10001 resultaten.
In zinsbegoocheling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
470 langs lijnen van oneindigheid
tot het fluïdekoord zacht spant
en wakkere aardse dromen vangt
die weer tot leven kunnen komen…
Voor iedereen die zijn moeder heeft verloren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
752 bent het stukje van haar
Dat op deze aarde blijft leven
En jij zal dat stukje weer aan jouw kinderen doorgeven
En zo gaat ze nooit verloren…
Voeten in de klei
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
458 in ver kijken
gaat het lichaam wijken
schiet zien tekort
als ogen
in wolken dwalen
bepaalt kleur de horizon
de grens waar
lucht en aarde elkaar
raken is een blokkade
soepel zweeft geest
over de belemmering
vindt ruimte in buiten
het universum trekt
maar is varen op een
door aarde gegist bestek
met voeten in de klei
is loslaten…
Golven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 de anti-helden
zoeken oever
wal,beschutting
zijn zoveel meer
van aarde,van land.…
ga liefste
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
611 sterk aanwezig
je keek
ook niet
om toen
jij deze
drukke aarde
verliet…
Ook ik word, eens een engel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
596 Om een engel te mogen zijn, lijkt me geweldig
lijkt me hartstikke fijn, alleen jammer dat er behalve de
beschermengelen, niet meer op
Aarde te vinden zijn.…
de hemel was dichtbij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 plaats voor
vervalste dromen
de aarde is rond
het heelal onmetelijk
het tweede leven
leven in eindige tijd…
Naar de Maan met z'n allen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
609 Wat is de zin van ons bestaan,
als wij het aardse verlaten.
Als er mensen naar Mars zullen gaan,
of zwarte gaten?
Deze aarde heeft toch genoeg
om ons te geven wat wij wensen.
Laten wij een “Mars” houden
naar “Café de Maan”
daar is “de Ruimte” voor alle mensen.…
eerste inkerving
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
465 Jacob's ladder
hoge monoliet
uit één blok
gehouwen
geboetseerd
door het ijs
geworteld in
oude aarde
halsreikend
zoekt hij een
raakpunt met de
hemelse breedte
eenvoudig is zijn
moeder aarde taal
onverzettelijk is hij
en fier
onbeduidend
ben ik
mijn ogen omhelzen
hem urenlang
naakt tegenover
elkaar een geduldig…
Dat wat is
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
804 lucht
En vuur
Elke dag is een openbaring
En tevens een vernietiging
Van de aardse
Hemelse
menselijke natuur…
Van bovenaf gezien
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
479 was de ellende zo groot
Hij riep tot de grote herder
Heer, redt de aarde van gewisse dood.…
Levensmoed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Wij zijn onze lichamen niet,
die ontstonden uit de aarde.
Leven op aarde dankt leven,
aan de energie van onze zon.
We zijn onze maskers niet,
die gevoelens dom misleiden.
Wij zijn onze angsten niet,
die ons onnodig laten lijden.…
Haiku van het eeuwige leven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
713 Ik heb besloten
Om maar te accepteren
Dat mensen dood gaan
Ik heb besloten
Om zelfs te accepteren
Dat dieren dood gaan
Maar ik verdom het
Om ooit te accepteren
Dat de aarde sterft
Moeder Aarde zal
Steeds opnieuw leven baren
Mens, dier, boom en plant
Want er is een wet
Van behoud van energie
Van oneindigheid
Die ons…
Litha
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
573 Midzomerzon,
omarm de vruchtbare Aarde;
bemin haar teder, koester het leven
dat zij u baarde.…
Vlinders
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
490 Het lijkt net of je tussen de hemel en de aarde leeft.
Het is fantastisch dat je de liefde bent tegengekomen
op een mooie manier.
Verliefd geworden, niet uitgekozen,
ineens was het daar.
Bijzonder, de liefde, je gunt het ieder mens.
Nu tussen hemel en aarde leven, omdat de verliefdheid
zoveel doet en vleugels geeft.…
Berg Je Maar
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
569 Toegedekt door Moeder Aarde wil zij
latere generaties iets laten zien
van wat ooit was van veel
of generlei waarde?…
Sprinkhaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
567 De brandende zon, de zwoegende mensen
de dorre aarde, het gestorven gras
uitgeteerd vee en als de goden het wensen
luizen en sprinkhanen op het gewas
De inmenging van de rijken der aarde
heeft het volk hier geen goed gedaan
als sprinkhanen roofden zij alles van waarde
en opgevet zijn zij weer verder gegaan
Hoor de sinistere tsjirpende kreten…
Zaadkluizen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Soms is een nieuw begin
dor hout in zwart slijk
of in geblakerde grond
na een verwoestende vloed
een snelle vuurzee, of
menselijke domheid
Dan ontwaakt de aarde
van de Aarde
en gaat haar zaadkluis open
Alles bloeit weer op
waar we bij staan
maar we kennen onszelf
en durven niet
er volledig op te vertrouwen
We zijn zonen van Noach…
Wonderteken
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
622 hoort
er ook
bij
denk aan
Jezus Hij
die hemels stralend
de aarde
verliet
ook die
nabestaanden toen
hadden intens
verdriet…
De laatste storm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 het hoog opspattende water
van de woedende zee
zoekt een opening
naar de zachtgroene aarde
onbeschermd door
afbrokkelende muren
staan standbeelden
hun monden wijd
opengesperd
een angstaanjagend
aanzwellend geluid
is de voorbode
een lugubere
bijna zwarte lucht
komt dreigend
naderbij
de totale vernietiging
barst los
de aarde…
Als de wind niet meer is
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
290 Als de wind niet meer is
zweeft Gods Geest
dan nog over de aarde?
Als de wind niet meer is...
en Gods Geest is verdwenen.
Kunnen wij dan nog leven
op deze aarde?…
We noemen hem Kees XX; vers 173-II
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
312 *173-II*
de aarde draait
niet om mij maar
de conclusie dat
ik om de aarde draaide
leidt tot kansloze confusie
over de rol
‘t perspectief waarin ik mij
dan bevind wanneer
woorden gelezen
over leven
worden
‘t zijn wacht niet
op mij maar
de poging om
te achterhalen of
ik
op ‘t zijn wachten zou
heeft onnozele verhalen…
Alles voor jou
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
1.770 De zon wil ik je geven
De aarde en de lucht
De maan en de sterren
De vogels in hun vlucht
De schoonheid van de golven
De tere droppels dauw
Alles wil ik je geven
Omdat ik van je hou…
kerst mis
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
3.494 Verzonken in het kerstgedoe
Verdwijnt de armoe in de stad
De lichtjes schijnen welvaart toe
Aan hen die nog geloven
In vrede op aard’ en meer van dat
En zegening van boven…
Jersey
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
811 'n wrat
'n paradijselijk doolhof
bezongen in de geest
door lieden die zich verdrinken
tussen de verlengde huidtepels van Moeder Aarde
je moet in Jersey zijn geweest…
nu je niet meer leeft
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
3.108 al draai je niet meer mee
in het spel op aarde
je blijft voor mij
altijd van grote waarde
ik zal je koesteren
in het besef
dat je niet meer leeft
ik zal je liefhebben
zolang de rivier in mij
tranen geeft…
herfst
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
942 toen onder elk terneergeslagen oog
het aardse groen vergeeld tot bruin gezaaide
tenslotte door de najaarswind verwaaide
mijn lege armen reikten naar omhoog…
Bestaansgrond
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.177 Een wijsgeer sprak laatst in Wolfheze:
Ik denk vaak vanuit deze these:
Een mens lijdt wel aan
Zijn aardse bestaan
Maar mag er in wezen graag wezen…
Aan zet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
978 Ondergang van de planeet
Bol vol zwarte aarde
na het schieten van een atoomraket
moleculaire splitsing
vingergedrukt einde
wie is het die als laatste mag, aan zet..…
zucht
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.242 ik buig diep
berg mijn hart op
het is een zucht
geworpen in zee
de lucht kan niet vangen
het spoor van mijn voeten
getrokken in aarde
je waait met mij mee…