3605 resultaten.
volle treinen
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
863 volle treinen
met het duister
voor ogen
in stille lijdzaamheid
voortbewegend in wanhoop
bad men
trein sta stil..
sta stil.... sta stil…..
als beesten weggevoerd
uit Vught en Amersfoort
een uittocht met
grauw gelaat
er werd geleden
tussen hoop en vrees
herinneringen komen
weer op je af
maar wat heeft het toen
te maken met nu…
Bezet...
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
950 De lucht kleurt zich zeeblauw
boven de zomerse korenbloemen
Arbeiders ploegen de aarde
Bijen laten zich vrolijk zoemen
In de verte klinkt onheilsgeronk
van duizenden vliegtuigen
Niets zal na vandaag hetzelfde zijn
en valt als een kaartenhuis in duigen
De lucht kleurt zich zeegroen
Met hakenkruizen vervuild
Het oorlogsgeweld is begonnen…
Vandaag, vier mei
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
769 Namen langs de weg
overal namen uit een verleden
die nooit verleden tijd zal worden
want de geschiedenis blijft hangen
als een blad aan een boom:
het komt, bloeit, verdort, valt af
en het komt weer als knop in ons hart.
Namen langs de weg
die ik soms vergeet te lezen
ook al is het er maar één
vlakbij mijn huis
vergeet ik te lezen.
Namen…
Den Helder 40-45
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
677 De man met de gieter heeft de
oorlog niet overleefd:
getroffen door een laatste kogel
op 7 mei 1945, te Amsterdam.…
Alle dagen
gedicht
3.7 met 32 stemmen
19.000 De oorlog wordt niet meer verklaard,
maar voortgezet. Het ongehoorde
is alledaags geworden. De held
blijft uit de gevechten weg. De zwakke
is naar de vuurlinies opgerukt.
Het uniform van de dag is het geduld,
het ereteken de armzalige ster
van de hoop boven het hart.…
anne 13 mei 1944
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
726 meeuwen krijsen hongerend
in vrijheid in de blauwe lucht
naar gerechtigheid en verre vrede
de grote kastanje draagt kaarsen
in het bezette en grauwe amsterdam
na de schrille dagelijkse kreten
komen de zilveren nachtvogels weer
dreunend de zekere dood aankondigen
van kinderen die net als ik verlangen
naar vrede en de betere wereld…
bergen belsen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
755 de trein knarst gillend stil
na een mensonterende reis
onder de hemel het gillen van moeders
families uiteengerukt en geslagen
bange kinderen kruipen bij elkaar
bevend huilend troostend
de brallende bewaking denkt nooit
zeker niet aan hun eigen kinderen
die leven thuis in liefde
daar huist een vreemd geweten…
Canadezen
gedicht
4.0 met 50 stemmen
17.317 Mijn vader zei: hier liggen ze,
de Canadezen. Ik zag ze staan
aan de vaart, in hun grijze kleren.
Eindeloze, slachtrijpe rijen.
Man tegen man stonden ze:
een beetje wind en ze gingen.
Vrede. Aan beide kanten
Canadezen. Te lang in het land
om terug te keren. Te diep
in de grond om weg te marcheren.
------------------------------------…
RECONCILIATIE
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.090 toen ik mijn vijand in de ogen zag
als ik voorzien van armen en van benen
was hij me plotseling vriend toegeschenen
zo helder als het duister wijkt bij dag
we schoten beiden bijna in de lach
herkenning kan je onverwachts doen wenen
de achterdocht was helemaal verdwenen
wat scheidde ons? slechts grenzen en gezag
we waren in een uniform gehuld…
Het veer
gedicht
3.1 met 108 stemmen
24.460 Dat is oorlog.
-----------------------------------------------------
Uit: 'Dooltuin', 1995.…
Haar geest beweegt
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.115 Haar geest beweegt
in grijze stilte
tussen bloemen met zachte kleuren
voelt zij ijzige kilte
zij ruikt aardegeuren
gesneuveld haar zonen
de wind huilt met hoge tonen.
Dikke tranendruppels geven
een dof onwerkelijk geluid
doen haar lichaam beven
haar verzwakte oude rug
vormt een gebogen brug
die oevers met elkaar verbindt
zij hoopt…
Verloren leven
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.393 Struikelend over het brandende land
z'n hoofd schreeuwend verwrongen
ging hij verder,
hopend
dat "verder" dichtbij zou zijn
Een hel licht, een glas, zijn lief
als een flits doorkliefde het zijn gezicht
en verblinde zijn ogen
Een pijnlijk weten dat hij dit nooit meer zou zien
zijn leven, in stukken gescheurd
om anderen te laten leven
Nog…
EEN VIJFDE MEI
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
521 Al bijna tachtig jaar geen oorlog meer
Een goede reden om te vendelzwaaien
De wimpels waaien zachtjes heen en weer
De zon schijnt en de vreugdevuren laaien
Al bijna tachtig jaar geen bommen meer
Sirenes, kelders om te bivakkeren
Dank Tommy, Redtail, Yank en Poolse Beer
Iwan en Aussi voor het vijand weren
Al bijna tachtig jaar voorbijgegaan…
ongelooflijk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
796 we vormen een lange lange rij
van tachtig mannen gearmd
een weggevaagd perspectief
we waren eens keurig begraven
gruwel onttrokken aan het zicht
na bijna een eeuw aanschouwen
onze bruine knoken het daglicht
zie eens onze versplinterde botten
die verroeste tommyhelmen
met daarin onze verwoeste hoofden
en onze modderlaarzen nog aan
zie…
De cirkel is rond
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.173 Boven de diggels van de kleurige ramen
braakten de zwarte karkassen hun gruw’lijk lot.
De diepbevreesde gemeente schreeuwde amen,
maar vond hun god mikpunt van dodelijke spot.
Kind, moeder en God, uit vaders huis verdreven
liepen een niemand ontziende doodstrijd in.
De gifkampen waarin zij schuldloos verbleven
verenigden tenslotte menig Joods…
[Je komt terecht]
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
858 Je komt terecht
in een gespreid bedje
op een affuit
en paardenhoeven ploffen
op het asfalt dof en dof.…
Vrijheid
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.238 Daar waar je de zee in al haar pracht bewonderen kan
Waar je het zout uit het water kan proeven op haar wang
Daar vochten vele mannen voor hun leven
Zij gaven hun vrijheid zodat jij het kan beleven…
Een oorlogsscène
netgedicht
3.3 met 25 stemmen
969 In een veldtent
lag zij bijna levenloos
en keek naar
haar dertiende levensjaar
onder de hijgende stank van
buskruit, wodka en zweet
tot bloedens toe beet zij op de rand
van haar eigen omhoog getrokken hemd
en vloog weg, ver weg
dromende over vrijen met een jongen
uit liefde, uit liefde, uit liefde
en nooit, nooit meer,
voor één brood…
rede
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
632 als de vale dood
grijnzend en kletterend
bloedrode modder besmeurt
met doodskreten en stank
schokkend en ratelend
kinderen verscheurt
wolken zwarte vogels
hakkend en plunderend
het levenslicht verduisteren
geschiedt ooit een wonder
verandert dodelijke haat in liefde
zullen we naar rede luisteren…
vredesvlucht
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
651 somber wolkende
aasvogels als vlokken roet
boven slagvelden
niemand op de aarde ziet
de vlucht van witte duiven…
bloedmaand 1918
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
672 de oorverdovende stilte van de vrede
plooit zich als luizige rafelige dekens
over de verwoeste en verkrachte landen
heel laat in het nieuwe voorjaar
wagen de eerste bloemen zich toch
uit de bedorven en bebloede aarde
in die zomer bloeit een golvend tapijt
van papavers bloedrood onder de zon
bloemen voor miljoenen doden
een slagveld vol…
Kyrie
netgedicht
3.2 met 21 stemmen
839 Nee,
geen aarde en gras
op onze graven
of een hand
die bloemen legt,
beton zal het zijn,
stilte van een urn,
kilte van onvruchtbaarheid
rond stof en botten
ons zwijgen stijgt
boven raketten gesis uit,
als toestemming zingt
boventoon
wij, van eigen toekomst
moordenaars
kyrie eleison,
kyrie eleison…
AFGHANISTAN
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.040 minstens duizend doden sterft ze, elke dag,
wanneer de wrede bommen en de mijnen
haar land gewelddadig teisteren, elk dag opnieuw
minstens duizend doden sterft ze, elke dag,
voor haar kinderen, onschuldige kleuters nog,
die niets begrijpen van bruut en donderend kabaal
terwijl haar hart hevig wringt en bloedt,
vertelt ze met haar zachte stem…
NACHT
poëzie
3.0 met 8 stemmen
2.818 De kleine maan werd door de nacht verslonden.
De sterren gingen onder in de wolken.
Alleen, laag aan de aarde, tracht te branden
Mijn gele lamp. In ’t donker schuilen dorpen,
Achter gesloten blinden slapen allen,
Ik waak alleen. Waarom, als allen slapen?
Waarom ik, die zal sterven met de andren?
Ik teken de karakters zonder eerbied.
Verteren…
moeders
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
670 daar zijn velden vol kruisen
met eindeloze rijen verdriet
iedere man had een moeder
hij groeide onder haar hart
laat ze zich verzamelen zij
die geen tranen meer hebben
laat ze dreunend marcheren
zwijgende zwarte pelotons
voor de eeuwige vrede
voor de doden maar
vooral voor de levenden…
geduld
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
708 water polijst steen
het ijs sloopt steile bergen
de druppel holt uit
dwaze moeders op een plein
ze zullen overwinnen…
moeders
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
670 daar zijn velden vol kruisen
met eindeloze rijen verdriet
iedere man had een moeder
hij groeide onder haar hart
laat ze zich verzamelen zij
die geen tranen meer hebben
laat ze dreunend marcheren
zwijgende zwarte pelotons
voor de eeuwige vrede
voor de doden maar
vooral voor de levenden…
Een subtiel verkleuren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
536 er zat verandering in de lucht
ik bespeurde een subtiel
verkleuren van de horizon
door het fletser worden van
de schetsen die ik altijd zag
trad een vervreemding op
donker rollende wolken
kwamen als uit het niets geboren
stemming maken in dreigende vlucht
ademen ging allengs trager
door de hoge vochtigheidsgraad
temperaturen stegen…
vrede
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
847 het is zo eenvoudig
we willen het allemaal
vrede op aarde
maar wie
wie lost het laatste schot
een kind op de grond
vervuild van de puin om haar heen
steekt 2 vingers op, het V-teken
de dood staat in haar ogen getekend
sommige soldaten huilen
zij staan stil bij de lichamen
waarin eens het leven leefde
de wapens zijn geladen
wie heeft…
Een VN militair
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
1.629 Ik ging waar anderen bang waren om te gaan
En deed wat anderen nalieten om te doen
Ik vroeg niets aan hen, die ook niets gaven
En accepteerde gelaten de gedachte aan eeuwige eenzaamheid..
Ik heb het gezicht gezien, het gezicht van Ellende,
De stekende kou van angst gevoeld,
Maar ook af en toe een moment van liefde mogen proeven..
Ik heb gehuild…