3008 resultaten.
Hondsdraf
gedicht
4.5 met 2 stemmen
3.978 Stadswapen
voor de onbekende stad
Plant hondsdraf, inwoners
Hondsdraf onder je ramen
Ruil jullie tamme anjer
in voor de balling
--------------------
uit: 'Vuur', 2008.…
contrast
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
566 Er loopt een kind dwars door de stad.
Met een mobiel, en een zak patat.
Weet niets van oorlog, speelt op het plein.
Waar het gewoon nog kind mag zijn.…
Als Cassandra
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.289 Aan rafelranden van de stad en in
de buitenwijken smeult het al –
Luister, het is de wind niet, blijf niet doof
en blind, het zijn miljoenen naderende
voeten, aanschuifelend tot een storm
die weinig overeind zal laten staan
Berg je nu het nog kan, want wie gesteld
is boven ons is machteloos en arrogant
en zal alleen zichzelf trachten te…
deja vu
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
602 bij een bezoek gedreven
door een hang naar toen
getroffen door de
somberte der straten
merk ik de wind als
het amechtig ademen
van een stad die ik
niet meer lief kan hebben
hier at ik eenvoud
dronk ik het jonge leven
gulzig als een pup aan de tepel
van zijn moeder
nu de wereld zoveel ouder is
en mijn blik rust op het
voorbije…
T.S. Eliot (geb. 26-09-1888)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 In The Waste Land
verbeeldt Eliot
het Grand échec,
de Grote desillusie
van The Great War,
de Eerste Wereldoorlog,
In de geseculariseerde stad
heerst geestelijke
leegte en verval
in contrast met
de heroïek van Rome
Maar The Waste Land
is meer dan dat:
een bewust gewaarworden,
gevoelen van een
morele grandeur
en tegelijk…
Laat me vergeten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
491 Donkere wolken in het avondrood
boven een onzichtbare dood
Ik loop tussen de flats van de stad
rondjes om een nieuw zwart gat
van geconcentreerde materie
Een vleugellam vliegtuig
sloeg vrienden van vrienden de bodem in
Na de klap is het stil
Ik wil horen wat ik niet weten wil
en daarna vrijen in de schemering
al is het met een vreemdeling…
de roeier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
578 Nu de man de rivier over vaart
ziet hij het groen, hij staart
hoort een verre stem
De stad krimpt achter hem
tot een maquette van steen
de man lacht, hij is graag alleen
De warmte trilt in stille lucht
vogels dansen er in hun vlucht
de riemen klieven in het water
De man denkt nu aan later
als hij weer over het water kijkt
en zijn tocht…
Via Via
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
402 Via Via weet ik ongeveer wie ik ben
iemand onder al de mensen
die de stad levend houden
en me mijn ziel laten zien
We voeden elkaar, eten dus
elkaar als één lichaam
mensheid, hongerend om te leven
ongeveer wetend wie we zijn
temidden van elkaar en de rest
op onze lange weg
omhoog, omlaag
en in het rond
De doelen die ik…
Breek
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
491 Ik speel de meneer
speelloop door straten
speelzit aan tafel
nergens thuis
zoals je weet
Speelspreek met woorden
speelgoedwoorden
speelgoedplastic luchtkastelen
speel een huis
Daar loop jij
kijk
door de straten
plassen etalages
spiegelruiten toverruiten
dan dun als vroeg gebroken glas
de stad de steden sporen
bij elkaar geveegd…
Pretje
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
610 TV West
op zijn
best
Den Haag opeens
een heel
vreugdevolle stad
door wat
Sinterklaas en
geaccepteerde andere
Pieten kindvriendelijk
op en
top
heerlijk geen
agressieve volwassenen
journalisten nu
ook weer
blij
ook voor
hen stonden
spanningsvolle kinderen
in een
dikke rij
super interessant
toch waren
de interviews…
van boven
netgedicht
2.7 met 53 stemmen
317 nog zijn
de handen los
niet geheel gevuld
met de mooiste
bloemen
het paadje
was al in gebruik
om ze voorzichtig
te plukken en bij
elkaar te zoeken
na het formeren
van twee
veldboeketten
kwam de plaid
met zijn eigen plek
want niet iedere
stad of dorp had een
blinde vlek met een
private stek uit
de regen en wind
vaak hebben…
Van boven
netgedicht
3.6 met 36 stemmen
356 nog zijn
de handen los
niet geheel gevuld
met de mooiste
bloemen
het paadje
was al in gebruik
om ze voorzichtig
te plukken en bij
elkaar te zoeken
na het formeren
van twee
veldboeketten
kwam de plaid
met zijn eigen plek
want niet iedere
stad of dorp had een
droog prieeltje met een
private stek uit
de regen en winden…
Ach II
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.269 Je bent zo'n park vol stille bomen
midden in een zomerdrukke stad
Zo'n lege bank aan spiegelwater
Een knisperend oktoberblad
Je bent zo'n onbevoetstapt sneeuwveld
de ijsjas om een tere tak
Zo'n krokusveld op een rotonde
lichtparels door een wolkendak
Je bestaan kleurt mijn seizoenen
Van mijn decembers maak je mei
Ik kan alleen…
Grootmoeder
netgedicht
2.4 met 82 stemmen
41.905 Haar hoofd een stad te vol
om er weer kind te kunnen zijn.
Maar in dat labyrint stond nog gegrift
een vaderhuis met vele woningen;
toen raakte zij op drift.
Alle dimensies werden in haar wit,
getallen cijferden zich weg uit reeksen
en elke volzin weigerde te zijn.…
De wielen der vernietiging
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
8 Springstaarten zijn de kabouters van het bos
de akker en het moeras, steppe en stad
Gulzig masseren ze de huid van de aarde
Ze poepen vruchtbare grond
waar afval ligt, ze zijn het machtige
geheime leger van de Zeven uit het Spel
ze zijn de zweep vanaf de Strijdwagen
hun wielen rijden door het leven
en verteren het dag en nacht
Willoos…
Ego
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
976 ze vraagt hem wie hij is en hij
hij noemt zijn naam, een stad, een baan
het weerzien met zijn zoekgeraakte beer
dag één op school, zijn eerste zoen
oma's lach, de cowboys in zijn kamer
groene zee met moeder, vader, broer
zijn mooiste goal, gesnik in ochtendmist
de blik van hem die weet wat oorlog is
zijn droom om ooit, om ooit een keer…
dobbelsteen met ego's
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
668 Billund
was er geen Legostraat
als ware maarschalk
met een ik als van Diego
bespring ik alle stukken
er komen al maar lijken
en mijn vlag zal strijken
men schreef hem terug
straten bommen niet
met uitvergroot ego
speelt men monopoloïet
moeiteloos stratego
----------------------------------------
Toelichting:
Billund is de Deense stad…
jurk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.056 droge zolderlucht kleeft op haar huid
als ze de jurk naar buiten haalt
de voile naast haar schaduw
op de grijze tegels slepend houdt
er is geen hoofd, geen haar, geen steen
nauwelijks ruikt ze bloemen
nergens in de stad een klok die luidt
enkel een zandloper wankelend wit
nu uitgetelde dagen een te breed geworden taille
op dronken benen…
een verdenking
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
703 ze hangen in het ijle
de woorden zonder inhoud
die claimen om begrepen
en verder nog verspreid
laat het plebs geloven
wat de nihilisten beloven
vandaag schijnt de zon
ze verlicht nog meer de geesten
die altijd blijven bedichten
wat voor hen betekenis
anderen wat leven geeft
op een lentedag als deze
krioelt het stad vol volk
een marinade…
spookgestalten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
628 zie ik door de koude straten van de stad
zwarte spoken waren, denk ik:
het zijn mijn gedachten die penselen
en schilderen op het stenen vlak.
toch kruist zo'n spook mijn pad
nu net iets vaker en denk ik:
ík schilder niet die taferelen
ík ben niet die in zwart verpak.…
Grönnens laid
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
807 In het Gronings volkslied worden de stad Groningen en het omliggende land bezongen als een pronkjuweel met gouden rand).…
oude liefde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.325 verleden week vond ik een versteende geliefde
tussen wat geuren van gisteren
die het liefhebben verleerd was
in nevel verpakt
de decoratie van een stad
zeven gedichten heb ik geciteerd
ze verrees niet
huilend heb ik het karkas omarmd
de lippen gereinigd met toverspreuken
maar de leugens bleven
de sporen van de tijd gevolgd
toekomst bleef…
Panorama
gedicht
2.5 met 126 stemmen
26.959 de avond hangt stil boven de stad
bewegingloos als op een foto,
een filter van lila schemer
verkorrelt het panorama,
dringt erin door
als losse thee
in kokend water
en verkleurt het leven
zoals de dingen
op een oude polaroid
die mij nog later,
wanneer ik hoop te vergeten,
zal herinneren
aan verliefdheidsvlagen
waarin…
NACHTZANG
gedicht
3.4 met 28 stemmen
9.913 De dag laten voorbijgaan tot het
avond werd en in de fruitschaal
de vergeten mandarijn ontaardde
in de verte gloeide de stad, zich
ontstekend aan zichzelf
wat leefde in de beijsde weiden
kroop in cocons, zette stekels
tegen de sterren op
Alleen de hemeljagers van diamant
geluidloos snijdend in het graniet
namen ons mee, losten ons op…
diep
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
629 dag
als deze
is er ooit bewezen
dat ie opkomt
opnieuw
opnieuw
opnieuw
voor ieder wezen
opnieuw leren
leven
in ruimte
en leegte
luiden de klokken
hun lied
en op de straat
en in deze steeg
een lied
dat het leven draagt
op de schouders van geesten
een traan klinkt
er is nooit echt iets
anders als de klokken
in het diep
in de stad…
Niet doorgebroken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
844 Ik kwam haar tegen in de stad
ze liep een beetje mank, het hoofd gebogen
Ik vroeg: schrijf je nog wel eens wat?
Het antwoord las ik in haar blauw omfloerste ogen
Probeer het eens op internet, zei ik, dat is geschikt
voor mensen zoals wij: er is publiek.…
nachtstand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
666 wanneer blad het oude uur filtert
dalen gedachten langzaam af
in droomgangen waar tijd
niet bestaat
en elk perspectief golft
op de zachte thermiek
van wisselende symbolen
de zon mediteert
op verdwijning en de stad
luistert naar echo's
van afkalvende dag
en het oog vindt sluimerend
het zenit
op een windstille plaats
losjes neemt…
alle stappen
netgedicht
3.5 met 35 stemmen
960 wat als de onmogelijkheid nog het enige dierbare is
dat we kunnen opzoeken, vasthouden
in onze gedachten
zoals een oude stad, uitgeput door tijd
maar niet meer van ons
ook al staan huizen dichter dan ooit
in de dag, in de nacht
lopen uren in elkaar over
naar liefde en de glinstering
van dit mysterie
dan nog, antwoord jij
weet ik…
eetbaar oud west
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
656 ik droom van appelbomen in mijn wijk
of kersen, pruimen, peren
in straten die zo lommerrijk
oud west met ooft garneren
ik droom van groentes in mijn stad
in kleine pleinplantsoenen
ja, kruiden ook, van alles wat
voor elk van de seizoenen
en de bewoners van oud west
tuinieren met elkander
ze harken, zaaien, strooien mest
en raken zo…
grijze ganzen in de winter
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
935 grijze ganzen kondigen de winter aan
ploegen voren in een angstige lucht
met daarachter de contouren van de dom
en de leegte van de stad na sluitingstijd
lege agenda in zwart leer gevangen
argwanend de onbeschreven pagina’s
wachtend op wat gaat en is geweest
de Alzheimers van de nieuwe tijd
vader en moeder nog even samen
als kinderen spelend…