22311 resultaten.
Geloof
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.527 het luchtledig zoeken
tastend in het duister
ontembaar verlangen
paden onbegaanbaar
je struikelt
je valt
terug in de waanzin van toen
je nog ergens goed voor was
naar ’t scheen
gebroken en getekend werd
eenzaam niet alleen
druk de waanzin uit
dan blaas ik de rook
en gooi de asbak leeg
omdat ik geloof
in eind en nieuw begin
in jou…
welkom
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.378 nee ik laat je niet berusten
in deze tastbare duisternis
eindig zwart zo diep
tot geen taal meer in staat
kom hier wees welkom
ik heb je lief
wil je wat drinken
koffie misschien?
neem plaats aan mijn tafel
en ik zal je laten zien
ooit vernam ik wreed
van eenzaamheid
kom binnen wees welkom
en neem plaats naast mij
------------------…
Hier
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
872 hemelblauw
over uitgestrekte velden
lijkend alsof hier
niemand eerder was
zo ongeschonden haast
als niets of
niemand kan zijn
mijn voorheen gebroken
lichaam heelt zich
duister wordt slechts
een vage herinnering
tot hij verdwijnt
je was er niet
toen genadeloos de kilte
mijn land betrad
maar het is hier
waar ik je vind
en ik begrijp…
Benedictus
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.916 Gezegend, die de rozen doet
Onder Uw lach ontluiken
Aan de verbolgen struiken
In glans van sneeuw en bloed.
Gezegend, die de vogels hoedt,
En lokt een schuwe zinger
Heel teder op Uw vinger,
En wekt het nestend broed.
Gezegend, die der kinderen schal
Bij 't spel met bikkel en met bal
Ons droeve hart laat raken.
Gezegend, die zich vaak…
Naar mij kijken
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
806 Je kijkt me aan
en denkt verward
wat moet ik nu
doen of zeggen
wat moet ik doen
of wat wil ik
ja, wat wil ik
denk je dan
maar toch
er is een tijd
dat je beseft
dat je weet
het is goed
wanneer je
naar mij kijkt...…
Uitschieters
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
951 Een kastelein in de plaats Vleuten
Schonk meestal maar schamele neuten
Maar kreeg ie weer spit
Veranderde dit
Dan schoot ie steeds uit met die scheuten…
Gevoel van eenzaamheid
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.541 Ik voel me eenzaam
omdat ik voel
de drukte in jouw hoofd
het snelle gaan
bewegen
en toch verlangen
je weet niet waar
je stil moet staan
het kan niet
verder gaan
-ik voel me eenzaam-…
MIJN ZOON, GEEF MIJ UW HART
poëzie
4.1 met 22 stemmen
5.236 De zomernacht werd zwart,
Toen, zacht en duidlijk klonk er
Een klare stem door ‘t donker:
Mijn zoon, geef Mij uw hart!
Ik aarzelde... verward...
Was het de wind die zoefde?
En weer zei, maar bedroefder,
De stem: geef Mij uw hart!
Ik wrong mij op de grond,
Tot ik de woorden vond:
Heer, ‘t moet door U genomen!
En nog eens overviel…
Ik, Penelope
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
242 Ik, Penelope,
was een ware trofee voor mijn man,
Odysseus,
de koning van Ithaka.
Hij was het dus
die in mijn zoon, Telemachos,
de strijder ontwaken deed,
ver voorbij de horizon van mijn dromen,
waardoor mijn moederhart harder bonsde;
mijn verlangen naar hem, mijn geliefde,
- O, Odysseus! die mijn zoon zich
niet herinnerde van…
de ware schare; fijnproevers
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
84 De meester, de zeefster
en de sjouwster ontvouwden,
tot grote verbazing van
de nog onwetende plukker,
een gezamenlijke razernij,
een verbale strijdcarrousel,
over het mislukken van
slechts één vat van
het opgewonden geraakte
brouwershart.
Vertrouwd als de stoker is
met diep verzuurde kruiden,
verwilderd losgerukt,
bleke verweekte…
Stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
47 Stilte zit naast me.
Zwaar niet, maar ze leunt.
Ik probeer haar niet te vullen,
ik leen haar mijn adem.
Soms rust ze gewoon.
Soms wijst ze maar ze spreekt niet in woorden.
Ik leer te blijven zitten naast haar.
En soms weet ik niet
of ik naast haar zit,
of dat zij naast mij zit.
Misschien maakt dat ook niet uit.
Ze blijft…
Europa; zonder wending geen plot
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
147 Het was niet echt weer
om naar het strand te gaan,
doch Europa deed het toch.
Vaak is het eenvoudiger
om je kop in het zand te steken
dan brekende wolken in de bek te kijken.
En zoals dat dan gaat
in van die uitgekauwde verhalen,
plotseling stond daar een stier voor haar gelaat,
- natuurlijk ga je die aaien en een krans aanmeten,…
Menadenzoon
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
136 Mijn goede vader, sprak Zeus
tot zijn zonen
Was in zijn jonge vermetele jaren
Een wonderkind, met op zijn hoofd slechts twee haren
Als teken van tijd en van wijsheid,
mijn zonen
Toch was zijn voorkomen niet meer
dan schijn
Zijn uiterlijk droeg hij dan nog wel
met verve
Zijn innerlijk zweeg, was steeds meer
gaan bederven
Wat hij deed…
Storing
snelsonnet
4.2 met 9 stemmen
121 Wat mij nou toch weer overkwam vanmorgen:
Doordat er technische problemen zijn
Kan zelfs een supermarkt als Albert Heijn
Al mijn artikelen nu niet bezorgen!
Ik schrijf, terwijl ik van mijn laatste brood hap
Dus nu maar een gedichtje zonder boodschap…
geveinsde onwetendheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
65 Eirôn liep op haar stilste tenen voorbij
maar was zich niet bewust van het spoor
dat zij achterliet
aan ellende en diep verdriet
bij een deel van het koor
dat haar zowat niet begrepen had
toen zij het lied voorzong
over de sprong die zij aldoor maakt
als wrange wraak op kleinerende kaken
die zich onder gordels van draken
van dames…
protagonistengepronk
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
75 Alazôn daarentegen
kon de zware last van
een verzekerde grootsheid
zonder ezel zeer degelijk
pas na pas met veel kabaal
stuurse bergen overduwen
en de klare lucht duurzaam
bereiken waar uitgespuwde
wolken van kritiek nimmer
als één voortdurende stortregen
hem ieder uur zuur doorweekte
daar hij immers nooit bezweek
onder de brutaalste…
Te gek voor woorden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 Wat het leven mij aan inzicht bood?
Héél veel! Maar ik heb dit uitgezonderd:
Nog nooit was ooit een gek zó groot
Of hij werd wel door een grotere gek bewonderd....…
in het felle spotlicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
12 “Wat is één jaar anders dan
de dertien manen die voorbijgaan;
hoe is de waarde in te schatten
van de jongste verrassing ooit zijn,
in het licht van de wetenschap
die immer achteraf doorpakt;
waarom eert men de doden vandaag
met een maskerade van oprechtheid;
en welke rol speelt u,
juffrouw Eirôn?”
“Deze herfst,
geachte heer Alazôn…
Zie je het voor je
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
12 Zie je het voor je
zo’n mythisch kasteel
op een Grieks eiland
in de Ionische Zee
die hoogtes, en wij
uitkijkend over hemels-
blauw water onder één
tijdloze zomerzon
en wij die ons gelukkig
mogen prijzen met
de verwaarloosbare kans
die het lot voor ogen had
kijk ons dan, daar
gearmd liggen in
de schittering als
vereeuwigde…
"O Rhenus,..
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
12 “O Rhenus, U zij geprezen
onze gebeden zijn gehoord
aanvaard en uitgevoerd
Uw bloeden vervult ons
met trots op de steile oever
onze aderen stromen over
van liefde en moed
tegen de ingedroogde
kribbige dijken op
komen wij weer
met de zwaarste laarzen
door klei aanstampen
Of waren het weer
de tranen van Lorelei
wanhoop
over…
Ik, als dokter
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
9 Ik, als dokter
van Het Filosofische weliswaar
als hooggewaardeerde kenner
met een onderzoekende geest
in de belangrijkste gangen van
het huis
der medische wetenschap
ik zou tenminste moeten weten
hoe om te gaan
met een (neushoorn)virus
of zoiets dergelijks
dat zich
in mij genesteld heeft
voordat dit zich verspreidt
via mij…
Cobra’s
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
62 Men arresteerde laatst in Dinteloord
een man die vuurwerk had in zijn garage
van uiterst illegale fabricage.
En veel! En van de allerzwaarste soort!
Waarschijnlijk werd hij toen behoorlijk driftig
en riep ‘Mijn cobra’s zijn totaal niet giftig!’…
"Vergeet het maar"
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
35 Het mooiste dat ons godsdienst bood,
(Hoewel niet allen 't accepteerden)
Was hemels leven na de dood,
Wat heel veel mensen toch begeerden.
Om paradijs te winnen moest men goed zijn,
Dat begreep de mensheid wel!
Want zondaars, die moreel bankroet zijn,
Gaan onverbiddelijk naar de hel!
De meeste mensen in ons hedendaagse leven
Geloven niet…
Pluk de dag!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
13 Geniet van 't leven, optimaal,
Gezondheid en geluk zijn immers niet te koop!
Het leven, lang of kort, wordt elk van ons fataal:
Beschouw 't maar als een ziekte met een dodelijk verloop.....…
Rocket science
snelsonnet
4.0 met 11 stemmen
55 De helft van die raket is opgevangen!
Die Musk blijkt anti-wegwerpmaatschappij!
Ach nee, dat is gewoon naïef van mij
Want er zijn vast weer andere belangen
En komt zo’n oude spaceraket straks na
Dat hergebruik wel door de APK?…
geen wieken te bekennen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
60 “Och Alazôn,
jij probeert weer tevergeefs
tussen de vergane narcissen
hangend aan de waterkant
een vaste plek te vinden
zo ook jij wat opvangen kan
uit die poel van verderf;
mijn ijverige pogingen
in die dichtslibbende vijver
tot het droogleggen
van heldere emoties
vervormen in
gespiegelde stormen
vergezocht door
krakende,…
Adam en Eva (oftewel Hendrik en Nanna de Vries)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
8 Wij hebb' in 't paradijs gewoond,
Afgemeten dertig jaar;
Wij bleven van veel leed verschoond
En zijn nog altijd bij elkaar.
En elke morgen, met gezang,
Zijn wij door vogeltjes gewekt;
We kennen ieders lied allang:
Elk zingt, zoals gebekt.
De wolkenbanken hier benee,
Alsof 't nòg mooier kon,
Vormen een witte binnenzee,
Belicht door…
Dag twee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
559 Het nieuwe jaar is nauwelijks begonnen.
We zijn dag twee, de kerstboom staat nog uit.
De glitterstickers juichen op de ruit
en elkeen heeft de tombola gewonnen.
Drie flessen wijn, een sjaal, twee Bongobonnen,
je schaamt je, maar denkt toch: een leuke buit!
Je ruimt – alweer – de keuken op en fluit
een kerstlied, nietsvermoedend, onbezonnen.…
Tableau vivant
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
571 Ik zie het water, ruik de aarde,
voel de koelte van de wind
die vanuit het woud der sparren
naar mij toe komt als een kind.
Tussen regenzwang're wolken
breken stralen zonlicht door
over zoden naast de woudzoom,
donker, zwijgend als tevoor.
Ik lees in wolken, wind en water,
in de sprankeling van licht,
weer de weide van de leesplank
die…
Uit de chaos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Ik
ga op
in de stilte
waardoor
ik even
verdwijn
uit de chaos
van het
moment…