Alle inzendingen over blauw

5615 resultaten.

Sorteren op:

Ogen bleven blauw verlegen

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 493
zag je wolken blond in haar benen lang gesloten slank een paar stapte uit in gracieus bewegen straalde lach je ogen bleven blauw verlegen danste korte passen in een vlinderend gaan keek me stilstaand aan wiekte vloog voorbij maar in dat godvergeten zonneogenblik bloeide jij voor mij…
wil melker21 februari 2010Lees meer >

Bloeide blauw boven het koren

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
ik zag je in de verte staan je bloeide blauw boven het koren je zachte lichaam sprak me aan voeten in het groen verloren je zwaaide toen ik nader kwam het zonlicht danste op de wegen zag hoe je mijn schaduw overnam met lippen vochtig van de regen je blikken maakten sprakeloos verlegen kleurden ook mijn wangen je keek hoe ik mijn ogen sloot…

het blauw van vrede voelt zo goed

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 770
donker weer gezichten op de muren schrijft die staren met hun dode ogen ik moest beloven dat ik het aan niemand ooit vertel spelen met hem was een hel dit had dat nooit gemogen ik voel de pijn als zijn gezicht weer dichter bij me is zijn hitte brandt en ik verkramp en denk mezelf maar dood dan zie ik weer die gouden gloed het blauw…
wil melker14 januari 2006Lees meer >

lippenrood toont blauwe kou

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.084
witte vlokken dansen hun kristallen in het zicht ik zie het grijsgroen van je ogen de tranen op je wimpers in je winterse gezicht je lippenrood toont blauwe kou ik weet je handen warm smelt voor jou als vrouw omdat jij die sneeuwbal naar me werpt we glijden samen onze baan die alsmaar gladder wordt, willen graag rechtuit, de voeten…

die grijs-blauw stilte eist

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.491
je blonde blik die grijs-blauw stilte eist je schouders iets gebogen omdat je houding heeft gelogen in liefde die verijst je groeide in ontluiken sloot de wereld buiten pelde laag voor laag je schaamte af en gaf je voor het eerst we reikten naar een hoogte die geen einde kende hemels was de weg erheen jij ging, ik volgde alleen…

in blauw dat kou laat groeien

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.140
ik zocht je op een weg van wilde bloemen je kleurde aan de lucht in blauw dat kou laat groeien ik vond je in het groen dat geen seizoenen kende je leefde zonder tijd met liefde die je niet verwende we ruimden onkruid uit ontkend verleden je schoot op en groeide naar de zon van heden ik heb je niet geplukt je bent nog lang niet open…

het blauw dat gele koren zingt

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.033
handen klauwen naar houvast groevenloos voelt steen nog zachter dan de dood in uitzichtloos verglijden het blauw dat gele koren zingt in het glooien van de hellingen verblinkt als stilte in de samenkomst van dalen is wit het graf dat sterven heeft gebaard rust die neerdaalt in de laatste strohalm die als roos geworpen is…

drift spelend in een strakkend blauw

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.124
Vlokken stillen in hun spel, dragen traagheid, zwermen zich vaarwel, dwarrelen in vaagheid Poedersneeuw verzoet de kou, drift spelend in een strakkend blauw. ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas. Ze liggen rijpend, slootgeschikt en keurig waterpas.…
wil melker30 januari 2003Lees meer >

Reisagent

snelsonnet
3.0 met 39 stemmen aantal keer bekeken 2.617
Meer blauw op straat is eindelijk gelukt! ‘k Weet zeker dat een nep-agent ook leidt Tot een gevoel van grote veiligheid; Alleen toeristen worden soms gefuckt. Als ik gearresteerd word ga ‘k niet mee, Dan bel ik even snel met 1-1-2.…

Tempel van je dromen

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.146
Tintelingen spoelen door ritmisch geklater in een val van blauw transparant water wentelen ontelbare zilveren luchtbellen rond die in de branding mee ruisen tot de ochtendstond waar heldere patronen van zuiver licht de dag in stromen en je weer doen ontwaken in de tempel van je dromen…

Kleurig Nederland

snelsonnet
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 666
Die wankelen door ’t zwakke denkvermogen Het volk - intussen murw en grijs en grauw- Staat óp en slaat hen geest’lijk bont en blauw…
Aar Noordam18 oktober 2020Lees meer >

De Zee

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.878
de zee vandaag in onbestemde nevel heeft zijn levendige vorm geruild voor een grijze verstikkende deken maar door de mistlaag hoor ik het gekeuvel van de golven een witte vogel krijst in de grauwe dag niets nieuws totdat de zee blauw wordt de lucht kleur bekent en spiegelt in het water…

Buskruit

netgedicht
2.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.432
gouden regen staat in bloei paarse papavers besprenkelen het groen rood twinkelt geel vlamt blauw flitst even de lente in mijn ogen knallen moet het, tweeduizend twee is doei Dat kunnen we nooit meer over doen Die lijkzakken zijn voor altijd dicht geritst En daar wordt dan kleurrijk over gelogen…
oepsie31 december 2002Lees meer >

Zweven, leven, geven

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 874
De blauwe lucht is boven De grond is beneden Ik zit op de wolken Zo voel ik leven Zweven De natuur is dichtbij Ik was beneveld In een waas voorbij gekomen Ik kijk naar beneden Leven Toekomst is lucht Niks voorgenomen In mijn hoofd mijn dromen Ik vind je teder Geven…

Kloot

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 806
hij sprak blauw zij zag blind hoorde nooit dat ene waan zinnige woord vond een hel schreef langs witte lijnen zachte wolken in venijn ontaard raakten voeten de grond net naast het kiezelpad zakte ze weg…

storing

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 571
storing witte schapen loom grazend in blauwe weide de beuk verwent het vermoeide gras met heilzame koelte een blad trilt uit gewoonte zonder aansporing hij laat zich horen de leeuwerik vanuit zijn vlucht zijn zang verstomd als zij hoorbaar naast mij plaats neemt…
G.B.Scipio11 november 2012Lees meer >

Space Oddity

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 473
aan zijden draden verbonden met het zoemende moederschip dat zwoegend zuigt en piept om jou kleine astronaut te bewaren voor de aarde zo stil ben je zo wit zo ver buiten de wereld kun je ons horen zie je de blauwe aarde dappere ruimtevaarder kom nu alsjeblieft naar huis…
J.Bakx12 januari 2018Lees meer >

Geboorte

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 872
Het maagdelijk stof ons aller begin Verzamelde rest van miljarden sterren Geperst gebald tot blauwe planeet Gaf en geeft het leven van verre En gedreven willen wij geloven Altijd zoekend iets van daar boven Wat zich nimmer aan ons ontbloot Ontgaat ons 's nachts de moederschoot…
Ivan Grud2 februari 2006Lees meer >

Een kind hoort niet op ijs

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 859
Praat me niet van chromosomen aangeboren afwijking of zelfs het is beter zo het nachtlampje verdoezelt geen blauwe plekken de marteling die jij moest ondergaan je warme bedje koud gemaakt op twee handen gedragen is je witte kist te klein voor woorden een kind hoort niet op ijs…
Ibunda15 februari 2006Lees meer >

de Beukenhof

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.287
In het Hof van Heden is het beuken haar vergaan waar voeten de grond niet meer raken zal helder haar leeftocht zijn swijlens zon en maan elkaar verstrijken draait zwaaiend blauw een laatste houden van naar vijf bij vijf haar toekomst lacht naar gisteren maar het "dag" klinkt als vandaag…
metha5 september 2007Lees meer >

Trouwe koord

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 708
Stappend in de lucht aan een lint hoog in het blauw naast een vrouw die elke stap toetst voor ze in het ijle een weg wijst, zijn witte schoenen schuiven sober. Haar vinnige tenen na tot het touw spant na een plotse tuimeling. Ze wiegen mijn aarde de hemel in zonder maar één wolk.…

Herfstlicht

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.186
De pastoriemuur is van een soort wit dat mild en zacht een brokje stilte pacht een wit dat met kamille langs een korenakker eenvoud deelt een wit dat als een haagwinde zich aan de zon blootgeeft hier kom ik graag de ingangspoort met ronde boog is altijd open er staat een uitgebloeide blauwe regen…
delius16 september 2007Lees meer >

Voornemens

gedicht
3.7 met 491 stemmen aantal keer bekeken 48.342
ik hoor het 's winters van de uilen die hier schuilen en van de blauwe reiger in het riet, nee, wachten tot de lente hoeft echt niet begin vandaag nog met het keren van het tij voor het te laat is: de verandering ben jij! vlecht dan een krans en steek de kaarsen aan en weet dat deze duisternis voorbij zal gaan.…

Een vleugje jou

netgedicht
4.0 met 32 stemmen aantal keer bekeken 2.680
dat vleugje jou tussen de regels laat zich niet afschrijven het blijft sluimeren manifesteert zich door alle rede heen hoeveel zinnen ik ook heb gewit nergens staat iets zonder jou ook al schreef je zelf je laatste strofe en kan jouw inkt me nu niet meer bereiken mijn innigste blauw blijft ook van jou…

EIGEN SMURF EERST

snelsonnet
3.6 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.993
De film heet : “Blauw ? Het land uit, en wel snel !” (met in de hoofdrol: Geert als Gargamel).…

Ogenschijnlijk

netgedicht
3.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 956
heel langzaam worden ze weer blauw al blijven ze gebroken maar een kleine opening reflecteert wat licht, laat zien hoe het zou kunnen zijn een aarzelende zonnestraal waagt zich aan het grijs met een fragiliteit waar zelfs de hemel van gaat blozen en als zelfs dát grijs kan verkleuren wat houdt jou dan nog tegen…

De zee

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 692
Aangetrokken door haar grillen Reisde hij terug naar die plek En zie, daar zijn de blauwe stormen Die ingewikkelde mozaïeken vormen In rust genietend van het kabbelen Waar geen einde aan lijkt te komen Een storm zwelt zachtjes aan Tijd om in haar op te gaan In hypnose door de zee Ging hij immer met haar mee…

Schrijven.

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 816
Blijf toch vooral naar me schrijven schrijf me steeds weer wat je ziet vertel wat er om jou heen gebeurt Het wonder van de vogels, de blauwe lucht, de bijtjes die zoemen, en een bloem die heerlijk geurt Als jij dat blijft doen, kijk ik met je mee maar wel fijn met mijn ogen dicht.…

duizelend bellen blazen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 766
in haar smalle gezicht het teken van de vogel of het vermoeden van vleugels dat wonderen verricht zoals het ontspringen van de dans in bleke dagen het logen van woorden in de witte kamer van de avonden het duizelend bellen blazen in de blauwe ruimte van de nacht waar wij de lakens uitdelen…

Gij zult genieten

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.144
Zonder touw klom ik omhoog en las de hartstocht in je ogen in verhalen verderop las ik de woorden -Jij bent God- die met zijn blauwe blik me meenam naar de laatste toevluchtsoorden waar ik ronddreef in beminnen van een opgewekt genot Zo dronk ik met jou de beker van het Elfde Gebod…
jan haak28 november 2008Lees meer >