9852 resultaten.
Weemoed
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
617 ‘k hoorde mijn ziel
in weemoed zingen
toen de avond viel
zonder enig licht
geen morgenlicht
om nieuw te beginnen
alleen tranen brengen
mij een wazig zicht
hoelang blijft het duren
voor de zon verrijst
achter die hoge muren
en mijn pijn verdwijnt
komt er een ommekeer
waar ik zolang op wacht
vind ik mezelf ooit weer
na een…
Herinneringen van vandaag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
477 Onze persoonlijke herinneringen,
die gisteren naar morgen brengen,
herinneren we ons altijd nu.
Vergeten filmfragmenten,
die in oude archieven wachten,
kunnen heden worden gezien.
Oude boeken,
die ons onvoltooid verleden
naar een verre toekomst dragen,
kunnen vandaag worden gelezen.
Tijd is een menselijke illusie.…
WEEMOED
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.208 ‘k hoorde mijn ziel
in weemoed zingen
toen de avond viel
zonder enig licht
geen morgenlicht
om nieuw te beginnen
alleen tranen brengen
mij een wazig zicht
hoelang blijft het duren
voor de zon verrijst
achter die hoge muren
en mijn pijn verdwijnt
komt er een ommekeer
waar ik zolang op wacht
vind ik mezelf ooit weer
na een…
Betekenisvol
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
544 Jij bracht me
Naar de plek
Waar ik rust vond
Waar de zon opkomt
Hoe duister ook de nacht
Waar niets verloren gaat
Noch in daden noch in tijd
Waar vertrouwen begon
Vertrouwen zonder grenzen
Ik breng je
Naar de plek
Waar je rust vindt
Waar de zon opkomt
Hoe duister ook de nacht
Wij samen
Lopen over water
Hoe diep het ook is…
Kracht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
417 Gedachten zijn krachten en machten
Ze brengen en brachten ons
op momenten waarop
we blij waren en lachten.
Ook momenten dat
we smachtten naar iets,
dat we plachten te verwachten
in sommige nachten
Alles wat nooit uitkwam
kan een gedachte verzachten!…
Berouw
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.687 vergeef me mijn kille woorden
zo waren ze niet bedoeld,
ik verkeerde in koude oorden
waar warmte vanzelf was bekoeld
nu ben ik terug in de haven
terug uit die ijzige zee,
diep heb ik die woorden begraven
en mijn warmste zin breng ik mee
geloof me, het vuur zal weer branden
ik stuur je oprecht mijn pardon,
mijn warmte ligt nu in jouw handen…
Credo
gedicht
3.3 met 22 stemmen
12.695 ik geloof in een rivier
die stroomt van zee naar de bergen
ik vraag van poëzie niet meer
dan die rivier in kaart te brengen
ik wil geen water uit de rotsen slaan
maar ik wil water naar de rotsen dragen
droge zwarte rots
wordt blauwe waterrots
maar de kranten wllen het anders
maar de kranten willen het anders
willen droog en zwart van koppen…
stil spel
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.176 Rood gedrapeerde stof,
sierlijk wonderbaar,
langs het toneel waarop
wij ons meesterwerk
ten uitvoering brengen.
Lees nu tussen de regels door,
en neem meteen een kijkje
achter het doek des levens.
Ware identiteit verscholen,
achter glanzende kostuums.
Genoeg te repeteren.…
II Solo
gedicht
2.8 met 26 stemmen
11.961 Waarna hij, bij wijze van proef,
zijn gitaar twee uur lang
niet aanraakte;
alsof het hem moeite kostte
een of ander akkoord te vinden
vandaag,
vandaag zijn vingers definitief
in stelling te brengen.
-------------------------------------------------
uit: 'Instructies voor een ober', 2004.…
sinds
hartenkreet
2.0 met 9 stemmen
2.449 Sinds de nacht die ons
Weer bij elkaar moest brengen
en die ons verder dan ooit
van elkaar heeft vervreemd
ben je langzaam maar zeker
aan mijn gedachten ontglipt.…
EEUWIGE DOPING
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.416 Wat ik krabbel op papier
Zullen wijze woorden zijn
Klinkend als een lied
Repeterend als refrein
Het hoofd vol met spinsels
Over de vrede op aard
Hoe dat tot stand te brengen
Terwijl jij mijn kindje baart
Een nieuw klein leven
Op deze verdorven planeet…
Om wie ik ben
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.419 Ik kijk in jouw donkere ogen
zie daarin die gouden glans
jouw ogen zijn om in te verdrinken
ze brengen mij helemaal uit balans
Je weet mijn gevoel te raken
met eerlijkheid en een zachte hand
je durft lief mijn hart te aaien
jouw aanraking zet mij in brand
Je hebt me weten te vangen
je bent het baken dat ik direct herken
bij jou zijn mij…
ik zag een winterroos
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
769 mijn ziel slaapt niet, maar drinkt
bij het stijgen van vogelveren
de ingevlochten zon wanneer
ik door ontroering gloei
bomen brengen me tot zwijgen
of rozen, licht van winter
ik weet ook niet waarheen
of zonder, de lome stilte
waarnaar ik liever luister
mijn handen rusten nog in
de wind, minder zichtbaar
en ik denk een dag weer…
Souvenir
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
637 Keer me, draag me binnenstebuiten
slik, zoals ik ze allemaal heb geslikt
en breng de wijn mee
om ons te verdrinken
ik wil
zie mij
op blote voeten dansen
in mijn eigen gewaand portret en
over de kasseien van Place du Terte
tot aan de Sacré-Coeur
God heeft een grote mond
het uitzicht is de grootste leugen
en niemand stopt de regen…
aanzoek
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
4.169 dan overvol het vuur erkennen
dat zij voor alle leven staat
doorheen het wapen van
verschroeiende overgave
heden weet hij immers dat
eens zij zijn hart ontvangt
van enige drift geen sprake
hij zich bevrijd mag weten
van de verlokkingen des vlezes
en zo voert zij hem
als was hij haar gelijke
naar het land der dromen
hier op aarde te brengen…
50 jaar
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.288 om trots op te zijn
je hoeft je er niet voor te schamen
ook al vond je het in het begin niet leuk
maar leeftijd ach wat zegt dat nu
dat is verschillend per individu
het is je gezondheid die telt
ik vind wel dat de tijd steeds sneller gaat
voor je het weet is het jaar al weer om
daarom geniet ik van elk moment
de toekomst wat zal het je brengen…
muffe koekjes en rabarberspijs
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
953 zondagmiddag kwart voor twee
ik schep rabarberspijs in het ronde potje
er zijn er twee, eentje leeg om op te halen
eentje gevuld om mee te brengen
bellen hoeft niet maar ik doe het toch
hoewel ik weet dat de deur al enkele keren
op een kier heeft gestaan alsof
die Zwitser de tijd zou vergeten
placemats in knallende kleuren houden
de kinderen…
Midzomer
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
963 standvastigheid van de zon nadert zijn eind
En langzaam wint de wintervorst
De schijnbaar eindeloze strijd
Om het donkerte van de nacht
Met een laatste ademtocht
Geeft de zonnekoningin het land haar binnenste:
De kracht van leven
De kracht van liefde
En na een feest vol vuur
Neigt ze vredig het hoofd
Om tevreden haar innerlijk
Tot rust te brengen…
Geschonden groei
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
507 Uiteenvallen, vergaan en bederven
heeft zijn wijsheid, de scherven
die men samenvoegt, de grootheid
van versmolten delen, lijkt anders
dan ze samen waren, leidt tot een
nieuw geheel, gesnoeide echo’s
van vervallen koninkrijken, brengen
tijdperken van bloei en wat niet
meer is, gaat niet verloren, de kern
van de essentie te vergelijken…
koude nachten hete zomers
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
913 Koude nachten hete zomers,
dat zijn de dagen die ik met je door wil brengen.
Als het aan mij ligt gaan we dat snel verlengen.
Jaar in jaar uit samen gelukkig.
Koude nachten hete zomers.
De dagen waar ik naast je wakker word
dat ik besef dat jij bij mij hoort.
Koude nachten hete zomers.…
Hen die ik heb gekend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
458 In het zwakke schijnsel
dat nachtelijke vlakte vult
zie ik dromerig de velden
met donkere silhouetten
en wacht zonder te weten
wie mij licht zal brengen
om het pad niet te missen
dat ik niet vind zonder flambouw
zie tussen de bomen
schimmen van verleden
hoor ook hun stemmen
door de kruinen reeds gaan
voel hun ademzachte streling
reik…
In genevelde dampen
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
810 'k Denk dat ik voel
Wat ik weet
Daar ik denk te weten
Wat ik voel
De geur van jouw lijf
In genevelde dampen
'k Weet dat ik denk
Wat ik voel
Moeilijk onder woorden
Te brengen
Ongenadige
Echt' liefde. Meedogenloos
'k Voel dat ik weet
Wat ik denk
't Leven soms hard. Liefde
Verduiveld
Soms zeer zwaar.…
Water ( J. )
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
485 een nieuw geluid met rechtvaardige boodschap te brengen:
altijd geduldig stil liefdevol,
tevreden in jouw vrede.…
Pleister
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.002 Mij versieren heeft geen nut
Zodra je met me klaar bent eindig ik zo in een put
Van binnen ben ik zacht
Ben ik niets meer dan dat ieder van mij verwacht
Je bent me nodig als iets of iemand jou pijn heeft gedaan
Dit is de reden van mijn bestaan
Mijn bestaan is om het jouwe te verlengen
Meer dan dat zal ik jou nooit kunnen brengen
Mijn…
Ademloos
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
650 Wat dat ook is tussen ons
Ademloos
Beelden die wij nooit zullen vergeten
Een nieuwe dag van verlangen
Ademloos
Terwijl de nacht al zo mooi was
Nooit uit elkaar te brengen
Ademloos
Dit is wat ik wil
Alles is ideaal
Ademloos
Voel het leven zoals het ons omarmt
Sluit je ogen en geniet
Ademloos
Jouw blik zegt het mij
Door de nacht…
kluitje in het riet
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
442 Iemand zei tegen hem
hier is een kluitje
een mooi stukje aarde
vers van mijn schep
breng dat nu naar
de overkant van het water
vaar met je bootje
naar het wuivende riet
leg het kluitje daar neer
en alles zal goedkomen
dus dat deed hij
hij voer naar het riet
legde het kluitje neer
aan de natte voeten van het riet
het kluitje…
Het evenwicht in balans
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
746 Het evenwicht in balans
Breng uw zang tot aan de ziel,
eenvoud van complexiteit.
Ontvang het denken in het hart
en laat het baden in tederheid.
De tong spreekt de taal van de waarheid,
geen masker van valsheid verzwaart zijn dans.…
Levenskracht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
488 jij zwierig zingend
langs het zwerk zwevend
inspirerend vogeldier
ik heb je gemist
waar ben je al
die tijd geweest
jij gaf me zo’n plezier
zo klein maar met een
wonderlijke levenskracht
het doet me deugd
je bent weer hier
en met je onovertroffen
mysterieuze tovermacht
breng jij weer nieuw licht
in mijn donkere nacht
jouw spetterende…
Wederkerigheid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
600 Duiven die liefdesbrieven brengen,
vergeten hun afzenders nooit.
Postduiven keren weer terug.
Weer en wind trotserend.
Zoals zalmen moedig zwemmen,
stroomopwaarts vechtend,
naar hun geboortebron.
Liefde zoekt steeds weer liefde.
Liefde die je losgelaten hebt,
komt altijd weer retour.…
Fata Morgana
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
579 Ach, dromendaris, breng me daarheen
waar grenzen vervagen tot een visioen alleen.
De horizon lonkt, o sluimerend zicht,
de dromen ontwaken in het ochtendlijk licht.…