Alle inzendingen over schemering

1518 resultaten.

Sorteren op:

Versluierd (tanka 9)

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 492
Versluierend hangt het nachtelijke gordijn beschermend veilig als een schemerige voile rond het Zielen samenzijn.…
Katty10 juni 2011Lees meer >

Verlichting

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 511
Verlichting omarmd het gedicht van de schaduw in de schemering nu woorden leven verzacht en dauw verdriet illustreert.…

Renaissance eindelijk in Engeland.

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 368
De ochtend kwam brak schemerige twijfel verlichting scheen het.. Vrijheidsprincipes ontstaan als kamerleden op zomerreces.…
Hylke Ma31 augustus 2019Lees meer >

Herfstondergang

netgedicht
2.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.520
kleurloos en koud veegt de schemer zo staploos traag de dagtinten weg met zwarte halen die 't stervend licht aan flarden scheuren de dag bloedt dood en de luchten kleuren traag naar paars en rood de vorst klauwt de laatste dampen uit de grond rondom de uitgebloeide heide en zucht nog nevels die laag na laag nog zachtjes beven…
Verdano18 oktober 2003Lees meer >

waarom?

hartenkreet
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.048
zon weer volgt de nacht gelijk het duister op het licht begroet elkaar in gaan en komen omarm, bemin het evenwicht Jouw zijn in zijn was zo vervlogen zo dageraad omarmt de nacht dagend licht dat strijkt als bode van hemel stormend zonnekracht Na jaren dwalen in de schaduw ongekend en ongevoeld geen dag, geen nacht maar schemering…

Schemerbos

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.145
Onder de jeneverbes scharrelen de patrijzen in het licht dat zich traag van de dag losmaakt. Er dwarrelen verdorde dennennaalden op mijn kraag terwijl op fluwelen voet een vroege vos mijn pad kruist over de flanken van het bos Mijn achtertuin leunt tegen dit woud waarin de vrije loop van de seizoenen voorziet in het natuurlijk onderhoud…
kees keizer16 november 2004Lees meer >

Omklemd

netgedicht
2.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.896
Zij draagt het fris gewassen wit in het langzaamste licht van de dag het wegdooiende ritme poogt elk uur, elke minuut te rekken. Ze mag het beeld niet verlaten. Zo puur is haar tred, zo sober haar snit. Haar gaan is een traploos schrijden de aanrollende nevel van de nacht wijkt voor haar ontblote voet een teder voorbijgaan. Geen macht die…

De eerste regens

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
ik heb de ochtend zien schemeren tot in de diepste tinten rood verglijdend in oplichten stierven zij een zonnige dood de vlokjes die het langste bleven dreven voor de zonnewind als lieve roze schaapjes wolkten zij in wit de kudde in verloren kleur in contrasterende onderkanten waar grijs en zwart de eerste regens droegen die met…
wil melker17 november 2019Lees meer >

Geheim

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.022
Ergens bedolven onder stof van gestold verlangen achter echo’s van psalmen en gezangen in de laatste kelder van het hof naast het hakhout uit oude linden hoop ik het terug te vinden Een eeuwige schemer pakt kil mijn hand verpakt het pad in gedoofde kolen en nauwelijks tastbaar ligt verscholen het bruine sieraad uit het verre land Ik breek…

Uitgevaren

gedicht
3.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 36.965
verbolgen hun helse zwavelnev’len boeren uit een vloed van tijd gedolven wiens stromen wurgend snoeren om van het ebben lucht te kolven tot eeuwig gittering gaat floeren doelbewust wendt hij de steven koerst naar de kille bondgenoot willig volle vracht te geven als het kwijnend licht wondrood zijn naam heeft neergeschreven in de schemer…
sacrajewa8 februari 2005Lees meer >

Gewijde tijd

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
nog donkert niet de lucht de ondergaande zon schijnt alle schaapjes rood intense drukte van de dag neemt langzaam af de stille schemering draagt sporen nacht gewijde tijd in terugblik naar het volle licht een mijmering over de dagelijkse plicht in ontspanning rust de avond vol vermaak die in voldane moeheid wordt genoten…

Claire - obscure

netgedicht
4.1 met 36 stemmen aantal keer bekeken 2.039
één keer nog zucht je mijn naam en dan vouw je me op in schemering en satijn.…

In halfduister stijl

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 464
wij speelden met licht dat langzaam doofde alleen nog weerkaatste in een schitterend vergezicht schaduwen kropen uit krochten vervlochten de woekerende schemering terend op jaren herinnering geluiden verflauwden in hun scherpe tonen stilte bouwde al dromen in halfduister stijl ik zag je gelaat tot in de kleinste maat vervlakken…

In vervreemding

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 504
als de schemer zich verdiept heeft dat altijd iets mystieks hoor ik stilte voel hoe licht en donker zich bewegen in hun strijd om leven proef droefheid van melancholie omdat ik weer het spijtig einde zie van wat een mooie dag ons bracht aan zonnepracht in prille lentetooi nu verduisterd door het holle van de nacht in vervreemding…

Contouren vervoeren

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 438
De laatste resten van de zon vormen contouren aan d'horizon land en zee nog vaag in zicht vervoeringsbasis voor gedicht de dag is op, voelt zich moe is aan de schemering toe d'avond voelt nog wel d'r pit zodat er nog geen nacht in zit…

SCHEMERLIEDJE

poëzie
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.014
Schemerliedje, tintel-fijn, buiten zilvert maneschijn, buiten staan de bomen te dromen. Sterren beven in ’t fluweel, ijl-hoog suist muziekgespeel, ‘k sta te zien en luister in ’t duister. Schemerliedje, tintel-fijn, mocht ik met uw wijsje klein, geven stil verblijden wie lijden.…

Blijf bij ons

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 553
Het zich terugtrekkend licht duisternis die plots om de hoek komt dalende wind het geluid van zwijgende vogels nog één keer intens de geur van het veld gevolgd door de beklemmende kilte van een dag die toch nog onverwacht sterft.…

Zaaien

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 624
Langzaam loopt de dag leeg op de vage grens tussen vloeibaar en de zoom van het begaanbare nog eenmaal vul ik mijn hoofd met het jongste van de schemering De schakeringen van de hemel etsen markeringen in mijn hart een schaduw verdrinkt in duisternis de ongepolijste ijle waterdampen hangen stil in stervend blauw Het slapende water raakt…
Kees Keizer19 november 2010Lees meer >

Camera Obscura

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 558
Hier verberg ik mijn overpeinzingen duistere gedachten en herinneringen die zich kleden met schemer geheime bewaarplaats van verregende strelingen Ik woon er tussen onleesbare bundels vol hoekige en hermetische woorden testamenten van dode dichters die spelen met wanhoop en liefde en drentelen achter schuifdeuren In deze verborgen camera…

Clair-obscur

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 429
[Haiku] avondschemering zeven meeuwen op de pier onheilspellend wit…

Schemerkrabbel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
Schemer valt Als lood op een suikerspin Asfalt vloeit In dikke druppels Stijf staat m’n lijf Van staal en glaswol Ooit rolde hier water M’n knieën knikken Mijn enkels verweken Paars schijnt mij de hemel Toe en helblauw de vloer ’t Godsbeeld kruisigt Zichzelf en ’t dak wankelt Want geen muur torst voor eeuwig Duister kietelt Prikkelt…
Siqwit15 juni 2011Lees meer >

Woning

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.062
Van de ochtenddauw tot in de stilte van de schemering heb ik mijn denken in bruikleen ik tast langs het draad waarlangs mensen elkaar negeren de lange schaduwen beschermen mij tegen de terloopse waarheid van het licht dat mij hier vindt terug klim ik op het podium waarop elke dag een deur is jaren snaren zijn waar hoon en hosanna…
Kees Keizer16 augustus 2011Lees meer >

DWALENDE ZEKERHEID

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.700
De ster van Bethlehem leidde de drie wijzen naar het westen vol belofte maar misleidde hen te Jeruzalem eer zij tevreden stilstond boven de gezegende stal dit geëerde hemellichaam verloor ooit een spitsje het doolt nog door de wereld lopend in grillige schemer zie ik vaak die vonk verschijnen soms brandt ze als smidsvuur binnen mijn…
Han Messie18 november 2011Lees meer >

Wat ik hoor

gedicht
2.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.832
Wat ik mij herinner is wat mij verteld is, langzaam overeind komen en golven komen door de schemering, van wat? ----------------------------------------- uit: Als ik als eerste aankom (2011)…

Schemerlicht

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
Als de zon ondergaat, is het ongetwijfeld het mooiste visuele spektakel dat in het leven plaatsvindt Subtiel kleurenspel van zachte toetsen: van rood in blauwe lucht, onderweg oranje strepen met gele accenten tegengekomen. Romantische sfeer in open hemel maakt het plaatje compleet maar het zijn ook de wolken die als ware parade van goed uitgebalanceerde…
CB29 april 2024Lees meer >

Tijdloos wisselkind

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 631
in roodwarme stralen overpeinst de zon de lange zomerdag zakt in het eigen licht als nacht haar donker baart met schemering als tijdloos wisselkind waar eendaags leven overgaat in dood het geboortebrood voor hen die in het duister hun bestaan vergeten…
wil melker4 augustus 2011Lees meer >

Met strepen grijs

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
de deur al op een kier schoorvoetend komt ze binnen het ochtendlicht in eerst kwartier ze vaagt met strepen grijs waarin het rood al naar de hemel wijst stoeit met resten zwart die uit de lange nacht maar langzaam willen wijken dan kimt de zon schijnt met warme stralen de laatste kou uit nevelige dalen…

Op een balkon

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.127
Wolken in maanlicht trekken hun schemerende sporen over en langs het hoog balkon waar ik heb postgevat, uitziende op het land, dat aan de rand der stad tot een verzonken werelddeel lijkt te behoren.…
Jan Campert15 februari 2014Lees meer >

VERRASSENDE TRIP

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 614
Trimmen in het bos: goed loskomen, hard stampen: een zwijn rent bang weg. Die grijze pluisbol waait over het pad - en valt: een jong steenuiltje. De maan schijnt gemoedelijk over ruiters vol spanning.…

Tussenweg

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
Daar sta je dan ietwat verdwaasd zonder koers of richting je raapt de keuze op de verkoelende duisternis met de muizenissen of het warme licht vol fata morgana's in beide werelden liggen de stammen geveld geteld en gemarkeerd je draalt een wijle bukt, legt de keuze terug en verdampt in de omarming van alle kruinen.…