5005 resultaten.
Aan mijne Eegade.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.151 't Waar' vergeefs dit koude blad
Met nog kouder zwart beklad,
Om te melden, welk een gloed
Ge me in 't harte blaken doet;
Zulks vereiste ene englenhand,
Met een stift van diamant,
En een inkt van vloeiend vuur
Op des hemels reinst azuur!
1839…
Sneeuw
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
504 was het omdat de sneeuw was gevallen
of omdat ze was gesmolten
dat een koude hand zich op mijn borst legde
en hier zo lang bleef liggen
tot ik gevoelloos werd
gewichtloos
tot ik zwevend boven mijn lichaam
dit roerloos kon zien liggen
in een rode rok
een zwarte trui
een glimlach om mijn bleke lippen
dromend over Sneeuwwitje
het zusje dat…
ingehaald
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 in de kamer
werd niets
gezegd
het was
daar koud
hij hoorde
alleen het
tikken van de klok
een zware steen
lag op zijn maag
hoeveel regels
kent de liefde
als hij de
straat uit rent
doet het licht
pijn aan
zijn ogen
de witte lucht
is zo licht
hij kan er
niet tegenin
kijken
hij zou de
anderen niet
meer…
Winterkost
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 Van de koude grond
rest een miniem verschil
als je wilt groeien,
mirakelspelen
zijn als stronken boerenkool
waarin jij rookworst,
waar rijkdom toe leidt?
naar meer opportunisme?
wonderlijk sneeuwen?…
mijn geluk
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
569 ik liet je gaan
zomaar alleen
je liet begaan
wist niet waarheen
geen woorden meer
alleen maar spijt
mijn kop doet zeer
een hart dat lijdt
ik voel je nog
maar zie je nooit
een koude oorlog
een zon die dooit
waarom nog klagen
ik ben berooid
in rare dagen
mijn geluk verklooid!…
Zomer en winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Wit het land, blank mijn hart
Alles begraven onder sneeuw
Bomen kreunen onder druk
De vorst slaat tegen ramen
Die laat hen koud; ‘t glijdt eraf
Binnen heerst warmte
Buiten rilt een sneeuwtapijt
De kilte brengt ons dichter:
wij zomeren onder de dons…
Toversmid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Vuur verwarmt, vervormt koud ijzer,
wringt staal om staal, hamerkabaal,
al smedend schept de smid, ambacht,
schept smedend schoonheid, kwaliteit,
spades, hekken en hakbijlen,
hoefijzers…
schemering
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.129 Stil in de kamer bij de koude haard
langzaam donkert het om mij heen
De avond die lange schaduwen baart
Moeizaam priem ik er nog doorheen
Ik wil de dag nog niet verlaten
De warme zon de vrolijke vreugd
De drukte het gepraat op de straten
Het lawaai van de uitbundige jeugd
Toch wint het donker van het licht
Het komt op zijn vastgestelde…
Glimlach als zonneschijn
hartenkreet
4.7 met 30 stemmen
2.386 Ik zie een lieve warme persoonlijkheid,
met een hart en ziel van goud,
liefde voor alles wat groeit, leeft en bloeit,
maar van binnen heel vaak koud.
Koud, door verdriet uit het verleden,
dat je slechts moeilijk los kunt laten,
het raakt keer op keer je zelfvertrouwen,
waardoor je soms jezelf gaat haten.…
STEMMING.
poëzie
2.7 met 11 stemmen
5.500 Dan zal ik zwijgend hun gekromde handen
Losmaken van mijn kleed, - en als zij vallen,
Zal ik niet sidd'ren bij de doffe slag;
Maar zingend rijzen in de koude nacht! -…
Geen zin meer !
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
946 Uiteindelijk laten zijn oude bekenden hem koud.
Uiteindelijk is er niks meer dat hem verbaast.
Uiteindelijk voelde het koude staal vertrouwd.
Hij had geen zin meer, geen zin meer, geen zin meer.
Hij zei dat nooit een keer.
Zijn familie heeft nu geen notie meer.
Alleen hij had geen zin meer.......…
Het stille sombere woud
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.555 een koele vochtige oase van groen en rust
geuren van mos, bladeren en verrot hout
je ademt snel, rilt even, voelt je koud
terwijl een zachte windvlaag je angstige gedachten sust
een zonnestraal schiet tussen 't bladerdek door
beschijnt plotseling het bos in een gouden moment
terwijl jij voorzichtig aan de omgeving went
blik gericht op het…
Vleugels
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.226 De koude waait om me heen
Het ijs overwint
en bedekt.
Tussen rotsen
tussen bergen
Daar lig ik.
Met een ontsnappingsroute.
Ja, iemand ziet me
het schenkt me vleugels,
weg van hier, weg van het kwade
Vliegend naar het goede.
Tussen rotsen
tussen bergen.
Daar lag ik.…
Ze is nog zo jong
hartenkreet
3.8 met 23 stemmen
2.292 Ze is zo jong maar lijkt
oud door de helse pijnen
haar voeten zijn zo koud
waarom mag zij de zon
niet meer zien schijnen.
Op de foto aan de muur
staat een levenslustige meid
met zucht naar avontuur
nu wordt ze liefdevol verzorgd
maar mijn hart dat schreit.…
herfst
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
880 De herfst schijnt mij de beste tijd,
nog voor het koude in zal treden.
Het hart overdonderd nog onwetend
van spijt, verlangen dat wordt ingekaderd
door de zomer en het heden.
Voor mij geen winter onvermijdelijk zal
hij komen, waarin gevoelens zullen zijn
verstild.…
Wachten in de stilte
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.333 Zoals haar verdriet
zoekt ze haar woorden
in
de koude stilte
die
haar laatste gezelschap
lijkt
en schrijft ze woorden
die wachten
op woorden.…
Ik
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.299 ik heb mezelf
in morgenstond en bij nacht
zomaar in een ander leven gebracht
daar lig ik koud in een ander bed
en hoop vurig dat ik het red
want
mijn aarde is nog ongewarmd
en toch voel ik mij omarmd
door een kracht die in mij is
dat
ondanks dat ik alles mis
met de koele aarde onder mij
die me wakker houdt
ik vrij
en eenzaam waak en zucht…
Toma
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.366 Er bestaat geen verweer
tegen het meisje van de nacht
dat zich snijdt omdat ze slecht is
twijfelt of ze echt is
Geen eigen plek waar zij zich
veilig voelt en het koude sterrenlicht
maakt voor haar een huis
te groot, de deur gaat niet op slot
Zij verlangt naar haar gezel
dat hij eindelijk stoffelijk wordt
een kerkuil landt op een muis…
herfstkind
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.154 ik wandel over glimmend asfalt
bruin blad op een hoop gegooid
bomen waar de kruin van kaal valt
in warmrode gloed getooid
koude golf van striemen regen
voorlopig heb ik windkracht tegen
maar weet dat ik dit heerlijk vind
ik houd nu eenmaal van de herfst
en ben in vallend blad geboren
ik ben een oktoberkind…
Vleugjes stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
453 ik zag
hoe jij
voorzichtig
gracieus de
koude druppels
regen van je
bloem-
bladeren
liet vallen
daarna je
steel weer
rankte om
het kleurige
bed aan de
hemel te tonen
klaar voor de zon
om met die
energie
samen
wiegend
op vleugjes
stilte naar het
volmaakte om
het natuurlijke
beeld van
een zijn gestalte
te geven…
ijsbreker
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
4.974 ogen spreken boekdelen
niets verduistert
laat mijn blik jou helen
verzachtende woorden gefluisterd
in deze koude nacht
wil ik je laten ontdooien
iets wat jouw pijn verzacht
gevoelens vastgevroren
mens vol met pracht
laat je hart spreken
ik hou je vast
het ijs begint te breken…
Einde van de winter
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.038 Strak blauw is de lucht
Boven het groene weideland
'n Ree steekt gauw over
Naar de andere kant
Een hond blaft luid
Naar de koude wind
En het roodborstje zingt
Uit volle borst
De wintervorst wordt
Verdreven door een zonnestraal
De bomen zijn niet meer kaal
En de dagen worden lang
Er komt weer kleur
Op mijn wang…
Werkelijkheid of niet
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.290 Beloften worden snel gedaan
zonder erbij stil te staan
Wensen worden lang gekoesterd
tot ze door kilte zijn overwoekerd
Emoties worden tot bedaren gebracht
in de koude, donkere stilte van de nacht
Varen wij dan wel op één lijn
zou het een droom kunnen zijn
Hebben wij oog voor de realiteit
of is het een schijnwerkelijkheid
waarin wij ons…
Haar beeld
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
457 ze druppelde
glinsterend
groene voeten
in het koude
ochtend gras
spiraalde
ronde speelse
vormen in
haar gaan
door het nat
licht scheen
alle kleuren
door gebroken
stralen van
de ochtendzon
feeëriek
danste zij
met de frêle
schaduw van
haar beeld
vonkte volmaakte
schoonheid in
het langzaam
doven van haar
ochtendsleep…
uit de crisis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
723 in de verte, waar het trilt
een langzaam wezen
geen haast, geen spoed
maar moed om te durven
kijken naar het geluid
van de stilte
die zich hier verborgen
houdt aan mensenregels
door de tijd zelf opgesteld
het is koud, ondanks de hitte
van een machine in overdrive
give me five en laat ons gaan
naar het einde aan alles
een ontmoeting met…
wulpse stemming
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.965 vrouwen komen meer op
bij stemmen met de hand
dan bij de druk op de knop
uiteraard in verband
met het rode potlood
de stevige puntjes
die ze gewillig zetten
met wiebelende kontjes
gulzige open mondjes
helemaal niet fout
duidend op grote nood
thuis staat de bok koud
vandaar hun wulpse stuntjes…
Jimena
netgedicht
4.5 met 20 stemmen
885 De westenwind roffelt
donker en koud
op de rotsen
kreunt een olijfboom.
Raven strijken
langs de wolken
in het ravijn
dreunt de bas van de nacht.
De regen, de regen,
stijl valt de regen,
dooft het sissende licht.
De regen, de regen,
stil valt de regen,
de maan een verwrongen gezicht.…
Hoop
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
814 ze heeft geen zin,
geen plan, geen woorden
koud. Kilte slaat op hol.
ik kan er niet mee zitten
doe mijn eigen ding
afstand kerft groeven
in mijn hoofd
dat ligt te rusten
op een bed van paarse tulpen
verwelkt, uitgewaaierd
afgedankt maar dankbaar
fluistert de wind
zoete zinnen
op onbeschreven blad…
Processie
netgedicht
4.7 met 16 stemmen
899 De koude geur van de zonsopgang
beukt op de nachtpoort,
plechtig richt de dag
een kruis van vogelstemmen op.
Door de oranje lanen van Jerez
zweven maagden en heiligen,
gemaskerde mannen slepen zich
blootsvoets naar de toren.
Rood stof dwarrelt op,
de menigte fluistert
en buigt onder het gewicht
van kersenhout en wierook wolken.…
Thuiskomst
netgedicht
2.0 met 19 stemmen
3.018 Vandaag dan eindelijk geland
Een week eerder wel al op Schiphol
In ontkenning geen draai gevonden
En dan ineens in de koude zon
Argeloos kletsende met een goede vriend
Waren het mijn zinnen die weer waarde kregen
Wat is alles toch simpel wanneer je 't zoeken staakt
Natuurlijk ben ik dit en hier, niet anders
Als ik dat nou maar een week onthouden…