351 resultaten.
drijven
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
802 laat me maar drijven
op mijn gedachten
met de stroom mee
liefst nergens heen
laat me daar blijven
niet op mij wachten
wees een droomfee
om wie ik ween
laat me maar zwerven
geef me de vrijheid
waar ik toch ooit
zoveel om gaf
laat me maar sterven
hervind je blijheid
ik neem het nooit
meer van je af
laat me maar drijven…
Voorspelling
gedicht
2.9 met 33 stemmen
19.927 noteerde mijn vader zijn
toekomstvoorspelling
Hij schreef er boven REEKS
maar er kan ook staan KEUS
Verantwoording op mij nemen
schouderpijn
hoer in omgeving
korte duur
vertrek
kan met vrouw niet opschieten
andere beheerst mij
voorjaar verandering
finanacieel alles opgelost
nieuwe connecties helpen
jan(uari) uitstel van beslissen
zwerven…
Eerste liefde
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.181 Koud,
donker en eenzaam
klinkend als kristal
verdrinkend
in de knal vol melodie
Ontzield,
beschreven en bewezen
uitgevoerd als schoolvoorbeeld
voorgedragen
voorgelezen
Naar binnen toe bewogen
gevoelloos afgedaan als les
herhaling
zonder vragen stellen
zonder voegen of vertellen
Trefwoorden raken niet
ze zwerven
vast aan de enkeling…
vlinderbloemenblad
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
798 ik ben een heel klein blaadje
tuimel langs tranen
naar de grond
blijf hangen bij de lente
in de stilte van de velden
aan de haren van een kind
ik ben een krokus vlinder
dwarrel met de wind
op broos geloof
in een zomer vol frambozen
waarin ik stop met zwerven
op de wangen van een kind
ik ben een rozenknopje
geur…
Als twee ogen
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.277 Haar ogen dromen,
staren langs de bomen,
verwonderd om de leegte
Als twee blaadjes,
hoog in de lucht,
trillen ze ,
vermijden een zucht
Haar ogen strelen,
sluiten zonder te bewegen,
luisterend naar de stilte
Als twee veertjes,
geruisloos in haar handen,
zweven ze,
breken het verlangen
Haar ogen sterven,
zwijgen om het zwerven,…
Achterkant
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
2.008 In de verste hoek van de stoffige zolder
daar zwerven ze zonder weerga
de zwakste reepjes licht van de vergane dag
weggevlucht uit de verwaaide polder
in de nok verscholen alsof weldra
de nacht met een honende lach
al het zicht wegslokt
de aarde schokt en de schittering blokt
een nog niet gezette krakende stap
beroert de schouders van…
Redenering
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
797 Af en toe heb ik
te veel gezien
te veel gevoeld
veel vaker nog te weinig
breekbare woorden
zwerven door mijn hoofd
maar er zitten gaten
in mijn denken
nieuwe ideeën
vallen daar vaak door
voorgoed verloren
als waren ze niet geboren
maar toch kan ik niet anders
dan erkennen dat jij het was
die mij er toe bracht
het leven opnieuw…
Moederland
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.401 en voel de zon op mijn gelaat
even voel ik mij terug
in Afrika
ver weg van hier
was ik maar daar
hoor ik het gebrul
van leeuwen in verte
voel ik het hete zand
onder blote voeten
even visualiseer ik
de lange tocht in de woestijn
rituelen en gebruiken
beleef ik weer de meisjespijn
land van zand
zon die immer brandt
zoeken en zwerven…
Pijn
hartenkreet
2.6 met 13 stemmen
1.866 De consequenties
zwerven door mijn gedachten
De gedachtes
kunnen niet wegblijven
Mijn hart
zit op rust te wachten
Deze bangheid
is door geen mens te beschrijven
De moeilijkheden
roepen naar mijn leven
Het verdriet
is niet te dragen
De vrijheid
wordt mij niet gegeven
De wanhoop
komt alle dagen
Mijn hart
is door de ader…
bij het breken van de bast
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
831 wij dekselse dwaze dichters
schrijven op basten van bomen
het gewin van hart en zin
vloeken op wat wij minnen
het zwerven diep van binnen
voor wat het vluchtend licht zo raakt
stellen wij ons onsterfelijk op
alsof naaktheid nooit heeft gestaakt
langs smalle wegen in galop
welk uur is het dat wij vrezen
als sluimerend de dageraad ontwaakt…
zwerm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
404 in de boom zwerven krijsende
spreeuwen van tak naar tak
door het wijd gespreide huis
waar ze wonen opgenomen
in een verward gesprek over
het uitgesteld vertrek
dan als na een schot stort
de trillende wolk vleugels los
een zwarte vlaag scheert over
laag na laag zwenken formaties
smal breed elkaar opdelend
overvleugelen ver weg vliegen…
Uitzien naar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 hij verstaat de kunst
van vrouwen bekoren
maar de goede vriendinnen
schuwen de lichtstralen
die koninklijk bestaan
doorpriemen met een glans
vol harde verkenningsdrift
zij verkiezen
de zachte zoele schaduw
binnen de dichte struiken
van minder bekend-zijn
de troonopvolger
zoekt in druk stadsleven
kijkt naar vage wolken
vragen zwerven…
simpel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
577 iets te stamelen
iets te schrijven in simpele taal
over drijvende wolken
blauwe rivieren in slapende verten
alles is te hoog gegrepen
heel dit leven is een pogen
iets te verstaan van de vrees
iets te begrijpen
van stemmen die verdwijnen
het zwartste van de nacht
alles is te hoog gegrepen
heel dit leven is een pogen
vrij te zwerven…
Het huis uit
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.429 dan ga je opnieuw weer zwerven en
verlaat voor de zoveelste keer het huis.…
LEVENSWEG
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
2.217 Is het dan echt je leven en je lust
om zonder einder rusteloos te zwerven
en nooit het zalig niet-zijn te beërven?…
Verkouden
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.724 Bacteriën gieren door de lucht
Iedereen piept, iedereen zucht
In alle hoekjes en in alle kiertjes
Zwerven natte snotpapiertjes
Uit neuzen lopen hele stromen
Het lijkt nooit meer goed te komen
Collega’s ogen moe en dorstig
Men roept kuchend: ‘k ben zo borstig
Doktoren staan hier machteloos
Wc-papier gaat niet per rol, maar doos
Het is voorwaar…
Indian summer
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
933 Door terugtrekken van levens-sappen
binnen wintervast boombast verandert
bladgroen in gouden herfstkleuren
de natuur valt in winterslaap
Zonnegloren in aura der dageraad
meldt komst van de bron van 't zien
verjaagt angstdemomen die zwerven
in de schaduwen van de aarde
In 't Oosten verraadt 'n oranje wolk
komst van de zon als de grote bol…
het venster uit
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
854 want meer
dan mijn naam heb ik verloren
toen ik nog woonde in de treurtwijgen van woorden
mijn ogen droegen het zwerven omhoog
doorheen de glijvlucht van een naïeve slaap;
ontzegd
en te jong in de kamer geweten
zonder luister verzonk hoop zo vaak en dat
wat in mij werd ontnomen
de nacht bond zich driemaal aan levenslang
en slingerde…
hout...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.054 hout
we voelen de nerven
blijven zwerven
tot de volgende jaarring
wortel
dieper verworteld in de koude aarde
voor het hout, geen grotere waarde
muziek
uit het hout klinkend
vrij of niet, voldoen aan behoeftes
niet zuur of zout, maar smaak
refrein
ontstaan uit het hout
waarom refrein, is dat waarom er liedjes zijn
liedjes
blijven…
Ik schrijf je nog
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
873 Tot voor kort heb ik gedacht
ik dicht niet meer
ik schrijf geen woord
meer neer
de merel stopte het fluiten
katten zwerven
roofzuchtig in mijn tuin
ik zag er eergisteren
nog een hoog
in de bomen klauteren
vogels cirkelen in de lucht
krassen krijsen
om ter luidst
ik pers de druiven
drink de jonge wijn
er is geen medicijn
voor…
LEZEN
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
592 uitdagend of werend
langzaam aan vervagen ze dan
tot traag zwevende schimmen
die door elkaar heen dringen
allerlei gedachten oproepen
lust om steeds verder te zoeken
al peinzend nieuwe beelden te vinden
van zichzelf een vraagteken maken
het boek dicht willen klappen
mogen deze vele denkbeelden
het verlangen geven
door genade voort te zwerven…
De rozentuin der ziel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
503 Laat me ademen
Laat me leven
Laat me om de lieve Liefde geven
Laat me stijgen
Laat me gaan
en op roze rozen zweven
Om te worden wie ik ben
Om te maken mooi en heel
wil ik alle woorden spreken
teder helder en bedreven
Laat me lachen
Laat me zingen
Laat me opgaan in de goede dingen
Laat me zwerven in je zwoele geuren
Laat me binnen…
INNERLIJK GROEIEND LEVEN
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
683 De reuze held
denkt aan voorbije
en komende overwinning
't heerlijke zoeken naar gevaar
dat vliedt weer nadert
zwerven door het bos
dreigende rovers neerslaan
met een opgeraapte tak
in 't eigen vertrouwde huis
enkel woest kijkend
nachtelijke draken verjagen
hij verslaat zijn grootste beloerder
de duivel van zoete verbeelding
nieuwe…
VAN NIETS HET MEEST
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.423 Laat mij nu maar in stilte sterven
heel ver van alles en van iedereen
Ik wil niet langer lopen zwerven
laat mij maar sterven, heel alleen
Breng mij nu maar geen kransen
die hebben alle waarde verloren
In stilte maak ik mij de balans en
enkel mijn innerlijk kan ’t horen
Geef mij ook geen loze woorden
hoe goed ik wel zou zijn geweest
Dat…
Liggen in het gras
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.718 Mijn gedachten zijn gaan zwerven.
Kindertjes zijn in bed en dromen.
Gelukkig en voldaan.…
Het zicht op mezelf ben ik kwijt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
566 laagste turflaag
Liggen de rudimenten van
De mens die ooit ik zou heten,
Gedoold, gezworven heb ik hier
Mijn leven lang, ook toen ik er
Allang niet meer verbleef,
De brandende zon die salamanders
Het leven benam heeft inmiddels
Plaats gemaakt voor een alles
Overheersende nevel waar ik
Het zicht op mezelf ben kwijtgeraakt:
Zwerven…
Waar gelukkige mensen wonen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
401 Thuis is het natuurlijke startpunt,
van waaruit mensen zwerven gaan.
Ze gaan op zoek naar verandering.
Naar een fijnere man of vrouw.
Naar de zin van het bestaan.
Naar hun zoekgeraakte zelf.
Naar frisse lenteblaadjes.
Naar groener gras.
Een nieuwe baan.
Een lange nacht.…
eigen dressuur
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
566 wandelen en zwerven
in bossen en parken
gewoontes gaan sterven
gezond voor dit varken
mijn zinnen verzetten
in de pure natuur
jij zult niet beletten
mijn eigen dressuur
het gif moet verdwijnen
uit botten en vlees
de zon moet weer schijnen
voor Jan Zonder Vrees
ik zoek bloemen en kruiden
vermengd met wat water
het goud van deze tuinen…
Nacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
519 De nacht biedt mij herinneringen aan,
waarin ik rond kan zwerven.
Het is alsof ik ze nooit heb meegemaakt,
maar er toch over vertellen kan.
Het is alsof ons leven niet ons leven is,
zodat we onmogelijk sterven kunnen,
wanneer de slaap ons overvalt.
Het is alsof een naamloze dichter,
mij in de stilte op komt zoeken.…
Verleden land
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
993 voel een vlaag
verhalen in het woud
met zo’n diepe, donkere geur
omringd met beelden van een oud
verleden land
en het is alsof knoestige stammen
mee knikken in het
zo wuivende gras
hoor een hand-
vol stemmen in de lucht
emoties vormen
als geblazen glas
vlammen
de eeuwen aan de horizon
tijdgeesten zwerven
aan het begin
van een…