2904 resultaten.
dementie
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.358 ik weet dat ik de dingen heb geweten
die allang in daden zijn vergeten
het vergeten versluiert het zeker weten
maar weet nog wel van jouw bestaan
jouw lange haren die als duizenden spinnen
mijn lippen beroerden
jouw sprankelende ogen die mij blind
maakten voor de erotische duisternis
jouw stem die ik wil vergeten
in mijn verdwijnende…
Het eerste mislukte begin
gedicht
5.0 met 1 stemmen
12.705 Ze begroeven de kelder,
ze bevalen de schuur haar rommel achter te laten
en te verdwijnen
en
ik
leef nog.…
Ik schilder jou
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
599 Elke dag ben jij schilderachtig
dat kan ook niet anders want jij bent prachtig
Ik heb jou vanaf mijn palet
net op het hagelwitte doek gezet
Het is enerzijds jouw contour
waardoor ik als schilder zo goed boer
Maar uiteindelijk zijn het al mijn fijne lijnen
die helemaal opgaand in jou verdwijnen
Ik schilder vanaf mijn netvlies
het…
Klassiek of wip
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
459 ik heb gezichten gelezen
ogen die liefhebben en vrezen
wimpers die krullen
en openheid onthullen
in lijnen de tekening
van leven gezien
het rechte en ronde
van lippen en monden
klassiek of wip
het neusje vaak
overbelicht door
een guitige plaatsing
in het schaduwspel
met haren zullen
oren verdwijnen of
zichzelf ruiterlijk klaren…
Zwaar
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
495 weemoedig verlangen
naar de verlichte dagen
waar elke dood nog ver leek
keuzes luxe problemen waren
liefde lichtvoetig vanzelfsprekend
wensen zelfvervullende voorspellingen
Nachten van de lange twijfel
vullen nu diepe zwarte gaten
alleen de dromen zijn soms wit
met vederlichte beelden
die soms blijven hangen
maar meestal vluchtig
verdwijnen…
Een druppel ben ik
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
657 Ik verdwijn in de grond,
met druppels zoals ik.
Samen zoeken we verder.
We kabbelen. We stromen.
Naar de Clerf en de Our.
Naar de Moezel en de Rijn.
De Noordzee geeft druppels,
aan de Atlantische Oceaan.
Eindelijk ga ik naar huis.
Daar zal ik herboren worden.
Eeuwig verdampen.
Eeuwig stijgen.
Eeuwig vallen.
Eeuwig stromen.…
Koorts
gedicht
3.2 met 6 stemmen
3.387 De dieren op de wanden
Verdwijnen. 't Licht gaat uit.…
Zwartgallig gedicht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
524 Op de prachtige bijna gezellige Oosterbegraafplaats
ligt een grafsteen te wachten
op het moment dat mijn graf wordt gedolven
nooit zo bij stilgestaan
maar nu komen de zwarte gedachten op als golven
van een onrustige zee
ze zullen wel weer verdwijnen
ik zal vooreerst niet wegkwijnen
ik hecht nog te veel aan het leven
nee,
het wordt tijd…
(kanker 12) Caya
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
447 ze draagt zijn glimlach op haar vingers
elke top strekt uit tot waar haar schittering beweegt
door haar haren strijkt hij zacht zijn liefdeswensen
en bij nacht verbergt haar hart zich
in het zijne
uit haar ogen veegt ze angst,
ze laat twijfel snel verdwijnen
voorzichtig leg ook ik mijn moederziel
in weggeveegde zorg
ach
haar mooie meisjes-zijn…
Vader in paniek
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
544 Het is voor nabestaanden niet te begrijpen,
waarom een kind zomaar kan verdwijnen.
Terecht dat vader in de pen en bres geklommen is,
want met de hele redenatie is van alles mis.
Ik wens jullie sterkte met welke uitkomst ook,…
instructies
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 naar de einder vliegen
zeg niet dat je van haar houdt
haar golvende haar als schapen
die hard van de heuvel rennen
op weg naar de helderste waterbron
vraag niet waarom we leven
en geef ook nooit een reden
praat niet te veel
over alles en niets want je
bent eigenlijk zwijgzaam
en je kijkt in die afgrond
waarin de woorden verdwijnen…
Ik mis je meer
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.009 opnieuw zullen er bladeren groeien
de bomen vol groen en statig staan
bloemen kleurrijker weer bloeien
jonge lammeren de wei ingaan
een lucht zo wolkeloos en blauw
de zon die laat haar stralen schijnen
en ik denk enkel maar aan jou
geen warmte laat de kou verdwijnen
dit prille geluk drukt mij op de feiten
dat jouw sterven niet te keren…
Overdaad aan " sleutels"
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 En zo verdwijnen de sleutels
weer terug in de la.…
Opkroppingen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
504 lekker belangrijk
opklaringen, kippenbuien
op- en neer-quark
oppervlakkig, op termijn, op
de lange baan, het eeuwige
alles, alles is bedekt onder
een deken van beschutte
eindkleuren, alles neigt tot alles
'streetview spot naakte man'
temidden van aangeslibte
baardgroei ervaar ik kaalheid
als een beladen leegte
donkere manen verdwijnen…
De zomerzwaluw.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
454 Ik laat de landerigheid in mij nu maar
verdwijnen, als het regenwater de tuin-
tegels spoelt; en een zomergevoel in
mij langzaam laat wegkwijnen.…
Licht schoorvoetend
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
499 in jouw verschijnen
lijken alle grenzen
ogenblikkelijk te verdwijnen
licht schoorvoetend
kom je op in een teder
en terughoudend bewegen
ineens gooi jij je los
straalt een openheid
in je diepste emoties gevend
daar waar nog
jouw vitaliteit naar
de eigen schulp verwijst
bespeel jij de wereld
met een mystieke blik
in je hemels gezicht…
Eenvoud
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
516 Vraag me niet meer af
Hoever de horizon is verwijderd
Hoe hoog bergen zijn
Die ik van verre zie
Hoever zal wind de wolken dragen
Hoever reikt kinderlijke fantasie
Wanneer stoppen eens de idealen
Waarop alle dromen stranden
Zal ’t leven liefde en eenvoud zijn
Zullen roem en eerzucht
Als op wind en wolken gedragen
Verdwijnen over de verre…
Muziek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
669 In stilte leven, is wegkwijnen
muziek doet veel hartenpijn verdwijnen.
Ik heb hier enkele instrumenten
vereeuwigd op mijn doek.
De harmonie zal voor eeuwig
een plaatsje in mijn hart nemen.…
Kringloopt bestaan
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
612 ik zoek niet
de rust van het graf
wel het wiegen van
lange halmen en
bloemen in het gras
zij hebben dood zien
passeren in droefheid
en rouw konden zich
pas profileren in lente
na verdwijnende kou
samen zien wij bekenden
zij ordenen het groen
tot weer een keurig graf
waarvan de inhoud
op de eeuwigheid wacht
in dit schisma
van leven…
De huid van jaren
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
524 ik streel je gezicht
voel lijnen die
langzaam ontspannen
onder mijn vingers verdwijnen
zij tekenen jouw
blik op de wereld
fixeren waar jij vaak
bij stil hebt gestaan
in je zorgen maken
over zaken die jou
dieper dan oppervlakkig
steeds maar weer raakten
zij hebben hun
verhalen beschreven
op de huid van jaren
uit jouw hectisch bestaan…
Niet alleen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
615 Ik wil lopen
zonder voetsporen
ik wil gewichtloos zijn
laat me vliegen
laat me alsjeblieft vliegen
Ik wil voelen
zonder tranen
ik wil stappen zetten
zonder weggefluisterd te worden
waar verdwijn ik naartoe?…
Het eerste mislukte begin
gedicht
2.8 met 4 stemmen
3.913 Ze begroeven de kelder,
ze bevalen de schuur haar rommel achter te laten
en te verdwijnen
en
ik
leef nog.…
Ontpoldering?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
636 Want zonder openbaar vervoer
verdwijnen onze jonge loten,
dan ligt er leegloop op de loer.
Hij houdt van grazig land en sloten,
mijn zoon, maar ook van stadsrumoer.
Hij baalt en vindt nu alles klote.…
Melpomene
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 geef het kleur met grootse tinten
zoals de natuur ons aldoor schenkt
het is mooier dan alleen het naakte
omdat echtheid uitsluitend
weet heeft van schoonheid en niet
aan enige duisternis is gewend
maar hoe ik ook het beeld
tot puurheid wil verfijnen
met tederheid vergulden
na elke aanraking lijkt het goud
in een peilloze diepte te verdwijnen…
Levensmoed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Achter angst schuilt levensmoed,
zoals zonnen doen vermoeden,
die water doen verdampen,
die wolken doen verdwijnen.
Zon verandert kwaad in goed.
Zon weet hoe leven leven moet.…
Tektonische dromen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 nog triomfeert
je lach maar
chaos diept
allengs het graf
waarin wij zonder
overleg verdwijnen
vaste grond
is ons ontnomen
door tektonische
dromen over
ongegeneerd misbruik
van geld en macht
waar sky
the limit was
verdween de shit
in het grote
blauwe gat dat
ooit de hemel was
rücksichtslos is er al
eeuwenlang gedumpt
voorraad…
Brugpensioen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
675 Ze vinden het helemaal niet fijn
op 58 afgeschreven te worden en
in het vrijetijdscircuit te verdwijnen.…
Verdwijntruc
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
437 Het lijkt net of ze in de
mist verdwijnen.
Gelukkig is dat niet zo,
de mist wordt juist
minder.
Het is natuurlijk
fantastisch dat de zon
een extra dimensie aan
het geheel geeft.
De dieren op hun eigen
manier in het gouden
water,
mooi is het dat ze
zoveel plezier beleven.…
LAIS CCCXV
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 Jij, de korsten ik op jouw afwezigheid,
het verdwijnen waarin genadig blijkt:
onwetendheid, mijn onmacht en het respijt
dat niemand krijgt. Jij die nooit op jou lijkt,
een schelp waaruit de zee verdwenen is,
mijn hand waarin jouw weigering verzuurt
en hoe vervloekte liefde verder duurt
terwijl ik grijp en hijg en mij verzwijg.…
Gedachten
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
677 Herinneringen blijven verschijnen,
ze willen niet verdwijnen.
De koorden, vastgebonden in mijn jeugd,
zijn nog dezelfde gebleven.
Hoe ik ook probeer ze los te scheuren,
ze blijven met mijn hart verweven.
Toch geeft het mij ook een kalme zekerheid.…