2664 resultaten.
Doorwrochte aarde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Van ginds komen zaden aangewaaid.
Van zins zijn kabbelende golfjes
gekeerd door rietomzoomde oevers.
De ene dag is geland,
de volgende volgt rustig,
geleid door moedershand.
Als de rondzingende wind
is gaan liggen,
blijken de bedden beslapen
en is geheugen
in loodgrijs geworteld.…
Mijn kinderwonderland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.433 Geen zorgen en geen pijn,
het was het beste van mijn leven.
Elke dag was ik blij,
al huilde ik soms voor even.
Wij waren altijd samen,
jij was een stukje van mijn wonderland.
Wat hebben we samen veel gelachen,
wij gingen samen hand in hand.
Elke dag was een wonder,
elke dag was ik blij.
Ik danste door het leven heen,
en jij danste mee…
Loden jas
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.001 Wat jeugd genoemd wordt,
Wat je als kleding
Voor het leven wordt
Meegegeven, kan licht zijn
Om te dragen, passen als
Een goed zittende jas,
Als een fijn zittende hoed,
Maar ook een loden last zijn
Waaronder je wel bezwijken moet…
Voetafdruk van mijn jeugd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
510 PASTORIETUIN
Kastanjes in volle
Bloei die het leven
Vieren in het
Vriendelijke ochtendlicht
Geur van nu te ruiken
In de voetafdruk van toen
Van mij als vijfjarig kind
Dat aan het begin
Van zijn mensenleven
Dezelfde bomen meemaakte
Met takken die als
Slingerplanten dienden om
De pastoriegracht over
Te steken - en die samen…
Op het erf van mijn vader
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 September drie-en-zestig
Zon die te lonken
Aan de hemel staat
Koeien die dartelen
Alsof net het
Voorjaar is begonnen
En vliegen die
Zoemend langs mijn
Kinderjaren gaan -
Onder goedkeurend oog
Van honderden goudsbloemen
Die het perk van mijn
Jeugd omzomen -
September tweeduizend
Dertien - loom als toen
Die dag - als ik…
U.T. Delfia
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
615 Delfiaweg
In Hoogkerk, aan de
Voet van Vierverlaten,
En kijk ik als een
Aankomend oude man op
De grens van mijn
Pensioen terug op
Mijn jeugd, mijn
Kinderleven van toen…
Echo van onze jeugd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
505 Een leven lang horen we de echo
van het refrein van onze jeugd…
Liefdesverdriet
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
582 (een jeugdherinnering)
De smart door haar mij aangedaan
ontneemt de moed tot verdergaan,
het leven kan ik niet meer aan;
dit zijn mijn laatste uren.
't Gemoed weegt zwaarder nog dan lood
en in dees grote zielennood
wens ik mezelf alleen maar dood.
‘k Zal haar mijn rouwkaart sturen.
Maar zwelgend in dit groot verdriet,
bedenk ik dat…
lotus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
427 nu zij haar naam op handen draagt
met vingers in de mantra van
een stil moment
vergeet haar lichaam, dat
de zon zijn stralen zendt
en de wind uit alle hoeken
zoekend rond
haar benen slechts verdwenen
ontij vindt
dit kind
haar heiligdom nog ongezuiverd
huivert, onder zoveel kou…
het jonge gras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 vroege jeugd in de rook van
dagdroom als kort verblijf
een woord dat rijmt op leven
gebruikelijk in de gang van zaken
voortgang als koekoeksklok
niets vernietigt niets
vanwaar deze pauze?
een lichaam dat samenvalt met vallende regen
daarna groeit het jonge gras
ijlt een wolk ontastbaar na…
op jonge leeftijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 het is uitdagend fris op deze plek die als
luchtspiegel weerkaatst in een overzees veld,
nergens een kleinhuizig, aangeharkt dorp,
het is een pleisterplaats die in de smaak valt
en de kinderjaren zijn al verlaten
de avond loopt voor de troepen uit,
lijkt zich elders te bevinden, in een
opgeschoond, onwrikbaar tijdperk
er drijft geen huis…
[ Jeugd is goddelijk ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 Jeugd is goddelijk,
met haar kracht en haar passie –
maar ze komt te vroeg.…
[ Een schicht: nog een keer ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
391 Een schicht: nog een keer
schilder ik in de zandbak –
met moedemodde.…
[ Dag tienerjaren ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Dag tienerjaren,
dag vlinder van mijn dromen –
wat leef je toch kort.…
middernachtskind
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
428 in jezelf gonst het van gedachten
bij elke naam die je vergeten bent en
ieders gezicht dat je ermee verwart
elke maan is een glazen bol in de nacht
de nagalm van diepte, de rek in reikwijdte
of de houdbaarheid van een moment
en je neemt afscheid van het kind
kort nadat de ochtend is neergedaald…
Voor onze "rappers"...
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
749 zó aanspreekt
Dit is onze jeugd op zijn allerbest!…
JIP EN JANNEKE-TAAL
snelsonnet
3.5 met 26 stemmen
5.508 Een hele generatie Nederlanders
is met hun avonturen opgegroeid.
De politiek heeft met hun taal gestoeid,
net als inburgerende medelanders.
Toch denk ik nu, ik kan er niets aan doen:
nog 15 jaar, dan gaan ze met pensioen.…
avonduren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
601 als de morgen nog ver is
en de nacht fris
dan glijd ik ongemerkt
in de wolken
weg
alwaar ik onbeschrijflijke
avonturen
beleef
tot de nacht belegen is
en de ochtend
gloort…
Natuurknuffel
hartenkreet
1.6 met 10 stemmen
1.151 Praat regelmatig tegen planten,
schenk meer aandacht aan natuur
maar vind je een boom omhelzen saai
en hou je meer van avontuur
probeer het dan eens met een haai
of met een kudde olifanten.…
Zoon
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
556 Liefde
voor je lief
verbonden door dit
kind
allebei ouder nu,
samen een nieuwe rol
in levens avontuur.…
Klimaat gebaat
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
1.061 En Groningen heeft ook een avontuur:
Die waterstofcentrale is een wonder.
“Klimaatneutraal”, het klinkt zo flegmatiek.
Maar die primeurs zijn ronduit magnifiek!…
75
snelsonnet
4.2 met 8 stemmen
785 De jeugd staat later nog veel moois te wachten,
Dat is nu wetenschappelijk bepaald.
Want wordt de vijfenzeventig gehaald,
Dan wordt het seksen (met je laatste krachten).
Nú uitgeblust en seksueel passief,
De jeugd heeft wél een lonkend perspectief.…
Goed fout
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
643 De kerk uit de jeugd van die vent
Het Huis waar wij ’s zondags verbleven
De lucht was voor tachtig procent
Van mirre en wierook vergeven
Die vent in de kerk uit mijn jeugd
Hij leidde een stichtelijk leven
‘Beschermer van alles wat deugt’
Zijn ambt werd kritiekloos vergeven
De jeugd van die vent in de kerk
Bezoedeld door handen die kleven…
't Tuinpad van mijn vader
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
878 Op het droomerf
Van mijn jeugd
Zie ' k mijzelf
Dartel huppend
Over goudsbloemen
Springen die zwierig
Hangen langs het
Tuinpad van mijn
Vader - een niet
In woorden te vangen
Geluk maakt zich
Van mij meester -
Want wat zich nu
Aan mij voltrekt
Is korststondige
Extase over wat
Hopelijk mag zijn
Mijn levenspad…
In aarden tinten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
462 Met het turfstof nog in
Mijn oren, het veen
Dat al mijn gedachten doorleeft,
Dat mij raakt tot in het diepst
Van mijn wezen -
Zie ik jou, kind van het zand,
Met je handen de aardappels
Rooien, zie ik je gezicht
In aarden tinten
Voor altijd geschilderd
In mijn hart…
En spat open op wat verloor
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
509 mijn pubertijd beleef ik nog
siervolle haren dansen en zacht goud leeft onder het warme stomen
als een eerbare levensvonk regeert
mijn pubertijd
morgen misschien zullen mijn tanden zwichten
vandaag veren de zielen der oneindigheid nog heel even op
in heilzaam wiegen
met hun hoofden tegen een kei van een dag
de groten zijn kwaad en steunen…
De oude speeltuin
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.068 De zachte g klinkt hard
in de speeltuin uit mijn jeugd,
lijnenspelen van het verleden
weerklinken in oude mechanismen
die prachtige principes zijn.…
het verdwaalde gezicht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
581 vertedert door kindsheid
verdronken in de ogen van onschuld
meegesleurd in het spel
frisheid van het leven
mond vol impulsiviteiten
neus naar avontuur
zoekend naar moeders schoot…
SCHONE SCHIJN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
910 Wie zich in niets kan herkennen
zal zichzelf niet leren kennen
het meeste avontuurlijke
je eigen zijn
je eigen brein
het meest natuurlijke
blijft schone schijn
tenminste als je uiterlijk meezit!!!…
zich thuis voelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 waar heb ik ergens gewoond zo dacht ik zo vaak
natuurlijk heb ik altijd onder een dak geslapen
en ben nimmer de deur uitgezet
toch was mijn jeugd er een als velen
zeker niet gekooid, maar de eigenwaarde
is door een gang langs wisselende paden
veel later door mijn opstuwende ziel gered
.…