2163 resultaten.
Treuraap
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
587 Zo mooi als zon haar vacht belicht,
zo treurig staart dit fijn gezicht
Ineengedoken, gekeerd in zichzelf,
wat gaat er toch om in haar bovenhelft?
Is het vrees, schrik, pijn of verdriet?
Haar stemming raden kan ik niet
Iets somber als ik haar passeer
hoop ik dat de volgende keer
de gibbon weer blij met ’t grootste gemak
luid roepend slingert…
een vette eend
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
939 een vette eend had op een keer
na twintig dagen zitten
een nest met eieren
zo weten te verhitten
dat schaal na schaal
een scheurtje kreeg
waarna een guitig kopje
een lijfje te zeggen scheen
zeg moe
ik pas niet langer in dat dopje
dat werd me een bedrijvigheid
van scharrelende geeltjes
de moeder eend was zelf voldaan
haar kinderen…
Samen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
792 Samen kunnen we het aan,
samen kunnen we het vinden.
Niks kan ons stoppen,
want samen zijn we sterk.
Ookal zijn we bang,
dat er iets gaat gebeuren.
We kunnen het aan,
want we geloven in ons zelf.…
gang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
418 arm en onopgemerkt
glijdt de slak over het tuinpad
bij nacht. Hij draagt z'n huis
zoals de mens z'n kruis
en verdwijnt onder de heg,
de zon schijnt morgen
weer hard op de stenen.
Hij draagt het als de slak
die hij is. moeizaam.…
Overvloed
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
488 LONDEN - Het broedseizoen voor de Britse bosuil verloopt dit voorjaar zeer goed. De dieren profiteren van de enorme overvloed aan woelmuizen, die zich door de strenge winter goed hebben kunnen voortplanten. Nu het warmer wordt, komen alle jonge muizen naar buiten en worden ze gevangen door de bosuilen. In één nest vond men zelfs 49 dode muizen terwijl…
DE KLEINE BIJ
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
719 Er danst van bloem tot bloem
geen stamper laat het onberoerd
een volijverig bijenkind
het doet zijn werk
in weer en wind
natuurgetrouw
zijn levensloop bepaald
ten dienste van de koningin
wipt bloemen in en uit
de honing is een onderdeel
bevruchten
dat is toch de plicht
en in het late zonnelicht
bloeit volgend jaar
een jonge plant…
Honden en dieven
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
930 Een scooterdief uit Utrecht
trof het bij stelen erg slecht
hij werd verraden door een hond
die het wegrennen een leuk spelletje vond
de dief werd in de kraag gevat
omdat de hond blaffend naast hem zat.
als beloning een aai kreeg over zijn bol
nou daar schiet zijn gemoed niet echt van vol
een bot was blijkbaar niet in voorraad
en de dief, ’t…
EEN GLAZEN BOL
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
786 Een glazen bol
gevuld met meeuwen
rolt over de golven
naar de horizon
waar oranjerood zonnelicht
vurig weerkaatst
krachtige vleugels
zoeken gespreid een uitweg
om de wind te benutten
die hun wil beheerst
vlieg, o vlieg
engelen der zeeen
ontdoe u van het glazen vlies
bijt door de navelstreng
verspreidt
vermenigvuldig
neem bezit…
Drachtig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
726 Een doornig veld, veel geel en bruin
droge wind als vanuit de woestijn
traag beweegt zich een geit
in dit door mensen verlaten land
Er hangt een bel aan haar nek
klingelt als zij het laatste groene blad
van een armetierige struik berooft
de dag wordt zo systematisch opgekauwd…
bij wijlen en tijd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
421 in tijd
zoeken wij
de woorden
herlezen in een
universum geboren
bloesem moet vallen
zinnen scoren
gedachtes in tijd
vleugels branden tot wij
opnieuw vallen
horizon zonder eind
niet te begrijpen
alleen maar voelen
en de kleuren ruiken…
De olifant en de mus
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
741 Een olifant voelde zich machtig en groot
Maar toen hij bij een afgrond kwam
was hij nergens meer
Hij keek in de diepte, stond stijf en stram,
zijn poten trilden en zijn hart ging tekeer
De olifant voelde zich bang voor de dood
Een musje trok tjilpend zijn aandacht:
‘U bent zo sterk dus spring net als ik’
Achter het donzen balletje aan sprong…
Ongrijpbare stilte
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
656 Wetend dat ik niet denken kan
nu ik voelen moet vergeten
lijken wolken luchtkastelen
zal ik nooit meer denken
de nacht proeven
en je
aan me voorbij laten gaan
mistige illusie
onzichtbare vriend
je verblijft in ongrijpbare stilte
ik kan je niet zien
slechts voelen
in het diepste verdriet
waarin je bij me bent
as
uitgestrooid over…
LOKKENDE PRACHT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
459 In de ruige eikenkruinen
soest zware zomer levensmoe
sluipt jong najaar strijkend rond
daaronder
trillen - deinen - zweven
verwarde spinnenwebben
kleven aan een zonnestraal
hun schittering siddert
voelt zich gevangen - wil vlieden
popelt uiteen te springen
vliegt versnipperd omhoog
tussen de takken
spelen verspreide vingertopjes
van…
Voorjaar in de lucht.
hartenkreet
4.6 met 25 stemmen
1.074 Ik zag ze zitten, op de rand
van mijn balkon.
Een rijtje spreeuwen,
schitterend, in de warme voorjaarszon!
De vonken spattend,
van hun gekleurde veren.
Ik bleef maar kijken....
en kon ze niet de rug toekeren!
Het gaf me een blij gevoel van binnen,
toen ik die spreeuwen zo hoorde zingen!…
Mensen en dieren
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
795 Een slak loopt sloom
Een olifant stampt gewoon
Een hond rent
Een poes verwent
Een mier loopt snel
Een giraffe gracieus
Een neushoorn beukt
Jawel ’t is heus
Een schaap loopt
schaapachtig
Een aap slingerachtig
En de mens, doet het
allemaal
Beuken, rennen, snel
gracieus
Schaapachtig, slingerend
soms met een neut
Jawel ’t is…
Bevlogen
gedicht
2.7 met 38 stemmen
15.894 Ik weet niet zeker of het zwanen waren,
een najaarsnanacht dat hun vleugelslag
in duizendvoud over het huis heen lag,
om pas tegen het daglicht te bedaren.
De hele dag liep ik als uitverkoren,
of ik door engelen was aangeraakt.
Maar hoeveel lege nachten zijn doorwaakt
waarin sindsdien geen wiekslag viel te horen?
Nu moet ik mij…
Kikker heerlijk
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
668 Kikkers die vorsten
en prinsheerlijk zijn.
Ze leven in de bergen
precies daar tussen
groen en heuvel.
Precies in het midden,
tussen paradijs en
orgastisch goed.
Maar van alle groen
en heerlijkheid
hebben pad en slang besloten
geen onderdeel te willen zijn.
Dat is een glooiend euvel.
Tussen wrat en slijm gewroet.…
- Het hart van het hert -
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
565 Dicht in woudgebieden,
werden loslopende herten gesignaleerd
allemaal en in veelvoud
lenige lichamen op open grasvlakten,
met bruine slanke poten
strekken de nekken om te kijken.
Snel, de hertenjongen
volgen een oude hinde,
prachtige evenhoevigen
met een zeer kortharige vacht
opdat het ook de laatste zijn..
met complexiteit,
die…
BRUINVIS
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
484 Wanneer
dit mollige ronde zeedier
hoog boven de golven uitspringt
maakt zijn plompe gestalte
een sierlijke zwaai
beeldt de onvatbare vrijheid
tussen wolken en schuim
van het gladde lijf
daalt sidderend zoute nevel
waarin dwergregenbogen
vluchtig de lichttaal spreken
die eens meehielp de aarde
tot leven te brengen
nog in de verste toekomst…
De jager
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
704 Nachtdonker zit in de wilgenboom
op stille takken, omklemd
door nagels als een vlijm
de jager; gekleurd als niets
op wacht, naar zijn prooi.
Onzichtbaar draaien de zoekers
langs de wallenkant, gespitst
op rusteloos leven daar benee
onhoorbaar glijdt als een spies
de dood over het leven.
Schaduw vloeit als fluweel
over de toppen van de…
Nachtegalen
poëzie
3.8 met 6 stemmen
1.989 Ik leef in nacht, maar mane-schijn is buiten,
Die leeft in twinkelende vogelen-slag,
Ik zie hem schijnen door de onzichtbre ruiten,
Ik wacht, maar ik verlang niet naar de dag
Ondergedompeld wezend ganslijk, ach!
In dit zwart meer, o liefelijk geluid en
Wat uit zwart donkere spiegel òp komt fluiten,
Licht-lieve volk in wat àl duister…
Mol
gedicht
2.5 met 32 stemmen
8.979 Er woont een minnaar in mijn tuin,
een kompel met fluwelen handen.
Hij klopt, betast en streelt de rulle
wanden, breekt met zachte vingers
de vochtige aarde aan. Zij laat begaan.
Zoals hij stijgt en daalt, hardnekkig al
haar gangen gaat, lichtvoetig kruipdier
van genot dat in haar bekken sluipt,
kleine doodgraver van verlangen,
blindganger…
we vlogen in water
netgedicht
1.8 met 10 stemmen
819 terug naar jou -
je zegt het met
je ogen dat je
op hem wacht
waar? vraag ik
woordeloos in
jouw taal die ook
de mijne is
daar, zeg je zwijgend,
lang geleden
ging hij weg,
dook hij onder
we vlogen in water
op zoek naar
vet en zout en
vonden elkaar
steeds terug naar jou,
daar op zandplaat in zee
altijd weer die vraag –…
kat en vogel
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
502 de kat loopt steels langs de heg
laag houdt hij zich, langzaam
en springt dan razendsnel zijn
poten uitstrekkend. Geritsel
in de heg, tussen de bladeren
door scheert een merel nog net
iets sneller, weg en verdwijnt
om de hoek van het huis.
met een boog en dan rustend
op de tak van de boom.…
Thuis in de Hoek
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
667 Één streek neer met zijn lief erbij
in de Hoek at uit de pan en vree
niemand die er een tel onder lee
Ze voelden zich een roek zo vrij
Toen kwam een ambtenaar voorbij
die zomaar met een kijker op schoot
sprak ‘eruit jij invasieve exoot
scoort snel dat hoort er hier niet bij’
Huiskraaien uit Egypte mee gevaren
deden dat - hier tussen ons…
Een slimme haan
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.440 Zelfs de haan kraait niet
En zit op stok
Warm tussen de kippen
In het te kleine hok
Een slimme haan
Die begrijpt
Dat mensen het liefst
Naar bed willen gaan
Om te kukelen is het te koud
Een sneeuwlaag dik
Bedekt het dak
Hij vrijt nu liever op z'n gemak
Alle dieren
Groot en klein
Kleumen van kou
En houden ook van zonneschijn…
Het paard
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
955 O paard, gij paard, gij edel dier
geen ander loopt als gij, zo fier
geen ander heeft zonder versagen
zo vaak, zo braaf de mens gedragen.
Gij hebt hem eeuwenlang gediend
waardoor gij 'n standbeeld hebt verdiend
neen, niet zo'n standbeeld stijf en stug
met soldaat of krijgsheer op uw rug
maar een beeld van u in volle glorie
een steigerend standbeeld…
Vorst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
799 Er zat
een vrolijke pad
op een paddestoel
te Padua, via
het achtvoudige pad
vond hij een pad
naar verlichting
en van geluk kwaakte hij
aan een stuk door.
Men zei dat hij
paddestoelen at
maar dat was lasterpraat
en behoorlijk dom
want niemand vroeg hem wat
hij at
want hij at
namelijk Niets.…
- Ik hoor de wolven zingen -
netgedicht
4.0 met 56 stemmen
910 De kracht van de natuur verbijt haar angst,
in elk woord ligt ongekende kracht
gruwelijk moordend.
Huilend, voel ik de zachte wolvenvacht.
Terwijl hij, die voor mij staat,
danst en speelt met blakende vuren,
de groene ogen staren fel,
zinderend en met vraatzuchtig hese stem,
zijn vreugdevuren verwarmen, en mij doden kon,
mijn hart opetend…
tsjilp tsjilp
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
630 ik hoor je vogelkijn
ik zie je niet
want je bent zo klein
trouw aan vrouw
aaneen gevleugeld
voed jij je kinders
nauwelijks gewicht
in de schaal
maar je piept er
wel op los…