10964 resultaten.
De aarde
gedicht
2.9 met 63 stemmen
16.610 Ik heb de aarde in
Twee hutten verdeeld: een
Voor mij
En een voor mij zelf.
Als een rivier voeten
Loop ik naar de monding
Mijn woorden
Over verbrande akkers.
Het trage zilver van mijn spoor
Bevlagt de dagen tot waar
Zij heimelijk gaan:
De echo van geluidloze paarden.
------------------------------
uit: Winterrunen, 1967.…
aarde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
767 Moeder natuur, geef mijn leven weer zin,
ik ben de aarde op deze planeet
sinds mensenheugenis,
vanaf het prille begin.…
De aarde
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.040 De bal is rond,
de aarde ook.
De bal wordt
gétrapt, de
aarde vértrapt!…
geëgd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
775 aarde is geëgd
de akker effen gelegd
winter voor de deur…
in eigen sporen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
542 weet dat zij mij
in haar aards zuchten
verder dan ooit
laat gaan
zoveel wereldrijker
in eigen sporen
naar mezelf
terugleidt…
De aarde
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
939 van die mooie planeet, die
gewoon aarde heet.…
Erbinnenin te geraken
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
567 Tekeningen maken bij gedichten
is ook zoiets dat gebeurt
soms denk ik is het een proberen
erbinnenin te geraken en er
van daar uit te kijken ernaar
of iets in die aard…
De aarde is geen paradijs
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
704 De aarde is geen paradijs
maar wel een heel groot wonder
waarmee ik mij gelukkig prijs;
ik wil geen dag meer zonder!…
alles zet zij in aarde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
893 zij verzamelt
vogelhuisjes en windjammers
zij is excentriek
te jong en ziek
maar ik zie die glimlach
als zij struint in de tuin
knipt alles kort en klein
zij verzamelt
takken, zaden en noten
niets gaat naar de kloten
alles heeft een waarde
alles zet zij in aarde…
Waarom de aarde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
799 worden mij vriendelijk
Verwarmen begrijp ik dat ik
Uit aarde geboren ben en er
Ook weer vredig in terug kan keren…
denkdag
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
576 wanneer ik nood en verlangen schreeuw
mijn vingers woel, ik rulle aarde
licht het wit van bloemen op
ik vraag niet meer, ik eis
dat ik dezelfde reis maak, met
dezelfde waarde vol herkenbaarheid
maar juist daar, in ijle akkers
sta ik, want
ik ben je kwijt…
De geschapen aarde
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
843 Ooit werd de aarde geschapen,
door welke God dan ook,
ooit was er een begin,
door wie dan ook.
Eens stond iemand aan de start
van wat we nu onze aarde noemen,
dezelfde aarde die we
in alle toonaarden roemen.…
onbekend
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
558 Jij bent onbekend
Is er iets groters dan de aarde?
Weet jij waarom
Ik er ben
Weet jij van waarde?
De natuur is niet bedacht
De keien zijn er gewoon
Ben jij toch ergens iemand anders zoon?
Waar gaat dit pad naar toe?
Ik schreeuw
Schreeuw jij mee?…
Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
744 Liefde en de aarde
Frankrijk Praag
Amsterdam
En de brandhaarden
Waar fikt het
Wat is niet uitgeblust
Er woedt een hevige strijd
Om volkeren
Om naties
De laaglanden
Waar de koeien razen
In het landschap
Grachten
Idolen
Riolen
Treinen
Kinderen op de fiets
sloten
en mussen
Een prieel
in de wereld…
O aarde
snelsonnet
3.5 met 6 stemmen
698 O aarde! Met jouw dunne buitenschaal
verschaf je een verblijfplaats aan ons allen.
Jij laat je recht en onrecht welgevallen
en biedt een plaats voor eender welk verhaal.
En na het oorlog-, sport- en zanggedoe
bak ik een biefstuk op de barbecue.…
moeder aarde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
531 Zij ligt er moerassig bij,
slijk, water een vuile brei.
De jeugd lijkt uit haar lijf verdwenen,
de hemel is zelfs aan het wenen.
Moeder, waarom doe je mij dat aan.
van jou komt toch mijn bestaan.
Laat me weer even bloeien,
laat vergeet-mij-nietjes op mij groeien.
Ik word vruchtbaar door het zaad,
van duizenden gewassen,
gans…
[ Dieren en mensen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Dieren en mensen
ademen lucht in en uit –
En dan stormt het soms.…
De Djinn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Ons grote lichaam heeft geen gezicht
niemand ziet dat wij het zijn
het is kerosine
de Djinn die ons alles brengt
met een onzichtbaar spoor
van vernieling
voetafdrukken die plattrapten
indeukten en verzuurden
allemaal voor ons
Ik verschans me in mijn huis
vol oude spullen, gerepareerd
met liefde die geen dierenleed eet
Dag vogels,…
[ Woorden leiden af ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 Woorden leiden af,
sluit je mond en open je –
ogen en handen.…
[ Naar de maan gegaan ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 Naar de maan gegaan
voor de maan, zagen we iets –
anders: de aarde!…
Broze aarde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Ach aarde wat ben je mooi.
Jij voedster, jij gastvrouw
ligt aan onze voeten.
Eens geschapen, nu gelouterd.
Eeuwen, eeuwen, eeuwenlang wordt jij al geslagen, getart, verwond.
Maar ...
Broos is de boosheid
Keihard is de ontkenning van de pijn die wij als gasten keer op keer veroorzaken.
Houden wij genoeg van jou?…
[ De sterrenhemel ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 De sterrenhemel:
een koninklijke mantel –
om moeder aarde.…
Afwijzing
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 Kom mij niet nader,
want als een tere huid
zijn mij bossen en rivieren.
Ik ben kwetsbaar en
van mijn kleding ontdaan.
Onbeschermd
achtergelaten
door mensen en goden.
Ik ben dof geworden,
zonder glans,
een open wond.
Raak mij niet aan.
Mijn zwakte
is mijn verborgen kracht.
Verschroeiend is mijn hitte.
Je bent niet bestand
tegen mijn…
Nu het winter wordt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 blad hebben gestaan
huiver ik om wat er komt
om de huiverende mensen
in een winter van misschien
wel veertig jaar, als een eindtijd
van de woekerende groei
en ook om de winterkou
in onze harten omdat ons leven
steeds meer levens kost
en steeds meer verdriet
Als we er niets aan doen
zullen onze tranen bevriezen
tot een korst om de aarde…
De pracht van de aarde
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
617 Zoveel moois en meer
gegoten in momenten
aarde laat zich zien.…
mens en natuur
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
794 overal vlijt de natuur zich tegen mij aan
maar in de stad
ben ik er ver vandaan
tussen wat ik eet en zie
bevindt zich dan een muur
van menselijk vuur
modificatie, emulgatie, plastificatie
machines, doder dan steen
scheiden mij van stinkend veen
als had ik alles maar te leen
alles wat ik zie
menselijke hand en been
alles voor mij bekeken…
Gothic gedicht
hartenkreet
3.7 met 224 stemmen
13.693 Geen menselijk hart kan ze horen,
Geen menselijk hart kan ze aan.
Slechts in een sluier
Dringen zij vaag door.
Om daarna weg te zweven,
Hulpeloos op zoek.
Naar een ziel, dapper genoeg,
Om de vergankelijkheid te verdragen.…
Voorbijgaan
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
966 Even was je hier
Een mensenleven lang
Een seconde
In de eeuwigheid
Even was je hier
In het voorbijgaan
Een indruk
Van menselijkheid…
Toilet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
658 wit
eenzaam toilet
verbondenheid met velen
een menselijke, onontkoombare behoefte
doorspelen!…
aarde
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
869 ken je de plaatsen waar de aarde ademt,
waar heden en verleden samengaan,
en dus de tijd wel stil moet staan?
voel je de plaatsen waar de aarde ademt,
voel je het kloppen van de eeuwigheid,
in een ritme zonder tijd?
oh, bewaar de plaatsen waar de aarde ademt,
het zijn de schakels in de keten
van altijd weten en vergeten……