inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 64468):

Een trage zon

je wuifde
ik lachte terug
herinner me wolken
drijvend op hun rug

een trage zon
waarvan de stralen
stil leken te staan in het
verloren gaan van tijd

in wachten bevroren
keken we naar elkaar
het moment van breken
kwam snel daarna

jouw transparantie
knapte toen ik met een
woordloos afscheid
jou diep op je ziel trapte

onoverbrugbaar zijn
meters in oneindigheid
ik ben je kwijt de scherven
liggen in het gras verspreid


Zie ook: http://wilmelkerrafels.deds.nl

Schrijver: wil melker, 2 jun. 2017


Geplaatst in de categorie: afscheid

3,0 met 2 stemmen 171



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)