Alle inzendingen over schaduwen

5374 resultaten.

Sorteren op:

oprechte uitnodiging (1)

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 570
ik raap het herfstlicht op dat als een verre droom rondom het raam ligt 't is een vriend, denk ik dan getooid met ongekamde schaduwen 't is een vogel die het eenzame zwijgen cirkelt op verstijfde muren ik nodig hem uit en leg mijn stem op tafel naast zijn handen…

En dan ...

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 679
is er het ochtendrood ik pluk en pluk tot het klimmen van de zon mijn hoogtevrees beloont die klautert nu een slingerroos ik bloos de bloem een tintje lichter tot ze knakt verder dan mijn zien reikt haar hart zon legt schaduw bloot gebroken…
Inte feelders18 augustus 2015Lees meer >

Lucht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 500
Nu zij weggaat neemt zij de dingen met zich mee Een steun voor het lijf een kruk die in de oksel geschoven ontlast en het lichaam zo rechtop houdt Hij zucht en begint met hamer en beitel in de hand het scheppen van een beeld dat overeenkomt met vuur dat schaduwen werpt van een onduldbare werkelijkheid…

overlevend

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
toch blijft die donker winterse waanzin me vreemd door grijze schaduwen die ’t bestaan trachten open te breken met eigenwijze levensdrift raadsels en geheimen als zelfzekere waarheid oplichten lentelicht met zweempjes zomerzicht midden de contouren die ikzelf aangeef…
verhavert25 januari 2016Lees meer >

de horizon voorbij

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 591
maagdelijke vroege ochtend voeten in het mulle zand waar meeuwen op 't nog lege strand In verwachting samenscholen loop ik op mijn schaduw mee tot in de kabbelende zee Stilletjes glijden witte zeilen onder blauw met schapenwolkjes aan de horizon voorbij ...…

we zagen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
we zagen hoe het licht op de gevels viel hoe de schaduw in een zachte dans de zon verdrong hoe vogels in stilte afdaalden we zagen hoe de zinkende stad in het water wegkwijnde laat me jullie meenemen mompelde het water met de hand voor de mond…
J.Bakx18 januari 2019Lees meer >

Onvoltooid gemis

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
Duistere gloed gesloten geest gapende wond die niet geneest De dagen gaan traag en lijken op elkaar ik kijk in een leeg glas dat eens gevuld was Schaduw van dagen waar blijft de tijd? het mes van verdriet snijdt onmenselijk diep.…
joepondro11 oktober 2019Lees meer >

de etser

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
de lange schaduw van een monnik de schone was die buiten hangt het dak vol gaten na de wervelstorm verweerde muurtjes naast een verlaten boerderij in de zon sporen slechts van menselijke aanwezigheid kijk traag aandachtig naar die verstilde langzame leegte…
J.Bakx3 februari 2020Lees meer >

Zeewind

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 711
Koele zeewind ontspande mijn gemoed schuimkop en vloed spoelde mijn voetstappen weg ik harkte daar rouwverdriet bijeen witte meeuwen schreven cirkels tegen hemelblauw mijn lief hier vond ik jou ik loop hier alleen met jouw schaduw de zee is ruw.…

voorbij (2)

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 580
de schaduw van de rand van de hoed viel op zijn gezicht voorbij gelijk en ongelijk droeg hij zijn gekneusde ziel op vleugels naar het open veld voorbij papier en lawaai wist hij dat de gewatteerde handschoenen zijn val niet konden breken hij keek in de verte alles werd hem duidelijk…
J.Bakx8 november 2021Lees meer >

zou-je-liedje

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 658
zou je hier met me willen liggen in de schaduw van de gesloten luiken zonder dichte deuren met een mond vol zoete bramen zou je hier met me willen liggen in ongeschonden samenzijn zonder klok die de uren telt en alleen maar de wereld vergeten in het zachte aanbreken van de dag zou je hier met me willen liggen?…

Hemels

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 491
ik schepte wat schaduw weg maar de plek werd niet lichter wel kreeg het reliëf langzaam stem door hardere materialen meer volume in weerkaatsing toen hun contrastwerking op het beoogde bereik was gekomen de scene had de beste referentie met het publiek door magie en mystiek van hemelse klasse…
wil melker25 augustus 2024Lees meer >

Hersenschim

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 482
Tot het heden zal gaan scheren over de schaduwen van toen. Tot het verdriet verstomt in de luwte van herrezen dromen. Tot de bulderende wind is gaan liggen, en ik mijn hervonden stem zal horen.…
Leo V.16 november 2024Lees meer >

rozengeur & maneschijn

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 386
geen smeulende vulkaan geen aanzuigend moeras geen langgerekte schaduw geen avonden op straat geen nachten in de kou geen dagenlange vrees geen opgelegd excuus geen straf voor niks geen tanden te verliezen geen handen boven het hoofd geen mondje dicht te houden geen vertrouwen te veinzen…

Geduld is het grootste meesterwerk

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 232
ik heb mijn vingers geslepen aan grafiet en vergeelde randen, elke lijn een wonde elke schaduw een adem. de fouten groeiden als wortels door het papier, ze hielden mij vast, ze hielden mij overeind. maar de tekening zelf— die wacht, een stil wit veld dat mij blijft aankijken.…
jacob h22 augustus 2025Lees meer >

Stukje

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 334
Toch vrees ik stil, een dag zonder jou, een leven naast het jouwe, waar ik slechts, een verre schaduw blijf.…
Nathan3 maart 2026Lees meer >

ook de spiegel sluit me uit

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 904
ik kijk ze aan maar voel hun blikken langs me gaan ik geef ze handen en daarna ziet niemand me meer staan ben ik soms gek een zwarte vlek die je zo weg kan vegen een vage lach een schaduw die niet mag in ieders leven wie ben ik schreeuw ik luid want ook de spiegel sluit me uit…

Nachtleven ( haiku )

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 691
Het bos wordt verandert In de late avondzon vogels verstillen De duisternis lokt krabbeldiertjes van de nacht geritsel in't struweel De maan klimt hoger werpt de schaduw van een uil die troosteloos roept Stil zit ik daar als ongenode gast waar zij regeren.…
Defourny31 augustus 2003Lees meer >

Veren in de wind

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 604
onder veren kussen dons bedolven liefde sneeuwt om ons en drijft tussen de lakens in bed, kasteel verover mij je silhouet danst schaduwen en ik streel een glimlach uit de nacht wacht op het ontwaken van de dag, dan verdwijnen wij alleen de wind weet waarheen…

Zonsverduistering

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 782
de zon schijnt op mijn nog bleke gezicht de heldere stralen laten op mijn gezicht een lach verschijnen steeds feller worden de stralen dan verdwijnen ze zomaar, in het niets de zon wordt opgegeten door de schaduw de lach verdwijnt van mijn gezicht opeens is het donker geen zon meer geen lach meer maar wel een zonsverduistering…
Astrid12 april 2003Lees meer >

nog witter dan het zwart

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.104
schaduwen zijn in de nacht nog witter dan het zwart waarin ze met wat licht geboren zijn ze glinsteren in handenvol beweging maken duister transparant en zetten zo het donker aan de lichte kant zonder zon beogen blikken minder daad ze zien waarom ineens het licht uitgaat…
wil melker1 februari 2003Lees meer >

Wakker

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.024
zo vol, volledig als de cyclus zich rondt en haar glans werpt in neerschijn van de nacht zo duister, volkomen als schaduwen ijlings vluchten en vensters donker oplichten zo stil, volmaakt als het uur der waarheid zich geruisloos terugtrekt en helder zicht weer aanstonds verschijnt…

Kleuren toverbalden verdriet

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.471
Voorlaatste tree gemist tussen waan en werkelijkheid plekt bont paars-blauw Allerlaatste tree gemist kleuren toverbalden een harde tint van liefde naar haat Nooit viel zij meer zeven regenbogen kleuren schimmen in de schaduw grauw ...…
metha28 juli 2004Lees meer >

Zo ver maar zo mooi

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.336
Sterren in de donkere lucht…zo ver maar zo mooi Uit de diepte van mijn ogen Stralen de sterren als een schaduw Zo ver maar zo mooi.. Denkend aan die mooie dagen Glanst alles o mijn heen Alles waar ik naar kijk Zo ver maar zo mooi…. Dromend over elk moment Zo ver maar zo mooi……
Suzy8 juli 2007Lees meer >

Zonverduistering

hartenkreet
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.521
De maan duwt de zon zonder veel omhaal opzij licht vervaagt vlammen doven een stem fluistert een vertrouwd lied over vrijheid en geborgenheid de maan geeft glimlachend de zon de ruimte slechts een smalle schaduw in de dag maar het licht is besloten in jou…
Carin13 oktober 2005Lees meer >

Gewassen kiezels

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.168
Grauwerig glijdende schaduwen, Over geconstrueerde cementen fundamenten, In prille stilte. Temidden deze benevelde velden, Vol gevallen kilte: Glinsteren gewassen kiezels. Ze roepen toe als edelstenen....…

Een eerst weerlichten

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 743
je wolkt terwijl ik zon laat je schaduw vallen naast mij op balkon voel hoe koude onderstromen botsen in een eerst weerlichten de spanning is te snijden mijn warmte wilde dat zo graag vermijden we horen nu een donderklap de regen is nog uitgebleven maar er brak iets in ons samenleven…

Bruid je in het wit

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 900
ik pakte zon maar gaf jou enkel schaduw pas als we samen zijn zie jij er stralend uit dan bruid je in het wit van zorgeloos voorbij de wereld die voor jou geen kansen bood ik heb je lief kom straal en deel met mij voortaan het dagelijks brood…

prille glans

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.008
ik zie het dons zweven in de ochtendzon wanneer het licht zich over je huid verspreidt ik wil je minnelijk raken, voel al warmte opkomen in mijn lijf samen met jou zal ik de eerste lentezuchten slaken de winternacht met mijn ogen bevechten als ik de schaduw nog sluimerend aanwezig uit jou verdrijf…

De aanslag weggewist

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 872
je lijstte donker in een schilderij aangeslagen door de jaren het licht wit kon niet jouw helderheid bewaren de schaduwen kozen partij ik heb je opgelicht nee niet in retoucheren alleen de aanslag weggewist je leeft weer en uit lijst en schilderij herboren straal je nog intenser dichtbij…