Alle inzendingen over oorlog

3605 resultaten.

Sorteren op:

volle treinen

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 863
volle treinen met het duister voor ogen in stille lijdzaamheid voortbewegend in wanhoop bad men trein sta stil.. sta stil.... sta stil….. als beesten weggevoerd uit Vught en Amersfoort een uittocht met grauw gelaat er werd geleden tussen hoop en vrees herinneringen komen weer op je af maar wat heeft het toen te maken met nu…
klaes28 april 2007Lees meer >

Bezet...

netgedicht
3.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 950
De lucht kleurt zich zeeblauw boven de zomerse korenbloemen Arbeiders ploegen de aarde Bijen laten zich vrolijk zoemen In de verte klinkt onheilsgeronk van duizenden vliegtuigen Niets zal na vandaag hetzelfde zijn en valt als een kaartenhuis in duigen De lucht kleurt zich zeegroen Met hakenkruizen vervuild Het oorlogsgeweld is begonnen…

Vandaag, vier mei

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 769
Namen langs de weg overal namen uit een verleden die nooit verleden tijd zal worden want de geschiedenis blijft hangen als een blad aan een boom: het komt, bloeit, verdort, valt af en het komt weer als knop in ons hart. Namen langs de weg die ik soms vergeet te lezen ook al is het er maar één vlakbij mijn huis vergeet ik te lezen. Namen…

Den Helder 40-45

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 677
De man met de gieter heeft de oorlog niet overleefd: getroffen door een laatste kogel op 7 mei 1945, te Amsterdam.…

Alle dagen

gedicht
3.7 met 32 stemmen aantal keer bekeken 19.000
De oorlog wordt niet meer verklaard, maar voortgezet. Het ongehoorde is alledaags geworden. De held blijft uit de gevechten weg. De zwakke is naar de vuurlinies opgerukt. Het uniform van de dag is het geduld, het ereteken de armzalige ster van de hoop boven het hart.…

anne 13 mei 1944

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 726
meeuwen krijsen hongerend in vrijheid in de blauwe lucht naar gerechtigheid en verre vrede de grote kastanje draagt kaarsen in het bezette en grauwe amsterdam na de schrille dagelijkse kreten komen de zilveren nachtvogels weer dreunend de zekere dood aankondigen van kinderen die net als ik verlangen naar vrede en de betere wereld…

bergen belsen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 755
de trein knarst gillend stil na een mensonterende reis onder de hemel het gillen van moeders families uiteengerukt en geslagen bange kinderen kruipen bij elkaar bevend huilend troostend de brallende bewaking denkt nooit zeker niet aan hun eigen kinderen die leven thuis in liefde daar huist een vreemd geweten…

Canadezen

gedicht
4.0 met 50 stemmen aantal keer bekeken 17.317
Mijn vader zei: hier liggen ze, de Canadezen. Ik zag ze staan aan de vaart, in hun grijze kleren. Eindeloze, slachtrijpe rijen. Man tegen man stonden ze: een beetje wind en ze gingen. Vrede. Aan beide kanten Canadezen. Te lang in het land om terug te keren. Te diep in de grond om weg te marcheren. ------------------------------------…

RECONCILIATIE

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.090
toen ik mijn vijand in de ogen zag als ik voorzien van armen en van benen was hij me plotseling vriend toegeschenen zo helder als het duister wijkt bij dag we schoten beiden bijna in de lach herkenning kan je onverwachts doen wenen de achterdocht was helemaal verdwenen wat scheidde ons? slechts grenzen en gezag we waren in een uniform gehuld…

Het veer

gedicht
3.1 met 108 stemmen aantal keer bekeken 24.460
Dat is oorlog. ----------------------------------------------------- Uit: 'Dooltuin', 1995.…

Haar geest beweegt

hartenkreet
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.115
Haar geest beweegt in grijze stilte tussen bloemen met zachte kleuren voelt zij ijzige kilte zij ruikt aardegeuren gesneuveld haar zonen de wind huilt met hoge tonen. Dikke tranendruppels geven een dof onwerkelijk geluid doen haar lichaam beven haar verzwakte oude rug vormt een gebogen brug die oevers met elkaar verbindt zij hoopt…

Verloren leven

hartenkreet
4.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.393
Struikelend over het brandende land z'n hoofd schreeuwend verwrongen ging hij verder, hopend dat "verder" dichtbij zou zijn Een hel licht, een glas, zijn lief als een flits doorkliefde het zijn gezicht en verblinde zijn ogen Een pijnlijk weten dat hij dit nooit meer zou zien zijn leven, in stukken gescheurd om anderen te laten leven Nog…
Hanny22 mei 2007Lees meer >

EEN VIJFDE MEI

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
Al bijna tachtig jaar geen oorlog meer Een goede reden om te vendelzwaaien De wimpels waaien zachtjes heen en weer De zon schijnt en de vreugdevuren laaien Al bijna tachtig jaar geen bommen meer Sirenes, kelders om te bivakkeren Dank Tommy, Redtail, Yank en Poolse Beer Iwan en Aussi voor het vijand weren Al bijna tachtig jaar voorbijgegaan…

ongelooflijk

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 796
we vormen een lange lange rij van tachtig mannen gearmd een weggevaagd perspectief we waren eens keurig begraven gruwel onttrokken aan het zicht na bijna een eeuw aanschouwen onze bruine knoken het daglicht zie eens onze versplinterde botten die verroeste tommyhelmen met daarin onze verwoeste hoofden en onze modderlaarzen nog aan zie…

De cirkel is rond

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.173
Boven de diggels van de kleurige ramen braakten de zwarte karkassen hun gruw’lijk lot. De diepbevreesde gemeente schreeuwde amen, maar vond hun god mikpunt van dodelijke spot. Kind, moeder en God, uit vaders huis verdreven liepen een niemand ontziende doodstrijd in. De gifkampen waarin zij schuldloos verbleven verenigden tenslotte menig Joods…

[Je komt terecht]

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 858
Je komt terecht in een gespreid bedje op een affuit en paardenhoeven ploffen op het asfalt dof en dof.…

Vrijheid

hartenkreet
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.238
Daar waar je de zee in al haar pracht bewonderen kan Waar je het zout uit het water kan proeven op haar wang Daar vochten vele mannen voor hun leven Zij gaven hun vrijheid zodat jij het kan beleven…

Een oorlogsscène

netgedicht
3.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 969
In een veldtent lag zij bijna levenloos en keek naar haar dertiende levensjaar onder de hijgende stank van buskruit, wodka en zweet tot bloedens toe beet zij op de rand van haar eigen omhoog getrokken hemd en vloog weg, ver weg dromende over vrijen met een jongen uit liefde, uit liefde, uit liefde en nooit, nooit meer, voor één brood…

rede

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 632
als de vale dood grijnzend en kletterend bloedrode modder besmeurt met doodskreten en stank schokkend en ratelend kinderen verscheurt wolken zwarte vogels hakkend en plunderend het levenslicht verduisteren geschiedt ooit een wonder verandert dodelijke haat in liefde zullen we naar rede luisteren…

vredesvlucht

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 651
somber wolkende aasvogels als vlokken roet boven slagvelden niemand op de aarde ziet de vlucht van witte duiven…

bloedmaand 1918

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 672
de oorverdovende stilte van de vrede plooit zich als luizige rafelige dekens over de verwoeste en verkrachte landen heel laat in het nieuwe voorjaar wagen de eerste bloemen zich toch uit de bedorven en bebloede aarde in die zomer bloeit een golvend tapijt van papavers bloedrood onder de zon bloemen voor miljoenen doden een slagveld vol…

Kyrie

netgedicht
3.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 839
Nee, geen aarde en gras op onze graven of een hand die bloemen legt, beton zal het zijn, stilte van een urn, kilte van onvruchtbaarheid rond stof en botten ons zwijgen stijgt boven raketten gesis uit, als toestemming zingt boventoon wij, van eigen toekomst moordenaars kyrie eleison, kyrie eleison…

AFGHANISTAN

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.040
minstens duizend doden sterft ze, elke dag, wanneer de wrede bommen en de mijnen haar land gewelddadig teisteren, elk dag opnieuw minstens duizend doden sterft ze, elke dag, voor haar kinderen, onschuldige kleuters nog, die niets begrijpen van bruut en donderend kabaal terwijl haar hart hevig wringt en bloedt, vertelt ze met haar zachte stem…
Tjoke22 juli 2007Lees meer >

NACHT

poëzie
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.818
De kleine maan werd door de nacht verslonden. De sterren gingen onder in de wolken. Alleen, laag aan de aarde, tracht te branden Mijn gele lamp. In ’t donker schuilen dorpen, Achter gesloten blinden slapen allen, Ik waak alleen. Waarom, als allen slapen? Waarom ik, die zal sterven met de andren? Ik teken de karakters zonder eerbied. Verteren…

moeders

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 670
daar zijn velden vol kruisen met eindeloze rijen verdriet iedere man had een moeder hij groeide onder haar hart laat ze zich verzamelen zij die geen tranen meer hebben laat ze dreunend marcheren zwijgende zwarte pelotons voor de eeuwige vrede voor de doden maar vooral voor de levenden…

geduld

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 708
water polijst steen het ijs sloopt steile bergen de druppel holt uit dwaze moeders op een plein ze zullen overwinnen…

moeders

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 670
daar zijn velden vol kruisen met eindeloze rijen verdriet iedere man had een moeder hij groeide onder haar hart laat ze zich verzamelen zij die geen tranen meer hebben laat ze dreunend marcheren zwijgende zwarte pelotons voor de eeuwige vrede voor de doden maar vooral voor de levenden…

Een subtiel verkleuren

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 536
er zat verandering in de lucht ik bespeurde een subtiel verkleuren van de horizon door het fletser worden van de schetsen die ik altijd zag trad een vervreemding op donker rollende wolken kwamen als uit het niets geboren stemming maken in dreigende vlucht ademen ging allengs trager door de hoge vochtigheidsgraad temperaturen stegen…

vrede

netgedicht
1.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 847
het is zo eenvoudig we willen het allemaal vrede op aarde maar wie wie lost het laatste schot een kind op de grond vervuild van de puin om haar heen steekt 2 vingers op, het V-teken de dood staat in haar ogen getekend sommige soldaten huilen zij staan stil bij de lichamen waarin eens het leven leefde de wapens zijn geladen wie heeft…
Wim Niesten5 augustus 2007Lees meer >

Een VN militair

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.629
Ik ging waar anderen bang waren om te gaan En deed wat anderen nalieten om te doen Ik vroeg niets aan hen, die ook niets gaven En accepteerde gelaten de gedachte aan eeuwige eenzaamheid.. Ik heb het gezicht gezien, het gezicht van Ellende, De stekende kou van angst gevoeld, Maar ook af en toe een moment van liefde mogen proeven.. Ik heb gehuild…