434 resultaten.
Cyclus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 Het seizoen bepaalt
het kan vriezen of dooien
als sneeuw voor de zon.…
Feline
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
549 Het is jouw ware stemming die ontpopt
en als een souvenir zich kleurrijk uit
zo glijdt iedere druppel vertrouwd
als een omhulsel om mijn lichaam.
Het wegdrijvend gedonder oostwaarts
herken ik als onze eerste opschudding
die boze impulsieve ongeremde galm
die zich verbergt in een aambeeld.…
Voor Elodie (zeven jaar na haar dood)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
648 Elodie, ik kende de kleur van je dagen niet
was die oranje, paars of zwart?
Ze zijn ooit rozerood geweest
zoals die van mij, eens
ze werden zwarter dan zwart, inktzwart
toen ik getuige was
en je mij ten afscheid "schat" noemde…
Ach ja
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.507 dat is dan somberte.
melancholie zonder muziek.
je doet het op als je de straat oversteekt.
in je hoofd slaat plots het weer om
en dingen schieten in perspectief.
dat wil zeggen, liggen tamelijk roerloos
in de baai van onze tijd.
plezierbootjes
maar dan zonder plezier.
----------------------------------
uit: 'Mijn soort muziek', 2015…
November
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.750 Een bleke hemel buigt naar de rivier
verlicht de stille feesten van november.
Brandganzen trekken over
met natte schreeuwen,
boodschappen niet voor mij bestemd.
De holle boom is weer bewoond.
Vriend kraai kwam bij ons terug,
betrok de plek van vorig jaar,
de vertrouwde. Ook ik zoek nu
een plaats om te waken.
De stemmen in het riet…
Prozagedicht: Oktoberstemming
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
547 In deze luwte van het late seizoen wil ik leven, nu ik mijn verlangens en angsten in milde, lichte, getemperde tinten kan mengen op het palet van mijn innerlijk en nu ik ze kan schilderen op het schilderij van mijn leven, nu er schemerlicht binnenvalt in de kerker van mijn hart.....…
Depressie
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.426 het is alsof je blik steeds meer naar binnen
gekeerd raakt je voorhoofd steeds
donkerder wordt je wangen steeds
strakker je mond steeds afstandelijker
dan enig iets wat ooit van mij
was je lichaam zo doorzichtig alsof mijn
hand zo door je heen kan als ik probeer
tegen te houden dat je verdwijnt je bent
onder ons maar hebt het contact
verbroken…
Buitensluiten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 De nacht
sluipt
als 'n dief
dichterbij
Wil z'n honger
naar donker
sinister duister
stillen
Daglicht
verbergt zich schielijk
achter 'n rij
hoge bomen
Onheilspellend
...de vooravond
worden weg en straat
ruiten van huizen nat?
Steekt wind op?
gaat ie waaien
uit veranderlijke richtingen
gaat ie liggen?
Laten we zacht…
Messcherpe zinnen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
460 een koude wind
schraalt woorden
die hun betekenis
al hebben verloren
door je ijzige stem
dwars door alles
snijden jouw
messcherpe zinnen
fileren genadeloos
overgebleven emoties
ik ben geen
partij voor jou
in confrontatie gaat
mijn harmoniemodel
volledig ten onder
kijk je dan aan
laat alles gelaten
over mij gaan
wacht tot het…
Licht bewolkt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
501 vandaag lopen de
sporen niet naar
behoren zij wijken
zover wij kunnen kijken
bloemen reiken
hun mooiste kleuren
maar deinzen als
wij ze willen keuren
zelfs het licht
heeft iets onbestendigs
in licht bewolkt schijnen
lijkt blauw te verdwijnen
mijn woorden raken
jouw snaren verkeerd
laten stilte weer dansen
op vermeende dissonanten…
Aan F. van Eeden
poëzie
4.3 met 3 stemmen
975 Zó is mijn stemming, bleek met wijde luchten,
'k Ben bang, dat zij zal breken onder 't schrijven,
'k Schrijf fijne letters, in mijn teder duchten:
Ik wil, dat ze ongebroken weg zal drijven,
Zonder een lijn, als luchte wolken vluchten, -
Doch dit Sonnet zal voor U overblijven.…
Een kwal licht op in zee
gedicht
2.4 met 5 stemmen
6.304 voor Tonnus Oosterhoff
een kwal licht op in zee
roep niet
een stoel staat leeg in de kamer
kan niet tegelijk op de stoel en de bank
we gaan naar de brug naar
geleidelijk een nieuwe toonsoort
kom je de zon roept
ja ik ga mee
'hello texas'
de bureaustoel roept ook
armleuning trekt ze
een bedelkleed aan
het licht helpt met…
Driftig en kordaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
528 je stappen
klinken helemaal
verkeerd alsof
de muren hun echo’s
hadden afgeleerd
waar driftig en
kordaat kaatsen in
een temperamentvol lied
verwelkomend de stenen
jouw zachte rakingsymfonie
jij streelt hun
bestaan met je warme
aanwezigheid je ogen
blikken langs vandaag naar
het jarenlange dienstbaar zijn
waar kleuren
onherkenbaar…
Fluwelen vocaal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 de lach
in je stem is als
een fluwelen vocaal
zacht doseert
haar muziek de
ritmiek in je woorden
waar zinnen
dansen in het
spel van begrijpen
neemt zij
jouw hand om even
accenten te knijpen
in een pas de deux
volgen wij de dansante
lijn van het verhaal
tot in een
naderend einde
de lach verstomt
het van
elkaar scheiden…
Altruïstisch schizo lied
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
452 waar aarde
rondde meed jij
de horizon en zijn
verdwijnpunten in
het warm koesteren
van aandacht en
meer publiciteit
een mensenkind
dat vinger tippend
rondging op
de media in een
oogstrelende
kleurenshow op
nooit gehoorde muziek
het leek ziek maar
creëerde momenten
van nooit gevoeld
geluk in mysterieuze
balans van opzwepende…
Een laatste sneer
netgedicht
4.3 met 54 stemmen
416 ze weet ze
feilloos te vinden
mensen die met
schrapen de wereld
steeds hoekiger maken
waarvan woorden
de verbondenheid
verstoren in het
vriendelijk en respectvol
omgaan met elkaar
een laatste sneer
dan verdwijnen
nooit iets positiefs
in het onverwacht
verschijnen als surprise
ook hun afscheid
opmerking glijdt
vaak vol venijn…
Grijs gezicht
netgedicht
5.0 met 190 stemmen
421 jij had iets
met wit
ik prefereerde
zwart als
sterk contrast
jij lichtte op
waar je ook kwam
scheen altijd
het tintje meer
in blik en lach
ik donkerde samen
in kleine groepen
die zonder veel
woorden tot elkaar
werden geroepen
jouw vluchtigheid
was vrolijk van aard
die in passeren
blijmoedigheid met
warmte opschaalde
in…
inhoud is een mozaïek
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
693 je schikt wat woorden
naar hun klank droevig
in de donkere tonen
de kleinste klinken
vaak het langst
in de hoogste regionen
je componeert
stemming met muziek
inhoud is een mozaïek
gelegd in kleuren
die je spreidt tot strofen
die een mooi gedicht beloven
dat is het gezicht waarmee
je naar de lezer kijkt en haar
en…
Eerlijk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Zoek het hart in mijn woorden
kleed ze uit tot op het bot
hoor de klanken in akkoorden
van stemmingen die men vond
en verdwenen in het heden
in donkere ongeploegde grond
laat ze als ongerepte zaden
kiemen in een vrije lucht
tot ze vele vruchten dragen
naar een toekomst in het licht
waarin ze verleden niet schuwen
maar zich vormen tot gedicht…
Randje van de afgrond
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
694 Ken je
het gevoel
dat je
op het randje
van de
afgrond staat
en ieder
moment
neer
kan
storten
Terwijl
je juist
zo goed ging
dacht je
Ik zoek dan
houvast
In mijn
Zijn
In mijn
diepste wezen
Mijn diepste
kern waar
alles goed is
Hoe mijn stemming
ook is
daar is alles
vredig en goed
Daar zit
mijn kracht
en puurheid…
mijn eigen ik
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.032 Een grauwe lucht
met ondoorbroken wolken
zal mijn stemming bepalen
de dag voor mij vertolken.
Grijs en grauw de wereld
miezerig slaat de grond
tranen lopen langs m'n wangen
bereiken zout mijn mond.
Ik voel mijn schouders schokken
van de ingehouden snik
mijn lichaam krom gebogen
dat is mijn eigen ik.…
droevig in de donkere tonen
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
3.929 je schikt wat woorden
naar hun klank, droevig
in de donkere tonen
de kleinsten klinken
vaak het langst, ijlen
in de hoogste regionen
je componeert de
stemming met muziek,
de inhoud is een mozaïek
gelegd in kleuren
die je spreidt tot strofen
die een mooi gedicht beloven
dat is het gezicht waarmee
je naar de lezer kijkt, hem
een…
Déjà vu.
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.156 De vakantie voorbij, het weer
en je stemming sloegen
honderdtachtig graden om.
Sta ik plots met lege handen,
voel ik me gebruikt en dom.…
SPEL & SPELERS...in maastricht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
645 De wolken
spelen er
hun spel
met wind
als kornuit
Fluit vals
door de kieren
van nieuwbouw
die op oud
moet lijken
Nieuwbouwwijken
aan de rivier
zorgen op terrassen
voor stemming en vertier
Het Ridderbier
vloeit rijkelijk
langs oevers
lage wallen
Hier weten
rijkaards
hun rijkdom
'in blik'
uit te stallen
ondergronds…
Herfstblues
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
407 Voor mij, in mijn droeve stemming,
lijken hun vooruitgestrekte takken
op gekwelde smekende armen
die om erbarmen vragen
“verlos ons uit dit vagevuur
geef ons vrede en rust
laat ons sterven in de natuur”…
Niet Fer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 Wij kwamen verdomd dichtbij
elkaar met onze stemming en
klank dat zelfs de stilte schrok
omdat het niet goed was
er sprong een snaar
pracht moment in een fractie welzijn
direct weer vervlogen
een flits door jaren verdrongen
ineens zomaar bij mij opkomt
moest het onbewust blijven om nu
pas iets moois te beschrijven?…
Niet Fer
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
435 Wij kwamen verdomd dichtbij
elkaar met onze stemming en
klank dat zelfs de stilte schrok
omdat het niet goed was
er sprong een snaar
pracht moment in een fractie welzijn
direct weer vervlogen
een flits door jaren verdrongen
ineens zomaar bij mij opkomt
moest het onbewust blijven om nu
pas iets moois te beschrijven?…
Foute pillen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
590 Bij een festijn schijnt
het normaal te zijn,
om in de stemming te komen,
middels een zaligmakend pilletje,
bij een festijn,
waarbij men normaal
al van de voorpret geniet,
is nu alleen maar sprake
van immens verdriet,
voor hen die achter blijven!…
Ergens lacht een kind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 soms speelt
de tijd met
stemming en licht
verandert
het zicht op
pleinen en straten
die andere
kleuren op deuren
en ramen dragen
haast heeft
in traagheid nog
geen plaats gekregen
het groen
rust zonder wind
ergens lacht een kind
stukjes decor
uit het toneel
van mijn jeugd
die steeds vaker
mijn gedachten bewonen
in…
Toen en nu
gedicht
3.2 met 64 stemmen
36.534 vroeger vond ik de herfst
een droevig seizoen
en liep ik vaak moe
en eenzaam door regen of nevel te druilen.
En soms was ik weemoedig
om ik weet niet wat.
maar nu - toch zoveel ouder -
midden in een grijze stad
geniet ik van het najaar
daar - dank zij oliestook -
mijn vrouw vaak in bikini
door het huis heen deint
waar het binnen zomer…