5615 resultaten.
Ogen bleven blauw verlegen
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
493 zag je wolken
blond in haar
benen lang gesloten
slank een paar
stapte uit in
gracieus bewegen
straalde lach je ogen
bleven blauw verlegen
danste korte passen
in een vlinderend gaan
keek me stilstaand aan
wiekte vloog voorbij
maar in dat
godvergeten
zonneogenblik
bloeide jij voor mij…
Bloeide blauw boven het koren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 ik zag je in de verte staan
je bloeide blauw boven het koren
je zachte lichaam sprak me aan
voeten in het groen verloren
je zwaaide toen ik nader kwam
het zonlicht danste op de wegen
zag hoe je mijn schaduw overnam
met lippen vochtig van de regen
je blikken maakten sprakeloos
verlegen kleurden ook mijn wangen
je keek hoe ik mijn ogen sloot…
het blauw van vrede voelt zo goed
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
770 donker weer gezichten
op de muren schrijft die
staren met hun dode ogen
ik moest beloven dat ik
het aan niemand ooit vertel
spelen met hem was een hel
dit had dat nooit gemogen
ik voel de pijn als zijn
gezicht weer dichter bij me is
zijn hitte brandt en ik verkramp
en denk mezelf maar dood
dan zie ik weer die
gouden gloed het blauw…
lippenrood toont blauwe kou
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.084 witte vlokken dansen
hun kristallen in het zicht
ik zie het grijsgroen van je ogen
de tranen op je wimpers
in je winterse gezicht
je lippenrood
toont blauwe kou
ik weet je handen warm
smelt voor jou als vrouw omdat
jij die sneeuwbal naar me werpt
we glijden samen
onze baan die alsmaar
gladder wordt, willen
graag rechtuit, de voeten…
die grijs-blauw stilte eist
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.491 je blonde blik
die grijs-blauw stilte eist
je schouders iets gebogen
omdat je houding heeft
gelogen in liefde die verijst
je groeide in ontluiken
sloot de wereld buiten
pelde laag voor laag
je schaamte af en
gaf je voor het eerst
we reikten naar een
hoogte die geen einde kende
hemels was de weg erheen
jij ging, ik volgde alleen…
in blauw dat kou laat groeien
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.140 ik zocht je op
een weg van wilde bloemen
je kleurde aan de lucht
in blauw dat kou laat groeien
ik vond je in het groen
dat geen seizoenen kende
je leefde zonder tijd met
liefde die je niet verwende
we ruimden onkruid
uit ontkend verleden
je schoot op en groeide
naar de zon van heden
ik heb je niet geplukt
je bent nog lang niet open…
het blauw dat gele koren zingt
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.033 handen klauwen
naar houvast
groevenloos voelt steen
nog zachter dan de dood
in uitzichtloos verglijden
het blauw dat
gele koren zingt in het
glooien van de hellingen
verblinkt als stilte in de
samenkomst van dalen
is wit het graf dat
sterven heeft gebaard
rust die neerdaalt
in de laatste strohalm
die als roos geworpen is…
drift spelend in een strakkend blauw
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.124 Vlokken stillen in hun spel, dragen traagheid,
zwermen zich vaarwel, dwarrelen in vaagheid
Poedersneeuw verzoet de kou,
drift spelend in een strakkend blauw.
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas.
Ze liggen rijpend, slootgeschikt en keurig waterpas.…
Reisagent
snelsonnet
3.0 met 39 stemmen
2.617 Meer blauw op straat is eindelijk gelukt!
‘k Weet zeker dat een nep-agent ook leidt
Tot een gevoel van grote veiligheid;
Alleen toeristen worden soms gefuckt.
Als ik gearresteerd word ga ‘k niet mee,
Dan bel ik even snel met 1-1-2.…
Tempel van je dromen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.146 Tintelingen spoelen
door ritmisch
geklater
in een val van
blauw transparant
water
wentelen ontelbare
zilveren luchtbellen
rond
die in de branding
mee ruisen
tot de ochtendstond
waar heldere patronen
van zuiver licht
de dag in stromen
en je weer doen ontwaken
in de tempel
van je dromen…
Kleurig Nederland
snelsonnet
3.6 met 12 stemmen
666 Die wankelen door ’t zwakke denkvermogen
Het volk - intussen murw en grijs en grauw-
Staat óp en slaat hen geest’lijk bont en blauw…
De Zee
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
3.878 de zee vandaag
in onbestemde nevel
heeft zijn levendige vorm
geruild voor een grijze verstikkende deken
maar door de mistlaag
hoor ik het gekeuvel
van de golven
een witte vogel
krijst
in de grauwe dag
niets nieuws
totdat de zee
blauw wordt
de lucht
kleur bekent
en spiegelt
in het water…
Buskruit
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
1.432 gouden regen staat in bloei
paarse papavers besprenkelen het groen
rood twinkelt geel vlamt blauw flitst
even de lente in mijn ogen
knallen moet het, tweeduizend twee is doei
Dat kunnen we nooit meer over doen
Die lijkzakken zijn voor altijd dicht geritst
En daar wordt dan kleurrijk over gelogen…
Zweven, leven, geven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
874 De blauwe lucht is boven
De grond is beneden
Ik zit op de wolken
Zo voel ik leven
Zweven
De natuur is dichtbij
Ik was beneveld
In een waas voorbij gekomen
Ik kijk naar beneden
Leven
Toekomst is lucht
Niks voorgenomen
In mijn hoofd mijn dromen
Ik vind je teder
Geven…
Kloot
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
806 hij sprak blauw
zij zag blind
hoorde nooit
dat ene waan
zinnige woord
vond een hel
schreef langs
witte lijnen
zachte wolken
in venijn
ontaard raakten
voeten de grond
net naast het
kiezelpad
zakte ze weg…
storing
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
571 storing
witte schapen
loom grazend
in blauwe weide
de beuk verwent
het vermoeide gras
met heilzame koelte
een blad trilt
uit gewoonte
zonder aansporing
hij laat zich horen
de leeuwerik
vanuit zijn vlucht
zijn zang verstomd
als zij hoorbaar
naast mij plaats neemt…
Space Oddity
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
473 aan zijden draden
verbonden met het
zoemende moederschip dat
zwoegend zuigt en piept
om jou kleine astronaut
te bewaren voor de aarde
zo stil ben je zo wit
zo ver buiten de wereld
kun je ons horen
zie je de blauwe aarde
dappere ruimtevaarder
kom nu alsjeblieft naar huis…
Geboorte
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
872 Het maagdelijk stof ons aller begin
Verzamelde rest van miljarden sterren
Geperst gebald tot blauwe planeet
Gaf en geeft het leven van verre
En gedreven willen wij geloven
Altijd zoekend iets van daar boven
Wat zich nimmer aan ons ontbloot
Ontgaat ons 's nachts de moederschoot…
Een kind hoort niet op ijs
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
859 Praat me niet van chromosomen
aangeboren afwijking
of zelfs het is beter zo
het nachtlampje
verdoezelt geen blauwe plekken
de marteling die jij moest ondergaan
je warme bedje koud gemaakt
op twee handen gedragen
is je witte kist te klein voor woorden
een kind hoort niet op ijs…
de Beukenhof
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.287 In het Hof van Heden
is het beuken haar vergaan
waar voeten de grond
niet meer raken zal helder
haar leeftocht zijn
swijlens zon en maan
elkaar verstrijken
draait zwaaiend blauw
een laatste houden van
naar vijf bij vijf
haar toekomst lacht
naar gisteren
maar het "dag"
klinkt als vandaag…
Trouwe koord
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
708 Stappend in de lucht
aan een lint
hoog in het blauw
naast een vrouw
die elke stap toetst
voor ze in het ijle
een weg wijst,
zijn witte schoenen
schuiven sober.
Haar vinnige tenen na
tot het touw spant
na een plotse tuimeling.
Ze wiegen mijn aarde
de hemel in zonder
maar één wolk.…
Herfstlicht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.186 De pastoriemuur
is van een soort wit
dat mild en zacht
een brokje stilte pacht
een wit dat met
kamille langs een korenakker
eenvoud deelt
een wit dat
als een haagwinde
zich aan de zon blootgeeft
hier kom ik graag
de ingangspoort
met ronde boog
is altijd open
er staat
een uitgebloeide
blauwe regen…
Voornemens
gedicht
3.7 met 491 stemmen
48.342 ik hoor het 's winters van
de uilen die hier schuilen
en van de blauwe reiger
in het riet,
nee, wachten tot de lente
hoeft echt niet
begin vandaag nog met het
keren van het tij
voor het te laat is:
de verandering ben jij!
vlecht dan een krans en
steek de kaarsen aan
en weet dat deze duisternis
voorbij zal gaan.…
Een vleugje jou
netgedicht
4.0 met 32 stemmen
2.680 dat vleugje jou
tussen de regels
laat zich niet afschrijven
het blijft sluimeren
manifesteert zich
door alle rede heen
hoeveel zinnen
ik ook heb gewit
nergens staat iets
zonder jou
ook al schreef je
zelf je laatste strofe
en kan jouw inkt me
nu niet meer bereiken
mijn innigste blauw
blijft ook van jou…
EIGEN SMURF EERST
snelsonnet
3.6 met 26 stemmen
1.993 De film heet : “Blauw ? Het land uit, en wel snel !”
(met in de hoofdrol: Geert als Gargamel).…
Ogenschijnlijk
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
956 heel langzaam
worden ze weer blauw
al blijven ze gebroken
maar een kleine opening
reflecteert wat licht, laat zien
hoe het zou kunnen zijn
een aarzelende zonnestraal
waagt zich aan het grijs
met een fragiliteit
waar zelfs de hemel
van gaat blozen
en als zelfs dát grijs kan verkleuren
wat houdt jou dan nog tegen…
De zee
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
692 Aangetrokken door haar grillen
Reisde hij terug naar die plek
En zie, daar zijn de blauwe stormen
Die ingewikkelde mozaïeken vormen
In rust genietend van het kabbelen
Waar geen einde aan lijkt te komen
Een storm zwelt zachtjes aan
Tijd om in haar op te gaan
In hypnose door de zee
Ging hij immer met haar mee…
Schrijven.
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
816 Blijf toch vooral naar me schrijven
schrijf me steeds weer wat je ziet
vertel wat er om jou heen gebeurt
Het wonder van de vogels,
de blauwe lucht, de bijtjes die zoemen,
en een bloem die heerlijk geurt
Als jij dat blijft doen, kijk ik met je mee
maar wel fijn met mijn ogen dicht.…
duizelend bellen blazen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
766 in haar smalle gezicht
het teken van de vogel
of het vermoeden van vleugels
dat wonderen verricht
zoals het ontspringen
van de dans
in bleke dagen
het logen
van woorden
in de witte kamer
van de avonden
het duizelend
bellen blazen
in de blauwe ruimte
van de nacht
waar wij de lakens uitdelen…
Gij zult genieten
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.144 Zonder touw klom ik omhoog
en las de hartstocht in je ogen
in verhalen verderop
las ik de woorden
-Jij bent God-
die met zijn blauwe blik
me meenam
naar de laatste toevluchtsoorden
waar ik ronddreef
in beminnen
van een opgewekt genot
Zo dronk ik met jou
de beker
van het Elfde Gebod…