34187 resultaten.
Testament
gedicht
3.5 met 340 stemmen
78.116 Na tweeëntwintig jaren in dit leven
maak ik het testament op van mijn jeugd.
Niet dat ik geld of goed heb weg te geven,
voor slimme jongen heb ik nooit gedeugd.
Maar ik heb nog wel wat mooie idealen,
goed van snit, hoewel ze uit de mode zijn.
Wie ze hebben wil, die mag ze komen halen,
vooral jonge mensen vinden ze nog fijn.
Aan mijn broertje…
Opa
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
5.533 kleintje, met je blauwe ogen
nooit voel je jezelf bedrogen
hou je liefdes gescheiden
probeer het mixen te mijden
uit is uit, thuis is thuis
werk is werk en kroeg is kroeg
mijn vraagteken vroeg
zwijgend naast hem naar huis
Praat niet met vreemden…
Houden van
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.658 je haren in een permanent
de krullers vertellen me de jaren
ik moet er telkens weer naar staren
liever dan naar het perkament
dat kreukelig mijn ogen kwelt
vertelt van eeuwen lang terug
over “zullen we nog even vlug
hier stiekem in het open veld”
waar we verdronken in het spel
van ‘t glijden op elkanders vel
tot tijd ons golvend overspoelde…
'Nooit meer' bestaat niet..
hartenkreet
3.4 met 21 stemmen
5.391 Die verschrikkelijke pijn heb je jaren met je meegedragen.
Nooit heeft men jou horen klagen.
Je hebt zoveel meer gevoeld dan je liet merken.
Al die zorgen heb je alleen moeten verwerken.
Onze ogen gooide je vol met zand.
Dat je stervende was, wist niemand...
Je wou hem niet achterlaten.
Maar je moest het leven wel loslaten.
Deze verschrikkelijke…
Al wat ik dacht - geloofde je - was waar
poëzie
3.4 met 35 stemmen
3.339 Herinneringen
Golven rondom me, en 'k drijf naar 't paradijs.…
Zij tilt zich overeind (1897)
poëzie
4.1 met 22 stemmen
2.722 alsof dit alles buiten haar was
en zag zij het in een spiegelglas;
is zij dit zelve, is zij er in
en ziet zich zelve, waar is het begin
van dit wat te denken bezig is
aan zich zelve en ongewis
wordt zij hier, haar gedachten zouden
niet verder kunnen, teruggehouden
in deze bedeesdheid, alleen er hing
een voelen van herinnering…
Mijn pa
netgedicht
3.6 met 231 stemmen
43.654 Duizend boeken en vele planken
vullen de kamer van mijn pa
Ik heb veel aan hem te danken
Even twijfelend open ik zijn la
Een potlood en een kroontjespen
wat spaargeld voor de trein
In alles is wel iets wat ik herken
en aan alles kleeft z’n zijn
Toen opa stierf huilde je gebroken
Mijn sterke pa, dat kon toch niet
Hier aan jouw bureau ineengedoken…
VEREEUWIGD
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
751 Vereeuwigd achter glas
staan moeder en vader
plechtstatig tentoongesteld
omrand door glanzend kader
Met haar mooiste kleding
zit zij met doffe oogopslag
het hoofd passief geheven
en met gedwongen lach
In zijn trots versleten
staat hij vlak naast haar
zijn arm om haar leuning
plechtig van gebaar
Oud en moe als zij waren
en met doorleefd…
Mijn oude school
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.145 In de eindeloze gangen naar de klas
hangen geen jassen, staat geen tas
alleen de herinnering waar ik naar zocht
De zon die door de hoge ramen schijnt
verwarmt het oud versleten zeil
Waarover menig kindervoet in allerijl
nog zichtbaar in een klas verdwijnt
Één voor één passeren ze mijn gedachte
de oude broeders, klasgenoten
Hun namen zijn…
Die ene dag
hartenkreet
3.3 met 80 stemmen
23.442 Aanstonds wakker geschud
ligt stil op de loer
het etmaal vol verlangen
Een etmaal met een overvloed aan gedachten
stilstaand bij de waarden des levens
de blik verbaasd teruggeworpen
Soms vreugdevol soms lijdzaam
door het ochtenddauw ontwakend
breekt nu eindelijk die dag
Die dag vol herinneringen
en in het geheugen gegrift
verrukt ermee…
Laatst was ik...
gedicht
4.5 met 107 stemmen
13.453 Laatst was ik nog een keer in Scheveningen,
Verzonken in mijn jeugdherinneringen,
Totdat ik dacht: dit hierzijn is een waan;
Begin en eind zijn eendre wisselingen
Die geen spoor achterlaten... Ze bestaan
Alleen in de verbeelding en vergaan.…
Nachtmerrie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
899 snakkend wakker geworden
in een zuur en stinkend bed
te midden van verdampende benauwdheid
hoewel ze reeds uit het zicht verdwenen is
om elders nachtrust te verstoren
zijn hier nog steeds haar verse natte sporen
omringd met een lijntje zout
blijft bedbreed uitgesmeerd
de herinnering geconserveerd
mijn angstdroom onverflauwd…
Oma
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
5.043 Het wordt een mooie dag
ik heb oma´s dagboek gelezen
me herinnerd wat zij mij eens zei
dat mijn ogen, zij wees daarbij
groter waren dan mijn buik
tevreden zou moeten zijn
niet overal aan moest komen
voel hoe ze me hard
bestraffend in de wangen kneep…
Ga weg daar!
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.708 Ik wou dat je weg was
helemaal uit mijn hoofd
ik wou dat je kon verdwijnen
dat was mij nog beloofd
Ik wil niet meer denken
over stel nou dat
heb het met jou helemaal,
helemaal gehad
De afschuwelijke gedachte
dat ik nog aan je denken moet
het wordt te druk in mijn hoofd
waarom voelde het ooit zo goed
Ga dan ook maar slapen lief
dan…
Slikkerveer
gedicht
3.7 met 35 stemmen
11.433 Hier hoorde mijn moeder in negentien vijf
het drinkwater aan komen ruisen
door de net aangelegde buizen.
Hier zag ik tegen de ochtendzon
mijn grootvader thuiskomen van de Noord
die hij heen-en-terug was overgezwommen
om zijn zestigste verjaardag te vieren.
Hier hoorde ik als jongen
een uiteenvallende briket ritselen
in het fornuis en dacht…
ADVERTENTIES
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.306 Misschien dat mensen zich jou herinneren
dat ze je vroeger hebben gekend
en zullen na je dood zeker zeggen:
het was een bovenste beste vent.…
Oude bibliotheek
gedicht
2.4 met 375 stemmen
56.267 Daar ruist geen idee meer, daar knettert
geen krachtveld. Wat ritselt moet zijn;
een houtkever, molm, een papierparasiet.
Achter kalfsleer en titels verstomde de wereld.
Aanraakbaar nog enkel voor stof, aandrift
van geuren uit zomerse tuinen dichtbij de hor,
een meisjeshand soms - hier hurkte Annabel
voor zij verdween in gindse donkere allee…
Vroeger
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
951 Samen reden we
over het strand
zagen we mensen lopen
hand in hand
overal hartjes
getekend in het zand
Overal was liefde
nergens was pijn
maar nu jij hier zo ligt
je niet beweegt
zie ik geen hartjes meer
nergens mensen
hand in hand
maar jij in dit bed
en niet op het strand…
Nagalm van een liefdeslied
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
2.506 Als de stilte koel mijn ziel beroert
En de leegte door mijn lijf voert
Zwelt jouw kielzog op van oud zeer
En slaat helle lucht mijn blik neer
Diep begraven, reeds vergeten
Onder 't puin en half vergaan
Bedek ik, mijn wil verbeten,
Het pad dat wij zijn gegaan
Echo's van een stil verleden
Nagalm van een liefdeslied
Deze weg, eens platgetreden…
De grote trek
gedicht
2.8 met 78 stemmen
70.778 Ik zag de overburen op een ochtend
hun koffers zeelucht pakken.
Mijn karavaan speelkameraadjes was de staart
van hun vlieger die wuivend uit het autoraampje
onder een balkon bleef steken
voor hij de hoek om boog.
Ze togen naar de Zandkastelen Stad
onder de rook van Amsterdam, zeiden de achterblijvers,
zonder de rook van Amsterdam, zeiden ze…
Totaal witte kamer
gedicht
3.3 met 66 stemmen
25.008 Laten wij nog eenmaal de kamer wit maken
nog eenmaal de totaal witte kamer, jij, ik
dit zal geen tijd sparen, maar nog eenmaal
de kamer wit maken, nu, nooit meer later
en dat wij dan bijna het volmaakte napraten
alsof het gedrukt staat, witter dan leesbaar
dus nog eenmaal die kamer, de voor altijd totale
zoals wij er lagen, liggen, liggen…
Herleefd verleden
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
5.081 herleefd verleden heeft een gezicht
onder vele vage haarscherp gesteld
jouw ogen dwalen mij tegemoet
oren in luisterstand je mond vertelt
het verhaal van jouw wedervaren
je vingers schrijven de brieven
die ik kreeg in de afgelopen jaren
en niet meer kreeg wel verwachtte
beiden hebben we het hekwerk
van onze eigen werkelijkheid
op slot…
Verjaardag van mijn vader
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
4.762 mijn vader leeft nu op de kop af
honderd jaar waarvan de laatste
zevenentwintig in herinnering hij
fietst met de zwartleren moffen
aan het stuur naar de kartonfabriek
hollander-mulder in schiften zelden
ziek op het voetbalveld een erkend
supporter met schuifelende voeten
die nauwelijks bedwingbaar meedoen
de sneeuwbal raakt zijn oog fronsend…
Thee
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.019 Een biscuittje bij de thee
korrel blijft in stil verlangen
aan d`r volle lippen hangen
lispelt dorsten met haar mee
lepel wordt afwezig roer
in de goudgelige stromen
die warm in het kopje dromen
zilver wervelt parelmoer
Porselein ginnegapt breekbaar
terug met vlaag melancholiek
tuimelt zwervend in bouquet
Kruimel zandt in het verzet…
Niets
gedicht
3.3 met 75 stemmen
51.974 Het leven
je zou het je moeten kunnen
herinneren
als een buitenlandse reis
en er met vrienden of vriendinnen
over na moeten praten
en zeggen
Het was toch wel aardig,
het leven,
en flarden zien van vrouwen, geheimen
en landschappen
en dan tevreden achteroverleunen
maar doden kunnen niet achteroverleunen.…
Honey
gedicht
2.4 met 357 stemmen
67.910 Ik heb in Hotel Paris gewoond met een man,
ik heb met hem ontbeten en geluncht,
we aten wafels met room, we dronken verschraalde champagne
omdat we, direct nadat de fles was ontkurkt
en het glas voor de eerste keer was volgeschonken,
de drank vergaten,
we vielen in slaap. Hij sliep veel,
hij sliep als een kind dat bij zijn moeder in bed ligt,…
Voorzichtig woelt de advent
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
2.637 De kerstboom afgetakeld van de zijden rozen,
die we, lonkend naar de voorjaarsvelden,
weemoedig, nu al, opbergen in oude dozen
met de herinneringen die ons vergezelden.…
Kerstbeleving
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
3.376 In het hart niet in het hoofd zit de herinnering
Aan lichtjes in het duister twinkelend in de oogjes
Van kleine meisjes in zoete jurken
Ze zingen en lezen het kerstverhaal
Laten de boom schudden met de deur
En eten het jaarlijkse feestmaal
In het hart niet in het hoofd zit de gedachte
Aan de kriebels van het engelenhaar
Aan de warmte en…
moedertje
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
2.893 je wil is er nog steeds
maar af en toe kijk je me aan
en ben je vergeten
wat je net hebt gedaan
je weet dat je dingen vergeet
maar kunt er niks aan doen
dan kijk je even in paniek
naar mij...en ik geef je een zoen
zolang je mij nog kent
en wij samen plezier beleven
aan dierbare herinneringen
hoop ik dat je nog heel lang zult leven…
in een stenig land
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.195 ik heb de rots gebroken
mijn eigen jeugd gewroken
ben mild geworden
in een stenig land
alles met de blote hand
verwond bij het splijten
mijn armen laten openrijten
aan de scherpte van het puin
maar alles is nu eindelijk weg
het zicht is vrij en ruim
nog groeit er niets
uit zaden die op een
later leven wachten
in blakerende zon en
diepvrieskoude…