Alle inzendingen over uren

2670 resultaten.

Sorteren op:

miserieman

netgedicht
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 632
het vuur dat hem verteert door de kronkels van elke nacht en sleept doorheen de lange uren van telkens weer een eindeloze dag kan niet geblust iedere graad medisch vertaald tekent zich af op zijn gelaat grillige tekening van het lot dat hij maar niet ontloopt bestemmingen zijn wat ze moeten zijn hij spoelt elke kater door met hetzelfde…

de waarheid valt uit de sterrenhemel...

hartenkreet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.032
maar 's nachts, bij stille maan, staar ik uren uit het raam... de waarheid valt uit de sterrenhemel... ik moet je laten gaan…
moontje30 december 2005Lees meer >

Adieu

netgedicht
3.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.521
Je praat heel anders dan voorheen het lijkt wel of de uren door je vingers glippen je onze band nog niet door kan knippen ik merk de diepe rimpel die om je mond verscheen Kunnen we niets meer verzinnen dit voelt zo oneindig leeg vanbinnen ik puur dat vertrouwde uit ons samenzijn toch lijkt het onafwendbaar ik ben de hemel dankbaar maar het…

Mijn dochter

hartenkreet
4.3 met 27 stemmen aantal keer bekeken 2.367
De uren kruipen, terwijl ze anders vliegen. Ik ben mezelf doorlopend aan 't bedriegen. En toch heb ik het licht toen uitgedaan. Ze heeft gebeld! Ze houdt het voor gezien! Ik ben gerust. 't Is twintig over tien.…
Areth11 juni 2008Lees meer >

ik was bij je

hartenkreet
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 517
in mijn hart ben ik net zo bang als jij en toch ben ik bij je uren heb je gepraat en overwogen en ik ben bij je afscheid nemen van jezelf is een eenzaam gevecht moed overmand door verdriet want een ander uitzicht zag je niet en ik ben bij je om de ziekte had je niet gevraagd maar spontaan gekregen wel nam je in je handen hoe…
trudy kreuter4 september 2008Lees meer >

Een groet voor een vriend

netgedicht
4.5 met 47 stemmen aantal keer bekeken 4.387
Denk je nog ooit aan de dagen toen de zon heel helder scheen en we uren in de nacht erg filosofisch over allerlei dingen praatten en er toch niet uitgeraakten? Zeker, we moeten helder denken,scherp, maar groter is toch de liefde. Ik weet het allemaal niet zo goed meer, maar ik wil je even groeten, nu het nog kan.…
Adeleyd11 december 2006Lees meer >

een poes in de winter

netgedicht
1.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 689
met gebogen hoge rug haar staart rondom geplooid bestudeert zij het verkeer daar beneden in de straat waar zij geen woord voor heeft haar interesse al dat beweegt blijft zich uren verder slepen slechts verstoord door de klank van een zieke op weg naar huis in een fluo geel scheurend busje of door het gedaver bij de buren die weer gaten…

Er was Assepoester

gedicht
2.7 met 88 stemmen aantal keer bekeken 28.568
Hij had toch uren met haar gedanst? Hij wist toch hoe ze rook? En bewoog? Er was Assepoester die hoopte dat de prins haar meteen had herkend maar niets had gezegd. Hij gaf de zussen ruimschoots de tijd te doen wat ze konden om toch in dat schoentje te passen. Eerst moest die hamer gehaald en die zaag, die teen eraf en die hiel.…

Het huis

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.504
mijn thuis, heb ik vandaag voor 't laatst bezocht de kamer, waar door het eentonig tikken van de klok de stilte stiller leek en ik verscholen onder het bureau mijn droomverhalen speelde, kent de rust niet meer de zolder, waar de diepe kast mijn schuilplaats was, laat ik mijn angsten na de kachel, met de vonkjes vuur die mij uren…

de weg naar jou

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.049
de weg naar jou was niet zo lang in uren dan, dat ik op klinkers liep, het rulle zand mij naar de leegte riep de weg was wel wat smal de witte streep wat vaag getrokken in het midden alsof ik weer naar vroeger keek en leunde daar waar de plek zo voelbaar was in mijn herinnering de wereld als een kinderwagen naar mij keek in baai omlopen…
michris25 juli 2004Lees meer >

Sinkel

gedicht
3.7 met 62 stemmen aantal keer bekeken 24.495
kooswoorden een knipoog en een bundeltje slotakkoorden gretige handen ritselen door haar waar de planken buigen en het zeil waait op matzwarte schoenborstels, veters drop heel of een half, alles hangt daar al klaar gewassen en ontdaan van veel venijn stuksgewijs, alleen de glimlach per dozijn de stegen en pleinen zijn haar werktheater de uren…
kees keizer10 februari 2004Lees meer >

het samenzijn is een refrein

netgedicht
3.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.542
waarom zo bang om te verliezen wat je nooit bezeten hebt zijn lach en lijf de warmte van het ogenblik dat zijn passie jullie schikt het samenzijn is een refrein waarvan de woorden al vergeten zijn je droomt nog lente weet dat je talenten steeds aanwezig zijn breek schuld die je is aangepraat, steel de uren die hij overlaat…

woorden rappen zonder adem

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.416
nog jong ogen knipperen niet eens ze incasseren ongevraagd de dreunende geluiden die het discodansen vraagt blikken star gericht op verten die oneindig lijken rook verdampt het beetje zicht laserlicht om in te kijken woorden rappen zonder adem hijgend zuipen uit de fles moordend zijn de nachtelijke uren…

heb een spiegelbeeld gekocht

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 713
kaartje speelt de prijs was geen geruststelling ik heb jou er niet mee verveeld antieker lijkt het beeld dat jaren ouder schijnt het valse licht speelt parten alsof het zonlicht zo verdwijnt onwennig staren we ik zie oneffenheden die er vroeger nog niet waren de rimpels duiden op ervaren ik zie een achtergrond van niet geleefde uren…
wil melker10 augustus 2006Lees meer >

Juffrouw Tok

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.082
onze juffrouw tok onder druk van medebewoners werd zij door ieder aangerand en toch gemeden zij tobde al lang met haar tenen aan iedere poot wildgroei bleek haar deel maar ondanks hoger ingrijpen werd het haar te veel vanochtend tegen onze kloostermuur rond tien uur werd zij ontzield aangetroffen de ogen nog geopend de laatste uren…

In krijt verkleurt de kop

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 710
langs gevels en in stoep kaatst voetstappen om spoorloos anoniem te blijven breuken potten knikkers op in krijt verkleurt de kop in tekening heel nonchalant op het trottoir gedropt bomen werken zoetjesaan de tegels uit de stoep je struikelt als je ze niet ziet of trapt in hondenpoep blikken dromen aan de kant gepoetst in stille uren…

Geloof

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 481
Ik gaf jouw eerste ademtocht in dagen van sneeuwvlokjes en beloofde oprecht mijn hand op jouw woest kloppend hart stuip op stuip ademde in en uit en nachten veroverden lange dagen wanneer wilde waanzin weer stenen op strak witte muren tekende jij keek door het gat naar later lachte stiekem late uren weg en gaf ja gaf alles met het oog…
metha9 juni 2009Lees meer >

Het laatste maal

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
De smerige vlekken deren niemand soms is het wel een beetje kleurloos maar het dikke bruin gespannen touw dat vreemd gedraaid, oerkracht verbergt slijpt de messen voor het avondmaal haar luidruchtig zuchten begeleidt nieuwe adem en breekt stevige vliezen in nachtelijke uren waar terug naar de natuur door flikkerende kaarsen verlicht…
metha16 augustus 2009Lees meer >

Aan alle gewezen schonen uit den lande

hartenkreet
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 942
Doch daar mijn levensdagen steeds lengen is nog de tijd gevuld met mijn aanwezigheid kan ik nog mijn dagelijkse plicht volbrengen mijn uren en hopelijk vele jaren ben ik bereid het vrouwvolk van treurnis vrij te waren hen niet te herinneren aan hunne jaren.…

Twijfel

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.171
Als twijfel je vijand is geworden en je onterecht iemand niet vertrouwt waar is dan je hoop gebleven de vaste rots waar je op bouwt Wanneer je twijfelt aan je eigen ik en angstig schuw je uren slijt met in je achterhoofd dat duiveltje dat je influistert ; je bent hem kwijt Wat heeft vertrouwen dan voor zin als je niet meer in jezelf of…
Moeke15 maart 2010Lees meer >

De zandloper is omgedraaid

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 897
Toch gaan de uren voorbij, de dagen waarop je aan weinig anders denkt dan dat het zomer is en dat je mag genieten. De zandloper is echter al omgedraaid en je weet het niet, of je doet alsof je het niet weet. De zomer- bloemen verwelken door de zon en de regen. Je komt oude vrienden tegen en hoopt dat dit nog lang mag duren.…
Adeleyd16 augustus 2010Lees meer >

Niets en alles tegelijk

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 807
Wel knaagde ze zo nu en dan aan mijn geweten, omdat ik haar gedurende de dag verliet en uren kon vergeten. Dat werd dan 's avonds door haar afgestraft met dominantie en bevelen. En ach, ik deed het graag, haar naar de ogen zien, haar rode haren strelen.…
Ria Zifkamp22 augustus 2010Lees meer >

magere joodjes

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 952
wij hadden door de honger geen ontlasting mijn broer en ik, vooral hij was een leeg pakhuis een vreemdsoortige bouwsel waaruit zijn botten tevoorschijn kwamen bij elke zucht soms vonden wij op straat een broodkorst daar wierpen wij ons op, als waren wij hondjes onder de smalende gezichten hoog uit holle vensters donker waren de uren, zwart…
perry meer1 oktober 2010Lees meer >

Confusius

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 672
Als kluizenaar gezeten in zijn grot peinzende gedachten in zijn ogen gehurkt en zijn rug licht gebogen immer begaan met bevolkings lot kon hij uren van betere tijden dromen tijd die door wetenschap en onderricht zware arbeid voor zijn volk verlicht waardoor het land tot bloei zal komen.…

Verweesd

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 665
Zij heeft nog een paar lege uren kijkt ietwat mistroostig om zich heen waarom moeten dagen maar duren December, de maand van heel alleen weken lijken voorbij te kruipen donkre nachten duren dubbel lang ‘s avonds zet zij het op een zuipen de wintertijd maakt haar stervensbang dan is daar plots het licht van vrede het blijft ook bij haar…
metha25 november 2011Lees meer >

BOOTVLUCHTELING (4)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 489
Hij houdt het meisje stevig vast Hij vindt de weg wel naar de stad Maar is snel moe en afgemat En wordt op hoongelach vergast Na uren zijn z’n sloffen nat Maar hij herkent de oude buurt De bank waarop als toegestuurd Door God de vriend met wie hij at Hij leerde hem het woord goodbye Hij groet hem met een brede zwaai Maar dan, een auto,…

Kom laat ons gaan

poëzie
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.279
Men kan er uren blijven staan, Want niemand zal ons vragen doen. Daar op de donkere terrassen Groeit jonge rijst in zilveren plassen, De wereld is er jong, en groen. De bergen zijn er donker blauw, Zo hooggestapeld in hun bouw. Zie, aan hun voeten uitgespreid Liggen de velden neergevleid.…

Verborgen tuinen

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 684
Ik wacht, laat de uren glippen en een geluidloze schreeuw verlaat mijn lippen. Vandaag schrijf ik mijn eerste vleugels.…

Ze is de mooiste die ik ken.

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 553
Haar aanwezigheid maakt bij toverslag de uren tot edelstenen. Haar naam is de mooiste van iedereen, zingt in mij alle dagen, draagt mij door de schaduw heen, antwoord op mijn vragen. Ze is de zon en maan gelijk de sterren aan de hemel. Zij is het die mijn angst verdrijft, de hartslag in mijn leven. Ze is de mooiste die ik ken.…
HH. Uitdewaard16 september 2013Lees meer >

Herfstdag

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
Leg uw schaduw op de zonne-uren en laat de wind los over de vloeren Zeg dat de laatste vruchten vol moeten zijn geef ze nog twee zuidelijke dagen drijf ze naar vervolmaking en jaag de laatste zoetheid in de zware wijn Wie nu geen huis heeft, zal er geen meer krijgen Wie nu alleen is, zal het lang nog blijven zal waken, lezen, lange brieven…