720 resultaten.
De eenzaat
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.662 in diepe stilte
van vergeten leven
huist de kille mens
met gehaat lichaam
zwarte bloemen
als kern van ik
verstenen zonden
zonder naam
weg van gedachten
gijzeling van licht
dood voor woorden
met vergeest gezicht
niets kan hem
nog meer verteren
dan tot stof
te wederkeren…
De schepping
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.574 Opgaan in beweging
Het loslaten van bewustzijn
Zonder doel
Af gaan op wat ontstaat
Uit gevoel
Jezelf verliezen in kleuren
Die zich vormen
Door op te gaan in elkaar
Beweging naar de kern
Door expansiedrift teruggedreven
Naar de bron
Naar het niets
De duistere zwartheid
Van waaruit alles wat ons
Leven brengt begon.…
Aangeschoten (denk ik)
snelsonnet
3.6 met 21 stemmen
1.963 Wat leuk dat Laura over Bush komt klagen:
´Goed Engels spreken ligt buiten zijn range
Ook nucleaire kennis is hem strange
En elke dag ligt hij al vroeg te zagen´
Vervolgens komt ze stralend tot de kern:
´De president is zelden nog intern´…
herleving
netgedicht
4.7 met 11 stemmen
908 wereld warmer in innig leven
met uitgestrekte handen
ontvang ik tederheid in trilling
betoverd in bestaan van licht
voel ik de kern in mij
sprakeloosheid in onbeweeglijkheid
verstaanbaarheid kom ik tekort
maar aanwezigheid hoger dan de lucht
onverschilligheid wegkwijnend
in kenmerkende herleving…
Verbinding
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
797 De handen
in gebed gevouwen
starend
naar de kern.
Stilte
Het Godslicht ontstoken,
een nieuw begin
het wonder der aarde.…
VREUGDE...
hartenkreet
2.6 met 11 stemmen
1.403 je bent op weg naar de kern
los van
alle woorden
en draag mijn gedicht
de hele dag met je mee
Laat het spreken tot je hart Elena
en niet tot je verstand...
Dan pas wordt Jehovah
nabij
en niet veraf
een bron van
"VREUGDE"…
Het laatste woord
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
758 In de kern is doodgaan goed.
Angst is het echte kwaad.
Vader van geweld en moord.
Geef angst daarom liefde.
Nooit het laatste woord.…
luchtbellen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 De kern van de kunst
is de onvoorwaardelijke voorwaarde
dat ze bij iemand
een snaar van ontroering
aan het trillen brengt.
Als je kijkt
dragen mijn luchtbellen
dan ook
in de delicate spiegel
van hun spanningsveld
tedere tinten van innigheid.…
Pianolampje
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
559 Zo veel jaren zonder
Ook maar een probleem
Het levendig licht
Verschaft over ons
Sprankelende pianospel,
De noten zuiverder
Te voorschijn doen komen
Dan ooit voor mogelijk
Werd gehouden - en nu
Is het draadje in je diepste
Kern gesmolten,
Het licht gestorven
Boven het toetsenbord -
Muziek die zonder dit
Licht, zonder dit…
Onwaarschijnlijk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
772 Mijn stilte omringt door één ademhaling
in een gevangenschap zonder jouw zuurstof
die kern beschermde altijd onze uitvlucht
wat nu het eindstation heeft bereikt.…
Stiltes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Woorden verwrongen in een orkaan
Gedachten wervelen door elkaar
Opzoek naar het oog, de kern, het hart
Van wat ik wil zeggen
Woorden zijn wat ik zoek
Leegte is wat ik vind
Alles loopt door elkaar
Twijfelachtig
Verdwaald in een mist
Zo dicht, dat ik mis
Stilte is het resultaat
Dat mij niets doet zeggen…
De dorpeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 De dorpeling
Is met zijn hart verpand
Aan daar waar hij geboren is
Hij kent
De weilanden
De vergezichten
De boerderijen
De kerk
De oude school
Hij is getrouwd
Met zijn vroegere lief
Dat is zijn hartendief
Zijn maat
Die dezelfde taal spreekt
De kern van het dorp kent
Niet gauw met
Nieuwe ontwikkelingen meerent
Ontzag
Heeft
Voor dat…
Dit is voor jou
gedicht
3.5 met 109 stemmen
29.563 .
----------------------------------------
uit: 'De harde kern', 1994.…
Kernfy-zieken
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.216 Kern
de pit van ons bestaan
Kernenergie
het begin van de hitte
Kernproef
proberen of je vuurvreter bent
Kerndeling
hersensplitsing
Kernfusie
van twee gekken een superidioot maken
Kernreactie
klap op je kop
Kernreactor
uitlaatplaats voor gespleten koppen
Kernbom
verdelgingsinstrument
Kerngezond
of toch niet?…
We hebben elkaar nodig
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.184 Wij zijn in de kern allemaal gelijk.
De een is heus niet meer dan de ander.
De wereld verandert als ik ook verander
Maar waar is het ijkpunt waar ik mij aan ijk?
Ik zal het in de ander moeten vinden
Waar ik ten diepste van afhankelijk ben.
Ongeacht of ik diegene wel of niet ken.
Daarin moet ik mijn kracht hervinden.…
Nu
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
606 vergeet de dalen en kraters
die zijn gebrand in je kern
gekerft tot diep in de lijnen
van jouw krijsend bestaan
leef naar paarse hoogtes
als de laatste minuten
van lachen en tranen
vier je ademen
met het stromen
van de wind
vraag de zee
te zingen
tot de morgen komt…
uit het zicht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
387 een verre idylle
slechts bereikbaar
in de stilte die
's nachts oplicht
het eiland
een gedachte
een nomade
onder volle maan
aan de rand
een oud beseffen
waar de kern
in 't midden ligt
de geur van zout
eeuwenoud hout
onbenoemd en
uit het zicht…
[ Pas op, hij kust me ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 Pas op, hij kust me
tegenwoordig naast mijn wang --
alsof ik lucht ben.…
[ Ze maken ruzie ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Ze maken ruzie
waar ik bij ben, dus dat moet --
ik blijkbaar weten.…
[ Oplettend zoekend ]
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
454 Oplettend zoekend
naar een houding, als houding --
opzij blijven staan.…
[ Niet zoals het is ]
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
532 Niet zoals het is,
maar zoals het gebeurt, is --
mijn leven oké.…
Stil
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 Ik houd van de stilte
van de warmte
en het leven hierin;
niet van de kilte
als ik luister
maar niet naar woorden
proef ik het leven
dat niemand ooit hoorde
ik luister dan
naar alles wat zich afspeelt
in 'mijn mooie ik',
er wordt mij weer een ervaring toebedeeld.…
Voorgoed herfst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
860 De herfst waait door
mijn hoofd
en ik verlang slechts naar
de zang en storm van de wind
over wat mij is beloofd:
een lang en gelukkig leven
zolang als dat ik
deze herfst voorgoed
mag beleven.…
Mijn mongool
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
1.683 in haar kern is iets
dat hard en taai
elke storm weerstaat
veerkrachtig buigt zij
als het holle riet
soms waarschuwt ze mij
dat zij op het randje staat
beveelt mij dichterbij
omvat mijn haar en trekt
tot zij weer rustig wordt
hoe moet dat nu ik kaler
en breekbaarder verdor?
zie ik in haar ogen verwijt
omdat ik omkom in de tijd?…
OVER TAAL
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
731 mijn taal is mij
vreemd geworden
de kern is omkleed met
waarmee ik nu spreek
zal ik die jas weer
af kunnen leggen zodat ik
weer spreek zoals is geweest?…
Het vlammen bedaard
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
639 soms spatten
er nog vonkjes
uit het smeulende vuur
maar de rook
is al opgetrokken
het vlammen bedaard
grijze as bedekt
de nog warme kern
van zijn prominente plek
ieder heeft zich
vaak gekoesterd
aan die laaiende gloed
zijn vitale straling is
langzaam gedoofd maar
het nagloeien voelt goed…
dichten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
587 hoe vrij de beweging ook
moge lijken van verre
dichten staat bij mij te boek
als ambachtelijk vak
waarin ik volgens regels zoek
naar de kern
op een wit vlak
bij volle maan
onder tal van sterren
bij kreuk vlek en punt
kan ik er daarbij van op aan
dat men eerst strijkt en gumt…
vroeg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
799 ervaren vriend
-die erg vroom is-
beducht voor een mes
in zijn geplooide halskraag
verdween in het water
intrige van niet-levende schapen
ontstaan uit het vruchtbeginsel
van een niet-luchthartig mens
als met een trechter ingegoten arriveren
trouwe bezoekers van de kersenbloesem
onder klaaglijk-kreunend geluid
bij de kern van de zaak…
Het alleenrecht
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.273 Het werk bezit zijn alleenrecht
precies
tot in de kern stil en zéér zacht!
Wat verwacht, onverwacht zich openbaart.
Veel verder, meer en veel diverser
dan ik ooit had gedacht.…
gloeit na als hel
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
670 nee ik vervel niet meer
geen nieuwe roze huid
die jeugdigheid
naar buiten uit
scheur stukjes leven
die ooit geluk
hebben gegeven
zo uit mijn vel
het schoont
verlost me van
herinnering maar
gloeit na als hel
zo raak ik de kern
voel me in genaakbaarheid
zo ferm want ik ben
gelukkig alle ballast kwijt…