388 resultaten.
een wereld van verschil
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.017 de kloof tussen hun niet
uitgesproken woorden
deelde de wereld in twee
een rivier,
bronstig, onstuimig,
scherpte de rotsblokken
diepte de kloof
woorden, toegeworpen,
verdronken
sloegen te pletter
twee werelden
een brug te ver…
Bevrijdende slaap
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.056 Seconden glijden in minuten
groeien uit tot lange uren
gedachten maken overuren
in het verre holst van de nacht
De slaap komt als bevrijdend
voor de gedachtenvolle geest
die de dag niet los kan laten
de nacht niet kan laten komen
Dag volgt wreed op korte nacht
uitstel helpt niet op den duur
een wereld van uitgeslapenen
wacht meestal vol onbegrip…
Besef
gedicht
3.4 met 36 stemmen
13.010 Waarom die hoofdpijn die mijn geest bezet?
Opdat ik mij niet al te zeer verhef?
Kwestie van kans, waarvan ik deze tref?
Gevolg van welke oorzaak?, hamert het.
De vraag die mij gedadeloos verplet
is deze: heb ik wel voldoende lef
om met een wereldbeeld en zelfbesef
iedere dag weer op te staan uit bed?
Het duizelt me, maar eens komt het terecht…
Zonder woorden...
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
3.725 Soms zijn er dingen, die
'k niet kan zeggen,
zijn mijn woorden
ongehoord,
maar hoef aan jou,
niets uit te leggen,
begrijp je mij
zonder woord...
maar toch..
Vandaag heel even
onenigheid,
je had me niét
begrepen..
wijt het aan je
jeugdigheid,
en onzekerheid
inbegrepen....
Je bent niet goed,
voor maar heel
even,
en wil met…
Weg
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.136 Mijn zintuigen breken,
ik duw mijn hoofd tegen het koude glas,
en buiten hoor ik dof de mensen spreken.
Traag rijdt de auto door.
De berusting komt met de ochtend,
rijen bomen wekken me,
dit contante ritme is wat ik hoor.
De opkomende zon brengt een rode gloed,
het valt over de wereld als een deken,
het geeft licht, warmte en nieuwe…
Sommigen
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.188 Sommigen
Kost het moeite
Blijk van waardering te geven
Dan staan ze
Toch anders
Dan ik
In het leven
-
Voor mij geen probleem
Ik maak een ander graag blij
-
Waarom doen
Dan sommigen
Dat ook niet bij mij?…
Ooit weer geweest
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
505 Verdronken in mijn eigen gedachten
Achtervolgd door eindeloze angst
Tijden tikken maar blijven wachten
Op uiting van een verscholen kans
Deze gevoelens zullen gaan vervagen
Ooit plaats maken voor geborgenheid
Tot dan met onuitgesproken vragen
Genoodzaakte antwoorden zijn kwijt
Toch een lichtstraal in het zwarte
Een zicht van zonnigheid…
Verdwenen
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.973 Jij was voor mij de ware,
En dat ben je eigenlijk nog.
Je hield van mij, dat zei je,
Maar verliet me eindelijk toch.
Je wist niet wat je wilde,
Was onzeker, inconsistent.
Dat ik daarvan de dupe werd,
Is ons allebei bekend.
Ik spreek je vaak dat maakt het moeilijk,
En ook makkelijk tegelijk.
Want hoe graag ik je wil vergeten,
Jouw vrienschap…
Ongrijpbaar begrip
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
859 Mijn dromen zijn voorbij
vanmorgen vond ik ze gestold
tot een verwrongen klomp vermengd
met as van een gedoofde macht
het duister trekt mijn ziel, ik zie
geen licht het hemelruim beschijnen
en voel de kilte strijden met
een smeulend restje van Uw naam
ik zoek wanhopig naar een reden
als antwoord op verstomde kreten
daar onbegrip geen…
Verdriet
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.440 Verdriet is wat jij mij aandoet,
je maakt me aan het huilen,
dat weet je best,
maar het doet je niets,
het kan jou gewoon niets schelen
dat ik kapot ga.
Jij maakt je nergens druk om,
ook al zak je elk jaar een niveau,
zelfs wat je mij aan doet
kan jou niets schelen.
Maar hoe slecht je ook voor mij bent,
ik blijf van je houden
en misschien…
Het losgeslagen anker
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
807 Het requiem van scheepsmotoren
legt mijn hart diep in ’t gehamer
van het geslagen rood en waar de dood van
het besef mij leidt door open ruimtes
en de geestelijkheid van het acces
want zelf mijn staren heeft de tijd geduurd
Het vooronder.
waar mijn vluchtgedrag
me kielhaalde en me deed verstikken
alsof er vele herfsten aan me schraagden…
Van alle woorden die je sprak
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
983 Er waren woorden die je sprak
maar geen mens die ze verstond
Er waren gebaren die je maakte
maar geen mens die ze begreep
Er waren zoveel dingen
die onbeslist zijn gebleven
dat we allemaal beduusd zijn,
verwonderd omdat
niemand iets begreep:
Van de woorden die je sprak,
de gebaren die je maakte
daardoor is alles
onbeslist gebleven…
VERTEL HET ME NU
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.027 je rond
je ziet me niet
hoort me niet
ik ga je ontwijken
mijn gedachten zijn bij jou
nu verplaats ik me in je
duidelijk is het nu voor mij
wat we samen bezaten wankelt
er verdwijnen er
er zijn er niet meer
er komen er niet meer terug
er zullen geen ontmoetingen meer zijn
er zijn geen aanrakingen meer
er is verwijdering
er is onbegrip…
"Woorden die m'n hart raken"
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
2.169 Telkens woorden
van begrip,
telkens weer
die woorden
maar zonder
het gevoel.
Ik zou
zó graag
willen ervaren,
tot in elke vezel
van mijn zijn,
dat ik
begrepen word
zónder meteen
gelijk te krijgen...
Dat mensen mij
gaan zien
zoals in mijn optiek
alléén Hij
mij nu ziet .…
LIEFSTE LIEF
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.166 weerkaatsen de boodschappen in slierten mist
uitstraling is geen ijdelheid
maar verwarmende heerlijkheid
de ontvanger staat stil in niet begrijpen
probeert het in zekerheden om te zetten
beseft de onmogelijkheid, doet verder geen moeite
toch ging hier iets essentieels verloren
alleen door jou opgemerkt
je bent geschokt
ziet dit als onbegrip…
het misverstand
netgedicht
4.7 met 18 stemmen
957 (ongedurig gaat het misverstand
door doodlopende straten)
wanneer de dichter zijn uiterst
gevoelige woorden op papier heeft gezet
zegt dat nog niet dat hij ook
daadwerkelijk iets heeft bijgedragen
aan de oplossingen van alle
problemen hier op aarde...
hij is slechts het potlood en 't gum
dat notities maakt en ze weer uitvlakt
en ze…
"Herken Jij Mij ?"
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
871 Spreek ik in
een vreemde taal?
Is mijn stem
soms veel te zacht?
Zijn mijn woorden
overbodig?
Of niet dàt wat
men had verwacht?
Praat ik tevéél
van gevoelens?
Gedachten die men
niet herkent?
Wens ik te vaak
op een wonder?
Dat een ander
mij ook ziet...
Niet met ogen
maar met gevoelens,
voor mij zo simpel
voor…
Prietpraat
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
877 Wanneer men vraagt
Hoe is het nou?
Dan zeg ik dat het gaat
Omdat ik niet graag toevertrouw
Mijn angst en twijfel delen zou
Wil zeggen waar het op staat
Dat leven mij zo lijden doet
Ik niet weet waar ik zoeken moet
Mij waardeloos en kloten voel
Vereenzaamd leef en zonder doel
Zo opgejaagd en uitgekotst
Ontzettend klein en zonder trots
En…
Mij een mysterie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Vertel mij eens woordkunstjesmakers waarom
zou het gedicht niet mooi meer mogen zijn
de buiging en sneden niet vloeiend en fijn
maar explosief gevaarlijk dodelijk als een bom
niet meer in gelid van rijm en schone klanken
ja psychotisch opgediend als voer voor psychiater
klinkend als luid gebral of luider eendengesnater
ik steek mijn mening…
ouderdom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
807 Een man oud en stram,
dacht dat ie nooit aan de overkant kwam.
De jochies langslopend in volle draf,
dachten oh god die leeftijd wat een straf.
Maar oud als ie was en geen haast iets te halen,
dacht de man goh wat zullen die jochies van al
dat gehaast balen.…
sprekend steen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
546 tussen ons, een berg van
spreken een hand vol taal en
aan het eind een gebed zonder reliëf
de trog lek geschoten door een
vleugwalm van nihilisme, deze scherpte
snijdt niet maar stompt af in dialoog
en weer ons, ons van de zijnen
gevuld met lavawater en sprekend
steen leidt het poreuze weten om
naar de weg die niet weet…
veel te veel onbegrijpelijk
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
805 als álles te hard
en veel te veel
onbegrijpelijk
koester
het kleine witte
kwetsbare
dat tere blaadjes
in de tijd
verliest
eerst één
dan nog een
het kijkt je aan
en jij kijkt terug....…
Onbegrepen oorlog...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
727 Onbegrepen oorlog…
In verschillende landen hier ver vandaan…
Waar het vroeger een paradijs zal zijn geweest voor de mensen…
Een niet te begrijpen oorlog onderbouwd door teksten uit bijbel of koran…
Dat zal geen enkele god voor zijn volk wensen.
Hoe kan het zo zijn dat een geloof kan gaan bepalen…
Dat mensen moeten gaan schuilen in de bergen…
Wat ik denk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
600 Zal ik zijn wie ik ben,
Zal ik worden wie is was,
Zal ik verdrinken in een zee van chaos,
Zal ik mij snijden aan een bed van glas?
Moet ik doen wat in mij op komt,
Moet ik luisteren naar de rest,
Maar als ik het zelf ook niet begrijp,
Wie weet het dan het best?
Zien mensen mij wel eens staan,
Als ik buiten van de kou verga?
Weten mensen…
blikken
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
581 Blikken, van onbegrip en medelijden
kon ik ze maar beter leren kennen
wat ze ook allemaal tegen me zeiden
ik hoop er toch ooit eens aan te wennen!…
Of niet soms
gedicht
5.0 met 2 stemmen
4.339 Toen een predikant eens
aan mijn vader vroeg of
hij ook dankte voor zijn
dagelijks brood, antwoordde
hij – Danken? Waarvoor?
Ik heb er toch altijd
keihard voor gewerkt?
En inderdaad hij heeft er
keihard voor gewerkt.
Alleen de dood kreeg het
eelt van zijn handen.
----------------------------------------------
uit: "Zo vaak heb ik haar…
Antwoord
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.454 Iedere passant die ik bij de ogen grijp, stel ik voor
om mee te gaan. Niet ver, geen uren, gewoon
een stukje lopen, langs het water, de kade.
Ik zeg niet dat ik moe ben, dorst heb, dat er vandaag
geen keuze is. Terloops raak ik haar arm aan, zijn
hand, en herhaal: gewoon een stukje lopen.
De man spuugt, de vrouw slaat om zich heen. Alleen…
Jouw glazen wand
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
797 ik zag je hand
de glazen rand
je vingers glijdend
je wilde transparant
de zaak belichten
het bleek een spiegelwand
jouw woorden kaatsten
eigen echo's terug
konden mij niet meer bereiken
je ogen maakten
alles stuk van wat
wij ooit konden begrijpen
je krulde om de waarheid
heen jouw glazen wand
had minder grip dan steen…
Schreef zwarte woorden
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
634 je schreef
zwarte woorden
ik poetste ze tot grijs
wit wilden ze niet worden
ik lees ze
tot een zin
het begrijpen
wil er maar niet in
je strooft
in verder gaan
de cohesie is mij
grotendeels ontgaan
plaats je kleuren
laat het licht
je leven zien ik proef
je toch wel in je geuren…
Uitgedoofd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Midden in de week gingen we altijd op pad
Naar onze plek buiten de stad
Als de deur openging, stond zij daar
alsof ik stond voor het altaar
Maar zij vroeg geen offers
Zij eiste geen slachtoffers
Zij was de onbaatzuchtige liefde
die mijn hart barmhartig doorkliefde
Hoe ik als tiener volledig oplaaide
elke keer als die deur openzwaaide
Een flits…