang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
592 De voordeuren van de huizen
in mijn vertrouwde straat
zijn allemaal vervangen
de nieuwe sluiten beter
naar men zegt, de oude
waren scheef gaan hangen
eenentachtig nieuwe deuren
zijn bij de fabriek besteld
men heeft de maten en de kleuren
keurig doorgebeld
ze sluiten dus, maar passen niet
ik zie de huizen treurig kijken
en proberen…
Zomer of lente
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.044 Bomen bewegen sierlijk door de wind
Maar de wind is gruwel, straf en luid
Fietsers staan stil en takken wapperen als een lint
Ook een brommer komt bijna niet vooruit
Druppels beginnen uit de lucht te komen
Plassen komen te voorschijn op straat
Van de zomer kan ik nu alleen nog dromen
Maar die komt dit jaar waarschijnlijk weer te laat…
cowboy in the city
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
652 het avontuur kwam per vrachtwagen
de laadbak als podium voor hen
die daar vereeuwigd wilden worden
tegen een kleine vergoeding mocht
ook ik me omkleden als cowboy
en bij het kampvuur zitten
even het gevoel hebben dat er
meer was dan de straat de stad
en de sleur van alle dag...…
Ik haal adem dus ik leef
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
752 Op foto’s van feestjes die via de digitale weg jouw ogen bereiken smijt ik mijn geluk
Recht in jouw gezicht
Ik leef nog
De straten met jouw naam negeer ik
’s nachts slaap ik alleen want ik ben niet bang
In het donker
Voor spinnen
Mijn banden plak ik zelf
Samen de zonsondergang bekijken is cliché
En ooit bedacht voor op een ansichtkaart…
Innerlijke rust.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
582 Rustig is het in huis en op straat.
De zon schijnt vanachter hoge
populieren, terwijl wolken gestaag
voorbij drijven.
Een behaaglijk gevoel nestelt zich
onder mijn huid.
Daar waar het leven steeds opnieuw
ontspruit.…
Piet van der Pas
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.141 hij leerde mij Lodeizen lezen
in het licht van zijn bestaan
zijn de helden gek of de gek een held
de stenen van de straat om te flaneren
in stemmig zwart
om dan weer
dankzij
of voor toekomstig statiegeld
bellettrie te gaan oreren
geen strijkstok glijdend als Lodeizen
maar als een pronte contrabas
die in je oren likt
nu ik hier…
G
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
501 Soms loop je vast
een doodlopende straat
er slaat wel wind in je mast
maar denkt het is te laat
dan zomaar plotseling
staat zij weer voor je neus
en je weet weer waar het om ging
er is gewoon geen betere keus
van reus naar kneus
van hemel naar hel
is echt waar, heus
Maar weet ze komt echt wel…
Haal iets uit niets
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
557 ik haal uit niets
iets leuks
om mee te maken
een zucht
en een moment zo
van de straat geplukt
zie hoe
handen rusten
of de tijd verprutsen
hoe ze morrelen
aan de dag door
het borrelen in de nacht
ik pak lucht
en mix met winden
vlagen tekst
wolken letters
drijven zinnen
tot een vers
ik inhaleer de vorm
beloof emoties…
Wit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
676 Wit op de straten
Grijs eroverheen
Probeer ik dit te verlaten
Ik, mijzelf, alleen
Verspreiden doet het snel
Als paren gaan zij door
Struikel ik in een kuil
Zoals ik hoor
Het wit is overal
Waar je het ook ziet
Maar waar ik het vinden zal
Ligt liefde niet in het verschiet
Ik schrijf mijn initialen
Met grijs op wit
Mijn eenzaamheid…
Oerkracht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 Fraai gesitueerd
aan de route van die
mooie Express der Tsaren
Lijkt een vreemd oord
Brede straten
van West naar Oost naar Noord
Met die lijn kwam de handel
Russisch, Siberisch en
lokaal; tijd stuurt mensen en trein
Hoorn met oproep in
te stappen; voorwaarts naar het eind-
station, zo'n drieduizend kilometer verder-
op…
Illuminatie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 Standvastig wordt t schijnsel op hen gericht,
die weten van het duister op lege straten.…
Blauw lied
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
676 Tijd sjokt over verlaten straten,
aan verlichte
vensters voorbij.
Hoe lang nog tot wij weten
van het verdriet
dat niemand ziet.
Muren bergen verhalen
en mensen,
smart en wensen.
Hoe veel blues nog
om te zingen
over dit soort dingen.…
Laat de bevreesde dag niet regeren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
513 De vrees voor de straat.
De vrees voor het leven
in het donker 's avonds laat.
De vrees voor de muren.
De vrees voor de claustrofobie.
De vrees voor het inwaarts gluren
van al die angst die ik niet voorzie.
Laat de bevreesde dag niet regeren
waar die het geluk kan genereren
van het leven als een fraai cadeau!…
Stil strand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
572 ons mooie strand
en levendige dorp
heeft uitgestorven straten
de zee is kalm
alsof ze vredig
zo verlaten
haar golven van gemoed
kan laten stromen
uitgerust aan een rustige kust
ons stille strand
blijft onvermoeibaar wachten
niets veranderd wat is verankerd
in ons hart
zo dromend langs de lijn
weten we waar we trots op zijn…
eenzaam hart
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
751 eenzaam hart
verloren zoekend
in de diepe zee
eenzaam hart
verschuilend achter bomen
als een ree
dwalend door de straten
als geen mens
meer buiten is
eenzaam hart
zoveel verdriet
verlangen en gemis
hunkerend naar warmte
maar ook warmte
doet soms pijn
eenzaam hart
wanneer zal het weer
eind'lijk zomer zijn…
Eerste januari
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 oorlogsresten lagen nog in de straten
in het park werd een eerste voetbalwedstrijd
gespeeld, vogels zongen de lente tegemoet
een eerste botsing was een feit
bij eerste ontmoetingen werden de beste wensen gewenst
eerste boodschappen waren al gedaan
zo werd de eerste dag in het nieuwe jaar
vanzelf ingekleurd…
Waargenomen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 Op straat verschuilen mensen zich
in de onzichtbare jassen
van andermans verdenking
Natuurlijk, roept er iemand
Ze hebben een slecht geweten
Zo zitten we gevangen
mijn behoefte om te leven
opgesloten in een spelonk
van mijn gedachten
met samengeknepen ogen
moedeloos zoekend
naar een uitweg
uit de dichte netten
geknoopt van misverstanden…
Hamsa
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
440 Ogen passeren mij met een groet
ogen hangen stil in de straten
en winkelpaden, ogen vliegen
rondjes om de aarde
ogen lopen wacht
om belangrijke lijven
parate ogen
die beschermen, bereid
anderen te beperken
Ik verdedig mij
en weer ze af
met de hand op mijn hart
oog om oog, pas op
ik kijk terug
ook als ik niet kijk…
Een beetje sterven?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Een beetje stervend
zie ik vanuit ’t raam
druilige regen
bedekte hemel met
wolken somber grauw
glimmend natte straten
een beetje stervend
mis ik bloemengeur
en heldere horizon
aan ’t einde van de dag
breken toch de wolken
zodat ik in laatste zonlicht
niet meer hoef te sterven
maar toch nog leven mag.…
WATERKOUD
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
608 ------------------------
Nederland januari:
fietsketting vastmaken in de regen
bejaarden die grapjes maken
tegen lieve kassameisjes
maar ik begrijp het wel
omleidingen van alle straten
je medemens is niet te bereiken
nergens kun je aankloppen
en er zijn geen pillen voor
er is geen wil
en niemand neemt op
de maand is lang
het leven…
Oekraine
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
490 Koude, lege, stille straten,
Liggen eenzaam en verlaten,
Daar waar ooit het leven was.
Deuren, ramen, vol met gaten,
Rode vlekken in het gras.
Lieve dorpen, warme steden,
In een onherkenbaar ver verleden,
Waar men ooit de liefde vond.
Alles totaal kapot gestreden,
Voor een armzalig stukje grond.…
de hoofddoek heeft je toekomst...
netgedicht
2.2 met 20 stemmen
2.440 de lange rok
je trots doet pijn
omdat ze dwingt tot
dragen zonder klagen
je bent alleen
een straat vol ogen
blikken die gedogen
in onuitgesproken vragen
weten doet vergeten
de warmte van de kring
straalt midden in
je kleine leven
de hoofddoek
heeft je toekomst
in de horizon verweven
kan jij daar eigen kleur aan geven?…