503 resultaten.
Onweerspiegeling
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
778 De hemel huilt een nieuw gedicht: onweerslicht
met donderwolken en wolkendonder
gemixt met een schichtje bliksem.
Een donkerblauwe stormtaal
schudt woest aan dunne stammen,
lettertwijgjes versieren het geheel.…
Liefdesdromen
netgedicht
4.6 met 26 stemmen
945 Nu de wind ons heeft verstoven
over de eindeloze zee
overbruggen wij de kloven
tussen het beest en toverfee
boven sneeuwgrenzen bevroren
tot eeuwig innerlijke pracht
kunnen wij de tonen horen
uit zielsverwantschap voortgebracht
bliksem zal ons hier ontdooien
tot de allerwildste stromen
ik zal zoete zaaiers strooien
voor jouw oogst van…
Gedachten jagen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
588 Als onweerswolken
Vol donder en bliksem,
Dreigend zwart getooid met
Verraderlijk zilveren rand,
Jagen oncontroleerbare
Gedachten door mijn brein -
Ze gaan er met mijzelf vandoor,
Zonder dat ik ook maar een moment
Boven mezelf word uitgetild -
Gedachten jagen,
Gedachten jagen,
En laten mij dingen doen
Die ik van mijn leven…
Na jouw pijn.
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
686 Mag ik je dragen boven stormen
langs de bliksem naar de tuin?
Mag ik verzen met je vormen,
asgrauw, stinkend als ajuin,
maar ook vloeiend,
méér vertellend
tot de dag en zon weer schijnt?
Mag ik verzen met je vormen,
verzenstruik met bloementooi,
verzen die de tranen smelten?
Vogel zing, je bent zo mooi!…
Stand van binding
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
712 Meestal liggen zijn handen vastgespijkerd
aan de drempel waar hij thuis is
trekt en scheurt het soms voor kort
dan denkt hij aan afgeleide zaken
hoe de bliksem langzaam insloeg
er ramen dicht vriezen als helemaal
de natuur om verlies niet treurt
slaap kan het vallen verzinnen
als troost of het dagelijkse
breuklijnen markeren de grens…
Stand van binding
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
872 Meestal liggen zijn handen vastgespijkerd
aan de drempel waar hij thuis is
trekt en scheurt het soms voor kort
dan denkt hij aan afgeleide zaken
hoe de bliksem langzaam insloeg
er ramen dicht vriezen als helemaal
de natuur om verlies niet treurt
slaap kan het vallen verzinnen
als troost of het dagelijkse
breuklijnen markeren de grens…
Het schizofrene aardt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 schimmig knoest
zijn stam en
detoneert de tijd
standvastigheid
beklijft eonenlang
zijn strakke lijf
met voeten in het
zuurstofloze water
werd hij geen prater
hij overleeft waar
dood in gassen borrelt
uit vergane grond
zal zegevieren
als bliksem eindelijk
het schizofrene aardt
de gespletenheid die
hij als god ten dode
opgeschreven…
Suites voor Annemieke XXXIII
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
528 weer witte tulpen
en sneeuwballen bloeien spontaan
uit een vorig jaar
de forsytia
mijn urine geurend
daagt haar hier terug
een delicate wolk
roze als mijn huid eens was
hangt boven de tuin
deze oproep wordt
mede mogelijk gemaakt
door bier en wijn
geraakt door bliksem
mist de vuurtoren geen flits
van zijn rondgang -…
Snelhechter
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
665 Jij wende rap aan mij
Met rasse schreden wist jij mij te vinden
Jouw hart vlug aan mij verpand
Als de bliksem verdronk jij in mijn ogen
Handen die pijlsnel de mijne wisten te vinden
Je oren in no time mij horend
Vlot knikten jouw knieën
Hecht snel
Snelhechter…
Vooravond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Ik zag twee jongens met hun vishengels
terug naar huis toe gaan
hun emmer was leeg
maar ze keken voldaan
naar de vijver met de pompebladen
hun hoofden gesloten
geel als de T-shirts
van hen die nu nog broers zijn
maar later
uiteen groeien als reeën door de bliksem getroffen
gespleten
tot er in een donkere kast een hengel omvalt.…
'K sloeg met bronzen bekkendonder kapot
poëzie
3.4 met 12 stemmen
2.148 'K sloeg met bronzen bekkendonder kapot,
Episch en groot, 't elegisch klokgetinkel:
Nocturnespinsel van Venusgetwinkel,
Mijn storm verbrandde 't onder fluitenspot.
En 't klonk als kanonnades, schot na schot,
En 't klonk als lang rinkink'lend glasgerinkel,
Toen 'k ver in 't dal zwiepte met bliksemkrinkel
Kristallen koepelbouw van gletschergrot…
Sst...
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.824 vertel het geen ander
vertel het geen een
dit is voor elkander
voor ons, ons alleen
bij deze ik vraag je
sta eventjes stil
bij deze ik draag je
waarheen je ook wil
hier leg ik je neder
je merkt wel hoe zacht
mijn zin is zo teder
op jou zo gewacht
m'n liefje ik wou je
ik wou en ik wil
m'n liefje vertrouw me
hier is het windstil…
Zelfmedelijden
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.036 tussen vrienden toch alleen
gevoel van einde na begin
bliksem wil er niet omheen
tegen beter weten in
gevoelens worden spiegelbeeld
koud vervangt blij warm
nieuw litteken toebedeeld
aan de ziel onder mijn arm
even vlinders, bonzend hart
kleuren warmer dan normaal
weer terug naar wit en zwart
en tweedimensionaal…
onweer
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
917 Ik doe mijn ogen dicht
het dondert en er komt een bliksemschicht
ik zit te trillen op mijn stoel
daar is het weer het angstgevoel
sommige mensen vinden dit raar
maar ik vind onweer een gevaar
ze kunnen het ook niet begrijpen
dat ik hem vreselijk zit te knijpen
ik huil en lach tegelijk
dat komt door mijn bangigheid
donder en bliksem zijn niets…
Vlindertje...
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.540 Bliksem in mijn hart.
Gebroken en verwond.
Tranen van verdriet.
Tranen rond mijn mond.
Wist dat je bij me woonde.
Geborgen en gezond.
Klein leven in mij.
Mijn buikje zo rond.
Het mocht niet lang duren.
Kindje van mij.
Je bent nu een vlindertje.
Zo gelukkig en vrij.
Ik ben je nooit vergeten.
Altijd in mijn gedachten.…
grimas
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
578 toen wij vroeg opstonden
zonder grimas
zonder zonden
zonder wonden
zonder wonderen te verwachten
vielen wij hard
door de nevel, langs de gracht
er is vannacht een nieuw soort
gebracht
het is als bliksem
en later is niets meer
als vandaag
de lucht is grauw
boven de wolken
blauw
de muren bonken hard
het gras wordt steeds groener
aan…
klaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
941 kort maar krachtig
deze vakantie
een les
geen stress
god bless
dit leven
het is tijd
om aan de slag te gaan
denk aan momenten onder de maan
gelachen en gedronken
een toost op de bliksem en donder
de regen en de zon
het is tijd om te werken
overdenken
en besef dat de tijd ons toezingt
klink klank klaar
goed gezind
bemind…
Branden als een rots
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 Jaag bliksem door mijn donder.
Geef trappen onder mijn hol.
Laat me zoeken naar een wonder.
Bewonder zo mijn losse bol.
Verpulver laffe angsten.
Maak dood die valse God.
Verbied misplaatste trots.
Bied moed als hoogste bod.
Leer liefhebben, geef genot.
Laat me branden als een rots.…
Naar jou
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
388 Bliksems boven de stad
ik wil naar huis, naar jou
waait liefde
door de bomen
ze spoelt in de goot
vliegt soms
met ingehouden adem
ergens naar binnen
waar ze welkom is
om klaar te staan
in een droom
sterker dan zorgen
en ze bliksemt
maakt mensen bang
(soms wijs)
ze beschermt mij
brengt me thuis
en raakt me aan…
Lied van de wijze kinderen
gedicht
3.7 met 6 stemmen
15.335 Trof de bliksem hen niet van de dood?
Welnee - zij ademden eenmaal diep
en vielen in lachen uiteen.
---------------------------------------------
uit: 'Al ben ik een reiziger', 1959.…
Illusieparadijs
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
512 Nog zwevend boven de wolken
onderweg naar een volgende hemel
dwarrelen langzaam illusies weg
als de veren van Icarus
wolken plotseling onbereikbaar
dreigen met donder en bliksem
neervlucht wordt onvermijdelijk
de plof in de hete woestijn
kruipend van fata naar morgana
lijkt het leven op Pandora’s doos
met als grootste inhoud
teveel desillusies…
Donder goden
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
488 De dondergoden gaan tekeer,
bliksems klieven door de lucht.
oh wat is het heerlijk weer,
terwijl iedereen naar binnen vlucht,
geniet ik van de koelte.
De dondergoden gaan tekeer,
mocht ook wel na het warme weer,
flitsende lichten verlichten de lucht
terwijl nu bijna iedereen verzucht:
eindelijk een beetje frisse lucht!…
Genezing
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.039 dekbed van stilte waaronder ik mij had verscholen
om zachtjes weg te glijden uit dit leven
lichtte zij op met haar fluwelen stem
door mij te noemen gaf ze mijn bestaan terug
speelde de hagel tegen de ruit
een etude van Chopin
zingend ruimde zij de dorre bladeren
die ik had verzameld voor mijn graf
al gaat het donderen
al slaat de bliksem…
Woede
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
778 Wees afgekoeld,
Geen bliksemende ogen meer,
Geen zee van vloeken meer.
Wees afgekoeld,
En zeg Sorry,
Dan zal iedereens jouw storm vergeten.…
Hel of Hemel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
501 Een dominee uit Klarenbeek
Hield elke week een donderpreek
Met vuur en bliksem van de kansel
Gaf hij zijn kudde een pak ransel
Maar toen hij eens de show weer stal
Kreeg hij zomaar een hartaanval
Hij stierf en bij de hemelpoort
Had Petrus al van hem gehoord
“U komt uit Klarenbeek? Die Herder?
Helaas u moet een poortje verder!”…
Als jij shined
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
420 je voelt je
al ongemakkelijk
als iemand zijn ogen
op jouw élégance
en gratie richt als Jij
shined in de menigte
in een licht dansant
passerend bewegen
waarbij een passende
lach subtiel effect-
verhogend terugkomt
als donder na de bliksem
nee geen geraffineerd
geflirt en effectvol
gejaag maar met elkaar
praten met het
hart op de…
donker
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
2.011 hoe donker is de nacht
als ogen zijn gesloten
woorden zijn gestopt
en leven niets meer geeft
hoe donker is de ziel
als harten zijn gebroken
woede opgekropt
en geven niet meer leeft
hoe donker is de geest
als liefde lijkt te dwalen
denken steeds verstikt
en huilen niet verlicht
hoe donker is de dag
als wolken samen pakken
bliksem niet verschrikt…
één enkel woord
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.101 Geploeter in mijn maag
Bliksem in mijn hoofd
Een rauwe droom weggespoeld
Door een plotse regenbui
Niet enkel het wachten en verwachten
Vernietigde mij
Het was meer een bom vol haat en liefde
Die ontplofte
In mij
Een enkel woord is genoeg
Om de pijn te verzachten
Om een glimlach te toveren
Op dit betraand gezicht
Enkel blijf ik wachten…
jouw poëzie
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.015 jouw woorden in een stank
van poepluiers
afbuigend langs de afvoerput
van deze wrange wereld
jouw poëzie verschoond
in regengordijnen
gladgestreken met een
vooroorlogs strijkijzer
jouw zinnen eens geschreven
in een brevet van onvermogen
verzinsels in een taal
die ons wereldvreemd is
jouw gedichten waarin de
bliksem is ingeslagen…
een afleider
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
730 eeuwig doel
dat geen mens bereikt
zonder slaaf te zijn
van zijn eigen driften
perverse driften die kiften
in het hoofd, de voorrang
aan de minst beteugelde
aan welke altijd opnieuw
de minst gekleurde eer
de prijs slechts te verdragen
door telkens weer opnieuw
een hoger doel
hij grijnst bij
elke onvermoede inslag
van een verloren bliksem…