Alle inzendingen over menselijke aard

10964 resultaten.

Sorteren op:

De aarde

gedicht
2.9 met 63 stemmen aantal keer bekeken 16.610
Ik heb de aarde in Twee hutten verdeeld: een Voor mij En een voor mij zelf. Als een rivier voeten Loop ik naar de monding Mijn woorden Over verbrande akkers. Het trage zilver van mijn spoor Bevlagt de dagen tot waar Zij heimelijk gaan: De echo van geluidloze paarden. ------------------------------ uit: Winterrunen, 1967.…
Roger de Neef28 augustus 2021Lees meer >

aarde

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 767
Moeder natuur, geef mijn leven weer zin, ik ben de aarde op deze planeet sinds mensenheugenis, vanaf het prille begin.…

De aarde

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.040
De bal is rond, de aarde ook. De bal wordt gétrapt, de aarde vértrapt!…

geëgd

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 775
aarde is geëgd de akker effen gelegd winter voor de deur…
delius20 oktober 2006Lees meer >

in eigen sporen

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 542
weet dat zij mij in haar aards zuchten verder dan ooit laat gaan zoveel wereldrijker in eigen sporen naar mezelf terugleidt…

Erbinnenin te geraken

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 567
Tekeningen maken bij gedichten is ook zoiets dat gebeurt soms denk ik is het een proberen erbinnenin te geraken en er van daar uit te kijken ernaar of iets in die aard…
delius6 januari 2011Lees meer >

De aarde is geen paradijs

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 704
De aarde is geen paradijs maar wel een heel groot wonder waarmee ik mij gelukkig prijs; ik wil geen dag meer zonder!…
Zeni2 november 2012Lees meer >

alles zet zij in aarde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 893
zij verzamelt vogelhuisjes en windjammers zij is excentriek te jong en ziek maar ik zie die glimlach als zij struint in de tuin knipt alles kort en klein zij verzamelt takken, zaden en noten niets gaat naar de kloten alles heeft een waarde alles zet zij in aarde…
Fred1 januari 2013Lees meer >

Waarom de aarde

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 799
worden mij vriendelijk Verwarmen begrijp ik dat ik Uit aarde geboren ben en er Ook weer vredig in terug kan keren…

denkdag

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 576
wanneer ik nood en verlangen schreeuw mijn vingers woel, ik rulle aarde licht het wit van bloemen op ik vraag niet meer, ik eis dat ik dezelfde reis maak, met dezelfde waarde vol herkenbaarheid maar juist daar, in ijle akkers sta ik, want ik ben je kwijt…
switi lobi6 november 2014Lees meer >

De geschapen aarde

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 843
Ooit werd de aarde geschapen, door welke God dan ook, ooit was er een begin, door wie dan ook. Eens stond iemand aan de start van wat we nu onze aarde noemen, dezelfde aarde die we in alle toonaarden roemen.…
An Terlouw27 november 2014Lees meer >

onbekend

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
Jij bent onbekend Is er iets groters dan de aarde? Weet jij waarom Ik er ben Weet jij van waarde? De natuur is niet bedacht De keien zijn er gewoon Ben jij toch ergens iemand anders zoon? Waar gaat dit pad naar toe? Ik schreeuw Schreeuw jij mee?…
ebba24 september 2015Lees meer >

Liefde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 744
Liefde en de aarde Frankrijk Praag Amsterdam En de brandhaarden Waar fikt het Wat is niet uitgeblust Er woedt een hevige strijd Om volkeren Om naties De laaglanden Waar de koeien razen In het landschap Grachten Idolen Riolen Treinen Kinderen op de fiets sloten en mussen Een prieel in de wereld…
ebba23 oktober 2015Lees meer >

O aarde

snelsonnet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 698
O aarde! Met jouw dunne buitenschaal verschaf je een verblijfplaats aan ons allen. Jij laat je recht en onrecht welgevallen en biedt een plaats voor eender welk verhaal. En na het oorlog-, sport- en zanggedoe bak ik een biefstuk op de barbecue.…

moeder aarde

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
Zij ligt er moerassig bij, slijk, water een vuile brei. De jeugd lijkt uit haar lijf verdwenen, de hemel is zelfs aan het wenen. Moeder, waarom doe je mij dat aan. van jou komt toch mijn bestaan. Laat me weer even bloeien, laat vergeet-mij-nietjes op mij groeien. Ik word vruchtbaar door het zaad, van duizenden gewassen, gans…

[ Dieren en mensen ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 419
Dieren en mensen ademen lucht in en uit – En dan stormt het soms.…
Zywa17 februari 2020Lees meer >

De Djinn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 451
Ons grote lichaam heeft geen gezicht niemand ziet dat wij het zijn het is kerosine de Djinn die ons alles brengt met een onzichtbaar spoor van vernieling voetafdrukken die plattrapten indeukten en verzuurden allemaal voor ons Ik verschans me in mijn huis vol oude spullen, gerepareerd met liefde die geen dierenleed eet Dag vogels,…
Zywa24 februari 2020Lees meer >

[ Woorden leiden af ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 436
Woorden leiden af, sluit je mond en open je – ogen en handen.…
Zywa1 september 2020Lees meer >

[ Naar de maan gegaan ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 413
Naar de maan gegaan voor de maan, zagen we iets – anders: de aarde!…
Zywa24 februari 2021Lees meer >

Broze aarde

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
Ach aarde wat ben je mooi. Jij voedster, jij gastvrouw ligt aan onze voeten. Eens geschapen, nu gelouterd. Eeuwen, eeuwen, eeuwenlang wordt jij al geslagen, getart, verwond. Maar ... Broos is de boosheid Keihard is de ontkenning van de pijn die wij als gasten keer op keer veroorzaken. Houden wij genoeg van jou?…

[ De sterrenhemel ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 497
De sterrenhemel: een koninklijke mantel – om moeder aarde.…
Zywa26 februari 2021Lees meer >

Afwijzing

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 586
Kom mij niet nader, want als een tere huid zijn mij bossen en rivieren. Ik ben kwetsbaar en van mijn kleding ontdaan. Onbeschermd achtergelaten door mensen en goden. Ik ben dof geworden, zonder glans, een open wond. Raak mij niet aan. Mijn zwakte is mijn verborgen kracht. Verschroeiend is mijn hitte. Je bent niet bestand tegen mijn…

Nu het winter wordt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 478
blad hebben gestaan huiver ik om wat er komt om de huiverende mensen in een winter van misschien wel veertig jaar, als een eindtijd van de woekerende groei en ook om de winterkou in onze harten omdat ons leven steeds meer levens kost en steeds meer verdriet Als we er niets aan doen zullen onze tranen bevriezen tot een korst om de aarde…
Zywa9 oktober 2021Lees meer >

De pracht van de aarde

netgedicht
2.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 617
Zoveel moois en meer gegoten in momenten aarde laat zich zien.…
CB22 april 2022Lees meer >

mens en natuur

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 794
overal vlijt de natuur zich tegen mij aan maar in de stad ben ik er ver vandaan tussen wat ik eet en zie bevindt zich dan een muur van menselijk vuur modificatie, emulgatie, plastificatie machines, doder dan steen scheiden mij van stinkend veen als had ik alles maar te leen alles wat ik zie menselijke hand en been alles voor mij bekeken…

Voorbijgaan

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 966
Even was je hier Een mensenleven lang Een seconde In de eeuwigheid Even was je hier In het voorbijgaan Een indruk Van menselijkheid…

Toilet

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 658
wit eenzaam toilet verbondenheid met velen een menselijke, onontkoombare behoefte doorspelen!…

aarde

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 869
ken je de plaatsen waar de aarde ademt, waar heden en verleden samengaan, en dus de tijd wel stil moet staan? voel je de plaatsen waar de aarde ademt, voel je het kloppen van de eeuwigheid, in een ritme zonder tijd? oh, bewaar de plaatsen waar de aarde ademt, het zijn de schakels in de keten van altijd weten en vergeten……