2755 resultaten.
Het vege lijf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 langzaam terugkrabbelen
het is geen overwinning
met ongekende kracht
komen zij terug
overspoelen de
opgeworpen wal van zand
mijn woorden gaan verloren
vervliegen in de wind
die aantrekt tot een storm
ruggenspraak onmogelijk maakt
ik wil confronteren
de natuur een lesje leren
in samenspraak
maar die hoogmoedigheid
raak ik snel kwijt…
Weg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 De straat is zijn karakter echter kwijt.
Dat wordt met vage termen goed gepraat,
door de bestuurderen met een gejat citaat,
maar de bewoners steeds vervult met spijt.
Straatstenen gelegd in een vast patroon,
vertellen een verhaal aan wie zijn schreden
verplaatst op dit zo aardse materiaal.…
Softenon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
411 “Na jaren zwijgen willen we nu kwijt,
Dat wij u als misdeelde niet vergeten.
Dat laten wij u met dit standbeeld weten,
Wij Grünenthalers barsten van de spijt.”
Omfloerste blik, gezicht op aangedaan,
Maar tevens bezig munt eruit te slaan.…
Suite
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.688 Een jongen die zijn meisje kwijt raakt
davert niet.
En de wereld niet van zijn gedichten.
En de nacht niet van zijn stap.…
Ik wil...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
855 Ik ben het kwijt,
‘k weet het toch echt niet meer.
Vast en zeker iets heel moois…
het schiet me niet te binnen,
‘t ligt ergens in mijn brein,
wat zou het kunnen zijn?
Een hunkering naar iets,
heel diep van binnen.
Het is toch erg met mij,
ik kan me niet bezinnen.…
Feestdagen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.447 Feestdagen zijn weer voorbij
Gezelligheid kent geen tijd
Besef van dagen ben ik kwijt!
Familie, vrienden lekker eten
Jaarwisseling met flap en bollen
Knallend het nieuwe jaar in rollen
Kerstboom weer uit huis
Engel in doos, kerstmuziek weer klaar
We hebben het gehad, althans weer voor een jaar!…
Een verloren strijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
941 Want die hoopvolle tijd
raakte ik, ooit, lang geleden, kwijt.
Met recht, een verloren strijd.…
Boven het maaiveld
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
809 Het leven is een strijd
maar jij lacht de last kwijt
jij weet boven alles uit te stijgen
jij bent niet klein te krijgen
jij groeit bij iedere kaalslag
jij ziet niet de zwarte nacht
voor jou alleen een zonnige dag
jij alleen bezit die bijzondere kracht
om je hoofd boven het maaiveld uit te steken
terwijl anderen buigen
durf jij je rug te…
gelukkig
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
643 (vluchten kan niet meer)
hier aan het einde van de tijd
klamp ik me vast aan wat mooi is, ik kwijt
jouw hand die zacht de mijne draagt
de zon daagt in het oosten
hier op deze koude plek
waar de aarde zich in warmte kleedt;
geen lekke vaten maar een volle vaas
rond het decreet
van zoete liefdesrozen
laten we verpozen
naast de laatste…
Zij schrijft een boek.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
631 De eerste regels,
openden het verdriet,
was alsof ze constant de deur
alleen maar open liet,
het herleven, beleven van de narigheid,
ze wil het middels het schrijven
alleen uit haar hoofd maar kwijt.
Want eenmaal de moed bijeen geraapt,
vergt meer dan men vermoeden kan.
Ik wens je sterkte bij het schrijven
en beleven van!…
Karkas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
541 Die mooie bomen zijn hun prachtige takken
en bladeren kwijt!…
een zakje drop
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
798 hij had het haar beloofd
toen ze in bed lag
het kind dat kleiner was
haar vleugels kwijt
ze glimlachte, hij vergat zijn eigen honger
loop maar een eindje om, zei hij tegen zijn dochtertje
op het eind van de Elisengarten
zijn hand aaide nog even
haar donkere haren
nietsvermoedend verdween ze verderop
in het licht dat met de rijen…
Kouwe koffie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
597 Zo'n droge zondag,
HIJ stapt uit bed
en zet de koffie aan,
Ik schenk hem daarna in
om weer eventjes terug
in bed te gaan
Val weer in slaap o jee
Bel gaat voor mijn verpleging,
ik schrik me verloren
Kijk op het kastje waar dan nog
De koffie staat die de
warmte kwijt is.…
Een fraaie waas
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
830 lente pril
verschiet en donkert
naar het zomers groen
in de top met
ijle tonen kristalliseren
tot een fraaie waas
onze mooiste dromen
licht van speelse
kaarsenvlammen lijkt
gevangen in wat hars dat
geurig in de ambiance past
nog dragen sterke takken
pakken vol vrijgevigheid
met hart en ogen kunnen wij
ook onze liefste wensen kwijt…
Liefde was de enige prijs
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
517 ik schreef grijs
aan een zwarte hemel
die devotie droop langs
een kierend firmament
waar gebeden tochtten
weg was mijn hoop
op enig erbarmen
het vluchtig bestaan
had enkel mijn euforie
zonder hart langs zien gaan
was alles kwijt
in afronden naar boven
omdat velen geloven
in directe vergeving
zonder vergelding van hel
mijn grijs…
Heimwee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Maar even te kijken, te voelen, te dromen
Die herinnering wil ik niet kwijt
Ik vind wel een foto van de tocht langs elf steden.
Voor mij was dat die goede oude tijd.…
Dansen op de draad van Ariadne
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
690 deuren
binnengaan, de plek betreden
waar je uit alle macht weg probeert
te komen als je er bent,
waar gestoordheid en gezondheid
om voorrang vechten, waar je
overgeleverd bent aan de goede
bedoelingen van vreemde verplegers
en artsen in opleiding, daar, waar ik
zo gek was dat ik geen besef meer
had van tijd en doolde, de weg in mijn
geest kwijt…
Eindelijk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
676 Verloren bladert ze door het boek
weet niet wat ze zoekt, maar
ze is 't kwijt!
'k Wil haar helpen, ze wijst me af
'k kan 't zelf, 'k weet 't best.
Ze zoekt.
Ineens kijkt ze wanhopig op
help me dan: doe iets
ik pak haar hand en zeg:
kom maar.…
Nocturne
gedicht
3.0 met 2 stemmen
7.002 Hij is zijn mooiste woorden kwijt
en niemand die zijn pijn begrijpt;
zij danst met sterren in het haar
en hij - een slechte goochelaar
die stram naar vallend herfstblad grijpt
en briefjes post aan de oneindigheid.
-----------------------------------
Uit: 'Alle goeds', 2001.…
In contrast
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
484 beelden in hun
ogen zal ik altijd weten
in contrast lichtten
daar woestijnen op
met donkergrijze bergen
onbereikbaar in hun top
een hete wind waarin
het vocht vervliegt
de altijd zinderende horizon
zonder enig perspectief
gonzend kleuren oosterse
markten vrolijke bedrijvigheid
het verkeer is in goedlachse
stremming zijn vaart weer kwijt…
Het witste wit
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
507 ik heb wit gezien
waarvan de schaduw bewoog
toen ik opkeek
wist ik dat het vloog
kon niet naar boven lopen
in banen zonder licht
dacht snel op te stappen
maar had totaal geen zicht
door mijn grote vriend
van boven kon ik het
licht laten doven maar was
ook meteen mijn schaduw kwijt
dan is het witste wit
verdwenen in een wereld
zonder…
Vreemde vlaggen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
522 chaos heeft danig
om zich heen gegrepen
ons bestaan aan een
smalle draad gehesen
met de zeis al aan de voet
nog zijn de wortels
krachtig en vitaal
maar in zuidwest
heeft wind een andere
geur en kleur gekregen
vreemde vlaggen
worden daar gehesen
als de stormbal staat
wij buigen door massaliteit
willen het oude bos niet kwijt
veren…
Een trage zon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
591 drijvend op hun rug
een trage zon
waarvan de stralen
stil leken te staan in het
verloren gaan van tijd
in wachten bevroren
keken we naar elkaar
het moment van breken
kwam snel daarna
jouw transparantie
knapte toen ik met een
woordloos afscheid
jou diep op je ziel trapte
onoverbrugbaar zijn
meters in oneindigheid
ik ben je kwijt…
Thuis in tegenslagen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 om het nooit te krijgen
nu moet ik er mee door
Het vreet mij op
al die tegenslagen
wie kan zeggen
hoe lang ik dit nog kan verdragen
Zo is het leven
zo zal het zijn
het is helaas niet anders
is de toekomst nog wel fijn
Eén lichtpuntje zal er zijn
liefde,vertrouwen en geborgenheid
voor de rest van mijn leven
dat wil ik nooit meer kwijt…
Verdwaalde uren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
514 vaag klokt de tijd
verdwaalde uren
zijn slagen ben ik kwijt
verdwenen tussen
onherkenbare stemmen
die mijn stilte storen
er lijkt gezelschap
in de kamer want de
tafel is keurig gedekt
maar de stoelen die
als garnering dienen
zijn nog onbezet
het donkert
zonder het gezellig
rommelen van bestek
nog niemand heeft
de kaarsen…
Tijd heelt niet alle wonden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.109 De meeste wonden helen
Maar sommige wonden niet
Diepgeworteld in het hart
Voeden zij zich met verdriet
Ze lijken te verdwijnen
Met de jaren raak je ze kwijt
Maar de herinnering is sterker
Dan de werking van de tijd
Zo keren schimmen uit het verleden
Terug in jouw bestaan
Nestelen zich in je gedachten
Stilte is niet te verstaan
de kalmte…
alles wat ik jou kan geven.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
674 ik zou zo graag willen,
dat jij je hart geeft aan mij,
ik zou geen dag meer verspillen,
want alles wat ik wil ben jij,
maar toch ben ik bang,
om jou kwijt te raken en te verliezen,
want ik ben geen rijke man,
die jou alles kan geven wat jij uit zou kunnen kiezen,
alles wat ik jou kan geven,
en dat staat nu zwart op wit,
is de toekomst…
Nog wat te goed?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
406 Mijzelf verloren,
kwam de dood tegemoet, ook
hij scheen de weg kwijt.
Bodemloze put
te verdrinken in je ogen,
niet vanzelfsprekend
Overtollig woord
ingepakt, weer uitgekleed
tot naakte waarheid.…
Ogen montuur loos
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
466 het voorspelbare grijs
had geen enkele eis
meer om voor te leven
ambities waren zoek
interesses verdwenen
netwerken ontevreden
toch ooit bij hiernaast
aangeklopt maar kreeg
meteen de kous op de kop
de goeroes zijn kwijt
hebben geen tijd meer
voor kwezelarijen
zo raakt doelgerichtheid
uit zicht zijn ogen montuur loos
nooit toekomstgericht…
Contrabande
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 soms ontspoort
het spel op het
slappe koord in
macabere scenes
waar twijfel danst
aan de rand van
mogelijkheden toont
salto mortale beelden
een korte view
van actie waar reactie
eindigt in de fataliteit
van een nog warm lijk
toch overheerst
de lach realiteit zonder
dit morbide moment
zijn wij onze drivers kwijt
vaak gaat…