Alle inzendingen over het licht kwam en ov

38092 resultaten.

Sorteren op:

Jouw licht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 987
Is jouw licht gelijk aan het mijne? Kom jij me achterna? Laat mij jou woorden geven in de stilte van dit leven zodat je nooit meer denken hoeft…
Petra3 april 2003Lees meer >

Het licht in mijn ogen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.082
schaduw staat treurt haar tranen rood wordt twee keer zo groot voor ze werkelijk gaat De opkomende maan verbleekt als weinig straalt huilt verlegen vol tot zij hoog en hol in het duister dwaalt Een fonkelende ster herdenkt jouw felle gloed vindt geen enk`le rust stort als kaars geblust `t vallen tegemoet Het schemerende licht…

koud licht

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.279
Vuur overviel ons als een dief in de nacht In brandende woorden want verleiding was haar macht Maar nu het licht me heeft bevrijd niet langer verdwaalt in dit boomloos woud Plant ik in verschroeide aarde mijn levensboom sterker en pril maar door het vuur ijskoud.…
A6 mei 2003Lees meer >

licht en donker

netgedicht
3.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.515
Je moet in droefheid ook eens denken aan momenten van geluk die je toch nog samen hebt gedeeld al is je beeld nu somber en je uitzicht stuk Zolang je leeft is hij of zij en al dat dierbaar is geborgen in je hart Daar koester je de liefde nog en is dus ook nog licht te vinden te midden van het zwart…

In het licht van hoop...

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.081
vrede in het licht van hoop, een nietig gegeven blijkt te zijn...…
Jeffry Bonnet21 december 2002Lees meer >

Een licht bestaan

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.054
Dansen met het licht uit. Twijfel afgeworpen als ballast. De kern van hun bestaan zijn zij immers zelf.…
Jan-Hein Arens14 september 2002Lees meer >

Een kaars licht op

netgedicht
3.4 met 36 stemmen aantal keer bekeken 9.987
Een kaars licht op vonkt hoop in donkere kamers die zwijgend vertranen Een kaars licht op schenkt opnieuw vertrouwen in sombere tijden dragend Een kaars licht op evenals de glimlach die opnieuw ontwaakt…

en morgen wordt het licht

hartenkreet
2.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.374
doorn in mijn hand gevoed met mijn bloed hield de roos in leven niet loslaten een hand tekort voor wat moest steel en hand vergroeid versmolten onderhuids ontstoken ondragelijk de pijn met harde liefde ruk de steel uit mijn vlees plant de bloem in de donkere aarde en voed haar met het bloed uit mijn hand rood op zwart morgen schijnt…

Ander licht

netgedicht
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.333
Hij breekt woorden voor vertrek, deelt ze en vermenigvuldigt hun gevoel. Sterker zullen we zijn misschien zelfs al morgen. Schrijven we een nieuwe zin zonder einde zonder punt…

verdwaald in het licht..

hartenkreet
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.491
ronddwalende zielen op zoek naar kleur wit vertekend strompelend verder, vastgeketend in de mist der waanzin. vervagen zonder tijd in grauw stuifmeel...…
sitta15 oktober 2004Lees meer >

Nieuw licht

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.098
Waar te gaan Zal ik vanaf nu mezelf bijstaan Met het licht als inspiratiebron Op zoek naar de zon Met ferme tred Begin ik aan een nieuw levenscouplet…
HansdB5 januari 2005Lees meer >

Van lichte zeden

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.215
Als een morgenster Zo schitterend geweven In haar nachtkasteel Haar rode paradijs De warmte van haar hart Doet mij beseffen Er is een God En zij is het bewijs Als een koningin Haar troon van lichte zeden Haar lichaam naakt Zo lustelijk bemint Door lust gehaat Door jaloezie verstoten Zo lieflijk schoon Men noemt haar satanskind…

Wakend licht

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 740
Herfstzon vult plasjes licht in avondstil moment en het blad verdwaald…

Het licht is nog niet geworden

poëzie
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.130
Het licht is nog niet geworden, de hemel is bleek en vroeg, de maan en sterren verdorden, er is nog geen zon genoeg.…
Herman Gorter16 augustus 2007Lees meer >

het nieuwe licht

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 932
laat mij gaan en zwijgen over datgene wat geen naam verdient het is tijd voor andere bewegingen ik betreur het niet oude tijden gescheurd in repen in bedommeling van geleegde ogen het nieuwe licht als room verstrengeld in intensiteit van heden…
Klaes17 augustus 2007Lees meer >

onder rozen van licht

netgedicht
3.2 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.365
kom laat me nog eenmaal bewegen onder boomtakken van licht en woorden van water uit golven ontstaan zoals het kind, in bloemen gehuld en blauwe zee in zijn ziel omsloten kom laat me nog eenmaal opgaan als bladeren in de wind, je vochtige mond en wat de maan heeft geschreven ik denk aan vroeger, de vogels onsterflijk voor later…

In het lichte rood

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 860
nog kleurt de zon in de subtropen waar witte huid zich in het lichte rood en later bruin kan laten dopen een warmtebad waar lang op is gewacht zij ontrafelt knopen die wij in haast en stress steeds hebben opgelopen gewoon wat strand het gele zand de groen en blauwe zee ze murmelt rust in kleine golven neemt zacht je gedachten…
wil melker11 september 2007Lees meer >

VANZELFSPREKEND LICHT

hartenkreet
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.390
opbouw bloei beton geur van nieuw woonblok de auto start niet meteen duwen lachen springen de deuren klappen dicht zodat de richtingwijzer naar buiten wijst de ochtendzon geeft vanzelf- sprekend licht verf kalk cement geuren gezamelijk tegelvloeren tegelwanden voor en achter glazen puien in staal gezet het is nog vroeg in Rotterdam…

Ver van het licht

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.351
Ik, Ik wacht, wachten, Ver van het licht, Ik wacht, In de donkere nacht, Terwijl het dag is. Ik probeer door te lopen, Te rennen, Al rokend of straalbezopen, De weg beloop ik schokkend en stokkend. De weg die ik zou moeten gaan, Is, van hier, Ver vandaan. Ik probeer het licht te zoeken, Maar het lukt me niet.…
Knikkor14 oktober 2007Lees meer >

door het licht geraakt

hartenkreet
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.140
O wereld van het licht mijn angsten en mijn hoop mijn brandende verlangen doorbreekt de bliksemschicht op het ritme van mijn hart voel ik het leven kloppen de geuren en de kleuren mijn denken is ontward mijn zinnen nu ontwaakt zal ik alleen maar zijn ik hoef nog slechts te leven zo door het licht geraakt…

OVERVAREN VAN HET LICHT

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 532
Speels licht laten we overvaren Als een voetveer keer op keer Eenmaal schipper schipper andermaal Van oever naar wal en terug Aanleg zo kortstondig Zoveel meer en anders dan een brug Valt dit te verklaren: De terugkeer,dagelijks, van het licht?…
Harry Daudt28 oktober 2007Lees meer >

In het licht van Mei

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 971
Ik wil in het azuur van je ogen als een waterlelie open je handen en strek al je haartjes naar de toppen van al onze wolkenloze gedachten. Ik wil op het punt dat de arend zich neervlijt in het hart van je borst luisteren naar de stroom van vurige waterkolken. Ik ben de vlag die trots prijkt aan de oever van een nieuwe lente nadat de…

Inniger dan het licht

hartenkreet
4.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.690
ik schreeuw naar de zomer wil bloemblaadjes rapen jouw wang doen rusten in mijn hand onder de maan leg ik een spiegel wil sterren voor je raken maar de hemel valt in stukken wanneer een rimpel beweegt mijn vingers scheuren langzaam de rand van de lente, rozen zijn nog onooglijk klein ik sleep het zomerlicht tot in mijn buik, streel…

in een lichte kooi

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 987
wat is het voordeel van het vrijelijk verkeren in een lichte kooi als toch al vrijwel vast staat dat je ‘r bij lichtuitval kort gesloten uit gaat valt over donkere knaapjes je lelijk zult bezeren open gaat ’t doosje je contact is naar de knoppen knettert weer licht je was te laat bij ‘t stoppen…

symfonie van licht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.002
ze vouwen het geluid naar voren omdat de tijd iets achterblijft je wilt weer eerlijk spelen stralen in je symfonie van licht klanken met zovele delen schitteren in je vergezicht…
wil melker2 december 2005Lees meer >

Dwalende lichten

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.498
Het wazige land lijkt aan de einder op te lossen in de avondschemering het aanstormend licht slaat sterren tegen de muur van gebroken kristallen wij bevinden ons daar tussen dwalende lichten met als einddoel elkaar…

verblindend licht

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.046
verleden te vullen om opnieuw mijn oude ziel te binden beloofde me gouden bergen droomde van zuiver geluk maar de waarheid wenste mij vooral te tergen mijn ogen te openen met een dwingende druk ik draag de leegte onder mijn armen als een onzichtbaar bezwaard gewicht maar neem mijn adem nog steeds gewaar voortdurend op verblindend licht…

ben alleen met al dat licht

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 874
de nacht is donker van mijn dromen maak me wakker voor vandaag geef me licht dan kan ik bij je komen want ik verdwaal ook als ik waak ik besta alleen uit kleuren angst krijgt geen gezicht ben alleen met al dat licht ik wil het leven vaak niet weten droom liever in mijn eigen kleur als ik het licht niet meer kan weven sluit…
wil melker27 december 2005Lees meer >

In het licht van leven

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.251
Honderden kopjes stelen mijn hart in een veld van eindeloze zeeën, een stroom blauw bloed ruist door de velden van ongeduld en ik knijp de stilte tot ik door de ruimte zweef. Kleine glimlachjes dobberen in het water waar ogen speels kringen trekken als kleine lichtjes die in een processie de wereld rondgaan. Bomen schrijven tekens in de lucht…

TRAAG LICHT

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.346
stoelen door het laatste leed verlaten lege plekken in het echtelijk ledikant waar ooit warme gevoelens zaten waait koude wind over het land het trage licht gestaag ontloken zeeft schemering door het gordijn van tederheid voorgoed verstoken klinkt onrust door als een refrein niets wijst nog op het oud geluk waarmee zij eens elkander bonden…