Alle inzendingen over vallen

4012 resultaten.

Sorteren op:

Zoekend

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 491
Ik zal je net niet vangen wanneer je dreigt te vallen omdat je zelf weet, beter weet dat de kennis mij daar ontbreekt.…

Verleden

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 442
Lopend aan het strand stromen de tranen over haar gezicht vallen in water en zand. Golven voeren haar tranen met zich mee bevrijden haar nemen ze mee naar de horizon. Gedragen door de wind nemen de golven ook mee het verleden van het kind nu ze eindelijk is geworden een vrouw.…

Leidt

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 548
het eind der tijd blijkt een nieuw begin erbuiten vallen en wakker worden er precies midden in waar zit jij je intussen straten in verhalen van nu een woord laat je baren het is tijd om uit te varen.…

Twijfellicht

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 498
Ik zocht je aan de overkant zag ik je niet staan blind door liefde ben ik gezwicht heb ik een brug geslagen gedreven door gevoelsvragen die draagbrug houdt me voortaan in nieuwe balans dit evenwicht is mijn geloof door de glans van gloeiende tranen in twijfellicht zocht ik verkeerd nu zie ik helder waar ze wel vallen…

Schelpenhand

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 529
schelpenhand het gaat boven verstand te zijn wie je bent het lust en laten in kuststrook verlaten vallen er gaten in het aangespoelde gepolijste schijn niet zo in mijn gezicht zon ik dicht mezelf een ruimte maanling over de dag ademt in en uiting het raast rust voorbij de vloed in kust geboren zeearm met het schelpen verzandde strand…

Kil

gedicht
2.9 met 39 stemmen aantal keer bekeken 13.511
Hun schemerende skeletten zijn behangen met dunne gouden munten waar de zon doorheen schijnt, versleten dukaten die zullen vallen op vochtige Hollandse zandgrond. ------------------------- uit: 'Groen land', 1961…

In memoriam J. Slauerhoff

gedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 5.557
Als een die nooit zijn straf uitzit, hoor ik de regen achteloos-eentonig vallen op het huis; waar, in welke haven, heb ik zo gelegen, liggen luisteren, reedloos, naar het zeegeruis?…
Ed Hoornik26 december 2010Lees meer >

Verduisteren

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 517
Ik klop op de deur maar hoor je niet laat steevast de zorgen op de mat vallen die ik met een grote boog ontwijk kijk de planten aan die smachten naar water richt terstond mijn blik naar buiten alwaar een vogel balanceert op de golven van de muziek, groeit er jaloezie op zijn verworven vrijheid, daar ik het heremietenkleed heb aangetrokken…
LadyLove8 januari 2011Lees meer >

Het decor

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
heb de mooiste momenten verzameld uit de kunstschatten der natuur een onweersslag wat schuimende golven door zee aan land gebracht regensluiers en het vallen van de eerste sneeuw zonsondergangen met verdwaalde meeuw wilde ze delen met een groter publiek maar in poseren ontviel steeds de ziel ik had het decor van bewegen vergeten…

Dodenbloemen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 601
Ik ben zoals de dodenbloemen op jouw graf ik zwijg wanneer er stilte heerst waai mee met de melodie van de herfstwind als er ergernis is laat ik mijn kleuren vallen ik verlies mijn hart mijn meeldraden trillen in leegte mijn kromme stengel bedroefd zijn lengte in bekentenissen die zich verlaten zoals de dodenbloemen op jouw…

De winter smaakt wonderlijk..

netgedicht
3.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 952
Verdwenen zijn de oneffenheden nu de lucht een smeltende toverbal versnoept boven een met veel kleur getrokken landtong, laat haar winters oog geen tranen vallen in het met weids gemak omgeven decor, een intens gevoel maakt zich meester over de stilte met kleine staken schuin omhoog getrokken..…
Rob van Tol17 december 2011Lees meer >

De wind waait

gedicht
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 11.376
de wind draait de weg was lang het weer werd slecht het hoort erbij dat alles in elkaar stort dat alle rijmen uit gedichten vallen de zon schijnt het vriest in je kop dat kat spint de kraan lekt je hebt je best gedaan voor alles wat mislukt is heb die viool en al mijn vingers nog en een jas buiten is het feest ------…

Mijn circus

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 718
ik jongleer met liefde maar grijp weleens mis spuw vuur met arrogantie verbrand vaak mijn gezicht zwaai aan de trapeze over de grenzen van leven door het net word ik gered tem wilde leeuwen als ik kom te vallen is er de zweep die nog kan knallen ben in mijn circus ook de clown die hoef ik niet te spelen uw traan en lach komen…

Meer speciaal

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.843
Wie heb ik immers nog dan mij tot er te vallen in die grote hand van jou, waarin ik altijd al me nooit en graag verdwijnen zou? ----------------------------- uit: 'Tirade', 29, 1985.…

Boom en blad

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
Het schuilt in de naam geschreven in regen of je kan vliegen of luchtig zweven veer, vleugel of gevogelte zijn In mijn dromen klapwieken als een engel vallen als een duvel terug naar beneden Lucifer gelijk, vurig en smeulend Verlangen naar een Oosters vliegend tapijtje met gaten door kleurige motten geschapen over de heuvels, nieuwe…

takken

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
kraaiennesten waren slechts gevuld met wind en water hun navelstreng werd onverhoopt naar later weggewuifd er bleef niets anders achter dan het sloophout van een oude boom zijn droom verhing zich aan zijn kruin het puin bewaard in ruwe schors en hoop lag op de grond gewond maar nimmer koud een crucifix in duizendtallen liet zich vallen…
switi lobi10 februari 2014Lees meer >

Na een ongelijke strijd

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 830
niet aflatend tegenzit De jaren van een ongelijke strijd tellen Droog en verdord is mijn verlangend hart Gemis is schrijnende in ontbrekende liefde Als al mijn hoop op het vinden is vervlogen Verlaat ik de doorgroefde boom des levens Ik begeef mij naar het zekere ‘onzekere’ einde Dwarrelend, vertwijfeld, Doch in alle rust laat ik mij vallen…
Ivan Grud28 oktober 2014Lees meer >

De tijd aan hun zij

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
kleine mensen in veel te grote schoenen weten nog lang niet van de hoed en de rand al denken zij de wereld aan te kunnen stevige levenslessen zullen ze ondergaan om tot daar te komen waar puzzelstukken vanzelf op hun plaats vallen tot dan zullen ze dobberen op golven van de zee niet wetend waar de wind ze brengen zal gaan ze vol goede…

Achterblijvers

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 605
Waar de verslagenen achterblijven zich vertwijfeld afvragend wat als - misschien dan - had ik - hadden we - waarom - heeft weer iemand de finale keuze gemaakt zich in te laten halen door de dood Een geringe troost de keuze was voor rust maar het kost tijd en pijn daar vrede mee te krijgen Erger nog dan het vallen is het niet meer…
geeraardt9 november 2015Lees meer >

Op weg

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 400
Als schimmen uit het donker van gebrande Siena tegen oker gele achtergrond kwamen twee zielen samen om te versmelten met hun ceruleum blauwe schaduw toen de zon zijn gouden gloed liet vallen en hen teder aanraakte op hun donkere gezichten als schittering, die hen veranderde in reizigers in ruimte met kleurschakeringen als goddelijk geheel.…

Gezien

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 675
Ze merkte 't bij opstaan bij 't vallen ook misschien. Ze weet nu wat 't inhoudt maakte 't zelf mee Al is de wereld nog zo boud je knikkert, zelden met z'n twee. Ze had 't kunnen weten maar merkte 't te laat. Vandaar dat vanaf nu voortaan haar deur niet meer open staat.…

de taal van tijd

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 513
Door vallen en opstaan leren mensen leven, leren wij de taal van tijd verstaan.…

boventoon

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 454
de sterren vallen dit jaar uit een vroege hemel, daartussen voorjaar als nadag van wintertijd en ondergeschikte slaap, hoorbaar rondzingend op kristallijne toon; 'duizend zwaluwvluchten', zei je nog tijdens dit hoogteritueel zonder daarbij van persoon te wisselen -een woord ontstijgt papier en er is overal werkelijkheid maar dan gedroomd…
Iniduo26 maart 2017Lees meer >

Het sprookje

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 590
Het sprookje Het toneel De doeken Van ons koningshuis Ons moreel De onzichtbare hand In ons land Kritische beschouwers Toehoorders Intellectuelen Vallen Daar waar de koning praat over ons allen Dat wat ons bindt Koningsgezind Zijn of niet De koning De onzichtbare Macht Die zwijgzaam Zijn volk toelacht Ik sta bovenaan Ik groet u…
ebba6 juli 2017Lees meer >

voor het eerst zijn in aanzet

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 442
waar de wereld alleen zichzelf omvat vallen laatste vlokken in kleuren grijs niet gekend in blauwdruk maar tinten door de pracht van hitte driften sissende wolken waar zij koude raakt broeit zij in haar voegen en laat een eerste legsel te water waar de dood haar niet deert kent zij het later niet er ontbeert haar niets; zij is…

het gedicht

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 688
het zijn mooie zinnen smeden met woorden zo haarfijn ze plaatsen in de juiste lijn om sierlijk je papier te kleden nu laat je een witregel vallen om zo een strofe te bekomen blijf dan maar even dromen en laat je inspiratie knallen zo wordt het gedicht stilaan geboren nu nog deze laatste strofe lezers, je moet mijn tekst geloven opdat…
Jonhy Donovan25 november 2018Lees meer >

Levenslicht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
Wanneer we niet langer vluchten kunnen, vallen schellen van verblinde ogen, sterven illusies, nadert de dood, of gloort, o wonder, het dagend levenslicht.…

Diepgeworteld

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
Verwacht niets meer wacht niet langer neem het lot in eigen hand zo heeft ieder mens zijn eigen beslommeringen maar grijpt het leven aan hebben ze ooit anders gedaan bomen laten hun bladeren vallen tulpen bloeien maar even maar ze zijn niet dood van nature hechten ze zich diepgeworteld aan het leven dankbaar welke kans hen dit bood…

dagdroom

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 445
denkend aan een kamer waarin nog niemand verbleef achteloos naast het pad en buiten de tijd waartoe het lot ons dreef nu is er droogte voor de regenbui en is de exacte locatie nog niet bekend maar straks vallen ogenblikken samen op hetzelfde moment verblijvend tussen de muren die op hun ruimte wachten alles is zo waar dat alleen…

Het gevoel van vrijheid.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 456
Dan doet het vallen minder pijn. Toch lijkt het me geweldig om zo vrij te mogen zijn.…