24248 resultaten.
Later
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
2.147 De tijd fluistert
zonder herhalingen
de woorden
die haar wiegen
als het kind
dat droomt wat
haar tijd
weer zal ontwaken
als ze in de cocon
van haar droom
haar dood weer
ontmoeten zal…
verstoppertje
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
1.593 wij spelen verstoppertje met de tijd
als kurkeiken van hun bast ontdaan
eens in de tien jaar en kwetsbaar
zo naakt dat in de ogen van de kijker
de blik even hapert en ophoudt te zien
dat de dood het langzame sterven stopt
het leven in zich het lijden verlengt…
Ik ben niet dood,ik ben slechts naar de andere kant.
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
13.989 De dood is niets
Ik ben maar aan de andere kant
ik ben mijzelf
Jij bent jijzelf
Wat we waren voor mekaar
zijn we nog altijd
Noem me zoals je me steeds genoemd hebt
spreek tegen mij,zoals weleer
op dezelfde toon
niet plechtig,niet triest
Lach om wat ons samen heeft doen lachen
Bid, glimlach
denk aan mij
bid met mij
Spreek mijn naam uit…
Waarom?
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.867 Het web van je leven
bestond uit ragfijne draad,
met het mijne verweven,
zusje, hartskameraad.
Je afscheid sloeg een krater
de wonden nog rauw.
Waar blijft nu ons later?
Waarom deze kou?
In mezelf,
herken ik je trekken,
dan word ik soms boos.
Verdekke!! verdekke!!
Roos!!…
Onbereikbaar
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
2.339 De duisternis van mijn gebroken gevoelens
vallen als een schaduw op jouw grafzerk.
Het maanlicht verlicht de dodennaam
die in mijn ziel als een pijnlijk litteken zal voortbestaan
Mijn bloedende tranen voeden de rozen
die met hun doornen jouw grafsteen beschermen
tegen het verdriet van onze verloren vriendschap
Ik reik mijn hand uit in…
Hoe je sliep
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.980 Zag je liggen.
Daar alleen.
Kil en ongeschonden.
Ik wilde je horen.
Meer dan ooit tevoren.
Zag je liggen.
Zal het nooit vergeten.
Hoe je toen zo diep sliep.…
De narcissen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.107 Toen werd het maart....en in hun volle pracht
ontluikten rond het huis, waar ze eens woonde,
de narcissen; het leek alsof ze hoonden
met de dood en diens betrekkelijke macht.
Alsof ze wezen naar het eind der tijd,
wanneer allen die herboren mochten sterven,
vanuit de dood een Land zullen beërven,
dat bloeien zal van God's gerechtigheid.…
Zorgen
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
2.126 wanneer ik sterf
hoop ik
niet te zwaar te zijn
heel oud
maar niet gebroken
en dat de trap
waarlangs men mij zal dragen
toegankelijk is
en niemand mij laat vallen
en als dat zo zou zijn
dat men dan de gevolgen
kan overzien
en dat de kosten
van mijn begrafenis meevallen
en er iemand is
die om mij weent
iemand die zal zeggen
hoe…
Rode roos op je graf
hartenkreet
3.5 met 33 stemmen
2.860 Ik heb een roos op je graf neer gelegd,
één voor elk woord dat niet is gezegd,
voor elk woord dat bleef onbesproken.
En jij weet vast hoe het nu écht is,
dat ik hier bij je sta en je écht mis.
Met een hart zo klein en gebroken.
Ik heb een roos op je graf neer gelegd,
voor het gevoel voor jou, zo oprecht.
En dat ene gevoel zal nooit vervagen…
Gedachtensprong
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.744 Soms denk ik stil,
het leven
had "andersom" moeten zijn:
Eérst opstaan uit de dood
en jaar na jaar
jonger worden
Elk begin
was immers mooi?…
Touwtje
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.476 Graven in de herinnering
aan degene die voorgoed
is heengegaan schept
een nieuwe werkelijkheid
een illusie gevoed
met eigen beelden
uit een aantoonbaar
onbetrouwbaar geheugen
alsof leven en dood
bestaan bevestigen
gedachte aan een kus
aan een lach gevangen
tussen twee ontvleesde handen…
Stil verdriet
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
2.379 Strak kijkt hij voor zich uit
slechts een vogel
geeft geluid
bij een graf, bedekt met sneeuw
Stil verdriet
niemand die
zijn tranen ziet:
mannen huilen niet...…
Besef
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.036 Is het dit hart dat breekt
Bij het besef : zij is er niet, want zij is dood.…
vader
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.458 Mijn vader was een man uit duizenden.
Een rustig en bedachtzaam man.
Hij was mijn trots en gaf me veel vertrouwen
van zo een man kan je alleen maar houden.
Jarenlang heeft hij geleden.
Nooit hoorde je hem klagen.
Mijn vader heeft zijn ziekte stil gedragen
door zijn geloof zo diep en hecht
leverde hij met zijn ziekte een gevecht.
De doktoren…
In de naam
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.785 En toen heb je uiteindelijk je naam verklapt.
Ik wilde hem duizendmaal fluisteren in je oren.
Maar de zandloper heeft een ander lot beslist.
Je was door hoger krachten uitverkoren.
En bent alleen over de regenboog gestapt.
Meer dan jij heb ik niemand ooit gemist.
Zonder jou ben ik een radeloze wandelaar.
Zonder jou ben ik verloren.…
doodgaan
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
2.422 Ik hoop dat op een keer,
ik slapenga en nooit
meer wakker wordt,
sterf in alle stilte,
zonder pijn,
rustig doodga
en verdwijn...…
Voor Ronald (mijn broer, waar je ook moge zijn)
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.489 Met een triest gevoel op dood spoor,
kreeg je bij "vrienden" geen gehoor.
Blind voor de toekomst, doof voor de reden,
besloot je toen maar uit het leven te treden.
Het was je teveel, te zwaar, het was genoeg!
Je koos voor de dood, al was het te vroeg.
Wat was er van je geworden als je er nog was?…
Een afscheid voor de dood
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
2.226 Lusteloos zak ik achterover
in mijn kussen en bedenk
wat ik in de brieven zal schrijven
mijn allerlaatste geschenk
Brieven aan mijn dierbaren
naast mij leg ik ze klaar
Stil, alleen in dit lege huis
bij thuiskomst ben ik niet meer daar
Niets heeft langer een waarde
vergeef mijn ondankbaarheid, Heer
Ik dank mijn leven af...
ik…
Gloria voor Jellema
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
5.857 Voorbij de jeugd
het blad gelijnd en half
vol geschreven ziet hij
de kinderen aan en zich
bezeren aan het leren
van wat belangrijk lijkt
Een twijfelachtig stempel
drukt van jaren her
Het langzaam wennen
aan de dood die wenkt
en wacht en trouw is
als een goede vriend
die sterven kan
en daarom leeft
op grootse voet…
zij ging al
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.791 een lieve meis
heeft haar jeugd verloren
zinloos en plots
eindigen haar woorden
stokt de weg naar voren
haar jong verleden
een scheppende bloem
sterft in het heden
bladeren van geluk
zuigend naar het licht
buigen troosteloos
worden machteloos
afgesneden..
de toekomst
komt haar niet meer toe
ook die liefhebben
ervaren met ongeloof…
onder-tussen
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.651 zij is niet meer
maar wel zichtbaar
dat doet zeer
was hier nog lang
niet klaar
huil ik keer op keer
zij praat niet
als ik het uitschreeuw
van binnen
mijn handen raken
zo dichtbij
wil haar wekken,
met mijn eigen
leven toedekken
hoe kan dit nu
zo roerloos
ze is toch mooi
nog jong
was dit nu haar leven
nee, ze is er nog,…
gaan en komen
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
2.136 ver weg
maar toch helder
hoor ik engelen zingen
over het lied van Licht
zij hebben weet
van aardse tranen
telkens als iemand
naar het ongrijpbare
wordt toegedicht
met een tedere lach
heffen zij haar op
ervaren de pijn
van een onuitgesproken
gedag
toch klinken er
zachte geluiden
van duizenden harpen,
ontelbare…
Dood gehuld in zwarte kant (Tanka)
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
2.443 Grauwe wolkenband
overtrekt het hele zijn
emotie verdwijnt
weggemoffeld in de pijn
dood gehuld in zwarte kant…
Voor één keer
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.153 Want hou je je ziende blind
voor al wat je op je weg vindt,
en doof voor elke tedere lach,
dan ben je dood terwijl je leven mag.…
Ik schuw ze niet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.073 ik schuw ze niet
de holle ogen die me
in de slaap bezoeken
soms blikken ze
onaangekondigd door
het raamwerk van een droom
of lenen licht van mijn pupillen
om in een waas te staren naar wat
ze niet meer kunnen zien
met warme vingers wis ik dan hun
glazig zwart opnieuw tot stof en as
en schud restanten van me af…
AS MINEUR
snelsonnet
3.3 met 29 stemmen
3.255 Wanneer je na je dood wordt gecremeerd
zien wormen die al voor je in de rij staan
een heerlijk feestmaal aan hun neus voorbijgaan.
Dat moet, vind ik, worden gecompenseerd.
Verwerk mijn as tot inkt, onder de pollen
verwacht de worm een mis, met zeven mollen.…
oma
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
3.172 voor jou is leven nog slechts
een tussendoortje
dat je bij de koffie schenkt
met zijn foto in de hand
een wachten tot ook jij
zal opstaan uit de levenden
tot dan is er voor het slapengaan
een steeds groter kopje troost
met een koekje
-als het echt moet-
want elke dag hongert
dit bitter-zoet verlangen
een hartslag vroeger…
de twijg
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
608 Al weken staar ik naar die dode twijg
Met onderaan iets nieuws en pril
Dat groeit en naar het zonlicht neigt
zonder enig gedoe en stil
Alsof het niet gezien wil zijn
en met groene bladeren
De twijg verbergen wil
Rank en slank en fijn
Kan het zijn dat in de twijg
De dood slechts tijdelijk verblijft
Zoals de dag de nacht
verdrijft…
Wind reist sprakeloos (Ballade voor Ronald)
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.785 Wind reist sprakeloos door de takken,
de boom die alles zag, blijft zwijgen.
Ik probeer mezelf weer te herpakken,
zodat ik zicht op morgen kan krijgen.
En jij mijn broer, die hier rust,
zal voor altijd 38 jaar blijven.
Begraven lig je, hier aan de kust,
waar meeuwen op de wind drijven.…
Buurvrouw
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
2.479 Afscheid genomen van een oude buur
hoe mager en dood vijfentachtig jaar
de familie gecondoleerd, aangehoord
hoe zeer ik op mijn vader lijk
van uiterlijk
Afijn vanmiddag dus
wordt ze begraven, weer wat draden
doorgeknipt, ik verlang naar zweven
naar bevrijding van de vaste grond
als ochtendmist opgaan in de lucht…