24248 resultaten.
nog niet
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
995 wil ik dood
klamp vast
aan kleinood
mezelf vergast
op onsterflijk lijden
ongewoon verrast
einde der tijden
onaangetast…
De dood kwam even .....
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
760 De dood kwam even
om het hoekje kijken
en beroerde mij
sloop duister langszij
Zij lachte mij toe
lonkte met haar ogen
diepe gedachten
ontkrachten haar kracht
Verward doch vechtend
zoog de zwarte blik
leven uit mijn lijf
de kracht uit mijn geest
Ik zette mij schrap
negeerde de lokroep
gesloten ogen
grendelen het licht
De dood…
Het is maar dat je het weet
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
3.122 Lieve Julio
Het lijkt eeuwen terug
Dat we samen hebben kunnen praten
Ik wil je even laten weten dat het goed met ons gaat
Het is zo lang geleden dat we hier met zijn vieren zaten
We komen net terug van een weekje vakantie
Ramon en Raquel hebben genoten
Zon, zee, terrasjes en de vriendelijkheid
Turkije was een pijl in de roos geschoten…
moeder
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.425 Ma, jij was het schuim van de zee,
die het zeewier met zachte hand streelde.
De zon, die door de wolken priemde,
om de bloembollen tot
mooie bloemen te laten ontwaken.
De stroom, die in alle bescheidenheid,
naar de zee vloeide, om het zoute een
zoete smaak te geven.
Een zacht briesje op een zomeravond,
die onze huid deed afkoelen.
Uw…
Aan het eind van mijn dagen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
912 Als de dood nadert met rasse schreden,
streel dan eventjes door m'n haren,
fluister mijn naam dan zacht,
en verzink met mij in het verleden.
Als leven plaats maakt voor de dood,
denk dan aan toen we nog samen waren,
aan wat je liefde me heeft gebracht.
Jouw liefde schat, maakte mij groot.…
Anthem voor een vriend
netgedicht
3.2 met 118 stemmen
52.336 Er zit nog zand tussen je voeten,
van je wandeling over het strand.
Géén last van 't eeuwige moeten,
er is immers niets aan de hand.
Zo ben je door het leven gegaan,
ondanks alles met een gulle lach.
Géén tijd om stil te blijven staan,
maar tóch een mens van de dag.
Dit vissersdorp was ooit van jou,
hier ademde je, heb je geleefd.
De…
Treurlied voor mijn moeder
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.902 Wat valt er te zeggen als je moeder overlijdt,
als je laatste ouder wegvalt uit het leven?
Geen notie van wat er gebeurt, van de tijd,
niets meer te ontvangen, niets meer te geven.
Voor vaarwel geen tijd meer, geen gegeven kans,
zodat ik nu, alleen, op 'n verlaten toneel dans.
Voorbij is de jeugd, alleen de herinnering blijft,
die zijn sporen…
fascinatie voor de dood
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.569 dood ik wil je leren kennen
wat hou jij eigenlijk in
fascinerend hoe jij intreedt
hoe jij de mens bevrijdt
ik wil weten waar we heen gaan
waar de dood ons brengt
zijn we dan verlost
van deze aarde
maar vooral van onze
menselijke pijn
mag ik even kijken
wat daar allemaal gebeurt
en mocht ik dan besluiten
hier wil ik eeuwig blijven
mag…
Ik ben niet, ik was
netgedicht
4.6 met 27 stemmen
2.683 Liggend in de molm van mijn bestaan
knaagt de botworm aan mijn ziel
Zwijgend sijpelt het slijk
Poeder verpulvert tot stof
Donker de ontaarde aarde
Een stempel uit het verleden
Vingerafdrukken vervagen
Nagelklanken, harensnaren
Traan slijt naam in graniet
holt bergen uit tot dalen
Het leven stampt als een olifant
langs de rand van…
De mooie bloem die ik kwijt ben...
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
2.237 Alsof een bloem,
verweg hiervandaan,
ophoudt met bloeien,
zomaar stopt,
zonder dat je het door hebt...
Alsof een bloem,
die je zelden ziet,
uitsterft...
Alsof die éné bloem,
jou doet huilen...
En je tevreden laat zijn,
met alles wat je nog op deze aarde hebt...…
(Hoe koud is) De eeuwige dood?
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.632 Waar de wind altijd zal waaien,
je niet oogst zonder te zaaien.
Waar zwart-wit het altijd wint,
zelfs vóór de kleur begint.
Daar ben jij: In dat land,
ergens ... aan de overkant.
Waar niemand je hoort,
en niemand je stoort.
Hoe koud is de eeuwige dood
en weg de kansen die je had,
die het leven je ooit bood.…
Requiem voor de wachtende
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
2.119 De zwaan vliegt op,
de zon onder en de wind
toont zich een goede vriend.
De stilte breekt,
de overkant blijft in zicht
sterven was nog nooit zo licht.…
CREMATIE
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
996 Begraven is alleen nog voor de rijken,
nu overal de grafprijs wordt verhoogd.
Misschien wordt daarmee heimelijk gepoogd,
dat men er maar van afziet te bezwijken.
Het is een stille wenk – voel je het ook? -
om met z’n allen op te gaan in rook.
-----------------------------------------------------------
…de kosten van een graf stijgen dit…
Ode aan Jansje de Waardt
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.860 Streep niet haar naam door
al is zij tot stof vergaan
streep haar naam niet door
alsof ze nooit heeft bestaan
Het liefste dat ik heb bezeten
het toekomstbeeld van mijn bestaan
vraag me niet dat te vergeten
en gewoon weer door te gaan
Want ik wil verder leven
maar weet niet hoe dat moet
Ik hoor bij hen die achterbleven
overleven vergt…
Moriturio
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.331 Jan Arends, Jan Emmens:
leven te donker, gedichten te over,
de dood opgebiecht het leven
gewikt en gewogen.
Ga dan maar vallen,
het laatste gedicht is het lichtste,
het zwaarste, het nekt uit een soort
mededogen van overgewicht.
Lieve dood , o zo helder,
wat ben je toch licht.…
Haverakker Zoetermeer
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
842 Er bleek een dood,
daarna
Er is geen nu
Er is geen na…
Duizend doden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 Zo
word ik wakker
op de kade van een diepe gracht
met daarin
in trage stroom
het bloed van duizend doden.…
gebed met een end
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
560 iemand staat naast me en zegt
het wordt tijd voor een plan
niemand doet er iets aan
en dat heb je er van
hier reed men je dood
er zijn bloemen gelegd
en er hangt een gedicht
dat het zinloos was
ik weet alleen nog je been
zo vreemd gevouwen onder je lijf
maar dat was gisteren
vandaag ben je stijf
je stak over bij rood
ik zei nu maar…
naam
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
1.257 noem mij toch niet dood
overlijden is veel meer
het lijden voorbij…
MAMA
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.361 De dood .. het Witte Licht .. de pijn.
Gebogen onder verdriet, de kater,
Sleep ik mezelf van jaar naar jaar.
Ik wou dat ik weer bij je kon zijn.
Maar jij ging, je koos voor de dood,
Je koos de weg naar het Witte Licht.
En ik bleef achter, hier met dit gedicht.…
vergankelijk
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
994 de bode schreef vooringenomen in
de bede kerkte ons huwelijk
de aubade schrok van onze leeftijd
onwijs oud geworden
en daarna dood,
gewoon, uit elkaar gevallen…
tot dan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.981 je hoort bij me
nu ik je ken,
dood
je was een vreemde
en ik was bang,
dood
blijf nu maar
en troost me,
dood
ooit zal ik
jou
achter me laten…
De trein van 08.30 (mama's vaarwel)
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.347 Je tijd was bij lange na nog niet verstreken,
Toen de dood je in zijn veilige armen nam.
En toen die ochtend dan toch de trein kwam,
Toen heb je de andere kant opgekeken …..…
Moederloos
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
3.883 De lijster zingt
een serenade
voor de dode
wit opgebaard
in de schaduw
van de beuk
Troostend bedoeld
klinken woorden
hol in de ruimte:
God wilde het zo
In de reiswieg
kraait de baby
ongeremd vrolijk
haar talloze
mama’s en dada’s
Ik kijk strak
naar de lange
witte baar
en schreeuw
van binnen mee:
mama…
Een kunstenaar dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
711 op een houten ton
onkruid als publiek
waait het applaus
gedroomde repliek
honger naar dansen
wat moeder niet scheelt
een mietje voor vader
die klappen uitdeelt
met bont en blauw lijfje
verkiest hij de goot
talent gaat verloren
een kunstenaar dood…
Laatste levende ziel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.081 geraamtes
flaneren door de volle straat
heel dodenstad is uitgelopen
om de laatste levende ziel
feestelijk levend te begraven
verstopt onder eigen armen
wacht de moederziel alleen
het einde van het noodlot
zielloos in haar traliekooi
de levensdraden tellend
verzinkend in vergetelheid
te moe om nog te vechten
tegen de wereld en de dood…
Laatste levende ziel
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
2.795 geraamtes
flaneren door de volle straat
heel dodenstad is uitgelopen
om de laatste levende ziel
feestelijk levend te begraven
verstopt onder eigen armen
wacht de moederziel alleen
het einde van het noodlot
zielloos in haar traliekooi
de levensdraden tellend
verzinkend in vergetelheid
te moe om nog te vechten
tegen de wereld en de dood…
Stilleven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
861 Dood is stilte
Je kan het horen
De klok van de toren
De klok slaat
elk uur vanzelf
Tussen elke slag
is het de dood zelf
Aan het eind
van de slagen
klinkt het als
eeuwige dood
Echter het
is het leven
waar sterven
wordt vergroot…
Sprong
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
949 Spring bij nacht en ontij
in zee, pleeg zelfmoord.
Koester zout als talkpoeder.
Verzachten kan nooit
pijn zijn ook als de ziel
een huid is ook als de ziel
van huis is en in zee springt
Koester bij nacht en ontij
de zachte sprong.…
Rondjes draaien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
987 Ik hoor nu nog de zee
en zie haar golven ontstaan
en in een beweging
voor verre tijden blijven bestaan
Ik voel nu nog het zand
dat door de zee wordt gekust
en straks door de wind in
gladgestreken slaap is gesust
Ik ruik nu nog het zout
en deze zon op mijn huid
en de kijkende lucht
van het stiekeme mensengeluid
Maar er komt een moment…