4959 resultaten.
Het jaar uitluiden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.747 It âld jier útliede
De lêste dei fan it jier begjint moarns betiid
mei doffe bûnzen wekker út de sliep
wat beweecht de mannen?
De beammen begjinne al sa skielik te drippen
ryp glinstert foar it lêst yn de sinne
dy’t read oan de kime gluorket
it bosk wurdt ljochter, en dêr, oan de râne
sjoch ik de kontoeren fan de fertrage figueren
dy’t…
GEDACHTEN ONTMANTELD
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.359 Flarden van gedachten
weven zich rondom mij
kan er niet aan ontkomen
het laat mij niet meer vrij
Spinnen raggen in mijn kop
weven traag hun web
kan er niet aan ontkomen
het hoort niet bij mij
heldere geluiden doen mij ontwaken
weven klanken in de lucht
kan er niet aan ontkomen
niet meer op de vlucht…
Mijn zoon
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
1.621 Zwijgend lig je voor je uit te staren,
in de stilte van een pasbegonnen jaar.
Net 20 jaar jong is je toekomst begonnen,
nog niet wetend waarheen de weg leidt.
En achter je liggen alle voorbije jaren,
dat we altijd klaarstonden voor elkaar.
Niet veel verloren, des te meer gewonnen,
en al wat ons rest, is een zee van tijd.
En een straal zon…
AIRMILES
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
869 de airmiles
in haar ogen
lonken mij haast
om mee te vliegen
warm gevoel
stijgt op
zij blijft zitten
kijkt vluchtig rond
proefvlucht afgekeurd
klapwiekend zijn wij
ledige lucht…
Maanmannetje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.106 In de verte
zag ik een ster
turend en glurend in de veronderstelling
dat er iemand vanuit die andere kant
ook naar jou kijkt
Ondersteboven
valt ze achterover
als maanmannetje
haar een lieflijke blik toewierp
Zichtbaar anders
dan je gewend bent
iemand die je als enige
kan zien
Onzichtbaar blijft
voor een ander
Misschien?…
Zondagskrant
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.356 In mijn zondagse krant
Staat een foto van jou,
Midden op de voorkant,
Die ik net lezen wou.
Ik denk aan hoe je was
Hoe jij mooi vertellen kon
Daar voor in mijn klas
Waar jij onze aandacht won.
Hoe jij verhalen aan ons richtte
Bijna poëtisch in het oor.
Dus dat jij bent gaan dichten
Dat was geen verassing hoor
Ik lees dus in het zondagsblad…
De Kat
hartenkreet
5.0 met 2158 stemmen
1.051 Het is donker
De wind waait
Er glijd een schim, een schaduw over de muur
Het hele huis is in diepe rust...
maar de schim, de schim kruipt verder en verder
Gekrijs, gemiauw...
De kat heeft honger…
Vandaag Is Snel Voorbij
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.324 Morgen ligt vandaag in het verleden
En kan je vandaag vergeten
Morgen is vandaag gisteren
En hoef je niks meer van die dag te weten
Vandaag is niet wat het hoort te zijn
Teveel problemen, teveel pijn
Denk maar aan de dag van morgen
Nieuwe dag, minder zorgen
Nieuwe kansen op een mooie dag
Ongeacht de storm en regen
Als het maar mooi weer…
Ban de wekker
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.169 zo wakker worden
overvallen
met een lome bui
haast ‘tik tik tik’ elegant
ik draai eens om
en krom
me lui
ban de wekker
kijk door mijn vingers
hoe laatste flarden
droom vergaan…
ban de wekker
sluit snel mijn ogen
trek het dekbed tot m’n kin
en kruip
de slaap weer in…
levensweg
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
1.718 In schaduw en donkerte gaan we onze weg,
zoeken naar het licht
de hoop
Dood en verrijzenis
Blijvend fundament
We kijken naar de toekomst
Telkens opnieuw
Een levensgeluk dat het hart raakt…
God dansen (kermis in de hel)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
931 De dichter verdiept zich in religieuze boeken,
en gaat, na vele jaren, weer eens naar de kerk.
Maar als hij kritiek levert op Gods machtig werk,
kan hij God zelf luidruchtig horen vloeken.
En de dichter, hij zwijgt even voor een tel ...
en ziet God dansen ... 't is kermis in de hel.…
Waar is het gebleven
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.500 Ik herkende je niet
dat stuk verdriet
wat er van jou is geworden
sinds we elkaar zijn verloren
Je was mooi
nee, nog mooier
veel mooier dan mooi,
dan mooi zou kunnen zijn
Je prachtige gezicht
leek onoverwinnelijk
maar het is nu geen gezicht
je uitdrukking is verloren
Waar zijn die ogen
die zo glommen
als een zomerdag
op rustige zee…
George en de ballade van de wereld
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
940 De hele wereld kijkt zwijgend toe,
de nutteloosheid zo ontzettend moe.
Maar de wereld wil maar niet leren,
laat zich makkelijk door je chanteren.
Wat wij denken kan je niet zo schelen,
zolang je de lakens maar uit kan delen.
Kan het niet vredig, dan met bot geweld,
want macht is al wat er voor jou telt.
Maar ooit komt een einde aan je droom…
Armoe
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
1.205 Ik zag de schrik in de ogen
van die kleine kruimeldief.
Hij stal voor z'n moeder een brood
want hij had z'n moesje zo lief.
Haar man had haar verlaten
liet haar achter met een groot gezin
ze wilde niet gaan bedelen
want dat was haar te min.
Toen is het ventje gaan stelen
want zijn buikje deed zo zeer
heeft het brood naar huis gebracht…
Het zwerfspoor voor…
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
984 Voetstappen kraken op ’t held’re laken van vers gevallen sneeuw
verbreken de stilte van de morgen die in kilte uit de nacht ontwaakt
met ’n kermende schreeuw
De man sjokt voort door niemand gestoord in zijn eenzaam bestaan
dat hij zelf doodbedaard onder zwerversleven schaart om in vrijheid
over aarde te gaan
Dan staat hij stil daar hij…
Dag dromen
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.260 Wanneer de nacht de dag bevrijdt
vanuit haar duistere onderkomen
hevelt het licht mijn diepe dromen
in ontdekking van de werkelijkheid
sluimerend voel ik me misleid
omdat ‘n leven mij werd ontnomen
waarin ik zonder me te schromen
kon dwalen door een eeuwigheid
ontdaan van zorgen, pijn en strijd
zonder knellende banden die tomen
wandelde…
Mijn gids
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.125 De zon zal mijn gids zijn
op paden die ik zal gaan,
en gaat hij 's avonds onder
dan zal ik stil blijven staan.
Een plek om te slapen,
die zal ik zoeken.
En de volgende reis
zal de zon voor mij boeken.
ik zal worden beschut
door de bladeren van de bomen,
daar zal ik rust vinden
in nacht'lijke dromen.
De dauw zal mij wekken…
Sprankelend begin
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.131 Laat de wind maar om het huis loeien,
ramen worden gegeseld door de regen.
Maar vannacht kan het me niet zo boeien,
met jou hier zijn ervaar ik als 'n zegen.
We laten het haardvuur zachtjes branden,
net als het vuur hier diep in ons hart.
Glinsterende ogen en strelende handen,
niets dat ons kleine wereldje nog tart.
De tijd zal vannacht…
Wereldleiders
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
774 En de trommels op het 'veld van eer',
weerklinken luid en duidelijk vandaag.
Men wacht gelaten af op het eerste schot,
tot het, na lang wachten, wordt gelost.
De wereldleiders verwachten steeds meer,
maar ooit, ooit vallen ze naar omlaag,
als ze verantwoording afleggen voor God.
Omdat het zoveel levens heeft gekost.
De soldaten zullen…
Ook vandaag
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.063 Ook vandaag zullen mensen sterven,
zal er nieuw leven worden geboren.
Vandaag zullen veel mensen genezen
en gezonden bij de zieken horen.
Vandaag draait de wereld gewoon door,
waar ze voor sommigen even stilstaat,
doordat er één van hen sterft
en de ander alleen achter laat.
Wij allen hebben elkaar nodig
in ziekte, gezonheid en verdriet…
de zee
hartenkreet
0.5 met 4 stemmen
1.287 De zee
De schorre zeilen, de sneeuwende zee met
De vinkenslag der baren : haar bladeren
En het doornaveld verlangen : haar golven
Rijden tegen het land waar de vlag der bronst uithangt,
Monsteren de muren aan,
Lokken het mos en de mensen, de merries en het zand,
Laten de stenen als sterrenbeelden achter
En bevrijden - zij, de zee en haar…
Stilzwijgende regels
hartenkreet
2.2 met 13 stemmen
1.490 De regels in dit land
ze worden nimmer nageleefd,
ze nemen je hele hand
ook als je maar een vinger geeft.
De regels van dit land
lapt ieder aan zijn laars,
ieder vecht voor het zijne
en is zijn eigen baas.
Dan denk ik toch;
het moet toch anders kunnen
zodat we met z'n allen
het land goed kunnen runnen.
Maar ach, het zijn maar…
IN ZIG-ZAG LIJN
hartenkreet
2.7 met 13 stemmen
1.300 Op welke weg
je ook zal lopen
en waar deze ooit
eindigen zal
het vallen zul je
niet ontlopen,
maar, raak dan niet
aan lagerwal.
Houdt altijd toch
je doel voor ogen,
behoudt je goede moed!
Struikelen hoort
echt bij dit leven
en ook een beetje
tegenspoed.
Het zal niet altijd
rozengeur wezen
en strijd zal het
ook zeker zijn…
Twijfel...
hartenkreet
4.4 met 42 stemmen
1.366 Een mens heeft soms een duwtje nodig,
een duwtje in de rug,
een stimulans om door te gaan:
ga verder, niet terug!
Een mens kan soms zo twijfelen.
‘Heb ik dat goed gedaan?’
Een schouderklopje zegt zoveel:
Bravo, zo verdergaan!…
terugkeer
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.152 met vallen en opstaan
verankert beetje bij beetje
elk voetspoor mijn gehechtheid
bij elke stap de gedachte
hoe duizelingwekkend je
aardigheidjes mij aantrekken
met spreidarmen vang ik je walswind
je stof uit rulle grond gewaaid
poedert mijn gezicht
onontkoombaar is de terugkeer
naar mijn gang van kruipen
met opstand en verval
beetje…
Smart minivibrator
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
788 triller moet een grote beurt
hij zeurt aan alle kanten
een slippertje was snel gemaakt
de monteureuze
met die roze suikerspin
deed er oude onderdelen in…
Mijn zus
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.320 Je zat aan mijn bed als ik ziek was
nam altijd een breiwerkje mee,
veel werd er niet gesproken
want jij breide en ik keek t.v.
't Belangrijkste was altijd gewoon
je aanwezigheid vlak naast m'n bed,
of m'n tranen afdrogen soms
en in diepe stilte een gebed.
Als ik me wat beter voelde
ging je met me mee naar benee,
samen de rokerskamer…
Kaap de Goede Hoop
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
895 Ik rond Kaap de Goede Hoop,
voor niets meer op de loop.
Maar wel op zoek naar jou,
ver weg van de bittere kou.
De kou die de wereld regeert,
en van de mens die niet leert,
maar die wel een oorlog voert.
De dichter wordt de mond gesnoerd.
Ik rond Kaap de Goede Hoop,
en of ik er iets voor koop?
Ik blijf het antwoord schuldig,
ook al denk…
Trage beer
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.274 Als een trage beer vastgeketend,
die niet weet wat vrij zijn betekend,
dwaal ik door het landschap van ijs.
Verblind door wat ik achterliet,
door het leven dat mij verried,
volg ik een lange, eindeloze reis.
Verleerde mijn gevoel te delen,
kon het me niets meer schelen.
Liever dan te leven, was ik dood.
Er was voor mij niet veel te winnen…
Verbeelding
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.097 geen woord
verbeeld de schoonheid
komt tot leven
niet op papier:
mijn paradijs
blijft onbeschreven…