2169 resultaten.
Dauwdruppels
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
477 In vroege lenteochtend
tijger lacht naar de maan
schatert de gebrilde kikker
in zijn groene naakte waan
schalks langs de vijver
daar spreid zich een bruid
in gerichte mannenijver
te voorschijn zijn spuit
en klimt op ’t vrouwtje
slanke benen wat krom
dauwdruppels drinken
want de mensen zijn dom.…
De bij
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
813 Je gebruikt een korf als huis.
Je bestuift alle bloemen,
maar de koningin wacht thuis.
Samen kunnen jullie hard zoemen.
Je woont met een vrouwelijke koning.
Je praat door middel van een dans.
Je maakt heerlijke honing,
met behulp van een bloemenkrans.
Je vliegt in een zwerm door het land
en je bent niet zo groot.
Als iemand slaat met een…
één bleef er achter
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
732 Mos en takjes vallen op de aarde
Ogen turen angstig in het groen
Geur bevestigt wat zij zien
De dag ervoor vlogen ze uit –
je broertjes en je zusjes, negen
of tien; hun bedelroep niet ver
Maar één bleef er achter, het
tiende of elfde. Een hand,
mijn hand tilt je voorzichtig op
Met mos en takjes dek ik je toe,
prevel iets wat mens…
Kooitje
gedicht
3.0 met 50 stemmen
16.857 mooi is een kooitje
met een kanarie erin
heel mooi ook een kooitje
met een parkiet erin
met een merel erin, met een kolibri erin,
een slavink erin, een bos wortelen erin
blokjes marmer erin, een glas water erin
maar het mooiste is eigenlijk
een kooitje met niets erin
--------------
uit: 'Plint'.…
IJdelheid
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
679 Een trotse zwaan glijdt door de gracht.
Met een smett'loos witte verenpracht.
Plots scheen hij zich te bedenken
om wat aandacht aan zichzelf te schenken.
Ging met zijn snavel flink te keer.
Verloor daarbij een witte veer.
Door het geklater, vormden zich
kringen om hem heen in 't water.
Nadat de poetsbeurt was volbracht,
zwom hij weer verder…
Onzichtbaar kikkerorkest
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
474 In een Amsterdams park waar ik graag kom
ligt een vijvertje met in en rondom
begroeiing van planten die water minnen
en waterbewoners beschutten daarbinnen
Lopende richting dit lieflijk geheel
hoor ik helder gekwaak uit menige keel,
en gelokt door dit monter orkestgeluid
wil ik meteen op onderzoek uit
Maar dichtbij het poeltje aangeland,
voorzichtig…
De Jezus Christushagedis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
594 Geloof het wel of niet, maar hij bestaat,
in 't oerwoud van West-Zuid-Amerika.
Voor hem is dat dus het beloofde land.
Die basilisk gaat als een speer (i.k.).
De afkorting is zeker relevant,
in speren meet men daar de incakracht.
J.C. die rent op water! Zeer frappant.
Wie had dat daar in hemelsnaam verwacht?
En zie met wat voor snelheid hij…
de slak en de mier
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
934 een slak liep door het hoge gras
genietend van hoe mals het was
een troep mieren kwam langs zij
en passeerde in een lange rij
wat een snelheid en een haast
reageerde de slak verbaasd
wij zijn op weg naar een nieuwe stek
zoekend op de juiste plek
onder een biels of onder een steen
daar willen wij nu heen
ik hoef niet heen en ook niet terug…
Een nieuw leven.
hartenkreet
4.8 met 21 stemmen
894 Een veulen geboren in de wei.
Zijn moeder trots
en liefdevol erbij.
Het veulen staat daar
nog trillend en wankelend
op zijn lange benen.
Stil en ontroerd,
ga ik weer henen.…
Treuraap
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
618 Zo mooi als zon haar vacht belicht,
zo treurig staart dit fijn gezicht
Ineengedoken, gekeerd in zichzelf,
wat gaat er toch om in haar bovenhelft?
Is het vrees, schrik, pijn of verdriet?
Haar stemming raden kan ik niet
Iets somber als ik haar passeer
hoop ik dat de volgende keer
de gibbon weer blij met ’t grootste gemak
luid roepend slingert…
een vette eend
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
958 een vette eend had op een keer
na twintig dagen zitten
een nest met eieren
zo weten te verhitten
dat schaal na schaal
een scheurtje kreeg
waarna een guitig kopje
een lijfje te zeggen scheen
zeg moe
ik pas niet langer in dat dopje
dat werd me een bedrijvigheid
van scharrelende geeltjes
de moeder eend was zelf voldaan
haar kinderen…
Samen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
813 Samen kunnen we het aan,
samen kunnen we het vinden.
Niks kan ons stoppen,
want samen zijn we sterk.
Ookal zijn we bang,
dat er iets gaat gebeuren.
We kunnen het aan,
want we geloven in ons zelf.…
gang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
447 arm en onopgemerkt
glijdt de slak over het tuinpad
bij nacht. Hij draagt z'n huis
zoals de mens z'n kruis
en verdwijnt onder de heg,
de zon schijnt morgen
weer hard op de stenen.
Hij draagt het als de slak
die hij is. moeizaam.…
Overvloed
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
516 LONDEN - Het broedseizoen voor de Britse bosuil verloopt dit voorjaar zeer goed. De dieren profiteren van de enorme overvloed aan woelmuizen, die zich door de strenge winter goed hebben kunnen voortplanten. Nu het warmer wordt, komen alle jonge muizen naar buiten en worden ze gevangen door de bosuilen. In één nest vond men zelfs 49 dode muizen terwijl…
DE KLEINE BIJ
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
748 Er danst van bloem tot bloem
geen stamper laat het onberoerd
een volijverig bijenkind
het doet zijn werk
in weer en wind
natuurgetrouw
zijn levensloop bepaald
ten dienste van de koningin
wipt bloemen in en uit
de honing is een onderdeel
bevruchten
dat is toch de plicht
en in het late zonnelicht
bloeit volgend jaar
een jonge plant…
Honden en dieven
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
954 Een scooterdief uit Utrecht
trof het bij stelen erg slecht
hij werd verraden door een hond
die het wegrennen een leuk spelletje vond
de dief werd in de kraag gevat
omdat de hond blaffend naast hem zat.
als beloning een aai kreeg over zijn bol
nou daar schiet zijn gemoed niet echt van vol
een bot was blijkbaar niet in voorraad
en de dief, ’t…
EEN GLAZEN BOL
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
801 Een glazen bol
gevuld met meeuwen
rolt over de golven
naar de horizon
waar oranjerood zonnelicht
vurig weerkaatst
krachtige vleugels
zoeken gespreid een uitweg
om de wind te benutten
die hun wil beheerst
vlieg, o vlieg
engelen der zeeen
ontdoe u van het glazen vlies
bijt door de navelstreng
verspreidt
vermenigvuldig
neem bezit…
Drachtig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
744 Een doornig veld, veel geel en bruin
droge wind als vanuit de woestijn
traag beweegt zich een geit
in dit door mensen verlaten land
Er hangt een bel aan haar nek
klingelt als zij het laatste groene blad
van een armetierige struik berooft
de dag wordt zo systematisch opgekauwd…
bij wijlen en tijd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
449 in tijd
zoeken wij
de woorden
herlezen in een
universum geboren
bloesem moet vallen
zinnen scoren
gedachtes in tijd
vleugels branden tot wij
opnieuw vallen
horizon zonder eind
niet te begrijpen
alleen maar voelen
en de kleuren ruiken…
De olifant en de mus
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
771 Een olifant voelde zich machtig en groot
Maar toen hij bij een afgrond kwam
was hij nergens meer
Hij keek in de diepte, stond stijf en stram,
zijn poten trilden en zijn hart ging tekeer
De olifant voelde zich bang voor de dood
Een musje trok tjilpend zijn aandacht:
‘U bent zo sterk dus spring net als ik’
Achter het donzen balletje aan sprong…
Ongrijpbare stilte
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
681 Wetend dat ik niet denken kan
nu ik voelen moet vergeten
lijken wolken luchtkastelen
zal ik nooit meer denken
de nacht proeven
en je
aan me voorbij laten gaan
mistige illusie
onzichtbare vriend
je verblijft in ongrijpbare stilte
ik kan je niet zien
slechts voelen
in het diepste verdriet
waarin je bij me bent
as
uitgestrooid over…
LOKKENDE PRACHT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 In de ruige eikenkruinen
soest zware zomer levensmoe
sluipt jong najaar strijkend rond
daaronder
trillen - deinen - zweven
verwarde spinnenwebben
kleven aan een zonnestraal
hun schittering siddert
voelt zich gevangen - wil vlieden
popelt uiteen te springen
vliegt versnipperd omhoog
tussen de takken
spelen verspreide vingertopjes
van…
Voorjaar in de lucht.
hartenkreet
4.6 met 25 stemmen
1.094 Ik zag ze zitten, op de rand
van mijn balkon.
Een rijtje spreeuwen,
schitterend, in de warme voorjaarszon!
De vonken spattend,
van hun gekleurde veren.
Ik bleef maar kijken....
en kon ze niet de rug toekeren!
Het gaf me een blij gevoel van binnen,
toen ik die spreeuwen zo hoorde zingen!…
Mensen en dieren
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
819 Een slak loopt sloom
Een olifant stampt gewoon
Een hond rent
Een poes verwent
Een mier loopt snel
Een giraffe gracieus
Een neushoorn beukt
Jawel ’t is heus
Een schaap loopt
schaapachtig
Een aap slingerachtig
En de mens, doet het
allemaal
Beuken, rennen, snel
gracieus
Schaapachtig, slingerend
soms met een neut
Jawel ’t is…
Bevlogen
gedicht
2.7 met 38 stemmen
15.976 Ik weet niet zeker of het zwanen waren,
een najaarsnanacht dat hun vleugelslag
in duizendvoud over het huis heen lag,
om pas tegen het daglicht te bedaren.
De hele dag liep ik als uitverkoren,
of ik door engelen was aangeraakt.
Maar hoeveel lege nachten zijn doorwaakt
waarin sindsdien geen wiekslag viel te horen?
Nu moet ik mij…
Kikker heerlijk
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
695 Kikkers die vorsten
en prinsheerlijk zijn.
Ze leven in de bergen
precies daar tussen
groen en heuvel.
Precies in het midden,
tussen paradijs en
orgastisch goed.
Maar van alle groen
en heerlijkheid
hebben pad en slang besloten
geen onderdeel te willen zijn.
Dat is een glooiend euvel.
Tussen wrat en slijm gewroet.…
- Het hart van het hert -
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
592 Dicht in woudgebieden,
werden loslopende herten gesignaleerd
allemaal en in veelvoud
lenige lichamen op open grasvlakten,
met bruine slanke poten
strekken de nekken om te kijken.
Snel, de hertenjongen
volgen een oude hinde,
prachtige evenhoevigen
met een zeer kortharige vacht
opdat het ook de laatste zijn..
met complexiteit,
die…
BRUINVIS
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
506 Wanneer
dit mollige ronde zeedier
hoog boven de golven uitspringt
maakt zijn plompe gestalte
een sierlijke zwaai
beeldt de onvatbare vrijheid
tussen wolken en schuim
van het gladde lijf
daalt sidderend zoute nevel
waarin dwergregenbogen
vluchtig de lichttaal spreken
die eens meehielp de aarde
tot leven te brengen
nog in de verste toekomst…
De jager
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
745 Nachtdonker zit in de wilgenboom
op stille takken, omklemd
door nagels als een vlijm
de jager; gekleurd als niets
op wacht, naar zijn prooi.
Onzichtbaar draaien de zoekers
langs de wallenkant, gespitst
op rusteloos leven daar benee
onhoorbaar glijdt als een spies
de dood over het leven.
Schaduw vloeit als fluweel
over de toppen van de…
Nachtegalen
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.036 Ik leef in nacht, maar mane-schijn is buiten,
Die leeft in twinkelende vogelen-slag,
Ik zie hem schijnen door de onzichtbre ruiten,
Ik wacht, maar ik verlang niet naar de dag
Ondergedompeld wezend ganslijk, ach!
In dit zwart meer, o liefelijk geluid en
Wat uit zwart donkere spiegel òp komt fluiten,
Licht-lieve volk in wat àl duister…