Alle inzendingen over takken

3020 resultaten.

Sorteren op:

Bevroren tranen

netgedicht
4.2 met 31 stemmen aantal keer bekeken 850
Krom gegroeid door lange jaren staat gebogen in de koude wind de oude eik met kale takken te staren naar zijn afgevallen bladeren die dor en droog de grond bezaaien, geen kleur meer hebben vertrapt door mensenvoeten, droog en krakend tot verpulvering en zelfs zijn stam voelt koud waar bast al afgebrokkeld is nu buigt hij 't hoofd, en…
Moeke28 november 2006Lees meer >

Het wassende sinopel

netgedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 873
in ‘t koele groen vertel ik jou van het gevallen blad van de wind die zuchtte omdat de lucht niet wilde klaren die takken knakte van de gebroken stam in ’t koele groen rapen we de vruchten en planten ze terug in veie aarde we dopen het wassende sinopel met onvoorwaardelijk vertrouwen als vruchtbare voedingsbodem voor onbelemmerde…

bomenogen

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 857
bomenogen bekijken priemend loslopende mensen oude en verse ogen uit de boom alleen de vogels begrijpen hun ontstaan ze hadden nog gezeten op de afgezaagde takken genesteld tussen de littekens immers de meeste mensen willen alleen maar bomen met een lange kale stam of liever nog betegeld afgetopt geasfalteerd bomenogen bekijken…
Gerardo10 juni 2007Lees meer >

Een nieuw begin

netgedicht
1.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.654
Een ei met gele schaal zweeft zwierend door de lucht alsof het van een tak is afgewaaid. Het cirkelt rondjes om mijn hoofd krijgt zelfs een gouden glans door herfstwind is de torenhaan gedraaid. Die heeft misschien uit eenzaamheid een kip omhoog gelokt -om haar het hof te maken- waarbij hij drie keer heeft gekraaid.…

sprookje

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 694
alsof ik door spinrag kruipen moet in diepe ravijnen springen door het donker lopen over onbekende wegen de storm trotseren in je stem (zo is de weg naar jou) met naakte armen de honing uit de korf van bijen stelen handen vol edelweiss plukken en uit de hoogste takken het gaafste fruit meebrengen (opdat je mij opmerken zou) maar…
rietvr20 november 2007Lees meer >

Ontdooi

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 596
Berijpte takken, wit, bros en breekbaar zwiepen niet. Verhard het water tot verdraagzaamheid. De koude zal ons wakker maken, mettertijd. Witte rook ontkringelt de warmte, stijgt recht omhoog. De lichte grauwheid van de lucht bevalt het oog. Is dat het teken? Maan tot kalmte, blijf weg ervan, tot het ijs echt dragen kan.…
Jan21 december 2007Lees meer >

hoeve Bouwlust

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 481
hoeve Bouwlust heeft verloren en is nu een eenzaam krot de deur staat nog wel open maar de planken zijn verrot griezelig kruipt er schimmel op de wanden in de voortuin zwiept de wingerd ferm zijn takken door het raam tussen distel en brandnetel ligt een bordje met een naam dat verpulvert onder mijn handen er knagen kevers aan de balken…
perry meer25 februari 2008Lees meer >

Schitterend vlamt het hout

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 437
ik heb de jaarringen bekeken feilloos zijn de dunne lijnen van zware stormen opgetekend de bijna breuk van ander dan natuurgeweld heeft mij beschadigd maar niet geveld in opgeschotenheid raakte ik vanzelf mijn wilde takken kwijt profileerde tot volwassen zijn schitterend vlamt het hout waar lange zomers bloeiden en helaas mijn omvang…
wil melker11 oktober 2015Lees meer >

Papier

hartenkreet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.042
Al mijn taken en mijn zorgen, Steeds weer voor de nieuwe morgen. Tja belangrijk zo'n velletje papier, Voor mij wel, lees maar hier.…
Carin Vink30 december 2008Lees meer >

Hulde

netgedicht
4.2 met 33 stemmen aantal keer bekeken 6.033
massaal zegt het vaderland zijn dichter vaarwel daar hij eervol is ontslagen zijn taak verstond hij boven wel als poëet een voorbeeld voor velen waaronder ik ook mezelf tel de bouwmeester van het voorgeschreven rijm en weloverwogen maat legt zijn oranje strik terzijde terwijl hij heden neerlands podium als een ware vorst…

Intieme gewoonte

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 671
Het nachtduister ademt stille heimwee dansend rond jouw intieme gewoonte sterren zien kansen in jouw oeverloze kus nabij het zaaisel van dwaze dromen oefen je in lussen en plussen proef je de aard van het geluk en in de beweging van het proberen in taak van denkend verder leren blijf je een beginneling zonder ervaring maar wijs genoeg…
mobar26 februari 2009Lees meer >

Wij sprokkelen samen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 538
we zijn gaan lopen ver van flitsen en knallen in de rust van het bos hebben gesproken over alles wat in het oude jaar is gebroken en laten dat los we sprokkelen samen tussen takken en mos structuren om verder te gaan de hemel is boven in vele geloven maar wij willen die nu al op aard niet na ons leven maar met nemen en geven…
wil melker1 januari 2015Lees meer >

Geheim gedicht

gedicht
2.3 met 501 stemmen aantal keer bekeken 53.470
De duizend zoenen die volgend jaar rood en zoet uit de takken komen waaien, zijn allemaal voor jou. -------------------------------------------- uit: 'Schaduwboekhouding', 2005.…
Ingmar Heytze29 september 2025Lees meer >

Elf februari boom

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 460
het zal bijna tien jaar geleden zijn de laatste keer dat ik je zag je bent nog even kranig maar zachter van karakter je voeten lieten mossen toe te groeien de jaren gaven je diepere groeven sommige werden holen waarin spechten zich verschuilen je verloor een tak maar niet je kruin je was blij dat ik je zag richtte je op, groette…

Als de bladeren vallen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.154
die traag zijn plek vindt in grijze hersencellen Bonte schetsen waaien omhoog veelkleurig tot het zwart ze overrompelend doet dalen het zwart van hersenkwellen Het zwart van lange nachten met ritselloze bladeren bedrupt in nevelige ochtend voor het opscheppen De bomen staan stom, ontkleed het winterleed te honen, als tak…

Winterreis

netgedicht
4.3 met 32 stemmen aantal keer bekeken 491
Sneeuwbomen vormen met grimmige takken lange witte lanenbogen. Gekleurde sneeuwdropparels hangen te glinsteren aan ijspegels, schitterend in ondergaande oranje zon. 't Is de winter die aan zijn reis begon!…
Katty23 december 2009Lees meer >

Thuiskomst

netgedicht
4.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 542
De kraai landt op een tak wolken herhalen zich in een waterplas. En altijd is daar het verlangen om de zoutvlakte te bedaren met zacht wuivende gebaren. Getemperd licht valt door de ramen een broos engelenkoor zingt de tranen dichterbij. Verdriet raakt aan schoonheid als een witte stilte naar de bodem zweeft. Alles is er.…
J.Bakx4 februari 2024Lees meer >

Jazz

gedicht
2.5 met 79 stemmen aantal keer bekeken 21.112
Vel mijn boom de achterdocht en zaag de takken trommelstok van liefde. Drum je namen in mijn bas en maak mij jouw gekliefde. Hou me hou me hou me vast, en kerf uit mij jouw boot. Sla je peddels ritme op mij plat, en bedwing met mij de dood. ----------------------------- uit: 'Hanestaart', 1990.…

Verkleuring

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 519
Je taak is nog niet onvoltooid. Oranje, de cup krijg je ooit! Doordat je de moed erin houdt, verkleurt zelfs het zilver in goud.…
Aubrey12 juli 2010Lees meer >

maandag

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 480
glimlachten vanouds als draagsters van de lucht waar ooit de sterren samenspanden trok het licht mijn ogen mee tot ver achter de duisternis, omzoomd met zachte gevoelens er dwarrelden vogels door de lucht de wind droeg hun vleugels, toen ze stormenderhand de bomen vroegen waar het landlicht lag dat ooit hun voeten bond aan welbekende takken…
switi lobi31 augustus 2010Lees meer >

Adempauzes ( Haiku’s)

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 646
Winterzon tekent mist op een bladloze tak, schildert zonder kwast Mijzelf verloren, kwam de dood tegemoet, ook hij scheen de weg kwijt. Gaf haar twee rozen, dankbaar gaf zij mij één zoen houd nog wat tegoed. Stilte tussen woorden in brede zin, daar put ik de adempauzes uit.…
pama13 januari 2011Lees meer >

in mijn muze

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 547
dichterbij niet komen omdat de lucht onzichtbaar is alleen maar voelbaar voel maar als een zuchtje wind en het stopt waar het begint tikken op tik tak gewoon op m`n gemak onderweg in dit leven ik neem niks weg en zal niets geven omdat alles nooit stopt en niks helemaal eindigt…

Een witte ochtend

gedicht
5.0 met 950 stemmen aantal keer bekeken 22.788
Er botten waterdruppels uit; aan iedre tak en iedre struik zijn knoppen licht.…
M. Vasalis4 december 2020Lees meer >

Wenken

poëzie
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.364
IJzelpluimen, die aan takken klemmen, stijf van kou, fluistren als een zacht paar feeënstemmen Blijf haar trouw!…

Waarvoor is het leven bestemd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
Als bij rijzen van zonnegloren over velden parelen zijn gestrooid toont de wereld mooier dan ooit dat zij eens voor geluk is geboren hoe vredig kunnen landerijen zijn als alles in ochtendlicht is overgoten aan iedere tak een fonkelende robijn smaragdgroen van tere jonge loten maar over de wegen raast verkeer in niets ontziende haast en…

Wonderlijk

netgedicht
3.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 639
spiegelende wimpers, koolzwart getint, kijken herfstbruine ogen verlegen van mij weg een broze blik zoekt dragende aarde maar lijkt er niet te geraken ook niet als ik jouw warme zucht voorstelbaar in mijn handen leg misschien door de vochtige glans uit vertedering door een glimlach die ik je schenk lippen als breekbare takken…

Zou ik kunnen zijn als..

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 681
een zwaan op een meer parmantig in het wit dansend, deinend de sprekende lijsterbes haar takken door guirlandes van bessen gebogen het licht naast de schaduw die zonneklaar haar glans laat zien, weloverwogen zou ik kunnen zijn als..…
Hilly Nicolay12 december 2011Lees meer >

Gewoekerd met talenten

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 502
er is niets aan komen waaien heb aren gelezen op het veld takken gesprokkeld door storm geveld het eigen brood gedeeld op de feesten der rijken die met hun overvloed stonden te prijken heb gewoekerd met talenten die in centen nooit verzilverd zijn wel overladen met kritiek en venijn ik kan met woorden de wereld openen van dromen stemmen…

De kruisbestuiving alleraardigst

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 589
ik was een lenteknop heb vorst en sneeuw doorstaan het geëffend rozen pad is mij voorbij gegaan barstte uit een goede tak reikhoogte voor de plukkers als ik ooit vruchten had gehad zij visten naast het net dat ongebruikt tussen de stammen lag heb gebloeid tot bloem met bij stuifmeel ruim voorradig de kruisbestuiving alleraardigst…

stof

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 565
Ze deden elke dag hun taak, van af de morgenstond en reinigden het hele huis van alles wat men vond. Hun trouw was onafscheidelijk, ze vormden een hecht span, en kropen voor elkaar door `t stof, daar hielden ze zo van. Wat was toch wel hun groot geluk, bij and`ren vergeleken?…