8109 resultaten.
Waar de winter was?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
715 De takken hangen ijl omlaag
de stammen zuilen de wortels.
De winterschilder kwast grif
het plafond met verse sneeuw.
Ik loop, hoofd in de lucht
mijn oren zeilen op wind.
Ik adem als een vrije vogel
door wijdopen neusvleugels.
IJs dampt uit in wolken
zwierig walsend buiten maat.
Hemels deinen op de zon,
cimbalen schellen golven.
Ik…
Geveld
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
727 De zware storm kwelde
velde de statige beuk
trok hem los van wortels
die jaren vergrendelden.
Triest maar magnifiek
ligt hij nu ten prooi
aan spottende schimmels
en wellustige wormen.
Maar niet voor lang want
we dulden geen dood
dwars op de paden
loodrecht op ons doel.
Hoe bescheiden ook
iedere vooruitgang
moet doorgang vinden…
vrije gedachte
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.114 druppels glijden langzaam naar benee
langs beide zijden van mijn glazen deur
het is de weg naar ruimte waar het frisse groen
mij wil ontmoeten vergezeld van een voorjaarsgeur
iedere nieuwe dag bouw ik zo een brug naar buiten
waar de natuur eigenzinnig haar wereld opent voor mij
simpel door het slot handmatig te ontsluiten
en ik langzaam in…
koe
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
685 Ik ruik het gras
Ik zie het blauw
Voel de wind
die me raakt en de lucht
die op me drukt
lange wimpers knipogen verleidelijk
soms kun je niet anders
dan zuchten
geef maar toe
aan de koe in jezelf…
Donsgazon
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
791 Er hangt een wiegje in de struiken
waarin een piepklein eitje wacht
op warmte van het moederdons
op het gazon
strekt zich voldaan
de kater van de buren uit
ze zijn niet thuis
dus zoekt het dier
zijn heil bij ons…
De aarde geeft en ontvangt
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.670 Lucht maken licht ademen
leven creëren languit stromen
spelen met het groen
in de bomen warmte dronken
bloesem snuiven vlinders omarmen
de wind ontvangen silhouetten in het zand
de aarde wakker kussen wolken dromen
dansen in de regen springen in de zon
het hart voelen kloppen en bewegen
ruimte geven aan het nu
lucht maken licht ademen…
avondblik
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
845 nog een late vogel dooft
het avondrood
de dag slinkt
in een vager vergezicht…
Het wassende sinopel
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
873 in ‘t koele groen
vertel ik jou
van het gevallen blad
van de wind die zuchtte
omdat de lucht niet wilde
klaren
die takken knakte
van de gebroken stam
in ’t koele groen
rapen we de vruchten
en planten ze terug
in veie aarde
we dopen het wassende sinopel
met onvoorwaardelijk vertrouwen
als vruchtbare voedingsbodem
voor onbelemmerde…
Een vreemde eend
hartenkreet
4.4 met 45 stemmen
2.005 Ik heb een paar Chinese vrinden
Zij zijn dol op de natuur
Zij wilden mij laten ondervinden
De schoonheid van ’t biologisch creatuur
Een wandeling werd uitgekozen
Lang groen en water, terug naar de roots
Ieder sprietje uitgeplozen
Een nieuwe wereld, niets dan goeds
Het hoogtepunt van onze toer
Was de eend in al haar glorie
Gewapend met kijker…
radeloos (senryu)
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
821 alsof een briesje
wanhopig tot windstilte
een tornado streelt…
fluitenkruid
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
725 als een witte zee danst ze
golvend door mijn blik
klinkt haar speelse melodie
zo wijd ik horen kan
onstuitbaar dompel ik mij
in haar pure pracht
kijk en luister en geniet…
water
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
996 Water
Bron opwellend ontstaan geklater
Luister ruisend druppels pletsende schittering van zilver
Bruisend fris frissend verfrissend
Dorst verkwikkend vormenloos speels sijpelend
Oase lessend blessend groengerand levensgevend bevruchten
Erosie uithollende woestheid glad polijsten spuiten spelonkerig nauw
Kringende uitdeining rimpeloos…
Het slijk der aarde verdicht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
593 Alles wordt hier afgezet
het vergezicht dempt
oorverdovend stil
het slijk der aarde
in slenken opgehoopt
waar lamsoren lopen
te grazen genomen
eet men zeekraal
met vers is iedere naam
in het zeezout omgeven
hiert baart men zorgen
naast geluk en paart
er slik aan schor
in die gedachten
heel wad geboren
in alle rust is dit
in mist…
liefderijk ochtendgloren
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.210 daarginds waar de hemel de aarde kust
is de schildering idyllisch vanaf het palet
ruikt de dageraad naar vers gras
koebloempjes ontwaken met ochtenddauw
kabbelt een beek zijdelings uit zicht
als het opkomend zonlicht
ragfijn de contouren verdubbelt
schittert de schoonheid alom…
De boom
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.891 zij is pas negen
hij is net elf
ze zijn zo volwassen
vinden zij zelf
hij klimt de boom in
zij staart hem na
hij vraagt:'kom je ook ?'
zij zegt:'denk niet dat ik ga"
zij blijft het proberen
hij doet het haar voor
zo zal het wel lukken
maar zij krijgt het niet door
hij is pas elf
zij net negen
klimt hij tot in de top
zij glimlacht…
zegen van boven
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
641 regen kleurt gras
weer groener dan
het was
geeft geur en glans
aan blad en bloem
als een milde zegen
van boven
over gras zo mals
zo groen…
senryu
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
621 vrijheid denk ik klinkt
als het openklappen van
een roos blad per blad…
bitterzoet
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
1.193 hoe vroeg in het seizoen
een braambes naar me
lonkt, zo ogenschijnlijk
paars en rijp
hoe onweerstaanbaar mijn
verlangen naar haar zoete
smaak, de vrucht zich
gewillig plukken laat
hoe bitter nog haar sap
dat over mijn tong naar
binnen glijdt, mijn lust
zo snel vergalt…
Ongevouwen vlerken
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
701 ~~~
biddende vogels
kijken tijdens het gebed
devoot naar de grond
heim’lijk speurend naar een prooi
voor het laatste avondmaal
~~~…
Haiku
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
824 ~~~
o, nog groene nimf
bewandel heelhuids de weg
naar volwassen tak
~~~…
Necrodes
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
752 het had niet veel meer
om het lijf dan vel over been
als je ze zo samen ziet
vreet hij nog wel wat meer uit
terwijl zij nog dood gewoon
bewogen raakt als lopend lijk
aast hij nog op wat haar rest…
De zwarte dorenhagen.
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.727 De zwarte dorenhagen, eindlijk eens,
met jeugdig groen deurstoven,
het blijde jaar beloven.
Nog onlangs, op de tuin,daar was het sneeuw,
al dat mijne oge ontmoette:
nu bloeit en riekt hij zoete.
o Zomerdorenhage, willekom;
en, met de oostermorgen,
laat weg de winterzorgen!
Kom, bouw nu vogelnesten, blij genoeg,
en wacht niet tot ter…
Schrijf me niet over poëzie
netgedicht
3.5 met 26 stemmen
659 maar geef me
een passende jas
met een sluiting
die ruimte laat
vrijuit te inhaleren
toon me jouw vallei
ongerept en uitgestrekt
waar ik mag struikelen
over stenen die uiteindelijk
treden blijken te zijn
naar de verheldering
van zuivere vocalen
die me als een bergstroom
blijven begeleiden
zonder ooit te verwateren
daar, op nauwelijks…
Opwekkend
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
974 je haalt er wat meer vanuit
ziet het dan minder zitten
de bodem daalt het peil stijgt
als wel de staat van leven
minder wit voor ogen lichter
ja dat dan wel weer
je wint vaker maar
verliest steeds meer…
een verbeelding
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
1.013 het is luisteren naar wat men niet kan horen
zelfs niet met wijd openstaande oren
ik kijk met mijn ogen en zie niet wat ik ervaar
het is de herkenning die ik van binnen bewaar
hoe schilder ik intiem ontwaken
het dansen van nevel over een meer
of het knisperen van gevallen bladeren
als ik ze met mijn voeten bezeer
waar ook nog het herfstfruit…
Het lijkt wel herfst
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
884 lang heeft het blad zich groen voorgedaan
vasthoudend aan de primitieve ijkpunten
van de ooit gewaardeerde woordenstam
en nu oorspronkelijke kleuren
nog even mogen warmen
voordat ze zich losmaken
van hun vertakking
komt opgekropte gramschap
ineens tot volle uitbarsting
verrot is het blad
dat langs de stam
naar beneden scheldt
uitgedragen…
De verlaten akker
netgedicht
3.6 met 41 stemmen
1.483 als de dag
buigt naar de zon
en de aarde
de hemel kust
zoekt de schaduw
traag haar weg
over reeds
gerooid veld
dat verlangt
naar stilte,
een geborgen rust
en vormt de herfstige kilte
in de groeiende duisternis,
langzaam spreidend,
een deken van droefenis…
Onder het gras
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.352 tussen de sprieten
daar in het gras
een bijzonder plekje
een moment dat ik je zag
het laatste moment samen
toen ging je onder
weet dat je er nog ligt
maar toch ben je verdwenen
alleen dat kruisje in het gras…
Goudenregen
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
609 statig zijn de stappen
die zij zet, één voor één
waant zij zich in een
arcadisch paleis
alwaar duizend handen
reiken naar elkaar
het klatergoud
verlicht haar pad
oogverblindend
dwarrelen er enige
dukaten sierlijk neer
zij danst in hun schoonheid…
mangrove
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
718 taaie tenge takken
overluifelen de kreek
zie hoe muskieten zwermen
merk hoe de kaaiman kweekt
van vuig slangengebroed
krioelt het koortsmoeras
tussen knoken en schedels
bewaken zij ‘t gewas
aanhoor de valse stilte
waarin geen vogel zingt
en voel het klamme dreigen
van gif dat lucht verdringt…