2805 resultaten.
Daar is de nacht gestrand, zeg je
gedicht
4.0 met 1 stemmen
88 Ergens in de tuin tilt een kraai
zijn poot op. Zijn afdrukken
strooien nagels in de modder.
Wat ik niet mag weten, is dat je je in slaap
hebt gehuild. Je wrijft een korreltje
weg. Het rolde naar je toe.
Je tranen zijn gestold, maar jou nog niet moe.
----------------------------------------------
uit: Echt zo (PoëzieCentrum, 2026)…
Holland Casino
hartenkreet
4.6 met 23 stemmen
1.363 hapje drankje opgeheven kinnen
steeds weer ga je pinnen en pinnen
In de rookruimte zie je trieste gezichten
het gat is bijna niet meer te dichten
Het wordt een soort van overleven
als je door verslaving wordt gedreven
Het kan de spuigaten uit gaan lopen
niets meer om ook maar iets te kopen
De casino duivel heeft je in zijn macht
je sociale…
Routine zonder ijdelheid
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
919 En tegen mezelf
Stimulerend
Je moet niet treuren, zeuren
Ga iets nuttigs doen
Zorg voor meer poen
Er is nog zat te doen
Echter uitzichtloos
Staar ik weer voor me uit
Ik wil hier uit
Ik wil die arm om me heen
Die warmte voor mij alleen
Mijn hunkering stillen
Verspillen
Net als toen in tijd
Routine zonder ijdelheid
Een gezin
Een sociale…
Gespleten
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.601 worden gecreëerd
De toekomst met vorsten en vorstinnen
van jaloezie door de rivalen begeert
Emoties bepalen de keuze
Terwijl je anders had gewild
Dubieuze voorstellen de leuze
Negatieve energie verspilt
Twee schuldigen twee verliezers
Hij iets meer, zij iets minder
Omstanders zijn de kiezers
Zij het slachtoffer, hij de hinder
Het sociale…
Het homohuwelijk
hartenkreet
5.0 met 10 stemmen
602 Neemt het homogeweld alleen maar toe
Of komt dat door het social media gedoe.
Brengt Grindr het anonieme beloofde contact
Of wordt je dan door een groepje jongeren aangepakt.
Je herkent een homo aan de roze kleur
En lijken op Martien Meiland met zijn gezeur.…
Het hart van de natuur
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
451 Wind kust bladeren
stromen zingen door het dal
de natuur geneest
Hoe verrijkend het is in het leven om
een poosje af te zonderen op een plekje waar ik kan
ontspannen en batterijen opladen ver weg van alle drukte en hectiek
Geen enkel invloed van sociale media in de buurt, alleen maar de natuur om me heen.…
Het schermsyndroom
netgedicht
4.9 met 20 stemmen
422 ze zijn
onvast
ter been
door gebrek
aan coordinatie
in evenwichtige
krachtverdeling
hologig kijken
zij met lege blik
in een gestoorde
balans proberen
zij te dealen
met hun vrijwel
geblokkeerde ik
door een te kleine
woordenschat die
te weinig sociale
vaardigheden omvat
om communicatief
goed om te gaan met
leeftijdsgenoten…
Aan Hannah Arendt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
93 moe, onmachtig langer aangeharkt aangehaakt te blijven
te zwaar ligt de molensteen van goed willen en doen op mijn maag
te zwaar drukt de plunjebaal met gemengde gevoelens en overtuigingen
loodzwaar weegt de pet volgezogen van verhit sociale meningen
zuur is de boosheid die met angstig lage pH aan mijn hart vreet
mijn ziel en dichtader dicht…
Zomeravondzoem
hartenkreet
3.9 met 20 stemmen
3.542 Hangend uit mijn kleine slaapkamer raam
boven opoe’s bank, de tuin en de regenput
snuivend de geur van appel en braam
windstille zomer, warm en beschut
De zakkende rode zon half in de ogen
Opa, nog wat schoffelend in de tuin
hoog vliegen zwaluwen met grote bogen
Jagend boven velden, gekleurd lichtbruin
Zacht zingen van Opoe, buiten op…
Onze vlag.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
649 Pas als het in mijn tuin
flink stinkt, zoek ik,
ruik dat hij het is:
aan de achterkant
traant zuur sap.
Vingerdikke wormen
doorboren bast.
Hij wordt brozer met de dag.
Ik vrees dat storm hem breken zal,
onverwachts op de parkeerplaats smijten.…
Rode petunia's voor de ramen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
685 Oma zie ik weer zitten in het hoekje van haar kamer
oud geworden,ingekrompen en dichter bij het vuur
’s zomers hield ze van het zonlicht en open ramen
met uitkijk op rode petunia’s die hingen aan de muur
ze zag graag overal bloemen en planten staan
rozen en dahlia’s in de tuin, cyclamen voor de ramen
en toen ze met broze knieën niet meer in…
Bevrijdingsdag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
626 Tuinen in de tuin van Eden.
Bevrijd.
Zij die licht in duister durven zien
geven dagelijks hun geest.
Dagelijks vieren ze bevrijdingsdag
op oud- en nieuwjaarsdag
rondom de bron die lijden heet.
Voor hen is leven alle dagen feest.…
Rode petunia 's voor de ramen
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
852 Ze zag graag overal bloemen en planten staan
rozen en dahlia’s in de tuin,cyclamen voor de ramen
en toen ze met broze knieën de tuin niet meer kon ingaan
ging ze op het terras nog stiekem met ze praten.…
Het laatste rondje
snelsonnet
4.0 met 12 stemmen
859 De mediagenieke ruimtevaarder
Verbrak gewichtsloos elk afstandsrecord
Hij had het druk, en miste veel comfort
Maar toonde zich bepaald geen navelstaarder
Hier heeft zijn vrouw een half jaar op gewacht:
Dat André uit de Sojoez komt en lacht…
reis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 toen ik uit onschuld bestond
liep ik soms
het paradijs in en uit
voor me lag het grasveld
oneindig groot
en aan de overkant
dat ongekende
verre vreemde land
hollend wilde ik
daar naar toe
na lange tijd bereikte ik
het vreemde oord
in de verre verte zag ik
de kinderen
ze waren zo klein ineens
net als hun stemmen
mijn duizelend hoofd…
ik heb ijsvogels zien broeden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
710 ik heb ijsvogels zien broeden
op industrieterrein
en de vetbollen in de tuin voedden
massa’s mussen, die vorig jaar nog
zeldzaam zouden zijn
bij zwaar weer, met windkracht 10
zag ik langs de vloedlijn
de drieteenstrandloper voedsel zoeken,
onopvallend, klein
ik heb ijsvogels zien broeden
op industrieterrein
natuurbeschermers konden…
Big Bang
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.070 er puin door het ruim dreef
Voor de klok ons verder joeg
Was er een knal uit het nulpunt
Een natuurwet propt de stof samen
In een kruitvat, een zuigend gat
Die sterren, nevels, stelsels slikt
Versnellend in de verte dijt het uit
Met een golflengte voorsprong
Als een naald die in het rood schuift
Toen nam god het over
Hij legt een tuin…
negenhoog
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
1.181 is een flatgebouw
haar kroon staat op het dakterras
een hand zwaait vanaf de vijfde
verdieping naar haar onderdanen
het is er wat krap: we schrijven
onze boeken in de wasmachine
en lezen op de trap
tussen niet bestaande illegalen
junkies knabbelen aan haar tenen
borsten zijn verboden terrein
ergens onder het midden droom ik
van een tuin…
Duiven
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.879 Ze waren allang geen stel meer,
onze Gert en Hermien,
maar al jaar en dag laten
bij ons in de tuin
zich twee witte duiven zien.
Vanaf het begin dat ze ons
met een bezoekje vereerden,
besloten wij dat het koppel
Gert en Hermien zou heten.
Vanwege het bekende duivenliedje
op de dam,
Kijk nou, daar komen ze weer aan!…
Jean!
netgedicht
2.6 met 13 stemmen
1.132 Hoor je, ik heb gezegd:
"Ik woon in andermans huizen waar
tuinen bloeien, steeds, als 's
zomers. In de tropen."
Mijn tere pen trekt uitgeschoven
sporen, doodgebloed, want in mezelf
ben ik mezelf in jou verloren.…
bloemen die we bloeiden
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.322 zeg me wie je bent
je ogen sluimerden verlangen
ik bleef er jaren hangen
maar heb je nooit gekend
je vocht om eindelijk
jezelf weer te vinden
was drempelloos in openen
en zult je nooit meer binden
je hebt mijn tuin gezien
de bloemen die we bloeiden
er zijn er meer misschien waar
jij ook in zou kunnen groeien
Kom zeg me wie je bent…
Gij die gebaard hebt
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.119 Gij die gebaard hebt, en in moeder-smart gestaan,
hoe ben ik als een tuin voor uw gepijnd verlangen?
Hoe gaat ge in barre hoop, hoe draagt ge onvruchtbre waan,
en heeft uw liefde een liefde om mijn gelaat gehangen?…
lezer hou vast
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
668 mijn pen
schrijf lezer
nu mijn vers
mijn denken is geschift
dek toe en kies de titel
plaats voetnoten
daar waar ik eigenlijk moet gaan
schraap woorden in context
laat spelen in spellen
pluk letters uit de tuin der muze
en rijg woorden in monologen
ladingen komen voorbij
jouw hulp heeft zin
want er gloort weer inspiratie…
door het hoge gras
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
783 vanmorgen, heel vroeg,
viel de lente duizelingwekkend
in mijn tuin
de zon was al warm en
plantte lichtzaadjes in het gras
die speels tot aan mijn navel
kropen
ook op de bomen, het raam,
het verste geluid en op jouw schouders,
je hals, je buik
ik glimlachte toen je vroeg
of ik zo wilde blijven
liggen
gewichtsloos
uit jouw adem…
Avond valt
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
650 Zware wind bruist door boom en kruin
schaduwen dansen spelend, vliegend
zon en blad, op de wind wiegend
stoeien en sterven in Eden's tuin
Groter wordt de donkere projectie
het opent nieuwe perspectieven
ontrafelt onderliggende motieven
en ontsluit een tedere affectie
Licht wordt donker
natuur wordt poëzie
ontdaan van alle schijn
blijft…
Communie
netgedicht
2.7 met 88 stemmen
9.090 Soms zien haar ogen hetzelfde als hij
een huis op het platteland met een
tuin eromheen. Een man die uien snijdt
voor het eten, een vrouw die tussendoor
nog even haar moeder belt.
Dan horen haar oren hetzelfde als hij
muziek van Chopin en Bach.…
Duizend scherven
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
919 Ik zoek mijn stem
in een kamer vol boeken,
waarin tranen werden beschreven
maar die heel wat jaren verborgen bleven
Ik zoek mijn stem
in een tuin vol beelden,
die gebeiteld werden
uit duizend scherven
Ik zoek mijn stem
in oude kinderschoenen,
die stampvoetend een weg zochten
langs nachtelijke gedrochten
Ik zoek mijn stem
in elk murmelend…
ijs en weder
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.685 de tuin lag er nog
in de paden waren de plassen
hard aangevroren
met de voet maakte ik
vriezen dat het kraakte
je was niet meegegaan
te koud, nog veel te doen en zo
kon je niet meenemen in het zakje
van mijn vest - Harris tweed
met de hand gemaakt
bij de vijver lag het ijs
in een vliesdunne laag
over helft van het oppervlak
alsof…
De bunker
gedicht
2.8 met 15 stemmen
10.087 Geluidloos duikt het op, achter iemand
met wie ik praat, of in de tuin
tussen bloemen, het bevriest de glimlach,
legt de hand stil op het papier,
verdwijnt weer snel en laat geen sporen na.
-------------------------
uit: Tirade, nr. 200.…
Imperfectum
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.302 Het begon al met het geloei
van varkens in de vensterbank
dat hoorde niet op vrije dagen
met grote plannen
De klanten waren in goede
handen achtergelaten
dat zou ik later wel merken
Ik hoefde alleen maar een paradijs
van de tuin te maken en een
oeuvre van mijn passie
De dagen begonnen echter
met druipende vensterbanken
De zee van…