2081 resultaten.
De verloren zoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.128 En dan ineens is ze daar weer, de onbarmhartige leegte.
Want dat is wat hij achterliet, toen hij ervoor koos om alleen te gaan.
Alle banden verbroken, van iedereen gescheiden
behalve van zichzelf, maar ook dat is maar de vraag.
Niet begrijpend en onbegrepen zocht hij zijn weg in een wereld
die niet de zijne was. Geen vader, moeder of zus die dat…
ze staat daar voor straf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 in het tuinhuisje
tussen onkruidverdelger
en de blikken verf
staat een aardenkruik
het goedkoopste exemplaar
een urn op de plank
het lijk in de kast
het verzwegen verleden
een lijk in de vaas
inktzwarte uren
waarin het kind besmeurd werd
in gestolen tijd
waarom staat ze daar
naast de onkruidverdelger
wie wil het weten
waarom…
Blokken theater
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
546 Dementen lezen het schrijven
zoals peuters de dood
vissen uit keldergesteente.
Als knipperlichtkernfusie explodeert
de trommelende wandeling
een ondergronds zwammennetwerk
tot een tranenparade,
verwikkeld als goed
verborgen gehouden
oorlogsmisdaden.
Het idee van het ademen is een
schaamte als een theatraal pierenbadje
voor onbespraakzaamheid…
Al weer een jaar geleden..
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.722 Lieve Opa,
alweer een jaar geleden
heel de familie bij elkaar
zakdoeken werden uitgedeeld,
het voelde toch zo naar..
Alweer een jaar geleden,huilend aan uw bed,
De laatste woorden tegen u gezegd,
de laatste streling door uw haar,
het voelde toch zo naar..…
bosbranden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.175 de tijd is aangebroken
van de bosbranden in Zuid-Frankrijk
en de gezinsdrama’s in Oostrozebeke
pijnpunt in de samenleving
familie en anderen, de hele poep
trekt gehaast zuidwaarts
laten huisdieren achter
met wat vlees en een bakje vocht
tijd zonder oorlogen
zonder vrede en liefdesverdriet
zonder bewaard overzicht
geen zonen noch minnaars…
Jij
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.443 Daar ga je weer
lang kijk ik je na
terug naar je eigen huis
je eigen wereld
je eigen familie
je eigen verdriet......
Even was je ze vergeten
was je er voor mij
zocht me op in mijn huis
ontmoette me in mijn wereld
luisterde naar mij
begrijp je me.
Al kan ik niet altijd vlekkeloos vertellen
zonder te stotteren....…
Stadse oorden
netgedicht
5.0 met 171 stemmen
485 de jaren
hebben ons
gevouwen
langs vroeger
onzichtbare lijnen
die ooit als
sterke baleinen
ons als een
front bij elkaar
hebben gehouden
wij presenteerden
familie en kracht
door generaties
met straffe hand
groot gebracht
vrijheid en welvaart
gaven aan eigen
zinnen ruimte
zonder bevoogding
in samen beginnen
we zagen dorpen
verworden…
jachtgeweer
netgedicht
3.6 met 202 stemmen
21.862 Hij stuurde liever Nero in het riet
waartussen elk natuuroog vurig is
en een parmantige fazant
voornaam, rechtop en gezond
koddig gekleurde familie van de lis is.
Vanavond zijn de ribben kaal
en eten wij gegrilde kip
met gebarsten billen.
Opa knikt schalks over zijn bril.…
Het hete bloed
netgedicht
3.6 met 265 stemmen
401 te snel
worden geschoond
het is eigen in
voor en tegenspoed
maakt geen vrienden
tenzij belonen dat doet
zij dwaalt door
de koude gangen
van het slot dat eens
geliefd was door zijn feesten
het is leeggehaald
omdat de rekeningen
zijn blijven liggen naar
de oorzaak blijft het gissen
zij voelt waar
de genen zijn ontspoord
de familie…
Eenzaam
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.041 Ze voelt zich door haar familie bedrogen,
en zo eenzaam en alleen.
Het is niet fijn om te horen,
dat ze eigenlijk geen lid is van een gezin.
Waarin ze denkt te zijn geboren,
heeft het leven nu nog zin ?
Ze voelt zich op dat moment eezaam en verlaten,
denkend dat niemand om haar geeft.…
Van de oorsprong tot de einder
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
470 De vroegte van de dag kwam
Langzaam op gang
De zon kroop omhoog
Als een difuus licht
Dat vocht
Voor een vaste vorm
De zon won
Werd rond en krachtig
Wolken wijden uit
Gaven ruimte
Door juist daarin op te gaan
In de middag brak het groen door
Nerven waaieren uit
In de wind
Een omvangrijke tak
Van de familie
Bloeit
Richting de verte…
kerstmis
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.914 als je nog leeft
realiteit
kerstmis
speciaal feest
voor ieder anders
gevierd, eenvoud of luxe
speciaal
kerstmis
de nachtmis
overdag kan ook
prachtig gezongen liturgische liederen
kerkkoor
kerstmis
de kerstboom
met vele lampjes
en gekleurde glanzende ballen
feestelijk
kerstmis
veel kaarten
met lieve wensen
van familie…
De kleine bedrieger
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
615 Speelt mijn familie
wie ze moeten zijn,
of ben ik nu verfranst,
dan ga ik af
en laat het doek hier vallen,
ik ren niet buiten adem meer
om meneer Bergers hand,
ik draaf die van mijn moeder in
vanaf haar buitenkant.…
The jazzman
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
683 bloemen
geplukt om dood
te versieren met leven
emoties
applaus op de kist
wit gezicht in een glimlach
een leven en drie maten vooraf
gaven toon aan de band ze wiegden
gevoel met familie en vrienden
verstrooiden de dood
zochten troost in hun eigen verhaal
klarinet en sax fluisterden taal
hij was hun ziel zong met elan
hun donkerste…
LIEVER EEN ZWART SCHAAP, DAN EEN WOLF IN SCHAAPSKLEREN
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
824 Vind mijn weg langs hobbelige wegen,
en kijk de familie schaapachtig aan.
Een mak lammetje ben ik nooit geweest,
want als er één schaap over de dam was,
liep ik beslist niet in dezelfde pas.
Ik ben een door de wol geverfd beest.
Men heeft van alles over mij gedacht,
en ze zijn zich heel vaak lam geschrokken.…
Holst van de nacht (Lied over geleende ogen)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
389 Ik kon niet blijven, zonder escorte
reisden we onder de zeven hemelen
en pas later besefte ik dat
daarboven de zielen wonen
van Adam – verdreven net als wij
Johannes en Jezus – de boodschappers
Jozef – door zijn familie verstoten
en Henoch – de levende leraar
Aäron – nog steeds geliefd
Mozes – de geduldige
in de woestijn van ongeloof…
Zoet en zottekes
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
457 In je herinneringen d'une vacance
Op kiekjes van een zomer
die nooit slijt
Is 't prettig toeven in een ambiance
Met moeder in je chèr pays d'enfance
Memoires aan een zoete kindertijd
Je hebt veel fans, zie ik,
op de tribune
Familie, in die stad
achter de dune?…
Oma
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
2.403 De zon zakt langzaam weg achter de zee
In de verte zie ik je gezicht
Je lacht naar me
Ik zie je dansen in de kamer
Borduren op een volgend stuk
Ave Maria op de achtergrond
Je staat op loop naar de keuken
Pakt thee met wat citroen erin
Je lacht en kijkt me aan
Nog steeds je lieve ogen en je glimlach
De zachte rimpelige hand met lange…
zojuist uit 't grote-dieren-bos:
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
735 de naam was altijd jos
wonderkind of total-loss?
die vraag is nooit geweest
ik ben beperkt van geest
mams noemt mij slurper sloddervos…
zij stamt van lady kant
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
931 ze woont al levenslang
in koog ja aan de zaan
haar maatje die heet daan
geboren als pang-van gang
zijn vader's kant
dichtte lekkende kraantjes
langs vergeten laantjes
in ’t verre montferland
zij daarentegen
is heel verlegen
met ‘r moeder’s kant
grootmoe was de lieve lady kant
beter bekend als faliekant
te zijn doorgezakt
na…
mijn kind
hartenkreet
4.7 met 40 stemmen
3.076 Als baby speel ik met jouw kleine hand
met zachtjes neuriën troost ik jouw verdriet
zo hebben wij een schijnbaar onbreekbare band
met jouw hele leven in het verschiet
als peuter beschermde ik je voor het vallen
lachte ik om jouw eerste wankele stapjes
met die kleine beentjes volgde je alle ballen
lachte ik, iedere minuut om jouw malle grapjes…
Lange Poten
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
1.257 Tante Martha lag gewond
in bloedgespartel op de grond
waar zij - zo Harrie dat kon zien
al minstens drie keer was gebeten
door de hond die in gegrom
haar Barteljorisstraat verslond
die hij - diezelfde avond nog
met vier hotels had uitgescheten
Vader die er prompt in stond
danste de tafel in het rond
op Lange Poten met een blik
die ik er…
Hoge lagen
snelsonnet
0.0 met 4 stemmen
721 Een avontuur in Hansje Brinker-taal
Je kunt er elke ramp mee overleven
De Maya’s zullen zich zelfs overgeven
Wanneer je dit kleeft aan je kathedraal
Wat jammer dat het vroeger niet bestond
Voor asbestvlekken op de plattegrond…
Dronken vlammen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
508 zacht knetterde
het vuur de
verhalen van dronken
vlammen in de
kleine uurtjes
van de nacht als
het slapen wacht
nog speelt wind
met warme en
koude vlagen die
de gekruide geuren
van de maaltijd dragen
in het laatste kwartier
van de maan hier
zacht neuriet de groep
hun dank aan de gastheer
zingen vrouwen lachend
van een goede…
Voor de sopraan
gedicht
2.0 met 14 stemmen
13.620 Een vrolijke familie de pioenen,
van de bollebozen die geen leed verkroppen,
volle harten en onnozel, gulzig in de lippen,
sierlijk in verliefd gespreide vingers,
doende doende in het rond te zoenen.…
Een ontmoeting
gedicht
3.0 met 55 stemmen
20.463 .
--------------------------------------------
uit: 'Familie en andere kennissen', 1977.…
onmogelijke fietsen
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
3.742 mijn hoofd
beelden beperken om toch te beginnen
moet ik me beperken tot eindeloos
een gevoel voor jou dat ik koester
zoals ik me in jouw uitstraling koester
zoals ik uren zou kunnen blijven staren
en een konijntje op een bospad baren
maar langzaam dringen dan echte grond
omgeving etensgewoonten oude vrienden
geschiedenis van heel je familie…
Floraliënlaan
gedicht
3.6 met 14 stemmen
8.958 .
---------------------------------------------
uit: 'Geschreven familie', 2003.…
Gast
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Het geweld ontvlucht;
alle ellende en armoe,
familie en vaderland
moeten verlaten, alleen
de angst reisde mee
over een zee vol lijken.
Hier, in het land van hoop
en glorie, na ellenlange
juridische procedures wèèr
afgewezen, uitgekotst, wèèr
statenloos, rechteloos,
uitzichtloos.…
Tijdsbreuken
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
420 je lachte
het liefste
elvendansje
dat ik ooit
had gezien
zij droeg roze
draaide op het
glanzend zwart
muziekdoosje dat
de tijd niet vergat
muzikaal en
mechanisch op orde
door generatieve
restauraties van
het familie erfstuk
na je lach
was er een stilte
waarmee het danseresje
tijdsbreuken heelden die
heden en verleden scheidden…