Alle inzendingen over verdwijnen

2904 resultaten.

Sorteren op:

dementie

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.358
ik weet dat ik de dingen heb geweten die allang in daden zijn vergeten het vergeten versluiert het zeker weten maar weet nog wel van jouw bestaan jouw lange haren die als duizenden spinnen mijn lippen beroerden jouw sprankelende ogen die mij blind maakten voor de erotische duisternis jouw stem die ik wil vergeten in mijn verdwijnende…

Het eerste mislukte begin

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 12.705
Ze begroeven de kelder, ze bevalen de schuur haar rommel achter te laten en te verdwijnen en ik leef nog.…
Al Galidi19 december 2021Lees meer >

Ik schilder jou

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 599
Elke dag ben jij schilderachtig dat kan ook niet anders want jij bent prachtig Ik heb jou vanaf mijn palet net op het hagelwitte doek gezet Het is enerzijds jouw contour waardoor ik als schilder zo goed boer Maar uiteindelijk zijn het al mijn fijne lijnen die helemaal opgaand in jou verdwijnen Ik schilder vanaf mijn netvlies het…

Klassiek of wip

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 459
ik heb gezichten gelezen ogen die liefhebben en vrezen wimpers die krullen en openheid onthullen in lijnen de tekening van leven gezien het rechte en ronde van lippen en monden klassiek of wip het neusje vaak overbelicht door een guitige plaatsing in het schaduwspel met haren zullen oren verdwijnen of zichzelf ruiterlijk klaren…

Zwaar

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
weemoedig verlangen naar de verlichte dagen waar elke dood nog ver leek keuzes luxe problemen waren liefde lichtvoetig vanzelfsprekend wensen zelfvervullende voorspellingen Nachten van de lange twijfel vullen nu diepe zwarte gaten alleen de dromen zijn soms wit met vederlichte beelden die soms blijven hangen maar meestal vluchtig verdwijnen…

Een druppel ben ik

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 657
Ik verdwijn in de grond, met druppels zoals ik. Samen zoeken we verder. We kabbelen. We stromen. Naar de Clerf en de Our. Naar de Moezel en de Rijn. De Noordzee geeft druppels, aan de Atlantische Oceaan. Eindelijk ga ik naar huis. Daar zal ik herboren worden. Eeuwig verdampen. Eeuwig stijgen. Eeuwig vallen. Eeuwig stromen.…

Zwartgallig gedicht

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 524
Op de prachtige bijna gezellige Oosterbegraafplaats ligt een grafsteen te wachten op het moment dat mijn graf wordt gedolven nooit zo bij stilgestaan maar nu komen de zwarte gedachten op als golven van een onrustige zee ze zullen wel weer verdwijnen ik zal vooreerst niet wegkwijnen ik hecht nog te veel aan het leven nee, het wordt tijd…

(kanker 12) Caya

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 447
ze draagt zijn glimlach op haar vingers elke top strekt uit tot waar haar schittering beweegt door haar haren strijkt hij zacht zijn liefdeswensen en bij nacht verbergt haar hart zich in het zijne uit haar ogen veegt ze angst, ze laat twijfel snel verdwijnen voorzichtig leg ook ik mijn moederziel in weggeveegde zorg ach haar mooie meisjes-zijn…
switi lobi18 augustus 2015Lees meer >

Vader in paniek

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
Het is voor nabestaanden niet te begrijpen, waarom een kind zomaar kan verdwijnen. Terecht dat vader in de pen en bres geklommen is, want met de hele redenatie is van alles mis. Ik wens jullie sterkte met welke uitkomst ook,…
An Terlouw1 december 2015Lees meer >

instructies

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
naar de einder vliegen zeg niet dat je van haar houdt haar golvende haar als schapen die hard van de heuvel rennen op weg naar de helderste waterbron vraag niet waarom we leven en geef ook nooit een reden praat niet te veel over alles en niets want je bent eigenlijk zwijgzaam en je kijkt in die afgrond waarin de woorden verdwijnen…

Ik mis je meer

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.009
opnieuw zullen er bladeren groeien de bomen vol groen en statig staan bloemen kleurrijker weer bloeien jonge lammeren de wei ingaan een lucht zo wolkeloos en blauw de zon die laat haar stralen schijnen en ik denk enkel maar aan jou geen warmte laat de kou verdwijnen dit prille geluk drukt mij op de feiten dat jouw sterven niet te keren…
Dianah22 januari 2016Lees meer >

Overdaad aan " sleutels"

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 538
En zo verdwijnen de sleutels weer terug in de la.…
An Terlouw23 februari 2016Lees meer >

Opkroppingen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 504
lekker belangrijk opklaringen, kippenbuien op- en neer-quark oppervlakkig, op termijn, op de lange baan, het eeuwige alles, alles is bedekt onder een deken van beschutte eindkleuren, alles neigt tot alles 'streetview spot naakte man' temidden van aangeslibte baardgroei ervaar ik kaalheid als een beladen leegte donkere manen verdwijnen…
Iniduo25 juni 2016Lees meer >

De zomerzwaluw.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
Ik laat de landerigheid in mij nu maar verdwijnen, als het regenwater de tuin- tegels spoelt; en een zomergevoel in mij langzaam laat wegkwijnen.…

Licht schoorvoetend

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 499
in jouw verschijnen lijken alle grenzen ogenblikkelijk te verdwijnen licht schoorvoetend kom je op in een teder en terughoudend bewegen ineens gooi jij je los straalt een openheid in je diepste emoties gevend daar waar nog jouw vitaliteit naar de eigen schulp verwijst bespeel jij de wereld met een mystieke blik in je hemels gezicht…
wil melker5 december 2016Lees meer >

Eenvoud

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 516
Vraag me niet meer af Hoever de horizon is verwijderd Hoe hoog bergen zijn Die ik van verre zie Hoever zal wind de wolken dragen Hoever reikt kinderlijke fantasie Wanneer stoppen eens de idealen Waarop alle dromen stranden Zal ’t leven liefde en eenvoud zijn Zullen roem en eerzucht Als op wind en wolken gedragen Verdwijnen over de verre…

Muziek

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 669
In stilte leven, is wegkwijnen muziek doet veel hartenpijn verdwijnen. Ik heb hier enkele instrumenten vereeuwigd op mijn doek. De harmonie zal voor eeuwig een plaatsje in mijn hart nemen.…

Kringloopt bestaan

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 612
ik zoek niet de rust van het graf wel het wiegen van lange halmen en bloemen in het gras zij hebben dood zien passeren in droefheid en rouw konden zich pas profileren in lente na verdwijnende kou samen zien wij bekenden zij ordenen het groen tot weer een keurig graf waarvan de inhoud op de eeuwigheid wacht in dit schisma van leven…
wil melker23 september 2017Lees meer >

De huid van jaren

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 524
ik streel je gezicht voel lijnen die langzaam ontspannen onder mijn vingers verdwijnen zij tekenen jouw blik op de wereld fixeren waar jij vaak bij stil hebt gestaan in je zorgen maken over zaken die jou dieper dan oppervlakkig steeds maar weer raakten zij hebben hun verhalen beschreven op de huid van jaren uit jouw hectisch bestaan…
wil melker13 november 2017Lees meer >

Niet alleen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 615
Ik wil lopen zonder voetsporen ik wil gewichtloos zijn laat me vliegen laat me alsjeblieft vliegen Ik wil voelen zonder tranen ik wil stappen zetten zonder weggefluisterd te worden waar verdwijn ik naartoe?…
Robance7 maart 2018Lees meer >

Het eerste mislukte begin

gedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.913
Ze begroeven de kelder, ze bevalen de schuur haar rommel achter te laten en te verdwijnen en ik leef nog.…

Ontpoldering?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 636
Want zonder openbaar vervoer verdwijnen onze jonge loten, dan ligt er leegloop op de loer. Hij houdt van grazig land en sloten, mijn zoon, maar ook van stadsrumoer. Hij baalt en vindt nu alles klote.…

Melpomene

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
geef het kleur met grootse tinten zoals de natuur ons aldoor schenkt het is mooier dan alleen het naakte omdat echtheid uitsluitend weet heeft van schoonheid en niet aan enige duisternis is gewend maar hoe ik ook het beeld tot puurheid wil verfijnen met tederheid vergulden na elke aanraking lijkt het goud in een peilloze diepte te verdwijnen…

Levensmoed

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 433
Achter angst schuilt levensmoed, zoals zonnen doen vermoeden, die water doen verdampen, die wolken doen verdwijnen. Zon verandert kwaad in goed. Zon weet hoe leven leven moet.…

Tektonische dromen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
nog triomfeert je lach maar chaos diept allengs het graf waarin wij zonder overleg verdwijnen vaste grond is ons ontnomen door tektonische dromen over ongegeneerd misbruik van geld en macht waar sky the limit was verdween de shit in het grote blauwe gat dat ooit de hemel was rücksichtslos is er al eeuwenlang gedumpt voorraad…
wil melker3 december 2019Lees meer >

Brugpensioen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 675
Ze vinden het helemaal niet fijn op 58 afgeschreven te worden en in het vrijetijdscircuit te verdwijnen.…

Verdwijntruc

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
Het lijkt net of ze in de mist verdwijnen. Gelukkig is dat niet zo, de mist wordt juist minder. Het is natuurlijk fantastisch dat de zon een extra dimensie aan het geheel geeft. De dieren op hun eigen manier in het gouden water, mooi is het dat ze zoveel plezier beleven.…
Dick Voogd8 september 2020Lees meer >

LAIS CCCXV

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
Jij, de korsten ik op jouw afwezigheid, het verdwijnen waarin genadig blijkt: onwetendheid, mijn onmacht en het respijt dat niemand krijgt. Jij die nooit op jou lijkt, een schelp waaruit de zee verdwenen is, mijn hand waarin jouw weigering verzuurt en hoe vervloekte liefde verder duurt terwijl ik grijp en hijg en mij verzwijg.…

Gedachten

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 677
Herinneringen blijven verschijnen, ze willen niet verdwijnen. De koorden, vastgebonden in mijn jeugd, zijn nog dezelfde gebleven. Hoe ik ook probeer ze los te scheuren, ze blijven met mijn hart verweven. Toch geeft het mij ook een kalme zekerheid.…
Antje17 april 2021Lees meer >